Νέα Αγορά Ρόδου: Στη Δημοτική Επιτροπή η κρίσιμη απόφαση για τις θετικές ζημιές του αναδόχου του έργου

• Κατε­πεί­γον θέμα στη συνε­δρί­αση της Πέμπτης 08-01-2026, μετά από μια μακρά αλυσίδα δια­κο­πής, ενστά­σεων και απο­φά­σεων, καθώς το επίδικο μετα­κι­νεί­ται από το αν υπήρχε δίκιο στη διακοπή στο ποιος πλη­ρώ­νει και πόσο

Πριν καν επι­στρέ­ψει πλήρως η καθη­με­ρι­νό­τητα γύρω από τον πιο συμ­βο­λικό εμπο­ρικό πυρήνα της πόλης, η Νέα Αγορά Ρόδου ξανα­μπαί­νει στο επί­κε­ντρο, αυτή τη φορά όχι με όρους σχεδίων και εργο­τα­ξια­κών φάσεων, αλλά με όρους κόστους και πολι­τι­κής δια­χεί­ρι­σης.

Σήμερα, η Δημο­τική Επι­τροπή καλεί­ται να απο­φα­σί­σει για την έγκριση ή μη του πρα­κτι­κού της επι­τρο­πής της παρα­γρά­φου 2 του άρθρου 162 του ν. 4412/2016, που υπο­λό­γισε το ύψος των θετικών ζημιών στο έργο «ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΝΕΑΣ ΑΓΟΡΑΣ ΡΟΔΟΥ».

Η εισή­γηση της Διεύ­θυν­σης Μεσαιω­νι­κής Πόλης και Μνη­μείων χαρα­κτη­ρί­ζει το θέμα κατε­πεί­γον με σαφή αιτιο­λο­γία, πρέπει να ληφθεί άμεσα απόφαση για την κατά το δυνατόν ταχύ­τερη έναρξη των εργα­σιών του έργου. Σε απλά λόγια, η υπόθεση περνά από το επίπεδο του «ποιος είχε δίκιο στη διακοπή» και «αν χωρά διάλυση» στο πιο ευαί­σθητο πεδίο του «πόσο κοστί­ζει» και «ποιος πλη­ρώ­νει», δηλαδή στη στιγμή που οι αριθμοί αρχί­ζουν να γράφουν πολι­τική.

Το κατε­πεί­γον και το πραγ­μα­τικό δια­κύ­βευμα για το εργο­τά­ξιο

Το κατε­πεί­γον δεν περι­γρά­φε­ται ως τυπι­κό­τητα αλλά ως πίεση χρόνου που συν­δέ­ε­ται άμεσα με το αν το έργο μπορεί να ξανα­πά­ρει μπροστά χωρίς νέα εμπλοκή. Η Δημο­τική Επι­τροπή καλεί­ται να εγκρί­νει ή να απορ­ρί­ψει την εκτί­μηση της αρμό­διας επι­τρο­πής για το ύψος των θετικών ζημιών του ανα­δό­χου, ποσού 35.928,45€.

Το σημείο αυτό θεω­ρεί­ται κρίσιμο γιατί λει­τουρ­γεί ως «γέφυρα» ανάμεσα σε μια παρα­τε­τα­μένη διοι­κη­τική και τεχνική σύγκρουση και στη δυνα­τό­τητα να προ­χω­ρή­σει ξανά το έργο με καθαρό πλαίσιο.

Το χρο­νο­λό­γιο που οδήγησε στην αυριανή συνε­δρί­αση

Η συνε­δρί­αση δεν προ­κύ­πτει «στον αέρα». Πατά πάνω σε μια αλλη­λου­χία γεγο­νό­των, με αφε­τη­ρία τη σύμβαση του έργου με αρ. πρωτ. 2/31296 και ημε­ρο­μη­νία 12-06-2024. Το ποσό της σύμ­βα­σης κατα­γρά­φε­ται ως 1.762.407,46€ πλέον ΦΠΑ, με διάρ­κεια 24 μήνες.

Στη συνέ­χεια, εμφα­νί­ζε­ται ο 1ος λογα­ρια­σμός του έργου, που υπο­βλή­θηκε στις 21-02-2025 ποσού 107.889,14€ συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου ΦΠΑ και εγκρί­θηκε από την αρμόδια διεύ­θυνση στις 06-03-2025, με δικαιο­λο­γη­τικά πλη­ρω­μής στις 11-03-2025. Ακο­λου­θεί η κλι­μά­κωση του επει­σο­δίου που αλλάζει τη ροή του έργου, στις 25-04-2025 επι­δί­δε­ται έγγραφο πρό­θε­σης ειδικής δήλωσης και στις 08-05-2025 επι­δί­δε­ται η Ειδική Δήλωση Δια­κο­πής Εργα­σιών και Όχληση Θετικών Ζημιών.

Μετά έρχεται η ένσταση στις 29-05-2025 για σιωπηρή απόρ­ριψη λόγω απρά­κτου προ­θε­σμίας 15 ημερών, και ακο­λου­θεί αίτηση διά­λυ­σης στις 10-07-2025. Στις 20-08-2025 κατα­γρά­φε­ται η πληρωμή του 1ου λογα­ρια­σμού, όμως το νήμα της σύγκρου­σης συνε­χί­ζει, στις 08-09-2025 απορ­ρί­πτε­ται η αίτηση διά­λυ­σης, στις 12-09-2025 υπο­βάλ­λε­ται νέα ένσταση, και ακο­λου­θούν υπη­ρε­σια­κές απόψεις και κρί­σι­μες απο­φά­σεις από τη Γραμ­μα­τεία της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου.

Η ουσία είναι ότι, σύμφωνα με τα υπη­ρε­σιακά κείμενα, παρεμ­βάλ­λο­νται απο­φά­σεις που απο­δέ­χο­νται εν μέρει ένσταση για τη διακοπή και απο­δέ­χο­νται ένσταση κατά της απόρ­ρι­ψης της διά­λυ­σης μετά από γνω­μο­δό­τηση τεχνι­κού συμ­βου­λίου, δημιουρ­γώ­ντας ένα περι­βάλ­λον όπου το «αν» και το «πώς» της συνέ­χι­σης συν­δέ­ε­ται πλέον με το «πόσο».

Από την κοστο­λό­γηση του ανα­δό­χου στο φίλτρο της επι­τρο­πής

Στις 10-12-2025 η Διευ­θύ­νουσα Υπη­ρε­σία, με αρ. πρωτ. 89847/10-12-2025, προ­σκα­λεί τον ανάδοχο να υπο­βά­λει κόστος θετικών ζημιών σύμφωνα με το άρθρο 162. Στις 12-12-2025 ο ανά­δο­χος κατα­θέ­τει την εκτί­μησή του, με αρ. πρωτ. 90502/12-12-2025. Εκεί κατα­γρά­φε­ται ένα ποσό πολύ υψη­λό­τερο από αυτό που τελικά ειση­γεί­ται η επι­τροπή, 269.549,47€.

Η ανάλυση του αιτή­μα­τος του ανα­δό­χου διαρ­θρώ­νε­ται σε επι­μέ­ρους κατη­γο­ρίες που απο­τυ­πώ­νουν τη λογική των θετικών ζημιών όπως τη δια­βά­ζει μια εργο­λη­πτική εται­ρεία σε περίοδο δια­κο­πής, προ­μή­θειες εγγυ­η­τι­κών 3.288,16€, γενικά έξοδα 178.713,30€, ασφά­λιση έργου 2.183,82€, προ­σω­πικό 45.476,39€, απο­λο­γι­στι­κές εργα­σίες 39.887,80€.

Όμως η επι­τροπή που συγκρο­τή­θηκε με την απόφαση 965/22-12-2025 της Δημο­τι­κής Επι­τρο­πής, με ΑΔΑ ΨΘ94Ω1Ρ-Υ17, δεν λει­τουρ­γεί ως τυπική σφρα­γίδα. Ζήτησε διευ­κρι­νί­σεις και πρό­σθετα στοι­χεία με αρ. πρωτ. 99963/30-12-2025 και έλαβε απα­ντή­σεις με αρ. πρωτ. 100112/30-12-2025. Το απο­τέ­λε­σμα είναι μια εκτί­μηση που κατα­λή­γει σε μερική αποδοχή και τελικό ποσό 35.928,45€.

Το κρίσιμο διά­στημα των 200 ημερών που «κλει­δώ­νει» τον υπο­λο­γι­σμό

Η επι­τροπή «κλει­δώ­νει» ως χρονικό διά­στημα δικαιού­με­νης απο­ζη­μί­ω­σης την περίοδο από 09-05-2025 έως 24-11-2025, δηλαδή 200 ημέρες. Η επιλογή αυτή δεν είναι λεπτο­μέ­ρεια, είναι το πλαίσιο που καθο­ρί­ζει τι μπορεί να θεω­ρη­θεί ζημία από τη διακοπή και τι όχι.

Με αυτή την προ­σέγ­γιση, ο υπο­λο­γι­σμός δεν απλώ­νε­ται στο σύνολο της διάρ­κειας του έργου, ούτε σε μήνες πριν από τη διακοπή, αλλά περιο­ρί­ζε­ται σε μια συγκε­κρι­μένη περίοδο που η επι­τροπή θεωρεί συναφή με την όχληση και τις εξε­λί­ξεις.

Στο πολι­τικό επίπεδο, αυτό σημαί­νει ότι ο Δήμος επι­χει­ρεί να βάλει μετρή­σιμα όρια, ώστε το κόστος να μην εκτο­ξευ­θεί σε μια λογική «απο­ζη­μί­ω­σης για τα πάντα», αλλά να συν­δε­θεί με συγκε­κρι­μένο χρόνο και συγκε­κρι­μέ­νες απο­δεί­ξεις.

Πώς από τα 269.549,47€ φτά­νουμε στα 35.928,45€ και τι κόπηκε

Η εκτί­μηση της επι­τρο­πής δεν αμφι­σβη­τεί απλώς ποσά, αμφι­σβη­τεί τη βάση τους. Σε ορι­σμέ­νες κατη­γο­ρίες δαπανών, απο­δέ­χε­ται ότι υπάρχει πραγ­μα­τικό κόστος που μπορεί να απο­δο­θεί στο διά­στημα των 200 ημερών. Σε άλλες, κρίνει ότι δεν τεκ­μη­ριώ­νε­ται, δεν αφορά την εξε­τα­ζό­μενη περίοδο ή δεν στοι­χειο­θε­τεί­ται ως υπο­χρέ­ωση που προ­κλή­θηκε από τη διακοπή.

Στις εγγυ­η­τι­κές επι­στο­λές, γίνεται δεκτό ποσό 1.040,00€ με υπο­λο­γι­σμό ημε­ρή­σιου κόστους 5,20€ επί 200 ημέρες, με βάση την τρίμηνη προ­μή­θεια 467,87€ ανά 90 ημέρες.

Στα γενικά έξοδα, γίνεται δεκτό ποσό 31.786,00€ με λογική ημε­ρή­σιας αξίας έργου και ποσο­στού γενικών εξόδων 9,00%, όπως προ­κύ­πτει από μέσο όρο 5ετίας 2020 έως 2024.

Στην ασφά­λιση έργου, γίνεται δεκτό ποσό 820,00€ με βάση το πολυα­σφα­λι­στή­ριο 22110003443 της ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ, κόστος 2.995€ για 730 ημέρες, δηλαδή 4,10€ ανά ημέρα επί 200 ημέρες.

Στο προ­σω­πικό, η εικόνα είναι πιο αιχμηρή και κρί­νε­ται μη απο­δε­κτή επειδή δεν τεκ­μη­ριώ­νε­ται απο­κλει­στική απα­σχό­ληση στο έργο και δεν εμφα­νί­ζε­ται στο εγκε­κρι­μένο οργα­νό­γραμμα.

Στις απο­λο­γι­στι­κές εργα­σίες, απορ­ρί­πτε­ται το αίτημα 38.790,28€ που συν­δέ­ε­ται με εται­ρεία ΠΑΝΤΟΣ ΒΑΪΟΣ Ι.Κ.Ε., με τη λογική ότι η αμοιβή ορί­ζε­ται ως ποσοστό 3% επί πιστο­ποι­η­μέ­νων εργα­σιών, άρα χωρίς εκτέ­λεση εργα­σιών στη διακοπή δεν προ­κύ­πτει κατα­βολή. Απορ­ρί­πτε­ται και τιμο­λό­γιο 1.097,52€ της ΔΑΝΑΕΚΚ για δια­χεί­ριση προ­ϊ­ό­ντων κατε­δα­φί­σεων, επειδή αφορά περίοδο 28-11-2024 έως 19-03-2025, εκτός της εξε­τα­ζό­με­νης περιό­δου 09-05-2025 έως 24-11-2025.

Το τελικό άθροι­σμα της επι­τρο­πής είναι σαφές και συμπυ­κνω­μένο, 1.040,00€ εγγυ­η­τι­κές, 31.786,00€ γενικά έξοδα, 820,00€ ασφά­λιση, 2.282,45€ προ­σω­πικό, 0,00€ απο­λο­γι­στι­κές, σύνολο 35.928,45€.