Ο Ελληνισμός γιορτάζει με κατάνυξη την Κοίμηση της Θεοτόκου: Το μήνυμα ειρήνης του Oικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου

Ηχηρό μήνυμα ειρήνης έστειλε λίγες μόλις ώρες πριν τη συνά­ντηση κορυφής του Αμε­ρι­κα­νού προ­έ­δρου Ντό­ναλντ Τραμπ με τον Ρώσο πρόεδρο Βλα­ντί­μιρ Πούτιν στην Αλάσκα, ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης κ.κ. Βαρ­θο­λο­μαίος από την Ίμβρο, και τον Μεγάλο Εσπε­ρινό της Κοι­μή­σεως της Θεο­τό­κου, στον Ιερό Ναό Πανα­γίας στο χωριό Αγρίδια.

Ειδι­κό­τερα, κατά την ομιλία του, ανα­φέρ­θηκε τόσο στη σημασία της μεγάλης εορτής της Θεο­τό­κου, όσο και στην ανάγκη τερ­μα­τι­σμού των πολέμων και ενί­σχυ­σης της παγκό­σμιας ειρήνης. Με λόγια βαθιάς πνευ­μα­τι­κό­τη­τας τόνισε: «Κύριε, φώτισε τους μεγά­λους που συνα­ντώ­νται στην Αλάσκα να φέρουν ειρήνη στον κόσμο· να πάψουν οι ανθρω­πο­κτό­νοι πόλεμοι, να επι­κρα­τή­σει η λογική, η δικαιο­σύνη και ο αμοι­βαίος σεβα­σμός. Στον κόσμο αυτόν τον ευλο­γη­μένο υπάρχει χώρος για όλους· δεν είναι ανάγκη να σκο­τω­νό­μα­στε για να χωρέ­σουμε».

Σε ανα­κοί­νωση του Οικου­με­νι­κού Πατριαρ­χείου ανα­φέ­ρο­νται τα εξής για τη σημε­ρινή μεγάλη εορτή:

Με θρη­σκευ­τική κατά­νυξη και σε έντονα συγκι­νη­σιακά φορ­τι­σμένη ατμό­σφαιρα εορ­τά­στηκε στην αιγαιο­πε­λα­γί­τικη Ίμβρο η μεγάλη θεο­μη­το­ρική εορτή της Κοι­μή­σεως της Θεο­τό­κου.

Η Α.Θ. Πανα­γιό­της ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης κ.κ. Βαρ­θο­λο­μαίος προ­ε­ξήρχε της Θείας Λει­τουρ­γίας στον πανη­γυ­ρί­ζο­ντα Ι. Ναό του ορεινού χωριού των Αγρι­δίων,  συμπα­ρα­στα­τού­με­νος από τους Αρχιε­ρείς Σεβ. Ίμβρου και Τενέδου κ. Κύριλλο, Μοσχο­νη­σίων κ. Κύριλλο, και Μύρων κ. Χρυ­σό­στομο και τον Θεοφιλ. Αντα­νίας κ. Παρ­θέ­νιο, Ιεράρχη της Αρχιε­πι­σκο­πής Αχρίδος.

Εκκλη­σιά­στη­καν Μοναχοί και Μοναχές από την Αρχιε­πι­σκοπή Αχρίδος, ο Εντιμ. κ. Μάξιμος Χαρα­κό­που­λος, Μέλος της Βουλής των Ελλήνων και Γενικός Γραμ­μα­τέας της ΔΣΟ, Άρχο­ντες Οφφι­κιά­λιοι της Μ.τ.Χ.Ε., εκπρό­σω­ποι Ιμβριώ­τι­κων Σωμα­τείων και πλήθος Ιμβρίων και επι­σκε­πτών από την Πόλη και το εξω­τε­ρικό.

Η ομιλία του Οικου­με­νι­κού Πατριάρ­χου

Ο Πανα­γιώ­τα­τος, στην ομιλία του, επε­σή­μανε την ιδιαί­τερη ευσέ­βεια των Ιμβρίων προς το πρόσωπο της Πανα­γίας, προς τιμήν της οποίας ανή­γει­ραν πέντε ενο­ρια­κούς Ναούς και δεκάδες εξωκ­κλή­σια, και τόνισε ότι παρά τις δοκι­μα­σίες που βίωσαν οι Ίμβριοι διέ­σω­σαν και δια­τή­ρη­σαν τον χρι­στια­νικό πολι­τι­σμό της νήσου.

“Η Θεο­τό­κος είναι Μήτηρ της ζωής και Μητέρα πάντων ημών. Την προ­στα­σία της επι­κα­λού­μεθα στις θλίψεις και τις αγωνίες μας, προς αυτήν προ­σφεύ­γουμε εν κιν­δύ­νοις, εις αυτήν ανα­θέ­τουμε «την πάσαν ελπίδα» μας. Απτή από­δειξη για το Ορθό­δοξο φρόνημα και την ευσέ­βεια των Ιμβρίων απο­τε­λεί το γεγονός ότι η τιμή προς την Θεο­μή­τορα κατέχει περί­ο­πτη θέση στη ζωή τους. Στην Παναγία είναι αφιε­ρω­μέ­νοι πέντε ενο­ρια­κοί ναοί μας, στο όνομά της  τιμάται μέγας αριθμός εξωκ­κλη­σιών μας, -Παναγία η Καρ­δα­μιώ­τισσα, Παναγία η Ελεούσα, Παναγία η Μπα­λω­μένη, Παναγία η Ταξι­διανή, η Αρα­σιανή, η Θεο­τό­κος, η Ζωο­δό­χος Πηγή, Παναγία η Πλάκα, Παναγία η Μει­ντα­νιώ­τισσα και άλλα πολλά-, γνήσια μαρ­τυ­ρία για τον σεβασμό των κατοί­κων του νησιού μας προς την Υπε­ρα­γία Θεοτόκο. Η εγγύτης της Πανα­γίας προς τον Υιόν της την καθιστά την κατ’ εξοχήν μεσί­τριαν προς Κύριον, εκείνην η οποία προ­σά­γει προς Αυτόν την ημε­τέ­ραν προ­σευ­χήν για την σωτηρία των ψυχών μας. Όλα αυτά δεν είναι απλώς έκφραση της λαϊκής ευσε­βείας, αλλά έχουν βαθύ­τατο θεο­λο­γικό περιε­χό­μενο και ανήκουν στον πυρήνα της χρι­στια­νι­κής πίστεως και ταυ­τό­τη­τός μας.

Ο Ίμβριος Πατριάρ­χης αισθά­νε­ται υπε­ρή­φα­νος για τους συμπα­τριώ­τες του, τους εν ειρήνη τελειω­θέ­ντας και τους περι­λει­πο­μέ­νους, για τη συμβολή τους στη δια­μόρ­φωση και τη διάσωση του χρι­στια­νι­κού πολι­τι­σμού της νήσου, επί μακρούς αιώνες, κάτω από δύσκο­λες κατά κανόνα συν­θή­κες. Ποτέ η εξέλιξη των ανθρω­πί­νων πραγ­μά­των δεν είναι ειδυλ­λιακή, ποτέ δεν υπάρχει «αδά­πα­νος ευλά­βεια». Ειδι­κώ­τερα για τη γενεά των Ιμβρίων που εβίωσαν το 1964, «την πιο μαύρη χρονιά» στην ιστορία του νησιού μας και όσα ακο­λού­θη­σαν, νοιώ­θουμε ίδιαί­τερη αγάπη και εκτί­μηση. Τιμούμε το σθένος, την υπομονή, την αντοχή και τις θυσίες εκείνων που έμειναν στην πατρίδα μας κατά τα πέτρινα εκείνα χρόνια. Το ξανα­λέμε: Χάρη σε αυτούς υπάρ­χουν σήμερα τα χωριά μας, οι Εκκλη­σίες μας, η παρου­σία μας, η λαλιά μας. Κατα­νο­ούμε και εκτι­μούμε αυτούς που έφυγαν άκοντες από την Ίμβρο για τα ξένα. Έδωσαν με επι­τυ­χία τον αγώνα της επι­βιώ­σεως, πρό­κο­ψαν, χωρίς να λησμο­νή­σουν την φιλ­τά­την πατρίδα. Πολλοί από αυτούς, μόλις άρχισαν να βελ­τιώ­νω­νται οι συν­θή­κες, ανα­καί­νι­σαν τα σπίτια τους, άρχισαν να επι­σκέ­πτω­νται το νησί με τα παιδιά τους. Και σήμερα, από αυτές τις δύο ομάδες συμπα­τριω­τών προ­έρ­χο­νται εκείνοι που έχουν τα παιδιά τους στα σχολεία μας. Το μέλλον της «παι­πα­λο­έσ­σης» Ίμβρου συν­δέ­ε­ται με αυτούς που διέ­σω­σαν μέσα στην καρδιά τους την Ίμβρο ως βίωμα, αξία, πολι­τι­σμό, πυξίδα, ως παρόν και μέλλον της ζωής τους.”

Στη συνέ­χεια, ο Πανα­γιώ­τα­τος απευ­θύν­θηκε στη νέα γενιά της ιδιαί­τε­ρης πατρί­δος του, ενώ προ­έ­τρεψε τους απα­ντα­χού Ιμβρί­ους να συμ­με­τά­σχουν στο Πανιμ­βριακό Συνέ­δριο, που θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί τον ερχό­μενο Σεπτέμ­βριο στην Αθήνα, συγ­χαί­ρο­ντας τους οργα­νω­τές, τους φιλο­γε­νείς χορη­γούς και όλους όσοι εργά­ζο­νται για την προ­ε­τοι­μα­σία του.

“Αδυ­να­τούμε, όπως πάντοτε συμ­βαί­νει, να ομι­λή­σουμε για την Ίμβρο και να μην ανα­φερ­θούμε στην Ιμβριακή νεολαία. Αγα­πη­τοί νέοι και νέες, είναι προ­νό­μιο να είσθε οι φορείς και οι συνε­χι­στές της μακράς πολι­τι­σμι­κής και πνευ­μα­τι­κής παρα­δό­σεως της Ίμβρου μας, του «μικρού νησιού με την μεγάλη ιστορία». Προ­νό­μιο, βεβαια, που εμπε­ρι­κλείει και συνε­πά­γε­ται και υπο­χρε­ώ­σεις. Σε αυτές συγκα­τα­λέ­γε­ται το χρέος για την οικεί­ωση και δια­φύ­λαξη του χρι­στια­νι­κού πνεύ­μα­τος της Ίμβρου. Επίσης, το χρέος να επι­σκέ­πτε­σθε το νησί μας όσο συχνό­τερα μπο­ρείτε. Και τρίτον, να ενδια­φερ­θήτε ενεργά για τα σχολεία μας. Η επα­νεκ­κί­νηση της ομο­γε­νεια­κής παι­δείας επέτυχε. Η συνέ­χιση όμως και οι θετικές προ­ο­πτι­κές για το μέλλον απαι­τούν στρά­τευση, αφιέ­ρωση, γνήσιο και έμπρα­κτο ενδια­φέ­ρον και αγάπη. Τα σχολεία μας και τα μάτια σας! Τίποτε δεν μπορεί να ευδο­κι­μήση στην ερα­τεινή πατρίδα μας χωρίς τη συμ­με­τοχή και τη συμβολή σας, πολύ αγα­πη­τοί μας νέοι, υπε­ρή­φανα Ιμβριω­τό­πουλα.

Θα ανα­φέ­ρουμε για τα θέματα αυτά περισ­σό­τερα στο Πανιμ­βριακό Συνέ­δριο, τέλη Σεπτεμ­βρίου στην Αθήνα. Το Συνέ­δριό μας θα απο­τε­λέση ένα σημα­ντικό γεγονός στην πορεία των αγώνων για την παρου­σία και το μέλλον μας στη μικρή μας πατρίδα. Επαι­νούμε τους οργα­νω­τές, τους γεν­ναιό­δω­ρους και φιλο­γε­νείς χορη­γούς, όλους όσοι κοπιά­ζουν για την προ­ε­τοι­μα­σία του Συνε­δρίου και των άλλων συναφών εκδη­λώ­σεων. Πρέπει να δώσουμε οι απα­ντα­χού Ίμβριοι μαζικό και ηχηρό παρών!”

Ολο­κλη­ρώ­νο­ντας την ομιλία του εξέ­φρασε και πάλι τη χαρά του από την συνά­ντησή του με τους συμπα­τριώ­τες του, και καλω­σό­ρισε όλους τους φίλους της Ίμβρου, οι οποίοι με την παρου­σία τους “πάντοτε μας ενι­σχύ­ουν με την αγάπη τους”. Απευ­θυ­νό­με­νος προς τον Ποι­με­νάρχη της νήσου, Μητρο­πο­λίτη Ίμβρου και Τενέδου κ. Κύριλλο, του εξέ­φρασε την Πατριαρ­χική ευα­ρέ­σκειά του “για όλες τις εκκλη­σια­στι­κές ακο­λου­θίες και τις πολι­τι­στι­κές εκδη­λώ­σεις που οργα­νώ­νει και εφέτος στα «Ίμβρίων Θεο­τό­κεια» και για την ακού­ρα­στη ποι­μα­ντική του δράση”, και, στη συνέ­χεια, ευχα­ρί­στησε τον ιερό κλήρο της Ίμβρου και της Τενέδου για την πνευ­μα­τική του προ­σφορά.

Με καρ­δια­κούς λόγους προ­σφώ­νη­σαν τον Πανα­γιώ­τατο ο Ποι­με­νάρ­χης της νήσου, και ακο­λού­θως ο Γενικός Γραμ­μα­τέας της Δια­κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Συνέ­λευ­σης Ορθο­δο­ξίας Εντιμ. κ. Μάξιμος Χαρα­κό­που­λος.

Αμέσως μετά, πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε λιτά­νευση της ιερής εικόνος της Πανα­γίας στους δρόμους του γρα­φι­κού χωριού.

Μετά την Θεία Λει­τουρ­γία προ­σφέρ­θηκε παρα­δο­σιακό Ιμβριώ­τικο κέρασμα στην πλατεία των Αγρι­δίων, όπου νέες και νέοι από την Αρχιε­πι­σκοπή Αχρίδος τρα­γού­δη­σαν και χόρεψαν προς τιμήν του Οικου­με­νι­κού Πατριάρ­χου και όλων των προ­σκυ­νη­τών.

Το από­γευμα της ίδιας ημέρας, ο Πατριάρ­χης επι­σκέ­φθηκε εθι­μο­τυ­πικά τον Έπαρχο (Kaymakam) της Ίμβρου.