Ψηφιακή πλατφόρμα θα καταγράφει «πού πάει το νερό» για να μην ζήσουμε τον εφιάλτη της λειψυδρίας

Η εικόνα είναι γνωστή σε όλους: ο αγωγός που φέρνει νερό στην περιοχή έχει σπάσει και γεμίζει νερά τον δρόμο. Οι περί­οι­κοι και οι περα­στι­κοί καλούν την αρμόδια αρχή ενη­με­ρώ­νο­ντας για τη διαρροή και μετά από μερικές ημέρες το συνερ­γείο κατα­φθά­νει και τη σταματά. Ικανή ποσό­τητα νερού, ωστόσο, έχει χαθεί…

Στη χώρα που φλερ­τά­ρουμε με τη λει­ψυ­δρία, αλλά κάθε χρόνο πετάμε σε διαρ­ροές περίπου τα 5 δισε­κα­τομ­μύ­ρια από τα 9,5 δισε­κα­τομ­μύ­ρια κυβικά νερού που κατα­να­λώ­νουμε, έρχεται μια ψηφιακή πλατ­φόρμα που θα συγκε­ντρώ­νει και θα δια­χει­ρί­ζε­ται οτι­δή­ποτε περι­λαμ­βά­νε­ται σε αυτή τη δια­δρομή και επη­ρε­ά­ζει την υπη­ρε­σία ύδατος που λαμ­βά­νει τελικά ο πολίτης. Το ψηφιακό σύστημα, που φιλο­δο­ξεί να οργα­νώ­σει για πρώτη φορά στην Ελλάδα τη δια­χεί­ριση των υδά­τι­νων πόρων με σοβα­ρό­τητα, ενιαία προ­σέγ­γιση και τεχνο­λο­γική ευφυΐα, έχει προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό 3 εκατ. ευρώ.

Το Κεντρικό Πλη­ρο­φο­ριακό Σύστημα (ΚΠΣ) για τον Τομέα των Υδάτων δεν είναι ένας ακόμα server ή ένα site που αναρτά στα­τι­στικά. Είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα αποκτά τη δυνα­τό­τητα να βλέπει σε εθνικό επίπεδο και σε πραγ­μα­τικό χρόνο πού πάει το νερό. Πόσο κατα­να­λώ­νε­ται, από ποιον, με τι ποιό­τητα, με τι κόστος και -κυρίως- τι χάνεται.

Η απουσία τέτοιου συστή­μα­τος μέχρι σήμερα δεν ήταν απλώς κενό, αλλά θεσμική τρύπα. Ο κάθε πάροχος λει­τουρ­γούσε με το δικό του ERP, με τις δικές του ελλεί­ψεις, τις δικές του κατα­γρα­φές, τις δικές του βλάβες που μπορεί να μη μάθαινε ποτέ κανείς. Ολα αυτά, τώρα, θα κατα­λή­γουν σε έναν ψηφιακό πυρήνα ο οποίος θα λει­τουρ­γεί σαν το κεντρικό νευρικό σύστημα του δικτύου ύδατος της χώρας.

Δεν είναι μικρό πράγμα αυτό. Ειδικά αν ανα­λο­γι­στεί κανείς τις συν­θή­κες: πίεση στις υπο­δο­μές λόγω κλι­μα­τι­κής αλλαγής, ανο­δι­κές απαι­τή­σεις πολιτών για δια­φά­νεια, αύξηση της κατα­νά­λω­σης λόγω βιο­τι­κού επι­πέ­δου. Κι όμως, για δεκα­ε­τίες, λογα­ρια­σμοί νερού έρχο­νταν χωρίς ο πολίτης να ξέρει τι ακριβώς πλη­ρώ­νει ή γιατί πλη­ρώ­νει τόσο. Τώρα για πρώτη φορά θα μπορεί να δει δημόσια δια­θέ­σιμα δεδο­μένα: ποιό­τητα νερού στην περιοχή του, κατά­σταση δικτύου, παρου­σία βλαβών, δια­χεί­ριση απο­θε­μά­των.

To σύστημα θα δέχεται γραπτές δια­μαρ­τυ­ρίες/καταγ­γε­λίες για ύδρευση, απο­χέ­τευση και άρδευση. Οι δια­μαρ­τυ­ρίες/καταγ­γε­λίες θα επε­ξερ­γά­ζο­νται και θα δρο­μο­λο­γού­νται προς τον κατά περί­πτωση αρμόδιο πάροχο για επίλυση/διευ­θέ­τηση και τελικά το σύστημα θα ενη­με­ρώ­νει τον καταγ­γέλ­λο­ντα για το απο­τέ­λε­σμα.

Δια­βά­στε περισ­σό­τερα στο protothema.gr

Πηγή: protothema.gr