Αναρμόδιο κρίθηκε το Διοικητικό Εφετείο για την προσφυγή Μπόλκα κατά της «Κολοσσός 2047 Α.Ε.»

Καθα­ρο­γρά­φηκε η υπ’ αριθμ. Α246/2025 απόφαση του Τρι­με­λούς Τμή­μα­τος του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πειραιά (μετα­βα­τική έδρα Ρόδου), με την οποία απορ­ρί­φθηκε η αίτηση ακύ­ρω­σης που υπέβαλε ο δικη­γό­ρος Ρόδου Νικήτας Μπόλκας κατά της μονο­με­το­χι­κής ανα­πτυ­ξια­κής εται­ρείας «Κολοσ­σός 2047 Α.Ε.». Το Δικα­στή­ριο έκρινε ότι η υπόθεση δεν εμπί­πτει στη δικαιο­δο­σία των διοι­κη­τι­κών δικα­στη­ρίων, αλλά απο­τε­λεί διαφορά ιδιω­τι­κού δικαίου και, ως εκ τούτου, πρέπει να εξε­τα­στεί από τα πολι­τικά δικα­στή­ρια.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης

Ο κ. Μπόλκας είχε συμ­με­τά­σχει στην υπ’ αριθμ. 83/03.07.2023 πρό­σκληση εκδή­λω­σης ενδια­φέ­ρο­ντος της εται­ρείας «Κολοσ­σός 2047 Α.Ε.» για την επιλογή εννέα νομικών συνερ­γα­τών, στο πλαίσιο προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης με τον Δήμο Ρόδου, που αφο­ρούσε στην παροχή τεχνι­κών και νομικών υπη­ρε­σιών για τη δια­χεί­ριση και αξιο­ποί­ηση της ακί­νη­της περιου­σίας του Δήμου.

Η απόφαση 147/28.08.2023 του διευ­θύ­νο­ντος συμ­βού­λου της εται­ρείας ενέ­κρινε τα πρα­κτικά της Επι­τρο­πής Αξιο­λό­γη­σης και τον πίνακα κατά­τα­ξης. Ο αιτών κατα­τά­χθηκε στην 8η θέση με 74/100 μόρια και αρχικά περι­λαμ­βα­νό­ταν στους επι­λε­γέ­ντες. Όμως, με την υπ’ αριθμ. 162/07.09.2023 απόφαση και μετά από αποδοχή ενστά­σεων τρίτων υπο­ψη­φίων, η κατά­ταξή του μετα­βλή­θηκε, και κατέ­ληξε στη 10η θέση, χάνο­ντας το δικαί­ωμα σύναψης σύμ­βα­σης.

Ο ίδιος υπέβαλε ένσταση στις 8 Σεπτεμ­βρίου 2023, επι­κα­λού­με­νος παρά­λειψη μοριο­δό­τη­σης του μετα­πτυ­χια­κού του τίτλου.

Η προ­σφυγή στο  Διοι­κη­τικό Εφετείο

Ο αιτών κατέ­θεσε αίτηση ακύ­ρω­σης ενώπιον του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πειραιά, η οποία συζη­τή­θηκε στις 21 Νοεμ­βρίου 2024. Η εκδί­καση πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στη Ρόδο, με ειση­γή­τρια την εφέτη κ. Πανα­γιώτα Μπα­κα­ρά­κου. Υπέρ της νομι­μό­τη­τας της δια­δι­κα­σίας παρε­νέ­βη­σαν έξι υπο­ψή­φιοι που είχαν επι­λε­γεί: οι κ.κ. Μ. Μητσού, Β. Μπα­κί­ρης, Ι.-Ελ. Φώκιαλη, Ε. Τσατ­τα­λιού, Ε.Μ. Κατσί­μπρη και Αικ. Γιαν­νιού.

Η εται­ρεία «Κολοσ­σός 2047 Α.Ε.» υπο­στή­ριξε ότι η αίτηση ακύ­ρω­σης είναι απα­ρά­δε­κτη λόγω αναρ­μο­διό­τη­τας του διοι­κη­τι­κού δικα­στη­ρίου και ότι η διαφορά ανήκει στο πεδίο εφαρ­μο­γής του ιδιω­τι­κού δικαίου.

Το σκε­πτικό της από­φα­σης

Το Διοι­κη­τικό Εφετείο υιο­θέ­τησε τη θέση της εται­ρείας. Όπως ανα­φέ­ρε­ται στην απόφαση, η «Κολοσ­σός 2047 Α.Ε.» απο­τε­λεί ανώνυμη εται­ρεία ειδικού σκοπού που διέ­πε­ται από το δίκαιο των ανω­νύ­μων εται­ρειών και όχι από κανόνες δημο­σίου δικαίου. Η δια­δι­κα­σία επι­λο­γής συνερ­γα­τών δεν είχε δια­γω­νι­στικό χαρα­κτήρα, ούτε προ­έ­βλεπε ειδική διοι­κη­τική δια­δι­κα­σία που θα προ­σέ­διδε στη διαφορά διοι­κη­τικό χαρα­κτήρα.

Το Δικα­στή­ριο επε­σή­μανε ότι η επιλογή προ­σω­πι­κού με συμ­βά­σεις μίσθω­σης έργου από την εται­ρεία δεν συνιστά «πρό­σληψη» κατά την έννοια του άρθρου 1 του ν. 702/1977 και συνεπώς η διαφορά δεν είναι διοι­κη­τική, αλλά ιδιω­τική.

Συγκε­κρι­μένα, όπως ανα­φέ­ρει η απόφαση:

«Η δια­δι­κα­σία πρό­σκλη­σης υπο­βο­λής προ­τά­σεων για σύναψη σύμ­βα­σης μίσθω­σης έργου δεν είναι δια­γω­νι­στική, ενώ η τυχόν επιλογή υπο­ψη­φίου έχει τον χαρα­κτήρα απο­δο­χής πρό­τα­σης και όχι πρό­σλη­ψης».

Η κρίση του δικα­στη­ρίου

Με βάση τα ανωτέρω, το Δικα­στή­ριο έκρινε ότι δεν έχει αρμο­διό­τητα να εξε­τά­σει την αίτηση και την απέρ­ριψε τυπικά ως απα­ρά­δε­κτη, χωρίς να εξε­τά­σει την ουσία των ισχυ­ρι­σμών του προ­σφεύ­γο­ντος. Παράλ­ληλα, έκανε δεκτές τις παρεμ­βά­σεις των έξι υπο­ψη­φίων που είχαν επι­λε­γεί και διέταξε την κατά­πτωση του παρα­βό­λου υπέρ του Δημο­σίου, απαλ­λάσ­σο­ντας τον αιτού­ντα από την κατα­βολή δικα­στι­κών εξόδων.

Η εται­ρεία εκπρο­σω­πή­θηκε από τον δικη­γόρο Γρηγόρη Μαυ­ρομ­μάτη, ενώ παρεμ­βά­σεις υπέρ της νομι­μό­τη­τας της δια­δι­κα­σίας άσκησαν έξι εκ των επι­τυ­χό­ντων υπο­ψη­φίων.