Γ. Χατζημάρκος στον RV: «Ο Δήμος Ρόδου είναι αρνητικό παράδειγμα. Πρέπει να αλλάξει ταχύτητα, να ανεβάσει στροφές»

“Η ΔΕΥΑ Ρόδου δεν θέλει να λει­τουρ­γή­σει μέσα σε κανόνες. Θέλει να έχει μία παντιέρα δική της. Ένα κράτος, κάτι σαν το Βατι­κανό” δηλώνει ο Περι­φε­ρειάρ­χης

Ως αρνη­τικό παρά­δειγμα Δήμου με πολύ μεγάλο αριθμό στε­λε­χια­κού δυνα­μι­κού αλλά με πενι­χρές επι­δό­σεις όσον αφορά την απορ­ρό­φηση των ευρω­παϊ­κών πόρων του ΕΣΠΑ, κατο­νό­μασε τον Δήμο Ρόδου ο Περι­φε­ρειάρ­χης Γιώργος Χατζη­μάρ­κος, μιλώ­ντας στον RV και τη Ρένα Παυλάκη για τις εργα­σίες της 4ης Επι­τρο­πής Παρα­κο­λού­θη­σης του Περι­φε­ρεια­κού Προ­γράμ­μα­τος Νότιο Αιγαίο 2021 – 2027, που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στη Μύκονο.

Ο Περι­φε­ρειάρ­χης εξέ­φρασε την ανη­συ­χία του για τους χαμη­λούς ρυθμούς απορ­ρό­φη­σης των πόρων του Προ­γράμ­μα­τος, με βασική αιτία την υπο­στε­λέ­χωση των Δήμων, σημεί­ωσε ωστόσο ότι αυτό δεν μπορεί να αφορά μεγά­λους Δήμους με εκα­το­ντά­δες ή χιλιά­δες εργα­ζό­με­νους, όπως είναι ο Δήμος Ρόδου, για τον οποίον τόνισε ότι απο­τε­λεί αρνη­τικό παρά­δειγμα και πρό­σθεσε ότι “πρέπει να ανε­βά­σει στροφές, να αλλάξει ταχύ­τητα”.

Μάλιστα σε αντι­δια­στολή ανα­φέρ­θηκε στην υπο­στε­λέ­χωση της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, που με ελά­χι­στους, συγκρι­τικά, υπαλ­λή­λους, υλο­ποιεί έργο πολύ μεγα­λύ­τερο από τις δυνα­τό­τη­τές της, και όχι μόνο το δικό της αλλά και άλλων οργα­νι­σμών, ακριβώς για να μη χαθεί ούτε ευρώ από τους δια­θέ­σι­μους πόρους.  Τόνισε μάλιστα ότι δεν διστά­ζει να πει την αλήθεια ρεα­λι­στικά, όσο κι αν αυτή ενοχλεί: «Έχω πλήρη αδια­φο­ρία για την έννοια του πολι­τι­κού κόστος. Εγώ θέλω να λέμε στον κόσμο την αλήθεια, την πραγ­μα­τι­κό­τητα, τα πράγ­ματα όπως είναι. Ρεα­λι­στικά.  Ας αφή­σουμε την κλάψα και τη μουρ­μούρα και να κάτσουμε να δου­λέ­ψουμε», όπως είπε.

Χαρα­κτη­ρι­στικά ο κ. Χατζη­μάρ­κος ανέφερε τα εξής:

«Θα ακού­σετε πάρα πολλά θέματα στο δημόσιο διάλογο. Ξέρετε, είμαστε πολύ λίγοι. Έχουμε πολύ σύνθετο διοι­κη­τικό περι­βάλ­λον. Είναι πολύ δύσκο­λες οι δημο­πρα­τή­σεις, η γρα­φειο­κρα­τία έχει γιγα­ντω­θεί. Αλήθεια είναι όλα αυτά.  Εγώ δεν λέω ότι δεν είναι. Να πούμε ότι είναι όλα αλήθεια. Μα αυτό δεν ισχύει για την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου;  Σε μια άλλη χώρα είναι Περι­φέ­ρεια το Νότιο Αιγαίο; Είναι Περι­φέ­ρεια της… Φιλαν­δίας. Με το ίδιο νομικό πλαίσιο λει­τουρ­γούμε και εμείς. Το δύσκολο, το δύστροπο, το δύσβατο νομικό πλαίσιο.

Και είμαστε στη Ρόδο εκατό άνθρω­ποι. Εκατό εργα­ζό­με­νοι περίπου είναι η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου. Και κάνουμε τη δουλειά που δεν κάνουνε κάποιες εκα­το­ντά­δες, χιλιά­δες εργα­ζό­με­νοι σε έναν άλλο οργα­νι­σμό.  Δεν κάνουμε μόνο τη δική μας. Κάνουμε και δου­λειές σε πολλών άλλων οργα­νι­σμών. Προ­σπα­θούμε περισ­σό­τερο. Αυτή είναι η δουλειά μας. Όσο μπο­ρούμε να δου­λεύ­ουμε περισ­σό­τερο και καλύ­τερα. Εγώ δεν δέχομαι το παρά­δειγμα του Δήμου Ρόδου. Είναι αρνη­τικό το παρά­δειγμα. Δεν κατη­γορώ τη σημε­ρινή δημο­τική αρχή ή  την προη­γού­μενη. Ο Δήμος Ρόδου συνο­λικά πρέπει σαν οργα­νι­σμός να αλλάξει ταχύ­τητα. Πρέπει να ανε­βά­σει στροφές.  Είναι πάρα πολύ μεγάλος ο αριθμός του στε­λε­χια­κού δυνα­μι­κού που έχει. Μπορεί να μην είναι αυτό που ήθελε. Μπορεί να ήθελε περισ­σό­τε­ρους. Με πανε­πι­στη­μιακή κατάρ­τιση σε κάποιες ειδι­κό­τη­τες. Να έχει ελλεί­ψεις και να ήθελε κάποιες άλλες. Το κατα­λα­βαίνω. Αλλά σε κάθε περί­πτωση πρέπει να ανε­βά­σει στροφές. Είναι πάρα πολύ χαμηλά στις απορ­ρο­φή­σεις. Εμείς, από την άλλη, πρέπει να σηκώ­νουμε όλο και περισ­σό­τερο βάρος για να βοηθάμε την απορ­ρό­φηση.

Αλλά εντάξει, 100 ανθρώ­πους έχουμε στη Ρόδο. Τι να τους κάνω αυτούς τους 100 ανθρώ­πους;  Ό,τι και να τους κάνω δεν μπορεί να γίνουν 500 ή 1.000. 1.000 δεν θα γίνουν ποτέ. Τα είπα όλα αυτά μέσα στην Επι­τροπή Παρα­κο­λού­θη­σης. Ανοιχτά και καθαρά όπως τα λέω και σε εσάς. Και ας αρχίσει πάλι ο καθένας να λέει… Εγώ έχω πλήρη αδια­φο­ρία για την έννοια του πολι­τι­κού κόστος. Εγώ θέλω να λέμε στον κόσμο την αλήθεια, την πραγ­μα­τι­κό­τητα, τα πράγ­ματα όπως είναι. Ρεα­λι­στικά.

Ας αφή­σουμε την κλάψα και τη μουρ­μούρα. Όλη μέρα στην κλάψα και τη μουρ­μούρα. Και να κάτσουμε να δου­λέ­ψουμε. Να πορευ­θούμε το δρόμο που θα μας οδη­γή­σει στο στόχο μας. Τελεία και παύλα. Η ζωή πάντα έχει δυσκο­λίες. Η ζωή πάντα έχει προ­κλή­σεις.

Δεν είμαστε μοι­ρο­λο­γί­στρες. Στην πολι­τική δεν μπήκαμε για να μοι­ρο­λο­γούμε. Μπήκαμε στην πολι­τική για να δου­λεύ­ουμε. Όσο περισ­σό­τερο γίνεται, για να φέρ­νουμε το καλύ­τερο δυνατό απο­τέ­λε­σμα.   Να πετύ­χουμε το καλύ­τερο δυνατό. Ο σκοπός είναι η αξιο­ποί­ηση των πόρων προς όφελος των κοι­νω­νιών που υπη­ρε­τούμε».

Για τη ΔΕΥΑΡ

Ανα­φε­ρό­με­νος στο ζήτημα της ΔΕΥΑΡ και στη μη ανα­γνώ­ριση των οφειλών της προς την Περι­φέ­ρεια, ο Περι­φε­ρειάρ­χης δήλωσε χαρα­κτη­ρι­στικά:

«Οι κανόνες είναι καλό πράγμα στη ζωή. Γιατί, όλα όσα έχουμε υπο­φέ­ρει, ήταν από την έλλειψη κανόνων. Και, για να είμαστε σίγου­ροι ότι δεν θα γυρί­σουμε σε κατα­στά­σεις οι οποίες θα μας τραυ­μά­τι­σαν και θα φέρουν πάλι δυστυ­χία στην κοι­νω­νία, πρέπει να εφαρ­μό­ζουμε κανόνες. Σε ό,τι κάνει  ο καθένας. Αυτό είναι κοι­νω­νία.  Οι κανόνες δεν αρέσουν σε όλους. Το βλέπετε τώρα.  Το τελευ­ταίο παρά­δειγμα, είναι η ΔΕΥΑ Ρόδου.

Η ΔΕΥΑ Ρόδου δεν θέλει να λει­τουρ­γή­σει μέσα σε κανόνες. Θέλει να έχει μία παντιέρα δική της. Ένα κράτος, κάτι σαν το Βατι­κανό. Εγώ μία κου­βέ­ντα μόνο να πω. Να επα­να­λάβω αυτό που δηλώ­θηκε προχθές από την Περι­φέ­ρεια μας, και το λέω με μεγάλο πόνο, μεγάλη στε­να­χώ­ρια και με μεγάλη ανη­συ­χία. Είναι κρίμα για τη Ρόδο. Εμείς, η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου θα επι­βιώ­σουμε ως Οργα­νι­σμός από την παρα­βα­τική συμπε­ρι­φορά της ΔΕΥΑΡ, η οποία θέλει να χρω­στάει και να συκο­φα­ντεί  και από πάνω. Κρίμα για τη Ρόδο, για  το πολυ­τι­μό­τερο δημόσιο αγαθό, το νερό, θα έπρεπε  να βρί­σκε­ται σε χέρια πιο υπεύ­θυνα. Δεν έχω να πω τίποτε άλλο».