Έρχονται ριζικές αλλαγές στην στρατιωτική θητεία – Όλα όσα προανήγγειλε ο Νίκος Δένδιας

Στο πλαίσιο των αλλαγών που σχε­διά­ζο­νται στη θητεία, όλοι οι στρα­τεύ­σι­μοι θα γνω­ρί­ζουν να χει­ρί­ζο­νται συστή­ματα drone και αντι-drone, τόνισε σε συνέ­ντευξη στην εφη­με­ρίδα «Ναυ­τε­μπο­ρική», ο υπουρ­γός Εθνικής ‘Αμυνας, Νίκος Δένδιας.

«Δια­θέ­τουμε», εξήγησε, «εξαι­ρε­τικά καταρ­τι­σμένο επι­στη­μο­νικό και τεχνικό προ­σω­πικό, υψηλής στάθμης ερευ­νη­τικά κέντρα στα Πανε­πι­στή­μια και μία ανα­δυό­μενη τεχνο­λο­γική επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα. Θέλουμε και μπο­ρούμε να αξιο­ποι­ή­σουμε αυτό το οικο­σύ­στημα για να παρα­γά­γουμε εντός της χώρας τεχνο­λο­γίες που θα ενι­σχύ­σουν τη στρα­τη­γική μας αυτο­νο­μία».

Μιλώ­ντας για το μηχα­νι­σμό SAFE, ο κ. Δένδιας εκτί­μησε ότι «οι εταίροι πρέπει να απο­φα­σί­σουν ποια Ευρώπη θέλουν.

Δεν νοείται Ευρώπη χωρίς αρχές, αξίες και σεβασμό των κανόνων του Διε­θνούς Δικαίου. Όπως δεν νοείται επίσης να μετέ­χουν αδιά­κριτα στο εγχεί­ρημα επα­νε­ξο­πλι­σμού της Ευρώπης, χώρες που απει­λούν κράτη-μέλη της Ε.Ε. ή που δεν ανα­γνω­ρί­ζουν μέλη της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης».

«Δεν μπορεί να υπάρχει η απαί­τηση, προς χάριν κυρίως ‘οικο­νο­μι­κών συμ­φε­ρό­ντων’, να μετα­τρα­πούν κάποιες χώρες σε ‘Ιφι­γέ­νειες’ του δυτικού αξιακού πολι­τι­σμού. Είναι προ­φα­νές ότι ουδεμία ‘απο­στα­σιο­ποί­ηση’ υπάρχει από τη θέση της κυβέρ­νη­σης» τόνισε.

Όπως υπεν­θύ­μισε, ο ίδιος είχε ανα­φερ­θεί από το Μυστρά στον κανο­νι­σμό SAFE, απο­κα­λώ­ντας τον «Κανο­νι­σμό της Κερ­κό­πορ­τας», εφόσον επι­χει­ρη­θεί από ορι­σμέ­νους εταί­ρους «να εφαρ­μο­στεί με τεχνά­σματα, ώστε να μην απαι­τεί­ται ομο­φω­νία των μελών της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης για τη συμ­φω­νία με τρίτες χώρες. «Εξάλλου, τη σημασία της ομο­φω­νίας είχε υπο­γραμ­μί­σει και ο πρω­θυ­πουρ­γός σε πρό­σφα­τες δηλώ­σεις του, λέγο­ντάς ότι ‘για να μπο­ρέ­σει η Ευρω­παϊκή Ένωση να συνάψει οποια­δή­ποτε συμ­φω­νία με τρίτο κράτος-μέλος υπο­ψή­φιο, απαι­τεί­ται η σύμφωνη γνώμη όλων των κρατών μελών, ομο­φω­νία δηλαδή’» υπο­γράμ­μισε ο κ. Δένδιας.

«Η Ευρω­παϊκή Ένωση, ειδικά μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρα­νία, έχει κατα­στή­σει σαφή την πρόθεσή της να ανα­πτύ­ξει στρα­τη­γική αυτο­νο­μία και να στη­ρί­ξει την εγχώρια αμυ­ντική βιο­μη­χα­νία των κρατών-μελών της. Η χώρα μας είχε υπο­γραμ­μί­σει ήδη την ανάγκη δημιουρ­γίας αμυ­ντι­κού βρα­χί­ονα της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Μετά και τις τελευ­ταίες εξε­λί­ξεις πέραν του Ατλα­ντι­κού, καθί­στα­ται ακόμη πιο επι­τα­κτική η ανάγκη να δημιουρ­γή­σουμε μια σύγ­χρονη και και­νο­τόμο ευρω­παϊκή αμυ­ντική βιο­μη­χα­νία» ανέφερε.

«Όμως η συστη­μα­τική προ­σφυγή σε εξο­πλι­σμούς από τρίτες χώρες, έρχεται σε αντί­θεση με αυτή την κατεύ­θυνση. Ιδίως μάλιστα, όταν πρό­κει­ται για εξο­πλι­σμούς από χώρες, που πέραν του ότι δεν συμ­με­τέ­χουν στην Ε.Ε., δεν ενστερ­νί­ζο­νται τις ίδιες αξίες και αρχές όπως προ­α­νέ­φερα, απα­ντώ­ντας στην προη­γού­μενη ερώτησή σας. Εκτός από τον κίνδυνο ‘αυτο­ϋ­πο­νό­μευ­σης’ του αξιακού πλαι­σίου της, η Ευρω­παϊκή Ένωση δια­τρέ­χει τον κίνδυνο σε αυτήν την περί­πτωση να βρεθεί αντι­μέ­τωπη με πολι­τική ή στρα­τη­γική πίεση και ουσια­στικά εξάρ­τηση από αυτήν την τρίτη χώρα» υπο­γράμ­μισε.

«Η Ελλάδα», επι­σή­μανε, «καλεί­ται συνεπώς να κινηθεί όπου δει, με στρα­τη­γική σαφή­νεια. Και να ανα­δεί­ξει ως υπεύ­θυ­νος εταίρος τους βαθύ­τε­ρους κιν­δύ­νους και τις συνέ­πειες μιας τέτοιας επι­λο­γής όχι μόνον για την ίδια, αλλά και για το σύνολο του ευρω­παϊ­κού εγχει­ρή­μα­τος. Και σας πλη­ρο­φορώ ότι σε επίπεδο υπουρ­γών ‘Αμυνας, δεν μιλάμε εις ώτα μη ακουό­ντων, όσον αφορά του­λά­χι­στον αρκε­τούς από αυτούς. Η τελική πολι­τική επιλογή βεβαίως, ανήκει στις κυβερ­νή­σεις τους».

«Όσον αφορά την ‘καλή ατμό­σφαιρα’, θα ήθελα να υπο­γραμ­μίσω ότι το εν λόγω αφήγημα, που ενδε­χο­μέ­νως χρη­σι­μο­ποιεί η Τουρκία, δεν μπορεί να θεω­ρη­θεί αξιό­πι­στο. Ελπίζω ότι και οι εταίροι δεν το αντι­λαμ­βά­νο­νται ως τέτοιο, ειδικά όταν, μεταξύ άλλων, τελεί σε ισχύ η απειλή πολέμου κατά της Ελλάδας, υφί­στα­ται το τουρ­κο­λυ­βικό μνη­μό­νιο, δια­τη­ρεί­ται μια αρνη­τική στάση για την επίλυση του Κυπρια­κού και ευθέως αντί­θετη με τις απο­φά­σεις του Συμ­βου­λίου Ασφα­λείας του ΟΗΕ και προ­βάλ­λε­ται μια ολοένα και διευ­ρυ­νό­μενη ατζέντα διεκ­δι­κή­σεων, βασι­σμένη στο ανα­θε­ω­ρη­τικό δόγμα της ‘”γαλά­ζιας πατρί­δας’.

Τα δε περί ηρεμίας επί του πεδίου, μετά την αντί­δραση στο ζήτημα της ηλε­κτρι­κής δια­σύν­δε­σης Ελλάδας- Κύπρου, δεν μπορούν να τα ισχυ­ρί­ζο­νται οι Τούρκοι» συμπλή­ρωσε.

Ο κ. Δένδιας ξεκα­θά­ρισε, ότι στον τομέα των μη επαν­δρω­μέ­νων συστη­μά­των, η χώρα μας υπήρξε για σειρά ετών θεατής της διε­θνούς εξέ­λι­ξης, με συνέ­πεια να υπάρχει ένα χάσμα σήμερα από την Τουρκία.

«’Αλλες χώρες εντό­πι­σαν εγκαί­ρως ότι μετα­σχη­μα­τί­ζε­ται πλήρως το πεδίο της μάχης από τα UAVs και τα αυτό­νομα συστή­ματα και επέν­δυ­σαν σε προ­γράμ­ματα τεχνο­λο­γι­κής αυτάρ­κειας, η Ελλάδα παρέ­μεινε εγκλω­βι­σμένη σε ένα παρω­χη­μένο μοντέλο διε­ξα­γω­γής των πολε­μι­κών συγκρού­σεων, σε απο­σπα­σμα­τι­κές δράσεις και γρα­φειο­κρα­τική αδρά­νεια» ανέφερε.

«Έχουμε», ωστόσο, είπε, «κάνει ήδη σημα­ντικά βήματα για να την καλύ­ψουμε με ταχύ­τητα, στρα­τη­γική προ­σή­λωση και θεσμική σοβα­ρό­τητα. Ο ρόλος του Ελλη­νι­κού Κέντρου Αμυ­ντι­κής Και­νο­το­μίας (ΕΛΚΑΚ), η δημιουρ­γία του οποίου στο­χεύει στη γεφύ­ρωση του χάσμα­τος μεταξύ αμυ­ντι­κών αναγκών και ερευνητικής-βιομηχανικής ικα­νό­τη­τας, είναι και σε αυτή την περί­πτωση σημα­ντι­κός.

Από τα 10, προ­γράμ­ματα που έχουν ήδη προ­κη­ρυ­χθεί, τέσσερα επι­κε­ντρώ­νο­νται απο­κλει­στικά στην ανά­πτυξη μη επαν­δρω­μέ­νων συστη­μά­των – τόσο ενα­έ­ριων όσο και επί­γειων – με δυνα­τό­τη­τες ανα­γνώ­ρι­σης, ηλε­κτρο­νι­κής παρεμ­βο­λής, επι­τή­ρη­σης και στο­χο­ποί­η­σης. Πρό­κει­ται για τεχνο­λο­γίες διττής χρήσης, με δυνη­τική εφαρ­μογή, τόσο στον τακτικό πόλεμο, όσο και σε απο­στο­λές έρευνας-διάσωσης, προ­στα­σίας του περι­βάλ­λο­ντος, ανθρω­πι­στι­κής υπο­στή­ρι­ξης ή φύλαξης κρί­σι­μων υπο­δο­μών».

«Παράλ­ληλα», συνέ­χισε, «υλο­ποιού­νται δράσεις που αφορούν την εκπαί­δευση στην αντι­με­τώ­πιση UAVS. Αξιω­μα­τι­κοί των Ενόπλων Δυνά­μεων θα συμ­με­τέ­χουν σε προ­γράμ­ματα εκπαί­δευ­σης στο Fort Sill της Οκλα­χόμα, στο πλαίσιο του Joint Counter- small Unmanned Aircraft Systems University, απο­κτώ­ντας εξει­δι­κευ­μέ­νες γνώσεις, στα πρότυπα της οποίας σχε­διά­ζε­ται η δημιουρ­γία αντί­στοι­χου κέντρου εκπαί­δευ­σης στην Ελλάδα».

Για την «Ατζέντα 2030», τόνισε ότι «δεν είναι απλώς ένα στρα­τη­γικό κείμενο προ­θέ­σεων, ούτε μια συγκυ­ριακή πολι­τική εξαγ­γε­λία»: «Συνιστά μια συνε­κτική, θεσμικά θεμε­λιω­μένη και μακρο­πρό­θε­σμη αμυ­ντική μεταρ­ρύθ­μιση, η οποία αντα­να­κλά την απόφαση της Ελλη­νι­κής Δημο­κρα­τίας να συγκρο­τή­σει τις ισχυ­ρό­τε­ρες και τεχνο­λο­γικά πιο σύγ­χρο­νες Ένοπλες Δυνά­μεις […] Δεν πρό­κει­ται για άθροι­σμα εξο­πλι­στι­κών προ­μη­θειών. Αφορά μια συνο­λική προ­σέγ­γιση για τον επα­να­προσ­διο­ρι­σμό του επι­χει­ρη­σια­κού μας δόγ­μα­τος, τη διοι­κη­τική ανα­συ­γκρό­τηση των Κλάδων και την ενσω­μά­τωση των νέων τεχνο­λο­γιών στον σχε­δια­σμό μας» εξήγησε ο υπουρ­γός Εθνικής ‘Αμυνας.

«Επίσης, η εφαρ­μογή της ‘Ατζέ­ντας 2030′, δεν είναι άτυπη ή αυθαί­ρετη. Βασί­ζε­ται σε μετρή­σιμα στοι­χεία και σε στόχους οι οποίοι έχουν τεθεί από την πολι­τική και στρα­τιω­τική ηγεσία. Στόχους που αφορούν την πρόοδο σε τομείς όπως η επι­χει­ρη­σιακή δια­λει­τουρ­γι­κό­τητα, η ψηφιακή επί­γνωση κατά­στα­σης (situational awareness), η ενερ­γο­ποί­ηση της αμυ­ντι­κής και­νο­το­μίας και η εγχώρια συμ­με­τοχή στα εξο­πλι­στικά» επι­σή­μανε.

«Την υλο­ποί­ησή τους επο­πτεύ­ουν τα Γενικά Επι­τε­λεία και οι Διευ­θύν­σεις τους, στη βάση συγκε­κρι­μέ­νων χρο­νι­κών κύκλων και με ενδιά­με­σες αξιο­λο­γή­σεις ανά προ­τε­ραιό­τητα. Καθ’ όλη τη διάρ­κεια της δεκα­ε­τίας, η πρόοδος της ‘Ατζέ­ντας’ θα απο­τυ­πώ­νε­ται σε θεσμικό επίπεδο, μέσω της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής λογο­δο­σίας. Εμβλη­μα­τικά μέσα για την ενί­σχυση της απο­τρε­πτι­κής ικα­νό­τη­τας της πατρί­δας μας απο­τε­λούν η ‘Ασπίδα του Αχιλλέα’ (μία ολι­στική προ­σέγ­γιση απο­τε­λε­σμα­τι­κής αντι­με­τώ­πι­σης εχθρι­κών ενα­έ­ριων θαλάσ­σιων και υπο­θα­λάσ­σιων απειλών με τη χρήση τεχνη­τής νοη­μο­σύ­νης), η επι­χει­ρη­σιακή ενσω­μά­τωση των μαχη­τι­κών F-35, η πλήρης επι­χει­ρη­σιακή αξιο­ποί­ηση των φρε­γα­τών FDI, η εφαρ­μογή δικτυο­κε­ντρι­κών δομών Command &Control, η ενί­σχυση των δυνα­το­τή­των μας στον τομέα της κυβερ­νο­α­σφά­λειας και η υλο­ποί­ηση της νέας δομής δυνά­μεων» ανέλυσε ο κ. Δένδιας.

«Η ‘Ατζέντα 2030’ δεν ανα­πτύσ­σε­ται ερήμην του ευρω­παϊ­κού πλαι­σίου. Ευθυ­γραμ­μί­ζε­ται πλήρως με την πρω­το­βου­λία της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής για τη Readiness 2030, τη μετε­ξέ­λιξη του αρχικού σχεδίου ReArm Europe, που ανα­κοι­νώ­θηκε τον Μάρτιο του 2025. Συνο­ψί­ζο­ντας, η ‘Ατζέντα 2030’ δεν είναι ένας διοι­κη­τι­κός φάκελος που μένει σε συρ­τά­ρια. Εϊναι η υλο­ποί­ηση μιας νέας αντί­λη­ψης, μέσω της οποίας η Ελλάδα μπορεί να κατα­στεί πυλώνας ασφά­λειας της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και της ευρύ­τε­ρης περιο­χής» υπο­γράμ­μισε.

Για την εγχώρια αμυ­ντική βιο­μη­χα­νία, ο κ. Δένδιας ανέφερε: «Η χώρα μας, για δεκα­ε­τίες, είχε υιο­θε­τή­σει ένα αμυ­ντικό μοντέλο βασι­σμένο στην εισα­γωγή ολο­κλη­ρω­μέ­νων συστη­μά­των και τελικών προ­ϊ­ό­ντων, χωρίς να υπάρχει ιδιαί­τερη μέριμνα για την ενί­σχυση της εγχώ­ριας παρα­γω­γι­κής βάσης ή για την τεχνο­λο­γική ενσω­μά­τωση. Το απο­τέ­λε­σμα ήταν διπλά αρνη­τικό: Υψηλό δημο­σιο­νο­μικό κόστος χωρίς πολ­λα­πλα­σια­στικά οφέλη και, ταυ­τό­χρονα, στρα­τη­γική εξάρ­τηση από τρίτους, ακόμα και για στοι­χειώδη συντή­ρηση. Αυτή η λογική δεν μπορεί να συνε­χι­στεί. Δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στις προ­κλή­σεις του 21ου αιώνα».

«Επο­μέ­νως, η απά­ντηση στο ερώτημα είναι ξεκά­θαρη: Ναι, η εγχώρια αμυ­ντική βιο­μη­χα­νία μπορεί και πρέπει να συμ­βά­λει ουσια­στικά στην οικο­νο­μική ανά­πτυξη, την αύξηση του ΑΕΠ και τη μείωση του ελλείμ­μα­τος του ισο­ζυ­γίου εξω­τε­ρι­κών πλη­ρω­μών, το οποίο είναι καίριας σημα­σίας για να μη βιώσει εκ νέου η χώρα μας οικο­νο­μική κρίση» ξεκα­θά­ρισε.

«Η Ελλάδα δαπανά σταθερά άνω του 3% του ΑΕΠ της για αμυ­ντι­κές ανάγκες – το υψη­λό­τερο ποσοστό στην Ευρω­παϊκή Ένωση και από τα υψη­λό­τερα στο ΝΑΤΟ. Από αυτές τις δαπάνες, μέχρι πρό­τι­νος, μόλις το 0,7% αφο­ρούσε προ­ϊ­ό­ντα, υπη­ρε­σίες ή τεχνο­λο­γίες εγχώ­ριας. Η ‘Ατζέντα 2030’ προ­βλέ­πει και εφαρ­μό­ζει ήδη την ανα­τροπή αυτής της δυσα­να­λο­γίας. Ο στόχος μας είναι, η συμ­με­τοχή της ελλη­νι­κής βιο­μη­χα­νίας να φτάσει το 25% μεσο­σταθ­μικά στην αλυσίδα αξίας των εξο­πλι­στι­κών προ­γραμ­μά­των. Ήδη, όπως είχα τη χαρά και την τιμή να ανα­κοι­νώσω πριν από λίγες μέρες, κατά την καθέλ­κυση της φρε­γά­τας ‘Φορμίων’ στη Γαλλία, έχουμε εξα­σφα­λί­σει έγγραφη δια­βε­βαί­ωση της Naval για τη συμ­με­τοχή της ελλη­νι­κής αμυ­ντι­κής βιο­μη­χα­νίας στην τέταρτη φρεγάτα FDI με το παρα­πάνω ποσοστό».

«Αυτό σημαί­νει όχι μόνο δημιουρ­γία χιλιά­δων θέσεων εργα­σίας υψηλής εξει­δί­κευ­σης, αλλά και σημα­ντική αύξηση των εξα­γω­γών, επι­στροφή του επι­στη­μο­νι­κού δυνα­μι­κού που εγκα­τέ­λειψε τη χώρα (brain regain) και συγκρό­τηση ενός βιώ­σι­μου παρα­γω­γι­κού οικο­συ­στή­μα­τος» συμπλή­ρωσε.

«Η εγχώρια συμ­με­τοχή δεν είναι πλέον μια ευχή. Είναι υπο­χρέ­ωση. Ταυ­τό­χρονα, η εγχώρια αμυ­ντική βιο­μη­χα­νία ανα­δει­κνύ­ε­ται σε μοχλό ανα­πτυ­ξια­κής ώθησης της εθνικής οικο­νο­μίας, εκτός από πυλώνας της εθνικής κυριαρ­χίας. Από ‘δημο­σιο­νο­μικό βάρος’ μετα­τρέ­πε­ται σε επένδυση- οικο­νο­μική, τεχνο­λο­γική και διπλω­μα­τική» ανέλυσε ο υπουρ­γός Εθνικής ‘Αμυνας.

«Κάθε ευρώ που επεν­δύ­ε­ται εντός συνόρων επι­στρέ­φει πολ­λα­πλά­σια: σε απα­σχό­ληση, σε γνώση, σε κύρος. Επο­μέ­νως δεν θα συνε­χί­σουμε να είμαστε απλοί πελάτες. Στο εξής, θα είμαστε ισό­τι­μοι εταίροι και συμπα­ρα­γω­γοί, με λόγο και ρόλο στο ευρω­παϊκό και διεθνές αμυ­ντικό περι­βάλ­λον» επι­σή­μανε.

Για τη Μονή της Αγίας Αικα­τε­ρί­νης στο Σινά, ο κ. Δένδιας εξήγησε ότι κατα­νοεί «απο­λύ­τως τον λόγο για τον οποίο αγγίζει το θρη­σκευ­τικό συναί­σθημα των Ελλήνων πολιτών το συγκε­κρι­μένο ζήτημα».

«Η χώρα μας», ανέφερε, «υπο­στη­ρί­ζει τη δια­τή­ρηση του πάγιου καθε­στώ­τος της Μονής, το οποίο έχει δια­μορ­φω­θεί μέσω των αιώνων και εκτιμώ ότι αυτό επι­θυ­μεί και η φίλη χώρα της Αιγύ­πτου. Η ελλη­νική κυβέρ­νηση έχει ανα­κοι­νώ­σει ότι επι­διώ­κει την εφαρ­μογή των όσων συμ­φω­νή­θη­καν κατά το πρό­σφατο Ανώτατο Συμ­βού­λιο Συνερ­γα­σίας των δύο χωρών».

«Δεν έχω ειδική γνώση επί των εξε­λί­ξεων με τη σημε­ρινή μου ιδιό­τητα και εξυ­πα­κού­ε­ται ότι ως υπουρ­γός ‘Αμυνας δεν έχω θεσμική αρμο­διό­τητα. Αυτό το οποίο μπορώ να επι­ση­μάνω όμως, με βάση και την εμπει­ρία μου στο προ ηγού­μενο κυβερ­νη­τικό αξίωμα, είναι ότι η σχέση μας με την Αίγυπτο είναι στρα­τη­γι­κής σημα­σίας, με αμοι­βαία οφέλη για τις χώρες μας, όπως επίσης και για την ασφά­λεια και στα­θε­ρό­τητα στη Νοτιο­α­να­το­λική Μεσό­γειο» ξεκα­θά­ρισε.

«Η δια­φύ­λαξη αυτής της σχέσης έχει τερά­στια σημασία, όχι μόνο για την Ελλάδα και την Αίγυπτο, αλλά και για τα υπό­λοιπα κράτη της ευρύ­τε­ρης περιο­χής. Επίσης, η δια­τή­ρηση αλώ­βη­του του ιδιο­κτη­σια­κού καθε­στώ­τος της Μονής είναι τερά­στιας σημα­σίας για τον Ελλη­νι­σμό» κατέ­ληξε ο κ. Δένδιας.

Πηγή: skai.gr