Ακυρώθηκε πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας λόγω αοριστίας στη διαταγή πληρωμής

Από το  Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου – Εγινε δεκτή την ανακοπή δανειο­λή­πτριας ακυ­ρώ­νο­ντας τη διαταγή πλη­ρω­μής, την επιταγή προς πληρωμή και την κατά­σχεση 

Με απόφασή του, το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου προ­χώ­ρησε στην ακύρωση της δια­τα­γής πλη­ρω­μής, της επι­τα­γής προς πληρωμή και της έκθεσης ανα­γκα­στι­κής κατά­σχε­σης που είχαν εκδοθεί σε βάρος δανειο­λή­πτριας, δια­κό­πτο­ντας τη δια­δι­κα­σία πλει­στη­ρια­σμού κύριας κατοι­κίας της, ο οποίος είχε προ­γραμ­μα­τι­στεί για την Τετάρτη 11 Ιουνίου 2025.

Η υπόθεση αφορά την ανακοπή που κατα­τέ­θηκε από τη δανειο­λή­πτρια και συνεκ­δι­κά­στηκε με πρό­σθε­τους λόγους. Η αιτούσα εκπρο­σω­πή­θηκε από τη δικη­γόρο κ. Ειρήνη Βασι­λείου, η οποία στήριξε την επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία της σε κεντρικό δικο­νο­μικό ελάτ­τωμα της δια­δι­κα­σίας: την αορι­στία της δια­τα­γής πλη­ρω­μής.

Στο επίδικο της υπό­θε­σης βρέθηκε η διαταγή πλη­ρω­μής που είχε εκδοθεί κατόπιν αιτή­μα­τος της εται­ρείας INTRUM HELLAS Α.Ε.Δ.Α.Δ.Π., δια­χει­ρί­στριας απαι­τή­σεων της αλλο­δα­πής εται­ρείας Phoinix NPL Finance DAC. Η τελευ­ταία είχε απο­κτή­σει τις σχε­τι­κές απαι­τή­σεις από την Τράπεζα Πει­ραιώς με βάση σύμβαση μετα­βί­βα­σης του 2020.

Η συνο­λική απαί­τηση, σύμφωνα με τα έγγραφα που προ­σκο­μί­στη­καν, ανερ­χό­ταν σε 47.651,85 ευρώ. Παρόλα αυτά, η εται­ρεία αιτή­θηκε την έκδοση δια­τα­γής πλη­ρω­μής για το ποσό των 36.018,28 ευρώ, επι­φυ­λασ­σό­μενη για το υπό­λοιπο. Το πρό­βλημα που εντο­πί­στηκε από την αιτούσα και έγινε δεκτό από το δικα­στή­ριο είναι ότι η δια­χεί­ριση αυτής της μερικής απαί­τη­σης έγινε χωρίς αναφορά στα επι­μέ­ρους κον­δύ­λια. Δεν προ­έ­κυ­πτε δηλαδή ποιο ποσό αφορά σε κεφά­λαιο, ποιο σε τόκους, ποιο σε έξοδα ή σε άλλες επι­βα­ρύν­σεις.

Στην απόφαση επι­ση­μαί­νε­ται ότι η δυνα­τό­τητα του δανει­στή να περιο­ρί­σει το αίτημα της δια­τα­γής πλη­ρω­μής σε μέρος της συνο­λι­κής οφειλής ανα­γνω­ρί­ζε­ται από τη νομο­λο­γία. Ωστόσο, αυτός ο περιο­ρι­σμός πρέπει να είναι σαφής και συγκε­κρι­μέ­νος. Όπως ανα­φέ­ρε­ται, όταν η απαί­τηση απο­τε­λεί­ται από περισ­σό­τερα κον­δύ­λια – κεφά­λαιο, τόκους συμ­βα­τι­κούς ή υπε­ρη­με­ρίας, εισφο­ρές, έξοδα – η μερική διεκ­δί­κηση απαιτεί διευ­κρί­νιση ως προς τα επι­μέ­ρους ποσά ή του­λά­χι­στον ανα­λο­γικό προσ­διο­ρι­σμό κατά ποσοστό.

Το δικα­στή­ριο δια­πί­στωσε ότι στην αίτηση για έκδοση δια­τα­γής πλη­ρω­μής δεν διευ­κρι­νι­ζό­ταν με σαφή­νεια ποια κον­δύ­λια περι­λαμ­βά­νο­νται στο ποσό των 36.018,28 ευρώ και ποια εξαι­ρού­νται. Δεν περι­γρα­φό­ταν ούτε ποια ακριβώς ποσά απο­μέ­νουν προς επι­δί­ωξη στο μέλλον. Έτσι, κρίθηκε ότι η απαί­τηση κατέστη αόριστη και ανεκ­κα­θά­ρι­στη, καθι­στώ­ντας την επίμαχη διαταγή πλη­ρω­μής ανε­παρκή για να θεμε­λιώ­σει εκτε­λε­στι­κές ενέρ­γειες.

Η αορι­στία, όπως σημειώ­νει το δικα­στή­ριο, δεν επι­τρέ­πει στην αιτούσα να δια­χω­ρί­σει τις επι­μέ­ρους χρε­ώ­σεις ώστε να προ­σβά­λει τη νομι­μό­τητα ή το ύψος κάθε μιας ξεχω­ρι­στά, ενώ εμπο­δί­ζει και τον δικα­στικό έλεγχο της βασι­μό­τη­τάς τους. Καθώς δεν καθί­στα­ται εφικτός ούτε ο επι­με­ρι­σμός των ποσών σε περί­πτωση εν μέρει ακύ­ρω­σης, το δικα­στή­ριο κατέ­ληξε στην πλήρη ακύρωση της δια­τα­γής πλη­ρω­μής.

Ανάλογη ήταν και η τύχη των πράξεων που θεμε­λιώ­νο­νταν επ’ αυτής. Η επιταγή προς πληρωμή που εκδό­θηκε στη συνέ­χεια – και επι­δό­θηκε στις 2 Σεπτεμ­βρίου 2024 – κρίθηκε επίσης άκυρη. Το ίδιο συνέβη και με την έκθεση ανα­γκα­στι­κής κατά­σχε­σης, με την οποία είχε επι­βλη­θεί κατά­σχεση στο ακίνητο της δανειο­λή­πτριας, στην περιοχή της Ρόδου, για το συνο­λικό ποσό των 36.473,46 ευρώ.

Η ημε­ρο­μη­νία του πλει­στη­ρια­σμού είχε οριστεί για τις 11 Ιουνίου 2025, ημέρα Τετάρτη, μεταξύ 10.00 και 12.00, μέσω της πλατ­φόρ­μας ηλε­κτρο­νι­κών πλει­στη­ρια­σμών.

Με την απόφαση, το Δικα­στή­ριο έκρινε ότι μετά την ακύρωση της δια­τα­γής πλη­ρω­μής, δεν υπάρχει νόμιμος εκτε­λε­στός τίτλος, γεγονός που ακυ­ρώ­νει και τη δυνα­τό­τητα συνέ­χι­σης οποιασ­δή­ποτε πράξης εκτέ­λε­σης που βασί­ζε­ται σε αυτή.