Ο θάνατος του Γεωργίου Μουζόπουλου και οι νομικές ενέργειες της οικογένειάς του για τη διερεύνηση των συνθηκών του περιστατικού

• Ανα­φο­ρά σε πρά­ξεις και πα­ρα­λεί­ψεις ερ­γο­δο­τών, αί­τη­μα για εξει­δι­κευ­μέ­νο πραγ­μα­το­γνώ­μο­να και προ­σφυ­γή στη δι­καιο­σύ­νη για την από­δο­ση εν­δε­χό­με­νων ποι­νι­κών και αστι­κών ευ­θυ­νών

Στις 11 Μαΐου 2025, ση­μειώ­θη­κε θα­να­τη­φό­ρο ερ­γα­τι­κό ατύ­χη­μα κατά τη διάρ­κεια τε­χνι­κού έργου επί της Εθνι­κής Οδού Ρόδου–Λίν­δου, στην πε­ριο­χή Κα­λά­θου. Σύμ­φω­να με όσα έχουν κα­τα­τε­θεί επι­σή­μως στις αρ­μό­διες αρχές, το πε­ρι­στα­τι­κό αφο­ρού­σε στον 35χρονο ερ­γα­ζό­με­νο Γε­ώρ­γιο Μου­ζό­που­λο, ο οποί­ος απα­σχο­λού­νταν σε έργο το­πο­θέ­τη­σης σω­λή­νων ύδρευ­σης. Κατά την εκτέ­λε­ση των ερ­γα­σιών, κα­τα­πλα­κώ­θη­κε από χω­μα­τουρ­γι­κά υλικά μέσα σε βαθύ χα­ντά­κι και υπέ­στη θα­να­τη­φό­ρα τραύ­μα­τα.

Η υπό­θε­ση προ­κά­λε­σε σειρά νο­μι­κών ενερ­γειών από την πλευ­ρά της οι­κο­γέ­νειας του εκλι­πό­ντος. Η σύ­ζυ­γός του, Λα­μπρι­νή Θε­ο­δω­ρο­πού­λου, ενερ­γώ­ντας τόσο ατο­μι­κά όσο και ως νό­μι­μη εκ­πρό­σω­πος των δύο ανή­λι­κων τέ­κνων τους, υπέ­βα­λε Δή­λω­ση Υπο­στή­ρι­ξης Κα­τη­γο­ρί­ας ενώ­πιον της Ει­σαγ­γε­λί­ας Πρω­το­δι­κών Ρόδου. Η δή­λω­ση κα­τα­τέ­θη­κε δια του πλη­ρε­ξού­σιου δι­κη­γό­ρου της Εμ­μα­νου­ήλ Ν. Βλά­χου και στη­ρί­ζε­ται στις δια­τά­ξεις των άρ­θρων 63 επ., 82, 83 και 84 του Κώ­δι­κα Ποι­νι­κής Δι­κο­νο­μί­ας, καθώς και στα άρθρα 914 και 932 του Αστι­κού Κώ­δι­κα, που σχε­τί­ζο­νται με την απο­κα­τά­στα­ση ηθι­κής βλά­βης και την ικα­νο­ποί­η­ση λόγω ψυ­χι­κής οδύ­νης.

Στην αί­τη­ση ανα­φέ­ρε­ται ότι οι πρά­ξεις και πα­ρα­λεί­ψεις συ­γκε­κρι­μέ­νων προ­σώ­πων που είχαν ρόλο στην ερ­γο­δό­τρια εται­ρεία, αλλά και στην ανα­θέ­του­σα υπη­ρε­σία, εν­δέ­χε­ται να συ­νι­στούν ποι­νι­κά αδι­κή­μα­τα, με­τα­ξύ των οποί­ων πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται η αν­θρω­πο­κτο­νία με εν­δε­χό­με­νο δόλο, η έκ­θε­ση σε κίν­δυ­νο και η πα­ρα­βί­α­ση της ερ­γα­τι­κής νο­μο­θε­σί­ας. Η οι­κο­γέ­νεια επι­ση­μαί­νει ότι η διε­ρεύ­νη­ση των συν­θη­κών του θα­νά­του απαι­τεί τη συλ­λο­γή τε­χνι­κών στοι­χεί­ων και εξει­δι­κευ­μέ­νης πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης.

Ωστό­σο, σύμ­φω­να με τις κα­ταγ­γε­λί­ες που πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στην αί­τη­ση, ο πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας που διο­ρί­στη­κε από το προ­α­να­κρι­τι­κό όρ­γα­νο φέ­ρε­ται να είναι ει­δι­κός σε τρο­χαία ατυ­χή­μα­τα και όχι σε ερ­γα­τι­κά πε­ρι­στα­τι­κά που σχε­τί­ζο­νται με τε­χνι­κά έργα υπο­δο­μής και εγκα­τα­στά­σεις ύδρευ­σης. Η οι­κο­γέ­νεια δη­λώ­νει ότι ο εν λόγω διο­ρι­σμός δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στις ανά­γκες της διε­ρεύ­νη­σης, καθώς ο συ­γκε­κρι­μέ­νος πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας δεν δια­θέ­τει την ανα­γκαία εξει­δί­κευ­ση για να αξιο­λο­γή­σει τις συν­θή­κες κάτω από τις οποί­ες εκτε­λού­νταν το έργο ούτε τους κα­νό­νες ασφα­λεί­ας που θα έπρε­πε να τη­ρού­νται. Γι’ αυτόν τον λόγο, κα­τα­τέ­θη­κε αί­τη­μα για τον διο­ρι­σμό πραγ­μα­το­γνώ­μο­να από το Τε­χνι­κό Επι­με­λη­τή­ριο Δω­δε­κα­νή­σου, το οποίο θε­ω­ρεί­ται το καθ’ ύλην αρ­μό­διο επαγ­γελ­μα­τι­κό όρ­γα­νο για να πα­ρά­σχει τεκ­μη­ριω­μέ­νη γνω­μο­δό­τη­ση σε τε­χνι­κά θέ­μα­τα έργων υπο­δο­μής.

Επι­πλέ­ον, η οι­κο­γέ­νεια αι­τεί­ται την πα­ρέμ­βα­ση του Σώ­μα­τος Επι­θε­ώ­ρη­σης Ερ­γα­σί­ας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου προ­κει­μέ­νου να δια­πι­στω­θεί εάν το πε­ρι­στα­τι­κό δη­λώ­θη­κε επι­σή­μως από την ερ­γο­δό­τρια εται­ρεία, εάν ο τε­χνι­κός ασφα­λεί­ας προ­έ­βη σε σχε­τι­κή δή­λω­ση, καθώς και κατά πόσο τη­ρή­θη­καν οι όροι και οι υπο­χρε­ώ­σεις της ερ­γα­τι­κής νο­μο­θε­σί­ας κατά τη διάρ­κεια του έργου. Το αί­τη­μα αυτό αφορά στην εξέ­τα­ση του διοι­κη­τι­κού και ελεγ­κτι­κού σκέ­λους της υπό­θε­σης, πα­ράλ­λη­λα με τη διε­ρεύ­νη­ση της ποι­νι­κής ευ­θύ­νης.

Η Δή­λω­ση Υπο­στή­ρι­ξης Κα­τη­γο­ρί­ας συ­νο­δεύ­ε­ται από σειρά επί­ση­μων εγ­γρά­φων, με­τα­ξύ των οποί­ων πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται πι­στο­ποι­η­τι­κό οι­κο­γε­νεια­κής κα­τά­στα­σης, λη­ξιαρ­χι­κή πράξη θα­νά­του, εξου­σιο­δό­τη­ση του δι­κη­γό­ρου, απο­δει­κτι­κά πλη­ρω­μής πα­ρα­βό­λων και άλλα δι­καιο­λο­γη­τι­κά έγ­γρα­φα. Η οι­κο­γέ­νεια έχει κα­τα­θέ­σει επί­σης αί­τη­ση για τη χο­ρή­γη­ση αντι­γρά­φων της ποι­νι­κής δι­κο­γρα­φί­ας, προ­κει­μέ­νου να λάβει πλήρη γνώση του φα­κέ­λου της υπό­θε­σης και να απο­φα­σί­σει αν θα διο­ρί­σει τε­χνι­κό σύμ­βου­λο για τη διε­ρεύ­νη­ση των στοι­χεί­ων.

Η προ­α­νά­κρι­ση διε­νερ­γεί­ται από το Αστυ­νο­μι­κό Τμήμα Νό­τιας Ρόδου, στο οποίο φέ­ρε­ται να έχει σχη­μα­τι­στεί σχε­τι­κή ποι­νι­κή δι­κο­γρα­φία. Μέχρι την ολο­κλή­ρω­ση της δια­δι­κα­σί­ας και την απο­στο­λή της στον αρ­μό­διο Ει­σαγ­γε­λέα, η οι­κο­γέ­νεια δια­τη­ρεί το δι­καί­ω­μα να προ­βεί σε συ­μπλη­ρω­μα­τι­κές ενέρ­γειες και αι­τή­μα­τα στο πλαί­σιο της υπο­στή­ρι­ξης της κα­τη­γο­ρί­ας.

Η υπό­θε­ση βρί­σκε­ται σε εξέ­λι­ξη και, σύμ­φω­να με τα μέχρι τώρα δε­δο­μέ­να, δεν έχει εκ­δο­θεί ακόμη πό­ρι­σμα ούτε έχουν κοι­νο­ποι­η­θεί επί­ση­μα τα συ­μπε­ρά­σμα­τα των αρχών. Ανα­μέ­νε­ται η απά­ντη­ση της Ει­σαγ­γε­λί­ας στο αί­τη­μα για χο­ρή­γη­ση εγ­γρά­φων και στον διο­ρι­σμό εξει­δι­κευ­μέ­νου πραγ­μα­το­γνώ­μο­να.