Ακήρυχτος πόλεμος: Τρεις νεκροί εργαζόμενοι στη Ρόδο μέσα σε ενάμιση μήνα!

• Πρόταση για κατα­λή­ψεις βου­λευ­τι­κών γρα­φείων και δυνα­μι­κές κινη­το­ποι­ή­σεις από το ΕΚΡ, ως απά­ντηση στις κενές υπο­σχέ­σεις για τη δημιουρ­γία Διεύ­θυν­σης Τεχνι­κής Επι­θε­ώ­ρη­σης στη Ρόδο!

• Τρει­σή­μισι εβδο­μά­δες χρειά­στη­καν για να φτάσουν επι­θε­ω­ρη­τές από τον Πειραιά, για την αυτοψία στο ξενο­δο­χείο όπου πριν από έναν μήνα έχασε τη ζωή του ο άτυχος Λάκης Λαγκά­νης!

Τρεις νεκροί εργα­ζό­με­νοι μόνο στον τελευ­ταίο ενάμιση μήνα. Έξι νεκροί από τον Αύγου­στο του 2024. Συνο­λικά 18 νεκροί στην τελευ­ταία δεκα­ε­τία…

Τελευ­ταίο θύμα ο άτυχος 28χρονος Γιώργος Μου­ζό­που­λος από το Αγρίνιο, που εργα­ζό­ταν στη Ρόδο και κατα­πλα­κώ­θηκε την περα­σμένη Κυριακή από χώματα σε έργο ύδρευ­σης, στην περιοχή της Καλάθου.

Η Ρόδος είναι ένα απέ­ρα­ντο εργο­τά­ξιο με περισ­σό­τε­ρες από 1.500 οικο­δο­μι­κές άδειες ενεργές, πέραν των εν εξε­λί­ξει δημο­σίων έργων, όμως οι έλεγχοι είναι πλημ­με­λείς.

Η Διεύ­θυνση Τεχνι­κής Επι­θε­ώ­ρη­σης βρί­σκε­ται στον Πειραιά και μόλις οι έξι άνθρω­ποι που υπη­ρε­τούν εκεί καλού­νται να καλύ­ψουν τις χιλιά­δες επι­χει­ρή­σεις του Πειραιά και όλων των νησιών του Νοτίου Αιγαίου.

Παρότι οι έλεγχοι θα πρέπει να γίνο­νται επί τόπου, όπως ορίζει η σχετική νομο­θε­σία αλλά και οι στοι­χειώ­δεις κανόνες λογικής, η μετα­κί­νηση των επι­θε­ω­ρη­τών στα νησιά απαιτεί χρόνο, χρήμα και εύρεση δια­θέ­σι­μων εισι­τη­ρίων. Κανένα από τα παρα­πάνω δεν είναι δεδο­μένο.

Τα κλι­μά­κια φτάνουν αργά, συνήθως μετά από ημέρες, όταν οι συν­θή­κες επι­τρέ­ψουν τις μετα­κι­νή­σεις των επι­θε­ω­ρη­τών. Όταν η τεχνική εικόνα και τα στοι­χεία έχουν ήδη αλλοιω­θεί.

Ο άτυχος 28χρονος, την περα­σμένη Κυριακή, κατα­πλα­κώ­θηκε από χώματα ενώ δούλευε σε έργο ύδρευ­σης. Κατέ­βηκε σε χαντάκι βάθους άνω των δύο μέτρων για να στρώσει άμμο. Το πρανές υπο­χώ­ρησε και θάφτηκε ζωντα­νός. Παρά την άμεση κινη­το­ποί­ηση, ανα­σύρ­θηκε χωρίς τις αισθή­σεις του και λίγο αργό­τερα πιστο­ποι­ή­θηκε ο θάνατός του.

Κι όλα αυτά, πριν προ­λά­βει καλά καλά η τοπική κοι­νω­νία να συνέλ­θει από τον τραγικό θάνατο του 65χρονου Λάκη Λαγκάνη, ο οποίος έχασε τη ζωή του στις 13 Απρι­λίου 2025, όταν εγκλω­βί­στηκε σε πρέσα επαγ­γελ­μα­τι­κού πλυ­ντη­ρίου στο ξενο­δο­χείο όπου εργα­ζό­ταν.

Οι δια­σώ­στες έσπευ­σαν, αλλά δεν μπό­ρε­σαν να τον σώσουν.

Οι επι­θε­ω­ρη­τές από τον Πειραιά, σύμφωνα με ασφα­λείς πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», κατά­φε­ραν να φτάσουν στο νησί 3,5 εβδο­μά­δες αργό­τερα.

Ο ιδιο­κτή­της του ξενο­δο­χείου είχε ήδη σφρα­γί­σει τον χώρο με δική του πρω­το­βου­λία και, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δ», ο χώρος παρα­μέ­νει σφρα­γι­σμέ­νος και δεν πρό­κει­ται να τεθεί ξανά σε λει­τουρ­γία, με απόφαση της ιδιο­κτη­σίας του ξενο­δο­χείου.

Στον τελευ­ταίο ενάμιση μήνα εξέ­πνευσε και ο 72χρονος οικο­δό­μος που είχε τραυ­μα­τι­στεί στην Παλιά Πόλη, όταν έπεσε από σκα­λω­σιά οικο­δο­μής.

Η νομο­θε­σία είναι σαφής. Ορίζει ότι κάθε έργο στο οποίο σημειώ­νε­ται θανα­τη­φόρο δυστύ­χημα πρέπει να σταματά και να σφρα­γί­ζε­ται ο χώρος, μέχρι την ολο­κλή­ρωση του ελέγχου από το εξει­δι­κευ­μένο τεχνικό κλι­μά­κιο της Επι­θε­ώ­ρη­σης που εδρεύει στον Πειραιά.

Η αστυ­νο­μία παίρνει μαρ­τυ­ρίες, όμως δεν μπορεί να αξιο­λο­γή­σει τεχνι­κές παρα­μέ­τρους, καθώς δεν είναι αυτή η αρμο­διό­τητά της. Έτσι, συνήθως οι χώροι παρα­μέ­νουν ανοι­χτοί, οι εργα­σίες συνε­χί­ζο­νται και τα στοι­χεία χάνο­νται. Μέσα σε αυτή την αλυσίδα θανάτων και αδια­φο­ρίας, το Εργα­τικό Κέντρο Ρόδου περι­γρά­φει αυτό που συμ­βαί­νει ως έναν ακή­ρυ­χτο πόλεμο στους χώρους εργα­σίας.

Ο πρό­ε­δρος του Εργα­τι­κού Κέντρου Ρόδου συγκα­λεί, εντός της εβδο­μά­δας, έκτακτο διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο, προ­κει­μέ­νου να απο­φα­σι­στούν δρα­στικά μέτρα. Ανάμεσα στις προ­τά­σεις που θα φέρει είναι οι κατα­λή­ψεις γρα­φείων βου­λευ­τών, καθώς και όποια άλλη μορφή κινη­το­ποί­η­σης κριθεί ανα­γκαία, ώστε να ευαι­σθη­το­ποι­η­θούν οι κυβερ­νώ­ντες και οι αρμό­διοι, να δοθεί ένα τέλος στις εγκλη­μα­τι­κές παρα­λεί­ψεις που κοστί­ζουν ανθρώ­πι­νες ζωές και να δημιουρ­γη­θεί επι­τέ­λους στη Ρόδο Διεύ­θυνση Τεχνι­κής Επι­θε­ώ­ρη­σης.

«Είναι κοινό μυστικό πως πλέον οι εργο­λά­βοι, επειδή τα έργα ανα­τί­θε­νται σε μεγάλες εται­ρείες εκτός Ρόδου, ανα­γκά­ζο­νται να διεκ­δι­κούν υπερ­γο­λα­βίες υπό εξαι­ρε­τικά πιε­στι­κούς όρους. Για να εξα­σφα­λί­σουν αυτές τις υπερ­γο­λα­βίες, προ­σφέ­ρουν εκπτώ­σεις που φτάνουν ακόμη και το 40% ή 50%, με απο­τέ­λε­σμα να περιο­ρί­ζο­νται τα μέτρα ατο­μι­κής προ­στα­σίας και υγιει­νής, προ­κει­μέ­νου να καλυ­φθεί το χαμηλό οικο­νο­μικό περι­θώ­ριο. Αυτό δεν απο­τε­λεί εκτί­μηση, αλλά ομο­λο­γία των εργο­λά­βων σε εμένα προ­σω­πικά.

Οι εργο­λά­βοι που έρχο­νται από άλλες περιο­χές και οι τοπικοί συνερ­γά­τες τους, που επι­διώ­κουν να πάρουν μέρος της εργο­λα­βίας, υπο­βάλ­λουν προ­σφο­ρές σε τιμές τόσο χαμηλές που οδηγούν ανα­γκα­στικά σε περι­κο­πές στα μέτρα προ­στα­σίας. Στην πράξη, αφαι­ρού­νται χρήματα από τον εξο­πλι­σμό και την ασφά­λεια των εργα­ζο­μέ­νων», λέει στη «δ» ο κ. Π. Εγγλέ­ζος.

Πρό­κει­ται για κον­δύ­λια που, υπό κανο­νι­κές συν­θή­κες, θα έπρεπε να δια­τε­θούν για κράνη, γάντια, ειδικά παπού­τσια, ρούχα εργα­σίας και γενι­κό­τερα μέσα προ­στα­σίας. Αντί γι’ αυτό, περι­κό­πτο­νται, προ­κει­μέ­νου να δια­τη­ρη­θεί η χαμηλή τιμή της προ­σφο­ράς.

«Ως Εργα­τικό Κέντρο ζητάμε εδώ και χρόνια μόνιμη τεχνική επι­θε­ώ­ρηση στη Ρόδο. Ζητάμε επι­τό­πιους ελέγ­χους και εφαρ­μογή του νόμου. Ζητάμε να ελεγ­χθούν όλα τα εργο­τά­ξια. Να μην προ­στε­θεί άλλο όνομα στον κατά­λογο των νεκρών. Το κράτος να ανα­λά­βει την ευθύνη. Δεν είναι ατύχημα όταν επα­να­λαμ­βά­νε­ται. Είναι έγκλημα που μπο­ρούσε να έχει απο­φευ­χθεί. Είναι δολο­φο­νία! Κανένας δεν πρέπει να πηγαί­νει για μερο­κά­ματο και να μην επι­στρέ­φει. Κανένα εργο­τά­ξιο δεν πρέπει να λει­τουρ­γεί χωρίς ασφά­λεια. Καμία ζωή δεν αξίζει λιγό­τερο από ένα χρο­νο­διά­γραμμα ή μία έκπτωση», λέει ο πρό­ε­δρος του ΕΚΡ.

Οι προ­σπά­θειες του Εργα­τι­κού Κέντρου Ρόδου ξεκί­νη­σαν πριν από 13 χρόνια να στε­λε­χω­θεί τοπική διεύ­θυνση με επι­θε­ω­ρη­τές για όλα τα Δωδε­κά­νησα και παρά την υπό­σχεση του τότε υπουρ­γού Εργα­σίας κ. Κωστή Χατζη­δάκη ότι θα προ­βλε­φθεί στο νέο οργα­νό­γραμμα η λει­τουρ­γία διεύ­θυν­σης στη Ρόδο, μέχρι σήμερα 25.000 επι­χει­ρή­σεις στα νησιά του νομού εξαρ­τώ­νται από την έδρα που βρί­σκε­ται στον Πειραιά!

Και παρά την πολυ­δια­φη­μι­σμένη λει­τουρ­γία της Επι­θε­ώ­ρη­σης Εργα­σίας ως Ανε­ξάρ­τη­της Αρχής το 2023 και τις υπο­σχέ­σεις ότι στο πλαίσιο του νέου κεφα­λαίου της υπη­ρε­σίας επρό­κειτο να λει­τουρ­γή­σει τοπική διεύ­θυνση στη Ρόδο με αρμο­διό­τητα για όλα τα Δωδε­κά­νησα, εντού­τοις αυτό δεν έγινε και οι νέες δια­βε­βαιώ­σεις παρέ­πε­μπαν στο πρώτο τρίμηνο του 2025.

Θα πρέπει να σημειω­θεί ότι την 1η Φεβρουα­ρίου 2023 που η Επι­θε­ώ­ρηση Εργα­σίας λει­τούρ­γησε ως ανε­ξάρ­τητη αρχή με νέα δομή, υπο­τί­θε­ται ότι είχε ληφθεί μέριμνα και είχαν κινηθεί όλες οι δια­δι­κα­σίες για τη λει­τουρ­γία στη Ρόδο τοπικής διεύ­θυν­σης του Κέντρου Πρό­λη­ψης Επαγ­γελ­μα­τι­κού Κιν­δύ­νου, κάτι που τελικά δεν υλο­ποι­ή­θηκε ποτέ.

Μάλιστα, οι δια­βε­βαιώ­σεις που δόθηκαν έγιναν πιστευ­τές σε βαθμό που με μέριμνα της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου είχε βρεθεί και γραφείο που επρό­κειτο να στε­γά­σει τη νέα υπη­ρε­σία. Το γραφείο παρα­μέ­νει κενό, όπως και οι υπο­σχέ­σεις που δόθηκαν από το Υπουρ­γείο Εργα­σίας. Αυτή ήταν η δεύτερη φορά που το αίτημα παρέ­μεινε στο συρτάρι.

Αν ούτε αυτή τη φορά, την τρίτη κατά σειρά, δεν υλο­ποι­η­θεί η δέσμευση, η οποία και επι­σή­μως δόθηκε έπειτα από ερώτηση του βου­λευτή του ΠΑΣΟΚ Κ. Γιώργου Νικη­τιάδη, τότε όπως είχε ξεκα­θα­ρί­σει ο πρό­ε­δρος το ΕΚΡ κ. Πανα­γιώ­της Εγγλέ­ζος, η προ­σφυγή στον Εισαγ­γε­λέα είναι μονό­δρο­μος καθώς πρό­κει­ται πλέον για ζήτημα ζωής και θανάτου.

Η πρώτη φορά ήταν το 2016 όταν είχαν δοθεί δια­βε­βαιώ­σεις ότι το τοπικό παράρ­τημα του ΚΕΠΕΚ, επρό­κειτο να ξεκι­νή­σει τη λει­τουρ­γία του από την 1η Ιανουα­ρίου του 2017, όμως παρότι και τότε έγινε προ­ε­τοι­μα­σία σε τοπικό επίπεδο, το Υπουρ­γείο επι­κα­λέ­στηκε εντέλει οικο­νο­μι­κές δυσκο­λίες για τους πέντε υπαλ­λή­λους που επρό­κειτο να στε­λε­χώ­σουν την υπη­ρε­σία. Και η όλη προ­σπά­θεια «πάγωσε» με τους τότε αρμό­διους να παρα­πέ­μπουν στο «προ­σε­χές διά­στημα».