Υποχρεωτική αποδοχή πληρωμών μέσω IRIS – Τι αλλάζει για επιχειρήσεις, ελεύθερους επαγγελματίες και τράπεζες

Νέες υπο­χρε­ώ­σεις για επι­χει­ρή­σεις και επαγ­γελ­μα­τίες που χρη­σι­μο­ποιούν ηλε­κτρο­νικά μέσα πλη­ρω­μής όπως το IRIS φέρνει το νομο­σχέ­διο για την ενί­σχυση της κεφα­λαια­γο­ράς που κατα­τέ­θηκε στη Βουλή.

Όσοι δηλώ­νουν λογα­ρια­σμό για άμεσες πλη­ρω­μές μέσω της υπη­ρε­σίας IRIS, θα πρέπει πλέον να δια­σταυ­ρώ­νε­ται υπο­χρε­ω­τικά αν ο συγκε­κρι­μέ­νος λογα­ρια­σμός είναι δηλω­μέ­νος ως επαγ­γελ­μα­τι­κός στο μητρώο της ΑΑΔΕ. Η ευθύνη της δια­σταύ­ρω­σης περνά στους Παρό­χους Υπη­ρε­σιών Πλη­ρω­μών (όπως είναι οι τρά­πε­ζες ή οι fintech εται­ρείες), με τη ΔΙΑΣ Α.Ε. να ανα­λαμ­βά­νει ρόλο τεχνι­κού δια­με­σο­λα­βητή που θα ελέγχει – σε πραγ­μα­τικό χρόνο – τη σύνδεση του δηλού­με­νου λογα­ρια­σμού με το Μητρώο.

Για να επι­τρέ­πε­ται αυτή η ανταλ­λαγή πλη­ρο­φο­ριών, η ΔΙΑΣ θα πρέπει να δια­θέ­τει νομική βάση που να καλύ­πτει και την επι­πλέον αυτή πράξη επε­ξερ­γα­σίας, καθώς αφορά προ­σω­πικά δεδο­μένα.

Η εγγραφή ενός επαγ­γελ­μα­τία ή μιας επι­χεί­ρη­σης σε υπη­ρε­σίες όπως το IRIS P2P (από ιδιώτη σε ιδιώτη) ή το IRIS P2B (από ιδιώτη σε επι­χεί­ρηση με QR code), προ­ϋ­πο­θέ­τει πλέον έλεγχο και συμ­βα­τό­τητα με τη φορο­λο­γική δήλωση επαγ­γελ­μα­τι­κών λογα­ρια­σμών.

Ταυ­τό­χρονα, με νέα ρύθμιση προ­στί­θε­ται ρητή υπο­χρέ­ωση για όλες τις επι­χει­ρή­σεις και τα νομικά πρόσωπα που συναλ­λάσ­σο­νται με ιδιώτες – δηλαδή με κατα­να­λω­τές που δεν δρουν επαγ­γελ­μα­τικά – να απο­δέ­χο­νται πλη­ρω­μές και μέσω υπη­ρε­σιών άμεσης πλη­ρω­μής. Δηλαδή, στο εξής, όπως υπάρχει υπο­χρέ­ωση απο­δο­χής καρτών POS, έτσι θα υπάρχει και υπο­χρέ­ωση απο­δο­χής πλη­ρω­μών μέσω IRIS.

Με άλλη ρύθμιση, παρέ­χε­ται νομο­θε­τική ασπίδα για τα χρήματα που δια­τη­ρούν οι πολίτες σε πλατ­φόρ­μες όπως η Revolut, η Viva Wallet και άλλα ιδρύ­ματα ηλε­κτρο­νι­κού χρή­μα­τος. Η σχετική τρο­πο­λο­γία, που κατα­τέ­θηκε στο ίδιο σχέδιο νόμου, τρο­πο­ποιεί το άρθρο 10 του ν. 4537/2018 και εξα­σφα­λί­ζει ότι τα ποσά που είναι κατα­τε­θει­μένα σε ιδρύ­ματα πλη­ρω­μών και ηλε­κτρο­νι­κού χρή­μα­τος δεν κατά­σχο­νται σε περί­πτωση εκκα­θά­ρι­σης, σύμφωνα με τα άρθρα 145 και 153 του ν. 4261/2014.

Προ­βλέ­πε­ται ότι οι ειδικοί λογα­ρια­σμοί στους οποίους δεσμεύ­ο­νται τα χρήματα των πελατών – και που τηρού­νται σε συνερ­γα­ζό­μενα πιστω­τικά ιδρύ­ματα – είναι ακα­τά­σχε­τοι. Δεν περι­λαμ­βά­νο­νται στη γενική περιου­σία της εται­ρείας και δεν υπό­κει­νται σε απαι­τή­σεις από προ­μη­θευ­τές, ασφα­λι­στικά ταμεία ή την εφορία.

Η πρό­βλεψη εναρ­μο­νί­ζε­ται πλήρως με την ευρω­παϊκή οδηγία PSD2 (2015/2366), η οποία επι­βάλ­λει στα κράτη-μέλη να προ­στα­τεύ­ουν τα χρήματα των χρηστών υπη­ρε­σιών πλη­ρω­μών ακόμη και σε περι­πτώ­σεις αφε­ρεγ­γυό­τη­τας.

Ήδη από τις παρα­γρά­φους 1 και 2 του άρθρου 10 προ­βλέ­πε­ται ότι τα ιδρύ­ματα αυτά οφεί­λουν να δια­χω­ρί­ζουν τα ποσά των πελατών από τη λοιπή επι­χει­ρη­σιακή τους δρα­στη­ριό­τητα και να τα δια­σφα­λί­ζουν είτε μέσω ειδικού τρα­πε­ζι­κού λογα­ρια­σμού (segregated account), είτε μέσω ασφά­λι­σης ή εγγυ­η­τι­κής κάλυψης από τρίτο φορέα.

Με τη νέα παρά­γραφο ξεκα­θα­ρί­ζε­ται ότι, σε περί­πτωση ειδικής εκκα­θά­ρι­σης, τα δεσμευ­μένα ποσά δεν περι­λαμ­βά­νο­νται στην εκποί­ηση περιου­σια­κών στοι­χείων και επι­στρέ­φο­νται κατά προ­τε­ραιό­τητα στους πελάτες.

Πηγή: protothema.gr