Αναλυτικό ρεπορτάζ για την καταδίκη του 68χρονου γυναικολόγου – Ποινή κάθειρξης 73 ετών και 9 μηνών

• Ένοχος για 20 θύματα • Οι αγο­ρεύ­σεις των συνη­γό­ρων υπο­στή­ρι­ξης της κατη­γο­ρίας και υπε­ρά­σπι­σης. • Το ιστο­ρικό της πολύ­κρο­της υπό­θε­σης που απε­κά­λυψε πρώτη και σε όλη της την έκταση η «δημο­κρα­τική»

Το Μικτό Ορκωτό Δικα­στή­ριο της Ρόδου έκρινε χθες ένοχο τον 68χρονο γυναικολόγο-μαιευτήρα για τις κατη­γο­ρίες που αφορούν 20 από τις 21 γυναί­κες που τον κατήγ­γει­λαν, ενώ τον αθώωσε για μία περί­πτωση, καθώς η καταγ­γέλ­λουσα δεν παρέστη στη δίκη και δεν εκπρο­σω­πή­θηκε από δικη­γόρο.

Η απόφαση ελήφθη κατά πλειο­ψη­φία, καθώς μία εκ των ενόρκων εξέ­φρασε την άποψη ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος έπρεπε να αθωωθεί.

Παράλ­ληλα, το δικα­στή­ριο απέρ­ριψε το αίτημα της υπε­ρά­σπι­σης να του ανα­γνω­ρι­στεί το ελα­φρυ­ντικό του πρό­τε­ρου σύν­νο­μου βίου, παρά την άποψη δύο ενόρκων που έκριναν ότι θα έπρεπε να του χορη­γη­θεί.

Η Εισαγ­γε­λέας της έδρας πρό­τεινε να του επι­βλη­θεί ποινή κάθειρ­ξης 7 ετών για τις δύο πρώτες κατη­γο­ρίες (βιασμός κατά συρροή και κατά­χρηση σε γενε­τή­σια πράξη προ­σώ­που ανί­κα­νου προς αντί­σταση κατά συρροή), καθώς και 6 μηνών για την τρίτη (προ­σβολή της γενε­τή­σιας αξιο­πρέ­πειας), για κάθε ένα από τα 20 θύματα.

Επι­πλέον, πρό­τεινε την απα­γό­ρευση άσκησης του ιατρι­κού επαγ­γέλ­μα­τος.

Το δικα­στή­ριο, κατά συγ­χώ­νευση, του επέβαλε ποινή κάθειρ­ξης 73,5 ετών και 3 μηνών (εκτιτέα τα 20).

Δύο εκ των ενόρκων έκριναν ότι η ποινή έπρεπε να είναι 5 και όχι 7 έτη για κάθε πράξη. Η έφεση του κατα­δι­κα­σθέ­ντος δεν έχει ανα­στέλ­λουσα δύναμη.

Το κατη­γο­ρη­τή­ριο και οι καταγ­γε­λίες των 21 ασθενών

Ο 68χρονος γυναι­κο­λό­γος κατη­γο­ρεί­ται για:

• Βιασμό κατά συρροή

• Κατά­χρηση σε γενε­τή­σια πράξη προ­σώ­που ανί­κα­νου προς αντί­σταση κατά συρροή

• Προ­σβολή της γενε­τή­σιας αξιο­πρέ­πειας

Ο ιατρός κατη­γο­ρεί­ται για το ό,τι:

– Επι­χεί­ρησε γενε­τή­σιες πράξεις σε βάρος 9 γυναι­κών εντός της Γυναι­κο­λο­γι­κής – Μαιευ­τι­κής Κλι­νι­κής, χωρίς τη συναί­νεσή τους, με συγκε­κρι­μέ­νες μεθό­δους που προ­σο­μοί­α­ζαν σεξουα­λι­κές πράξεις και ξεπερ­νού­σαν τα όρια της ιατρι­κής εξέ­τα­σης.

Κατά τη διάρ­κεια της ψηλά­φη­σης του κόλπου ασθε­νούς, χρη­σι­μο­ποί­ησε τα δάχτυλά του με κινή­σεις μέσα – έξω και ασκούσε πίεση στην κλει­το­ρίδα, ρωτώ­ντας την ασθενή για τις σεξουα­λι­κές της προ­τι­μή­σεις.

Σε άλλη περί­πτωση, θώπευε την κλει­το­ρίδα και τα χείλη του αιδοίου γυναί­κας με χρήση τζελ, ζητώ­ντας της να σφίξει τους μύες του κόλπου της.

Εξέτασε ασθενή για ουρο­λοί­μωξη με ανάρ­μο­στες πρα­κτι­κές και δικαιο­λο­γή­θηκε λέγο­ντας ότι ανα­ζη­τούσε πολύ­ποδα.

Φίλησε ασθενή στον λαιμό μετά την εξέτασή της για πολυ­κυ­στι­κές ωοθήκες.

Θώπευσε την κοιλιά εγκύου στον 8ο μήνα κύησης, δίνο­ντας ανάρ­μο­στα σχόλια για τα μωρά της και συνε­χί­ζο­ντας σε πιο χαμηλές περιο­χές.

Επι­χεί­ρησε πρω­κτική ασέλ­γεια σε αλλο­δαπή κατά τη διάρ­κεια γυναι­κο­λο­γι­κού ελέγχου.

Προ­σέ­βαλε με γενε­τή­σιες πράξεις και προ­τά­σεις τη γενε­τή­σια αξιο­πρέ­πεια επι­πλέον μίας γυναί­κας, με απρε­πείς σχο­λια­σμούς και ανάρ­μο­στη συμπε­ρι­φορά, εκμε­ταλ­λευό­με­νος την επαγ­γελ­μα­τική του θέση.

Η απο­λο­γία του κατη­γο­ρου­μέ­νου

Ο 68χρονος γιατρός αρνή­θηκε όλες τις κατη­γο­ρίες, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι πρό­κει­ται για μία «σκευω­ρία» εις βάρος του. Δήλωσε πως οι κατη­γο­ρίες έχουν κατα­στρέ­ψει την επαγ­γελ­μα­τική και οικο­γε­νειακή του ζωή και πως οι πρα­κτι­κές του ήταν πάντα σύμ­φω­νες με την ιατρική δεο­ντο­λο­γία. Ειδι­κό­τερα, ανέφερε πως οι καταγ­γέλ­λου­σες παρα­ποιούν γεγο­νότα, ενώ τόνισε πως κάποιοι επι­διώ­κουν να τον βλάψουν για οικο­νο­μι­κούς και προ­σω­πι­κούς λόγους.

Κατά την απο­λο­γία του, παρου­σί­ασε τον εαυτό του ως έναν σεβαστό επαγ­γελ­μα­τία με πολυετή εμπει­ρία. «Ποτέ δεν υπήρξε καμία καταγ­γε­λία ενα­ντίον μου όλα αυτά τα χρόνια», υπο­στή­ριξε, ενώ έκανε λόγο για «μαζική στο­χο­ποί­ηση» από τα μέσα ενη­μέ­ρω­σης.

Η αγό­ρευση της Εισαγ­γε­λέως

Η Εισαγ­γε­λέας της έδρας ήταν κατη­γο­ρη­μα­τική: πρό­τεινε την ενοχή του κατη­γο­ρου­μέ­νου για όλα τα αδι­κή­ματα που του απο­δί­δο­νται, εκτός από μία περί­πτωση, όπου η καταγ­γέλ­λουσα δεν παρέστη στο δικα­στή­ριο. «Δεν είναι δυνατόν 21 γυναί­κες να συνω­μο­τή­σουν ενα­ντίον του», τόνισε, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας την αξιο­πι­στία των θυμάτων και τη σοβα­ρό­τητα των μαρ­τυ­ριών τους.

Στην αγό­ρευσή της, ανέλυσε τις νομικές παρα­μέ­τρους των αδι­κη­μά­των του βιασμού, της κατά­χρη­σης σε γενε­τή­σια πράξη και της προ­σβο­λής γενε­τή­σιας αξιο­πρέ­πειας. «Η σιωπή του θύματος δεν συνιστά συναί­νεση», επε­σή­μανε χαρα­κτη­ρι­στικά, ενώ περιέ­γραψε πώς ο κατη­γο­ρού­με­νος εκμε­ταλ­λεύ­τηκε την ιατρική του ιδιό­τητα για να απο­σπά­σει την εμπι­στο­σύνη των ασθενών του και να προβεί στις πράξεις που του απο­δί­δο­νται.

Ειδική αναφορά έκανε στη συναι­σθη­μα­τική και ψυχο­λο­γική κατά­σταση των θυμάτων, επι­ση­μαί­νο­ντας πως ο φόβος και η αμη­χα­νία τους τα εμπό­δι­σαν από το να αντι­δρά­σουν δυνα­μικά. Ανέλυσε λεπτο­με­ρώς τις κατα­θέ­σεις των γυναι­κών, οι οποίες περιέ­γρα­ψαν με παρό­μοιο τρόπο τις συν­θή­κες υπό τις οποίες δέχθη­καν τις επι­θέ­σεις, ενι­σχύ­ο­ντας την αξιο­πι­στία των ισχυ­ρι­σμών τους.

Κατα­λή­γο­ντας, η Εισαγ­γε­λέας ανέφερε: «Ο κατη­γο­ρού­με­νος παρέβη κάθε ιατρική δεο­ντο­λο­γία. Εκμε­ταλ­λεύ­τηκε την εμπι­στο­σύνη που του παρεί­χαν οι ασθε­νείς του και τις μετέ­τρεψε σε αντι­κεί­μενα ηδονής. Οφεί­λουμε να στεί­λουμε ένα ξεκά­θαρο μήνυμα ότι τέτοιες συμπε­ρι­φο­ρές δεν γίνο­νται ανεκτές».

Η κ. Εισαγ­γε­λέας είχε ειση­γη­θεί εξάλλου να απαλ­λα­γεί από τις κατη­γο­ρίες που αφορούν σε μια εκ των 21 ασθενών η οποία ούτε προ­σήλθε και ούτε δικαιο­λό­γησε την απουσία της από το δικα­στή­ριο.

Η αγό­ρευση των συνη­γό­ρων υπο­στή­ρι­ξης της κατη­γο­ρίας

Η αγό­ρευση των συνη­γό­ρων υπο­στή­ρι­ξης της κατη­γο­ρίας κ.κ. Εύης Αρνι­θε­νού και Μύριαμ Τομαρά, ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου ήταν κατα­λυ­τική για την απο­σα­φή­νιση των κρί­σι­μων ζητη­μά­των της υπό­θε­σης. Υιο­θε­τώ­ντας πλήρως την πρόταση της Εισαγ­γε­λέως, οι συνή­γο­ροι ανέ­δει­ξαν στοι­χεία που ανα­δεί­χθη­καν από την ακρο­α­μα­τική δια­δι­κα­σία, καταρ­ρί­πτο­ντας επι­χει­ρή­ματα της υπε­ρά­σπι­σης.

– Η γνώση του κατη­γο­ρου­μέ­νου για τις κατη­γο­ρίες: Οι συνή­γο­ροι επι­σή­μα­ναν ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος ισχυ­ρί­στηκε πως έμαθε για την υπόθεση από τα δημο­σιεύ­ματα και ανέμενε να μάθει τα ονόματα των καταγ­γε­λου­σών.

– Οι κατα­θέ­σεις των μαρ­τύ­ρων: Τονί­στηκε ότι ο αδελφός του κατη­γο­ρου­μέ­νου επι­βε­βαί­ωσε την ύπαρξη ραντε­βού που κλεί­νο­νταν εκτός του επί­ση­μου νοσο­κο­μεια­κού πλαι­σίου, καταρ­ρί­πτο­ντας το επι­χεί­ρημα της «αδιά­βλη­της» λει­τουρ­γίας του νοσο­κο­μείου. Αντί­στοιχα, κατά­θεση μάρτυρα, όπως είπαν, φάνηκε να περιέ­χει ανα­κρί­βειες, ενώ ο ίδιος, παρότι έμπορος στην Αθήνα, υπο­στή­ριξε ότι είχε άριστη εικόνα του γιατρού στη Ρόδο.

– Η φύση του εγκλή­μα­τος και η ανι­κα­νό­τητα προς αντί­σταση: Σημα­ντικό μέρος της αγό­ρευ­σης αφιε­ρώ­θηκε στη διά­κριση μεταξύ ιατρι­κής εξέ­τα­σης και εγκλη­μα­τι­κής πράξης. Οι συνή­γο­ροι επε­σή­μα­ναν ότι τα θύματα δεν ήταν σε θέση να αντι­δρά­σουν καθώς η ιατρική δια­δι­κα­σία περι­λαμ­βά­νει αγγίγ­ματα που θεω­ρού­νται απο­δε­κτά για λόγους υγείας. Μέχρι να αντι­λη­φθούν τη μετά­βαση από το επι­τρε­πτό στο εγκλη­μα­τικό, η πράξη είχε ήδη τελε­στεί. Παρο­μοί­α­σαν την κατά­σταση με τη σεξουα­λική κακο­ποί­ηση ανη­λί­κων από γονέα, όπου το θύμα δυσκο­λεύ­ε­ται να δια­κρί­νει τα όρια.

– Η πραγ­μα­τι­κό­τητα στο Νοσο­κο­μείο Ρόδου: Οι μάρ­τυ­ρες επι­χεί­ρη­σαν να παρου­σιά­σουν μία εικόνα από­λυ­της τήρησης των κανόνων, ωστόσο, όπως τόνισαν οι συνή­γο­ροι, τελικά παρα­δέ­χτη­καν ότι δεν είχαν πλήρη επί­βλεψη όλων των εξε­τά­σεων και των δια­δι­κα­σιών. Επι­βε­βαιώ­θηκε η ύπαρξη πελα­τεια­κών σχέσεων, τηλε­φω­νι­κών ραντε­βού εκτός πρω­το­κόλ­λου και απο­γευ­μα­τι­νών επι­σκέ­ψεων που δεν κατα­γρά­φο­νταν.

– Η συγκρό­τηση των καταγ­γε­λιών: Ειδική μνεία έγινε στο επι­χεί­ρημα περί οργα­νω­μέ­νης σκευω­ρίας, καθώς επι­ση­μάν­θηκε πως οι καταγ­γε­λίες είχαν έγγραφα και συνο­μι­λίες που ανά­γο­νταν έως και πέντε χρόνια πριν.

Η αγό­ρευση των συνη­γό­ρων υπε­ρά­σπι­σης

Οι συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης κ.κ. Μανώλης Κου­τσού­κος και Κώστας Αβδελ­λής, επι­χεί­ρη­σαν να καταρ­ρί­ψουν τις κατη­γο­ρίες, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι υπάρχει οργα­νω­μένο σχέδιο σε βάρος του γιατρού.

Ανέ­φε­ραν ότι πολλές από τις καταγ­γέλ­λου­σες ανήκαν σε μία κλειστή ομάδα στο Facebook, όπου συζη­τού­σαν και σχε­δί­α­ζαν πώς να κινη­θούν νομικά ενα­ντίον του. «Αυτό από μόνο του δημιουρ­γεί σοβαρές αμφι­βο­λίες για τη γνη­σιό­τητα των καταγ­γε­λιών», τόνισαν.

Επι­πλέον, ισχυ­ρί­στη­καν ότι οι εξε­τά­σεις στις οποίες υπο­βλή­θη­καν οι γυναί­κες ήταν απο­λύ­τως σύμ­φω­νες με τους ιατρι­κούς κανόνες, αλλά παρερ­μη­νεύ­θη­καν από τις ασθε­νείς.

Υπο­στή­ρι­ξαν ότι ορι­σμέ­νες γυναί­κες μπορεί να ένιωσαν άβολα ή να παρε­ξή­γη­σαν τυπικές ιατρι­κές πρα­κτι­κές, δημιουρ­γώ­ντας εντυ­πώ­σεις που δεν αντα­πο­κρί­νο­νται στην πραγ­μα­τι­κό­τητα.

Η συνέ­χεια της υπό­θε­σης ανα­μέ­νε­ται να εξε­λι­χθεί στα ανώτερα δικα­στή­ρια μετά την άσκηση εφέσεως.