Καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 8 μηνών με 3ετή αναστολή πρώην πρόεδρος των προσχολικών κέντρων

Σε ποινή φυλά­κι­σης 8 μηνών με 3ετή ανα­στολή κατα­δι­κά­στηκε χθες από το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου, ο πρώην πρό­ε­δρος των Προ­σχο­λι­κών Κέντρων του Καπο­δι­στρια­κού Δήμου Ροδίων κ. Τσα­μπί­κος Τριομ­μά­της, που κρίθηκε ένοχος, με το ελα­φρυ­ντικό των μη ταπει­νών αιτίων, για απιστία περί την υπη­ρε­σία, από την οποία η ελάτ­τωση της δημό­σιας υπη­ρε­σίας ήταν ιδιαί­τερα μεγάλης αξίας.

Το δικα­στή­ριο μείωσε την ποινή, που του είχε επι­βλη­θεί πρω­το­δί­κως, κατά 4 μήνες.

Η δικα­στική έρευνα προ­κλή­θηκε μετά από παραγ­γε­λία του Εισαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου κ. Κ. Μπού­τσι­κου, με αφορμή έκθεση του ελεγ­κτι­κού συνε­δρίου, που δια­πί­στωσε έλλειμμα ύψους 47.958,14 ευρώ στο Δήμο Ρόδου από την πληρωμή, παρά τις αντιρ­ρή­σεις του ταμία και της διεύ­θυν­σης οικο­νο­μι­κών του Δήμου, επι­δο­τή­σεων για την ανέ­γερση κατοι­κίας σε δύο υπαλ­λή­λους.

Ο κ. Τριομ­μά­της φέρεται ειδι­κό­τερα να είχε κινήσει τη δια­δι­κα­σία για να επι­δο­τη­θεί η αγορά πρώτης κατοι­κίας από δύο υπαλ­λή­λους και να είχε ζητήσει την έκδοση σχε­τι­κών ενταλ­μά­των από τις οικο­νο­μι­κές υπη­ρε­σίες. Πρώην ταμίας του Δήμου Ροδίων είχε εκδη­λώ­σει ωστόσο εγγρά­φως την αντί­θεσή της για την επι­δό­τηση των συγκε­κρι­μέ­νων υπαλ­λή­λων καθώς είχε εκτι­μή­σει ότι δεν ενέ­πι­πταν στις δια­τά­ξεις του σχε­τι­κού νόμου.

Ο δημο­τι­κός σύμ­βου­λος επέ­μεινε, ωστόσο, στην απόφασή του και εξέδωσε έγγραφο με το οποίο εντέλ­λο­ντο οι οικο­νο­μι­κές υπη­ρε­σίες να εκδώ­σουν τα σχετικά εντάλ­ματα και να επι­δο­τή­σουν τους δύο υπαλ­λή­λους.

Το θέμα αυτό μετά την πάροδο διετίας, εξε­τά­στηκε από τον πάρεδρο του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου της Ρόδου, που έκρινε ότι οι απόψεις που είχε δια­τυ­πώ­σει η ταμίας ήταν ορθές και ότι κακώς ο δημο­τι­κός σύμ­βου­λος και πρώην πρό­ε­δρος του δημο­τι­κού οργα­νι­σμού είχε εντάξει στις δια­τά­ξεις του νόμου τους δύο υπαλ­λή­λους και είχε επι­βά­λει την επι­δό­τησή τους.

Το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο έκρινε συγκε­κρι­μένα παρά­νομη τη σχετική δαπάνη και ζήτησε από τις Οικο­νο­μι­κές Υπη­ρε­σίες του Δήμου Ρόδου να του κατα­λο­γί­σουν το συγκε­κρι­μένο ποσό και να φρο­ντί­σουν για την είσπραξή του.

Στην πρώτη περί­πτωση, όπως δια­πι­στώ­θηκε, η υπάλ­λη­λος είχε ανε­γεί­ρει κατοι­κία εκτός των ορίων του πρώην Δήμου Ροδίων και επι­πλέον είχε το 100% της πλήρους κυριό­τη­τας άλλης κατοι­κίας που κάλυπτε το εμβαδόν, που ορίζει ο νόμος. Στη δεύτερη περί­πτωση η υπάλ­λη­λος ανή­γειρε κατοι­κία εκτός των ορίων του πρώην Δήμου Ροδίων, δεν περι­λαμ­βά­νε­ται το όνομα της φερό­με­νης ως δικαιού­χου στην οικο­δο­μική άδεια ενώ πρό­κει­ται να απο­λυ­θεί αυτο­δί­καια με τη συμπλή­ρωση του 65ου έτους της ηλικίας της πριν από τη συμπλή­ρωση 10ετούς δια­μο­νής στην παρα­με­θό­ριο, που προ­βλέ­πει ο νόμος.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται την 9η Μαρτίου 2009, ενερ­γώ­ντας με πρόθεση με την ιδιό­τητα του υπαλ­λή­λου στον οποίο έχει ανα­τε­θεί η άσκηση υπη­ρε­σίας σε νομικό πρόσωπο δημο­σίου δικαίου, κατά τη δια­χεί­ριση εσόδων του νομικού προ­σώ­που δημο­σίου δικαίου, η οποία είναι εμπι­στευ­μένη, ελάτ­τωσε εν γνώσει του την περιου­σία του νομικού προ­σώ­που δημο­σίου δικαίου, για να ωφε­λη­θεί άλλος.

Ειδι­κό­τερα, κατά τον ανωτέρω τόπο και χρόνο, έχοντας την ιδιό­τητα του προ­έ­δρου του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου του Νομικού Προ­σώ­που Δημο­σίου Δικαίου «Προ­σχο­λικά Κέντρα Δήμου Ρόδου», και ενώ κατ ́ εφαρ­μογή των δια­τά­ξεων των άρθρων 13 περ. α’ του Ποι­νι­κού Κώδικα και 25§2, 27 και 33§1 του π.δ. 774/1980 ήταν υπό­λο­γος ν.π.δ.δ. εντε­ταλ­μέ­νος την πληρωμή εξόδων και τη δια­χεί­ριση χρη­μά­των που ανήκουν στο ανωτέρω ν.π.δ.δ., ενέ­κρινε τη διάθεση πίστω­σης για την έκδοση δύο χρη­μα­τι­κών ενταλ­μά­των υπέρ δύο υπαλ­λή­λων του ν.π.δ.δ. οι οποίες είχαν υπο­βά­λει αίτηση ως υπάλ­λη­λοι ν.π.δ.δ., που μετα­τά­χθη­καν από υπη­ρε­σία μη προ­βλη­μα­τι­κής περιο­χής σε υπη­ρε­σία προ­βλη­μα­τι­κής περιο­χής, επι­κα­λού­με­νες τη διάταξη του άρθρου 10 του Ν. 3320/2005, σύμφωνα με την οποία, οι υπάλ­λη­λοι του ν.π.δ.δ. υπό τις ανωτέρω προ­ϋ­πο­θέ­σεις και εφόσον είχε παρέλ­θει πεντα­ε­τής παρα­μονή τους στην προ­βλη­μα­τική περιοχή, δικαιού­νταν, αφού δήλωναν ότι επι­θυ­μού­σαν να παρα­μεί­νουν στην περιοχή για άλλη μία δεκα­ε­τία και να προβούν σε αγορά κατοι­κίας ή σε ανέ­γερση κατοι­κίας επί ιδιό­κτη­του οικο­πέ­δου στην περιοχή αυτή, να αιτη­θούν την κατα­βολή ποσο­στού 40% επί της αξίας της ανε­γει­ρό­με­νης κατοι­κίας.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται, αφού έκανε δεκτές τις σχε­τι­κές υπο­βλη­θεί­σες αιτή­σεις των δύο υπαλ­λή­λων του ν.π.δ.δ., του οποίου ήταν πρό­ε­δρος ο ίδιος, να ενέ­κρινε την κατα­βολή επι­δό­τη­σης ανέ­γερ­σης κατοι­κίας σε προ­βλη­μα­τική περιοχή, και στη συνέ­χεια να εξέδωσε τα δύο χρη­μα­τικά εντάλ­ματα συνο­λι­κού ποσού 47.958,14¤ ελατ­τώ­νο­ντας με τον τρόπο αυτό την περιου­σία του ανωτέρω ν.π.δ.δ. ισόποσα προ­κει­μέ­νου να ωφε­λή­σει τους δύο υπαλ­λή­λους και η έκδοση των ενταλ­μά­των αυτών ήταν μη σύννομη.

Μάρ­τυ­ρας κατη­γο­ρίας κατέ­θεσε στην υπόθεση η πρώην ταμίας κ. Μ. Γραμ­μα­τι­κού, που εξι­στό­ρησε στο δικα­στή­ριο την όλη υπόθεση.

Ο κ. Τριομ­μά­της, απο­λο­γού­με­νος, επε­σή­μανε ότι δεν έχει προ­κλη­θεί ζημία στα προ­σχο­λικά κέντρα καθώς μετά τον κατα­λο­γι­σμό τα χρήματα επε­στρά­φη­σαν στο ταμείο ενώ επε­σή­μανε ότι ενήρ­γησε προ­κει­μέ­νου να εξυ­πη­ρε­τή­σει τους υπαλ­λή­λους που προ­έρ­χο­νται από περιο­χές εκτός της νήσου Ρόδου, τονί­ζο­ντας ότι η ταμίας εξαι­τίας γρα­φειο­κρα­τι­κής αντί­λη­ψης δεν ενέ­κρινε τις επι­δο­τή­σεις παρότι οι υπάλ­λη­λοι, κατά την άποψή του είχαν τις κύριες προ­ϋ­πο­θέ­σεις.

Πρό­σθεσε μάλιστα ότι ο νόμος ήταν άδικος και υπήρξε τρο­πο­ποί­ησή του που δεν θέτει γεω­γρα­φικά όρια για την επι­δό­τηση υπαλ­λή­λων σε νησιω­τι­κούς δήμους.