Βράβευση Μητσοτάκη με το Global Citizen Award: Το βραβείο ανήκει σε όλους τους Έλληνες

Το Βραβείο του Παγκο­σμίου Πολίτη (Global Citizen Award) του Ατλα­ντι­κού Συμ­βου­λίου (Atlantic Council) παρέ­λαβε από τον Διευ­θύ­νο­ντα Σύμ­βουλο της Pfizer, δρ. Αλμπερτ Μπουρλά, ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης.

Πρό­κει­ται για μια διεθνή διά­κριση του Atlantic Council, η οποία απο­νέ­με­ται σε επι­λεγ­μέ­νες προ­σω­πι­κό­τη­τες, με τις φετινές βρα­βεύ­σεις να περι­λαμ­βά­νουν επίσης την πρω­θυ­πουργό της Ιταλίας Τζόρ­τζια Μελόνι, τον πρόεδρο της Γκάνας Νάνα Ακούφο-Άντο και την κορυ­φαία παρα­γωγό ταινιών Μίκι Λι από τη Νότια Κορέα.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός παρα­λαμ­βά­νο­ντας το βραβείο ευχα­ρί­στησε τον κ. Μπουρλά για την τιμη­τική εισα­γωγή του και «τόνισε ότι αυτό το βραβειο ανήκει σε όλους τους Έλληνες για την ανθε­κτι­κό­τητα και την επιμονή τους, για όσα έχουν πετύχει τα τελευ­ταία χρόνια».

«Αυτό που πετύ­χαμε στην Ελλάδα είναι να δεί­ξουμε ότι μπορεί κανείς να κυβερ­νή­σει από το πολι­τικό κέντρο. Ότι μπορεί να είναι υπέρ της ανά­πτυ­ξης αλλά και δημο­σιο­νο­μικά υπεύ­θυ­νος. Ότι μπορεί να είναι, και εδώ να αντη­χή­σουν τα λόγια της καλής μου φίλης Τζόρ­τζια Μελόνι, ένας αλη­θι­νός πατριώ­της, εστιά­ζο­ντας στην ισχυρή άμυνα και την προ­στα­σία των συνόρων, ενώ ταυ­τό­χρονα να είναι κοι­νω­νικά φιλε­λεύ­θε­ρος, παρέ­χο­ντας υψηλής ποιό­τη­τας δημόσια αγαθά και μειώ­νο­ντας τις ανι­σό­τη­τες», τόνισε ο κ. Μητσο­τά­κης.

Από την πλευρά του, ο κ. Μπουρλά δήλωσε αρχικά «ενθου­σια­σμέ­νος με το προ­νό­μιο να παρου­σιά­ζει τον πρω­θυ­πουργό Μητσο­τάκη, καθώς λαμ­βά­νει την ανώτατη τιμή του Atlantic Council για τους παγκό­σμιους πολίτες» και τον χαρα­κτή­ρισε ως «έναν ορα­μα­τι­στή υπέρ­μαχο μιας νέας εποχής οικο­νο­μι­κής ευη­με­ρίας, έναν ηγέτη αφο­σιω­μένο στη χώρα του που κέρδισε την εμπι­στο­σύνη των Ελλήνων. Έναν ταπεινό ηγέτη, του οποίου η επα­νε­κλογή έδειξε ότι τηρεί τις πολι­τι­κές του υπο­σχέ­σεις, ενώ παράλ­ληλα έχει τον σεβασμό των ηγετών του κόσμου».

Στην εκδή­λωση παρα­βρέ­θη­καν ισχυρές προ­σω­πι­κό­τη­τες, όπως ο δισε­κα­τομ­μυ­ριού­χος επι­χει­ρη­μα­τίας Ίλον Μασκ, ο οποίος βρά­βευσε την Ιταλίδα πρω­θυ­πουργό Τζόρ­τζια Μελόνι.

Ανα­λυ­τικά, η ομιλία του πρω­θυ­πουρ­γού

«Κυρίες και κύριοι, αγαπητέ Albert, πρώτα απ’ όλα σε ευχα­ρι­στώ για τα εξαι­ρε­τικά κολα­κευ­τικά σου λόγια. Ευχα­ρι­στώ θερμά το Atlantic Council που με τιμά με το βραβείο Global Citizen. Θα ήθελα, ωστόσο, να ξεκι­νήσω επα­να­λαμ­βά­νο­ντας τα λόγια του Προ­έ­δρου της Γκάνας, λέγο­ντας ότι πραγ­μα­τικά αισθά­νο­μαι πως αυτό το βραβείο ανήκει, πάνω απ’ όλα, στον ελλη­νικό λαό, για την ανθε­κτι­κό­τητα και την επιμονή του και για όσα έχει επι­τύ­χει τα τελευ­ταία χρόνια.

Ο Albert Bourla είχε δίκιο όταν περιέ­γραψε τη μετα­μόρ­φωση μιας χώρας που θεω­ρή­θηκε πριν από μερικά χρόνια ως ο «ασθενής» της Ευρώπης, που υπέστη βαθιά οικο­νο­μική ύφεση, που βίωσε κοι­νω­νι­κές ανα­τα­ρα­χές, που πει­ρα­μα­τί­στηκε με τον λαϊ­κι­σμό, αλλά τώρα έχει ξεκά­θαρα γυρίσει σελίδα και ανα­δει­κνύ­ε­ται, και πάλι, σε μια σταθερή δημο­κρα­τία με μια ανα­πτυσ­σό­μενη οικο­νο­μία.

Σκέ­φτηκα, στη σύντομη παρέμ­βασή μου, να μοι­ρα­στώ μαζί σας μερικές σκέψεις σχετικά με το γιατί πιστεύω ότι η ελλη­νική εμπει­ρία μπορεί να έχει σημασία για άλλες χώρες και γιατί αυτό που πετύ­χαμε μπορεί να έχει απήχηση πέρα από τα σύνορά μας. Όχι μόνο για γεω­πο­λι­τι­κούς λόγους -διότι είναι σημα­ντικό ότι η Ελλάδα είναι πλέον ένας στα­θε­ρός και προ­βλέ­ψι­μος σύμ­μα­χος των Ηνω­μέ­νων Πολι­τειών και συνο­λικά ένας πυλώνας στα­θε­ρό­τη­τας σε ένα πολύ ταραγ­μένο μέρος αυτού του κόσμου. Πιστεύω ότι η ελλη­νική εμπει­ρία μάς διδά­σκει και κάποια άλλα μαθή­ματα, τα οποία είναι, εκτιμώ, σημα­ντικά για τις δημο­κρα­τίες ανά τον κόσμο, καθώς παλεύ­ουμε με τα κύματα του λαϊ­κι­σμού και με τις νέες διαι­ρέ­σεις που τείνουν να προ­κα­λούν ρήγματα στις κοι­νω­νίες μας.

Πιστεύω ότι στην Ελλάδα κατα­φέ­ραμε να απο­δεί­ξουμε ότι μπορεί κανείς να κυβερ­νή­σει από το πολι­τικό κέντρο. Ότι μπορεί να είναι υπέρ της ανά­πτυ­ξης αλλά και δημο­σιο­νο­μικά πει­θαρ­χη­μέ­νος. Ότι μπορεί να είναι κανείς -επιτρέψτε μου να επα­να­λάβω εδώ τα λόγια της καλής μου φίλης, Giorgia Meloni- πραγ­μα­τι­κός πατριώ­της, εστιά­ζο­ντας ιδιαί­τερα στην ισχυρή άμυνα και προ­στα­τεύ­ο­ντας ταυ­τό­χρονα τα σύνορα, αλλά, επίσης, μπορεί να είναι κοι­νω­νικά φιλε­λεύ­θε­ρος, εστιά­ζο­ντας στην παροχή δημό­σιων αγαθών υψηλής ποιό­τη­τας αλλά και τη μείωση των ανι­σο­τή­των.

Αυτό που αποκαλώ «νέα τρι­γω­νο­ποί­ηση» έχει την ικα­νό­τητα να φέρει κοντά ανθρώ­πους που έχουν δια­φο­ρε­τι­κές ιδε­ο­λο­γι­κές κατα­βο­λές και να δημιουρ­γή­σει έναν ευρύ­τερο συνα­σπι­σμό, ο οποίος απο­κα­θι­στά τη θεμε­λιώδη εμπι­στο­σύνη στην πολι­τική.

Η κυβέρ­νησή μου έχει επι­κε­ντρω­θεί περισ­σό­τερο στη χάραξη και εφαρ­μογή πολι­τι­κών (policy) παρά στην πολι­τική (politics). Πιστεύω ότι σε γενικές γραμμές, σε αυτούς τους καιρούς όπου μερικές φορές δίνουμε μεγα­λύ­τερη έμφαση στην καθαρή ιδε­ο­λο­γία από ό,τι θα έπρεπε, θα πρέπει να φέρουμε απο­τε­λέ­σματα. Το κλειδί της επι­τυ­χίας για κάθε κυβέρ­νηση είναι, εν τέλει, η απο­τε­λε­σμα­τική υλο­ποί­ηση.

Δεν είναι όλα τα ζητή­ματα ιδε­ο­λο­γικά. Νομίζω ότι είναι ευθύνη μας, ως ηγέτες, να ανα­ζη­τούμε απο­τε­λε­σμα­τι­κές λύσεις, όπου μπο­ρούμε να τις βρούμε. Θα κρι­θούμε, τελικά, από το πόσο θα βελ­τιώ­σουμε τις ζωές των πολιτών. Δεν θα κρι­θούμε απλώς από το πόσο εύγλωτ­τοι είμαστε στις δημό­σιες ομιλίες μας, δεν είναι αυτό το μέτρο με το οποίο αξιο­λο­γεί κανείς την πολι­τική επι­τυ­χία ενός ηγέτη σήμερα.

Τέλος, σε αυτές τις εποχές έντονης πόλωσης, θα ήθελα να επι­ση­μάνω ότι είναι κρίσιμο όταν αντι­με­τω­πί­ζουμε λαϊ­κι­στές, που πιστεύ­ουν ότι έχουν απλές λύσεις σε περί­πλοκα προ­βλή­ματα, να ανα­γνω­ρί­σουμε το γεγονός ότι πίσω από αυτούς τους λαϊ­κι­στές υπάρ­χουν πραγ­μα­τικά παρά­πονα. Τα παρά­πονα των πολιτών που ψηφί­ζουν τους λαϊ­κι­στές είναι πραγ­μα­τικά, ανε­ξαρ­τή­τως αν σχε­τί­ζο­νται με την εισο­δη­μα­τική ανι­σό­τητα, με ζητή­ματα ταυ­τό­τη­τας, με τις συνέ­πειες της παγκο­σμιο­ποί­η­σης, τους νικητές και τους ηττη­μέ­νους που αυτή παράγει. Αυτά είναι πραγ­μα­τικά παρά­πονα και πρέπει να τα αντι­με­τω­πί­ζουμε με μεγάλη προσοχή, σε καμία περί­πτωση να δίνουμε την εντύ­πωση ότι αντι­με­τω­πί­ζουμε αφ’ υψηλού τις ανη­συ­χίες του μέσου πολίτη.

Επι­τρέψτε μου να κλείσω με μία φράση ενός ευρω­παίου ηγέτη τον οποίο σέβομαι βαθύ­τατα. Ο τέως Πρό­ε­δρος της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής, ο Jean-Claude Juncker, είπε κάτι που μου έκανε εντύ­πωση, πριν καν γίνω Πρω­θυ­πουρ­γός. Είπε ότι, μόλις εκλε­γούμε, «όλοι γνω­ρί­ζουμε τι πρέπει να κάνουμε, απλώς δεν ξέρουμε πώς θα επα­νε­κλε­γούμε αν κάνουμε αυτό που πρέπει να κάνουμε». Αν υπάρχει, λοιπόν, ένα μάθημα από την ελλη­νική εμπει­ρία, είναι ότι ο αγα­πη­τός μου φίλος έκανε λάθος. Επα­νε­κλε­γή­καμε κάνο­ντας ακριβώς αυτό που ήταν σωστό, και ο ελλη­νι­κός λαός μάς αντά­μειψε γι’ αυτό.

Πηγή: insider.gr