Δήμαρχος Τήλου: «Τι να κάνουμε, να πετάξουμε στη θάλασσα τα παιδιά;» λέει η Μαρία Καμμά για τη διάσωση 106 μεταναστών στο νησί

Η δήμαρ­χος της Τήλου, Μαρία Καμμά-Αλιφέρη, μπορεί να είναι η μακρο­βιό­τερη εν ενερ­γεία δήμαρ­χος στην Ελλάδα (επί 12 συναπτά έτη) και η μονα­δική γυναίκα σε αυτή τη θέση στα Δωδε­κά­νησα, όμως στην επι­και­ρό­τητα ήρθε από το επει­σό­διο που είχε με μια γυναίκα στο λιμάνι του ακρι­τι­κού νησιού, με αφορμή την άφιξη στο νησί 106 μετα­να­στών που είχαν δια­σω­θεί από το λιμε­νικό. «Κυρία μου, αυτό το νησί δεν υπάρχει για εσάς», απά­ντησε στη γυναίκα που έβριζε τους λιμε­νι­κούς και τους ζητούσε να πετά­ξουν τους δια­σω­θέ­ντες στη θάλασσα.

Κι εμείς ρωτή­σαμε την κυρία Καμμά, τι δια­φο­ρε­τικό έχει η Τήλος. «Ανθρώ­πους. Έχει πολλούς ανθρώ­πους» λέει η δήμαρ­χος Τήλου στο protothema.gr και εξηγεί. «Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο. Αυτό που κάνουμε σαν κοι­νω­νία στην Τήλο, είναι να φερό­μα­στε ανθρώ­πινα και όχι σαν βάρ­βα­ροι. Σαν άνθρω­ποι, κάνουμε τα αυτο­νό­ητα. Τι να κάνουμε δηλαδή, να πετά­ξουμε στη θάλασσα τα παιδιά; Είμαστε άνθρω­ποι. Μιλάμε για ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα, ανθρώ­πι­νες υπάρ­ξεις. Από την ανθρώ­πινη ζωή αρχί­ζουν όλα και εκεί τελειώ­νουν».

«Αισθά­νο­μαι απο­γο­ή­τευση», λέει η δήμαρ­χος για το περι­στα­τικό στο λιμάνι

Για το επει­σό­διο στο λιμάνι της Τήλου, η κυρία Καμμά ανα­φέ­ρει ότι «αυτό που αισθά­νο­μαι είναι απο­γο­ή­τευση. Δεν φαντα­ζό­μουν ότι υπάρχει γυναίκα -οι γυναί­κες είμαστε πιο ευαίσθητες- η οποία θα έβλεπε παιδιά στην κυριο­λε­ξία να πέφτουν κάτω από την ταλαι­πω­ρία και να φέρεται έτσι. Εγώ δεν είμαι πολι­τι­κός και δεν θα αναλύσω για ποιο λόγο συμ­βαί­νει όλο αυτό. Όμως όλοι αυτοί που αντι­δρούν με το προ­σφυ­γικό, αν θέλουν να βρίσουν κάποιον, ας βρίσουν αυτούς που δημιουρ­γούν τις συν­θή­κες που ξεση­κώ­νουν τον κόσμο από τις εστίες τους. Εγώ αυτό κάνω. Θα τα βάλω με αυτόν που είναι δυνατός και ξεκινά έναν πόλεμο -όπου κι αν είναι αυτός, είτε στη Συρία, είτε στο Ισραήλ και την Παλαι­στίνη, είτε οπουδήποτε- που ανα­γκά­ζει οικο­γέ­νειες να ξεσπι­τω­θούν. Εγώ δεν είμαι πολι­τι­κός για να καθο­ρίζω τις εξε­λί­ξεις, αλλά δήμαρ­χος σε ένα μικρό νησί- ούτε καν έναν γιατρό δεν μπορώ να φέρω στον τόπο μου για τα παιδιά και τα εγγόνια μου. Αλλά δεν μπορώ να ζω και να βλέπω αυτή την εξευ­τε­λι­στική απα­ξί­ωση της ανθρώ­πι­νης ζωής».

Η αλήθεια είναι ότι, παρά το γεγονός ότι η Τήλος είναι ένα μικρό νησί -με περίπου 750 μόνι­μους κατοίκους- για κάποιο λόγο «ξεχω­ρί­ζει» συχνά και βρί­σκε­ται στην επι­και­ρό­τητα, έχοντας μια “παρά­δοση” στα ζητή­ματα ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των και ισό­τη­τας. Παρά­δοση που ουσια­στικά δημιούρ­γησε ο αδερφός του συζύγου της, ο αεί­μνη­στος δήμαρ­χος Τήλου, Τάσος Αλι­φέ­ρης. Το 2008, ο Αλι­φέ­ρης έριξε «βόμβα» στην ελλη­νική κοι­νω­νία, πραγ­μα­το­ποιώ­ντας τους πρώτους γάμους μεταξύ ομο­φυ­λο­φί­λων στην Ελλάδα. Στον τότε εισαγ­γε­λέα του Αρείου Πάγου, Γιώργο Σανιδά που τον καλούσε, ο Αλι­φέ­ρης θα έλεγε το αφο­πλι­στικό «βρες μου έναν νόμο που να το απα­γο­ρεύει και δεν θα το κάνω».

Η 12ετης θητεία της ως δήμαρ­χος, οι στόχοι της για την Τήλο και το πρότυπο κέντρο φιλο­ξε­νίας για τους πρό­σφυ­γες από τη Συρία

Με την Τήλο να έχει βάλει τη σφρα­γίδα της σε μια κομβική στιγμή για τα ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα στην Ελλάδα, όταν η Μαρία Καμμά- Αλιφέρη εξελέγη για πρώτη φορά δήμαρ­χος του νησιού, τον Μάρτιο του 2012 (και έχοντας υπη­ρε­τή­σει για δύο χρόνια σε θέση δημο­τι­κού συμ­βού­λου), η χει­μαρ­ρώ­δης και τολμηρή Καμμά ήξερε ότι έχει μια βαριά παρα­κα­τα­θήκη πίσω της και ότι θα πρέπει να συγκρου­στεί. Το ‘16, με το προ­σφυ­γικό να έχει «φου­ντώ­σει», δημιούρ­γησε ένα πρότυπο κέντρο φιλο­ξε­νίας για τους πρό­σφυ­γες από τη Συρία. Το σχέδιο ήθελε, όπως έλεγε τότε η Μαριά Καμμά, να μην κλει­στούν οι πρό­σφυ­γες σε καμπ για να ταϊ­ζο­νται. Δεν υπήρξε πρό­σφυ­γας -ήταν όλοι της ίδιας εθνι­κό­τη­τας για να απο­φευ­χθούν οι αντεγκλήσεις- ο οποίος να μην εργά­στηκε, στο νησί. Αυτό, άλλωστε, ήταν το πρώτο βήμα για την ένταξη.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Στην Τήλο, το κυνήγι απα­γο­ρεύ­τηκε και δημιουρ­γή­θηκε το Φυσικό Πάρκο Τήλου, με προ­σα­να­το­λι­σμό, όπως έχει εξη­γή­σει η δήμαρ­χος «την ορθή δια­χεί­ριση, ανά­πτυξη και προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος» Το νησί, που στα μέσα της δεκα­ε­τίας του ‘90 δεν είχε μαθητές για να συνε­χί­σει να λει­τουρ­γεί το σχολείο, συνέ­χισε να ανα­πτύσ­σε­ται και μέσα στην κρίση και σήμερα, έχει περισ­σό­τερα από 80 παιδιά. Το νησί είναι ενερ­γειακά αυτό­νομο, έχει αγο­ρά­σει δικό του πλοίο για ακτο­πλοϊκή σύνδεση με τη Ρόδο, δέχεται κάθε χρόνο και περισ­σό­τε­ρους του­ρί­στες που επι­λέ­γουν την Τήλο για το -επίσης διαρκώς αναπτυσσόμενο- φυσικό της κάλλος.

Ο στόχος όμως δεν είναι να ζει το νησί μόνο από τον του­ρι­σμό: «Θέλουμε να πετύ­χουμε αύξηση του πλη­θυ­σμού που ζει μόνιμα πάνω στο νησί. Αυτό μπορεί να επι­τευ­χθεί μόνο με μόνιμες θέσεις εργα­σίας σε επι­χει­ρή­σεις του πρω­το­γε­νούς τομέα αλλά και στον του­ρι­σμό, εφόσον εξα­σφα­λι­στεί η επι­μή­κυνση της του­ρι­στι­κής σεζόν. Ο του­ρι­σμός όμως πρέπει να στα­μα­τή­σει να είναι μονο­καλ­λιέρ­γεια, όχι μόνο για την Τήλο αλλά για όλη την Ελλάδα», έχει εξη­γή­σει η Μαρία Καμμά. Οι κάτοι­κοι του ακρι­τι­κού νησιού, προ­φα­νώς συμ­φω­νούν μαζί της, εάν κρί­νουμε από το γεγονός ότι επα­νε­ξε­λέγη δήμαρ­χος το 2019 και στις τελευ­ταίες εκλογές του Οκτω­βρίου του 2023 και απο­τε­λεί τη μονα­δική γυναίκα σε αυτή τη θέση στα Δωδε­κά­νησα…

Πηγή: protothema.gr