Το Οικουμενικό Πατριαρχείο προτείνει να εορτάζεται μαζί το Πάσχα Ορθοδόξων και Καθολικών

Πρόταση να εορ­τά­ζε­ται σε κοινή ημε­ρο­μη­νία το Πάσχα για Ορθό­δο­ξους και Καθο­λι­κούς κάνει το Οικου­με­νικό Πατριαρ­χείο.

Η ανα­κοί­νωση του Οικου­με­νι­κού Πατριαρ­χείου

Συνῆλθε, τῇ προ­σκλή­σει καί ὑπό τήν προ­ε­δρίαν τῆς Α. Θ. Πανα­γιό­τη­τος τοῦ Οἰκου­με­νι­κοῦ Πατριάρ­χου κ. κ. Βαρ­θο­λο­μαίου, εἰς τήν Ι´ αὐτῆς Σύναξιν, ἡ σεβα­σμία Ἱεραρ­χία τοῦ Οἰκου­με­νι­κοῦ Θρόνου, τῇ συμ­με­τοχῇ καί τῶν Ἀρχιε­ρέων τῶν ὑπό τήν κανο­νι­κήν αὐτοῦ προ­στα­σίαν Αὐτο­νό­μων Ἐκκλη­σιῶν Φιλ­λαν­δίας καί Ἐσθο­νίας, ἐν τῇ Πόλει τοῦ Κων­στα­ντί­νου, ἀπό 1ης μέχρι καί τῆς 3ης Σεπτεμ­βρίου 2024.

Τῆς Συνά­ξεως προη­γήθη ἡ Θεία Λει­τουρ­γία ἐπί τῇ ἑορτῇ τῆς Ἰνδί­κτου, ἐν τῷ Παν­σέ­πτῳ Πατριαρ­χικῷ Ναῷ τοῦ Ἁγίου Μεγα­λο­μάρ­τυ­ρος Γεωρ­γίου τοῦ Τρο­παιο­φό­ρου, συγ­χο­ρο­στα­το­ῦντος τοῦ Πατριάρ­χου μετά τῶν τιμιω­τά­των Μητρο­πο­λι­τῶν, Ἀρχιε­πι­σκό­πων καί ἐπαρ­χιού­χων Ἐπι­σκό­πων τοῦ Θρόνου.

Ἡ Σύναξις, ἡ ὁποία ἤρχισε μέ τήν εἰθι­σμέ­νην εἰσα­γω­γι­κήν ὁμιλίαν τοῦ Πανα­γιω­τά­του καί μέ τήν ἀντι­φώ­νη­σιν τοῦ πρώτου τῇ τάξει ἐκ τῶν Ἱεραρ­χῶν τοῦ Θρόνου Σεβ. Μητρο­πο­λί­του Γέρο­ντος Χαλ­κη­δό­νος κ. Ἐμμα­νουήλ, περιε­λάμ­βανε τάς κάτωθι πέντε θεμα­τι­κάς συνε­δρίας, ἀφιε­ρω­μέ­νας εἰς τήν μελέτην ζητη­μά­των ἀφο­ρώ­ντων εἰς τήν ζωήν καί τήν μαρ­τυ­ρίαν τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλη­σίας ἐν τῷ συγ­χρόνῳ κόσμῳ, μέ πανορ­θό­δο­ξον καί παγ­χρι­στια­νι­κήν ἐμβέ­λειαν:

(α) «Διόρ­θο­δο­ξοι καί δια­χρι­στια­νι­καί σχέσεις», μέ εἰση­γή­σεις ἀνα­φε­ρο­μέ­νας εἰς τάς ἐπι­πτώ­σεις τοῦ ἐν ἐξε­λί­ξει αἱμα­τη­ροῦ πολέμου ἐν Οὐκρα­νίᾳ διά τά ἐκκλη­σια­στικά πράγ­ματα εἰς τήν χώραν αὐτήν καί εἰς τά κράτη τῆς Βαλ­τι­κῆς, καθώς καί διά τήν ἐν Δυτικῇ Εὐρώπῃ, οὕτω καλου­μέ­νην, «Ὀρθό­δο­ξον Δια­σπο­ράν». Ἠκο­λού­θη­σαν ὁμιλίαι περί τῆς πορείας τοῦ θεο­λο­γι­κοῦ δια­λό­γου μεταξύ Ὀρθο­δό­ξου καί Ρωμαιο­κα­θο­λι­κῆς Ἐκκλη­σίας καί περί τῆς συμ­βο­λῆς τῆς Ἐκκλη­σίας Κων­στα­ντι­νου­πό­λεως εἰς τό Συμ­βού­λιον Εὐρω­παϊ­κῶν Ἐκκλη­σιῶν καί εἰς τό Φόρουμ Δια­λό­γου Ὀρθο­δό­ξων καί Ρωμαιο­κα­θο­λι­κῶν ἐν Εὐρώπῃ.

(β) «Κανο­νι­κο­λει­τουρ­γικά Ζητή­ματα», ὅπου ἀνε­πτύ­χθη­σαν θέματα σχε­τι­κῶς μέ παρα­τη­ρου­μέ­νας ἀπο­κλί­σεις ἐκ τοῦ Τυπικοῦ καί τῆς λει­τουρ­γι­κῆς παρα­δό­σεως τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλη­σίας, καθώς καί μέ περι­πτώ­σεις εἰσπη­δή­σεως διά τῆς χρήσεως τῶν μέσων γενικῆς ἐνη­με­ρώ­σεως.

(γ) «Ἡ Μήτηρ Ἐκκλη­σία ἐν τῷ συγ­χρόνῳ κόσμῳ», μέ εἰση­γή­σεις περί τοῦ λίαν ἐπι­καί­ρου ζητή­μα­τος τῆς τεχνη­τῆς νοη­μο­σύ­νης (ΑΙ) γενικῶς, καί ἀνα­φο­ρι­κῶς πρός τήν Ἐκκλη­σίαν, καί περί τῆς μερί­μνης αὐτῆς ἐνώπιον τῶν ἀμφι­σβη­τή­σεων καί τῶν πνευ­μα­τι­κῶν ἀνα­ζη­τή­σεων τῶν νέων τῆς σήμερον.

(δ) «Ἐκκλη­σία καί γεω­πο­λι­τικά ζητή­ματα», μέ παρου­σί­α­σιν τῆς γενέ­σεως, ἀνα­πτύ­ξεως καί ἐφαρ­μο­γῆς τῆς θεωρίας τοῦ λεγο­μέ­νου «ρωσ­σι­κοῦ κόσμου». Ἀπε­ρί­φρα­στος ὑπῆρξεν ἡ κατα­δίκη ἐκ μέρους τῆς Ἱεραρ­χίας τοῦ Θρόνου τοῦ ἰδε­ο­λο­γή­μα­τος αὐτοῦ καί τῆς μετα­τρο­πῆς τῆς Ἐκκλη­σίας εἰς ἐγκό­σμιον καθί­δρυμα καί τῆς ἐργα­λειο­ποι­ή­σεώς της διά τήν προ­ώ­θη­σιν κρα­τι­κῶν συμ­φε­ρό­ντων, καθώς καί τοῦ, παρά πᾶσαν ἔννοιαν δικαίου, συνε­χι­ζο­μέ­νου πολέμου εἰς τήν Οὐκρα­νίαν μετά τήν ἀπρό­κλη­τον εἰσβο­λήν τῆς Ρωσ­σι­κῆς Ὁμο­σπον­δίας εἰς τό ἔδαφος ἑνός κυριάρ­χου κράτους.

Οἱ συνα­χθέ­ντες Ἱεράρ­χαι στρέ­φουν τήν σκέψιν καί τήν προ­σευ­χήν των πρός τά ἑκα­τομ­μύ­ρια τῶν ἐν Οὐκρα­νίᾳ ἐμπε­ρι­στά­των ἀδελφῶν μας καί δέονται τοῦ Ἄρχο­ντος τῆς Εἰρήνης διά τόν ἄμεσον τερ­μα­τι­σμόν τοῦ πολέμου καί τήν ἐπι­κρά­τη­σιν δικαίας καί στα­θε­ρᾶς εἰρήνης εἰς τήν χει­μα­ζο­μέ­νην Οὐκρα­νίαν, ἀλλά καί εἰς τήν πολύ­πα­θον Μέσην Ἀνα­το­λήν καί δή εἰς τούς Ἁγίους Τόπους, ὅπου καί ἡ ἕδρα τοῦ Παλαι­φά­του Πατριαρ­χείου Ἱερο­σο­λύ­μων. Ἀκόμη, τά μέλη τῆς Ἱ. Συνά­ξεως ἐμνή­σθη­σαν προ­σευ­χη­τι­κῶς καί τοῦ ἑτέρου ἐμπε­ρι­στά­του Πρε­σβυ­γε­νοῦς Πατριαρ­χείου Ἀντιο­χείας καί ηὐχή­θη­σαν διά τήν εἰρη­ναίαν κατά­στα­σιν ἐν Συρίᾳ καί Λιβάνῳ.

Εἰς τό τέλος τῆς συνε­δρίας αὐτῆς, ἀνε­γνώ­σθη τό συναφές, ἀπό 31ης Αὐγού­στου ἐ.ἔ., Γράμμα τῆς Α. Θ. Μακα­ριό­τη­τος, τοῦ Πάπα καί Πατριάρ­χου Ἀλε­ξαν­δρείας καί πάσης Ἀφρικῆς κ. Θεο­δώ­ρου Β´ πρός ἐνη­μέ­ρω­σιν τῆς σεπτῆς Ἱεραρ­χίας περί τῆς ἀήθους καί ὅλως ἀντι­θέ­του πρός τήν ὑγιᾶ ἐκκλη­σιο­λο­γίαν εἰσπη­δή­σεως τοῦ Πατριαρ­χείου Μόσχας εἰς τό κανο­νι­κόν ἔδαφος τῆς παλαι­φά­του Ἐκκλη­σίας τῆς Ἀλε­ξαν­δρείας καί τοῦ προ­κλη­θέ­ντος διχα­σμοῦ καί σκαν­δα­λι­σμοῦ τοῦ ἐν Ἀφρικῇ λαοῦ τοῦ Θεοῦ.

Ἡ Σύναξις κατε­δί­κα­σεν ὁμο­φώ­νως καί ὁμο­ψύ­χως τάς ὡς ἄνω ἀντι­κα­νο­νι­κάς ἐνερ­γείας τῆς Ἐκκλη­σίας τῆς Ρωσσίας καί ἐξέ­φρασε τήν ἀμέ­ρι­στον συμπα­ρά­στα­σίν της πρός τό ταλα­νι­ζό­με­νον Πατριαρ­χε­ῖον Ἀλε­ξαν­δρείας καί πρός τήν δοκι­μα­ζο­μέ­νην Ὀρθό­δο­ξον Ἐκκλη­σίαν τῆς Οὐκρα­νίας.

(ε) «Ὀρθό­δο­ξος μονα­χι­σμός καί ἱερα­πο­στολή», μέ ἀνα­φο­ράν εἰς τήν Ὀρθό­δο­ξον ἱερα­πο­στο­λήν εἰς τούς Ἀντί­πο­δας καί εἰς τόν Ὀρθό­δο­ξον ἀνδρῷον καί γυναι­κε­ῖον μονα­χι­σμόν εἰς τόν 21ον αἰῶνα, καθώς καί εἰς τάς σχέσεις τῆς Μητρός Ἐκκλη­σίας Κων­στα­ντι­νου­πό­λεως μέ τό Ἅγιον Ὄρος.

Οἱ συμ­με­τέ­χο­ντες ἐπῄνε­σαν τήν ἀρίστην ὀργά­νω­σιν τῆς Συνά­ξεως, τήν ἐπι­και­ρό­τητα τῶν συζη­τη­θέ­ντων θεμάτων καί τό γεγονός ὅτι ἀνε­δεί­χθη δι᾽ αὐτῶν ἡ ἀληθῶς οἰκου­με­νική διά­στα­σις καί εὐθύνη τῆς Μεγάλης Ἐκκλη­σίας. Ἡ Σύναξις ἐλει­τούρ­γη­σεν ὡς φόρουμ δια­λό­γου καί εὐκαι­ρία περιε­κτι­κῶν συζη­τή­σεων, αἱ ὁποῖαι ἐτρο­φο­δο­τή­θη­σαν ἐκ τῆς ἐπι­καί­ρου θεμα­το­λο­γίας καί ἐκ τῆς ποιό­τη­τος καί τοῦ ὑψηλοῦ ἐπι­πέ­δου τῶν εἰση­γή­σεων.

Εἰς τήν κατα­λη­κτή­ριον ὁμιλίαν του, ὁ Πανα­γιώ­τα­τος ὑπεν­θύ­μι­σεν εἰς τήν σεπτήν Ἱεραρ­χίαν ὅτι ἐντός τοῦ ἀρξα­μέ­νου ἐκκλη­σια­στι­κοῦ ἔτους, κατά τά τέλη Μαΐου 2025, θά πραγ­μα­το­ποι­ηθῇ εἰς τήν Νίκαιαν τῆς Βιθυ­νίας ὁ ἐπί­ση­μος ἑορ­τα­σμός τῆς συμπλη­ρώ­σεως 1700 ἐτῶν ἀπό τῆς ἐκεῖσε συγκλή­σεως τῆς Πρώτης Οἰκου­με­νι­κῆς Συνόδου, τῇ αὐτο­προ­σώπῳ συμ­με­τοχῇ τοῦ Ἁγιω­τά­του Πάπα Ρώμης Φρα­γκί­σκου. Ἐπι­καί­ρως, ἡ παροῦσα Σύναξις τῆς Ἱεραρ­χίας τοῦ Θρόνου ἀφιε­ρώθη εἰς τήν ἱστο­ρι­κήν αὐτήν ἐπέ­τειον, γεγονός τό ὁποῖον ἐξε­φρά­σθη διά τῆς ἐπι­λο­γῆς ὡς κεντρι­κοῦ συν­θή­μα­τος τῆς ἐφε­τει­νῆς Συνά­ξεως τοῦ ὑμνο­λο­γι­κοῦ στίχου ἐκ τοῦ Ἑσπε­ρι­νοῦ τῆς Κυρια­κῆς τῶν Ἁγίων καί Θεο­φό­ρων Πατέρων τῶν ἐν Νικαίᾳ συνελ­θό­ντων τό πρῶτον, οἱ ὁποῖοι, μεταξύ ἄλλων, ἠσχο­λή­θη­σαν καί μέ τό ζήτημα τῆς ρυθ­μί­σεως τῆς ἡμε­ρο­μη­νίας ἑορ­τα­σμοῦ τοῦ Πάσχα: «τοῖς θείοις αὐτῶν δόγ­μα­σιν ἑπό­με­νοι, βεβαίως πιστεύ­ο­ντες λατρεύ­ο­μεν, … ἐν μιᾷ Θεότητι, Τριάδα ὁμο­ού­σιον».

Ἐν τῷ πνεύ­ματι τούτῳ, ἐκφρά­ζε­ται ὁμο­θυ­μα­δόν ἡ εὐχή ὁ κοινός ἑορ­τα­σμός τοῦ Πάσχα κατά τό ἑπό­με­νον ἔτος ὑπό τῆς Ἀνα­το­λι­κῆς καί Δυτικῆς Χρι­στια­νο­σύ­νης, νά μή ἀπο­τε­λέσῃ μίαν εὐτυχῆ ἁπλῶς σύμ­πτω­σιν, ἀλλά τήν ἀπαρχήν τῆς καθιε­ρώ­σεως κοινῆς ἡμε­ρο­μη­νίας διά τόν ἑορ­τα­σμόν του κατ᾽ ἔτος, συμ­φώ­νως πρός τό Πασχά­λιον τῆς καθ᾽ ἡμᾶς Ὀρθο­δό­ξου Ἐκκλη­σίας.

Ἠκο­λού­θη­σεν ἡ ἀντι­φώ­νη­σις τοῦ πρώτου τῇ τάξει ἐκ τῶν παρό­ντων Μητρο­πο­λι­τῶν τῶν Νέων Χωρῶν, Σεβ. Μητρο­πο­λί­του Διδυ­μο­τεί­χου, Ὀρε­στιά­δος καί Σου­φλίου κ. Δαμα­σκη­νοῦ. Αἱ ἐργα­σίαι τῆς Συνά­ξεως ἐπε­ρα­τώ­θη­σαν μέ τήν εἰθι­σμέ­νην κατα­λη­κτή­ριον ἀκο­λου­θίαν.

Ἐν τοῖς Πατριαρ­χε­ίοις, τῇ 3ῃ Σεπτεμ­βρίου 2024

Πηγή: iefimerida.gr