Αδωνις Γεωργιάδης: “Σκληρά μέτρα, αν δεν…” – Μήνυμα του υπουργού σε ιδιώτες γιατρούς

Aποφασισμένος να προ­χω­ρή­σει σε σκληρά μέτρα, όπως επίταξη υπη­ρε­σιών ιδιωτών γιατρών ή περιο­ρι­σμοί κατά την ηλε­κτρο­νική συντα­γο­γρά­φηση, προ­κει­μέ­νου να δια­σφα­λι­στεί η λει­τουρ­γία υπο­στε­λε­χω­μέ­νων δημο­σίων νοσο­κο­μείων, δηλώνει στην «Κ» ο υπουρ­γός Υγείας Αδωνις Γεωρ­γιά­δης.

Λίγα εικο­σι­τε­τρά­ωρα μετά τη σχεδόν καθο­λική άρνηση ιδιωτών γιατρών να συνερ­γα­στούν με το ΕΣΥ, κάνο­ντας λόγο για «ανα­τροπή των επαγ­γελ­μα­τι­κών τους επι­λο­γών», ο υπουρ­γός τούς ζητεί για άλλη μια φορά να «βάλουν πλάτη» και προει­δο­ποιεί: «Εάν δεν έχω άλλη επιλογή και από τη μία είναι ο σεβα­σμός μου στην επιλογή κάποιων να έχουν μόνο ιδιω­τικό ιατρείο και από την άλλη ο σεβα­σμός μου στους χιλιά­δες ανθρώ­πους που πρέπει να μπορούν να βρουν το νοσο­κο­μείο τους σε λει­τουρ­γία, θα μου επι­τρέ­ψετε να επιλέξω τους δεύ­τε­ρους».

– Ανα­φέ­ρατε πρό­σφατα ότι το μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα που αντι­με­τω­πί­ζετε σήμερα ως υπουρ­γός Υγείας ως προς το ΕΣΥ είναι η στε­λέ­χωσή του με ανθρώ­πινο δυνα­μικό. Οι προ­κη­ρύ­ξεις για προ­σλή­ψεις μόνιμων γιατρών σε πολλές περι­πτώ­σεις, ειδικά στην περι­φέ­ρεια, απο­βαί­νουν άγονες. Με ποιο τρόπο σκο­πεύ­ετε να λύσετε αυτό το πρό­βλημα;

– Ολη μου η πολι­τική, από την πρώτη μέρα που ανέλαβα ξανά τη μεγάλη ευθύνη του υπουρ­γείου Υγείας, είναι πώς θα φτιά­ξουμε το νέο ΕΣΥ που σε μεσο­μα­κρο­πρό­θε­σμη βάση θα μπορεί να λει­τουρ­γή­σει με επάρ­κεια στο νέο αντα­γω­νι­στικό περι­βάλ­λον.

Πριν από μερικά χρόνια, η διαφορά αμοιβών μεταξύ δημό­σιου και ιδιω­τι­κού συστή­μα­τος ήταν σχετικά μικρή και το κίνητρο της μονι­μό­τη­τας πολύ ελκυ­στικό για να επι­λέ­ξει κάποιος το ΕΣΥ από τον ιδιω­τικό τομέα. Σήμερα, η διαφορά αμοιβών μεταξύ δημο­σίου και ιδιω­τι­κού τομέα είναι τόσο πολύ μεγάλη που το κίνητρο της μονι­μό­τη­τας δεν είναι αρκετά ελκυ­στικό σε πολλές περι­πτώ­σεις για να προ­σελ­κύ­σει για­τρούς στο σύστημα.

Αυτό που κάνουμε λοιπόν είναι: Πρώτον, αλλά­ξαμε τη σχέση εργα­σίας των γιατρών του ΕΣΥ με το σύστημα και επι­τρέ­πουμε το ιδιω­τικό έργο εκτός ωραρίου. Αρα, τι λέμε; Αν μπεις στο ΕΣΥ δεν είσαι εγκλω­βι­σμέ­νος. Μπορείς να συνε­χί­σεις την καριέρα σου και εκτός ΕΣΥ και να αυξή­σεις σημα­ντικά το εισό­δημά σου κρα­τώ­ντας ταυ­τό­χρονα τη μονι­μό­τητα. Με αυτόν τον τρόπο λέμε ότι μπορείς να συν­δυά­σεις και τα δύο.

Δεύ­τε­ρον, με τη θέσπιση των απο­γευ­μα­τι­νών χει­ρουρ­γείων επ’ αμοιβή δίνουμε την ευκαι­ρία σε ένα γιατρό, ακόμα και αν δεν θέλει να δου­λέ­ψει στην ιδιω­τική υγεία, να αυξήσει σημα­ντικά τα εισο­δή­ματά του εντός του ΕΣΥ κατά το πρότυπο των απο­γευ­μα­τι­νών ιατρείων που λει­τουρ­γούν εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Το μέτρο αυτό εφαρ­μό­στηκε και στην υπό­λοιπη χει­ρουρ­γική ομάδα, δηλαδή τους νοση­λευ­τές, τους τραυ­μα­τιο­φο­ρείς και πολλούς εργα­ζο­μέ­νους που συμ­βάλ­λουν ώστε να γίνει με επι­τυ­χία ένα χει­ρουρ­γείο. Ιδιαί­τερα από τον Σεπτέμ­βριο, που λογικά θα ξεκι­νή­σουν και τα απο­γευ­μα­τινά χει­ρουρ­γεία μέσω του Ταμείου Ανά­καμ­ψης, θα έχουμε σημα­ντική αύξηση εισο­δή­μα­τος σε μια σειρά ανθρώ­πων του ΕΣΥ μέσω αυτού του εργα­λείου.

Το τρίτο μέτρο το οποίο λαμ­βά­νουμε είναι να επι­τρέ­πουμε στους ιδιώτες για­τρούς, εάν επι­θυ­μούν, να προ­σφέ­ρουν τις υπη­ρε­σίες τους στο ΕΣΥ μισθώ­νο­ντας χώρους και μηχα­νή­ματα του ΕΣΥ, έτσι ώστε να αυξή­σουμε τη συμ­με­τοχή τους μέσα στο δημόσιο σύστημα. Η γενική ιδέα για τη λύση του προ­βλή­μα­τος και τη δημιουρ­γία του νέου ΕΣΥ σε μεσο­μα­κρο­πρό­θε­σμη βάση είναι η μεγα­λύ­τερη συνέρ­γεια δημο­σίου και ιδιω­τι­κού τομέα. Δεν έχουμε πλέον την πολυ­τέ­λεια να είναι δύο παράλ­λη­λοι δρόμοι που ουδέ­ποτε συνα­ντιού­νται, πρέπει να γίνουν δύο ευθείες που τέμνο­νται.

– Το προη­γού­μενο διά­στημα ζητή­σατε τη συμβολή των ιδιωτών γιατρών για τις εφη­με­ρίες υπο­στε­λε­χω­μέ­νων νοσο­κο­μείων του ΕΣΥ, χωρίς ωστόσο μεγάλη αντα­πό­κριση από την πλευρά τους. Eνας γιατρός που έχει κάνει την επιλογή του να είναι ιδιώτης αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νος, πόσο υπο­χρε­ω­μέ­νος είναι να βοη­θή­σει το ΕΣΥ;

– Ζητή­σαμε και ζητάμε καλό­πι­στα από ιδιώτες για­τρούς ελευ­θε­ρο­ε­παγ­γελ­μα­τίες που δρουν σε περιο­χές που το νοσο­κο­μείο έχει μεγάλο έλλειμμα προ­σω­πι­κού σε συγκε­κρι­μέ­νες ειδι­κό­τη­τες, παρά τις προ­σπά­θειες του υπουρ­γείου Υγείας και παρά τις δια­δο­χι­κές προ­κη­ρύ­ξεις θέσεων, να βάλουν πλάτη. Τι εννο­ούμε δηλαδή; Να κάνουν δύο με τρεις εφη­με­ρίες τον μήνα ώστε και το νοσο­κο­μείο να λει­τουρ­γεί σωστά κατά τις μέρες της εφη­με­ρίας και οι συνά­δελ­φοί τους στο ΕΣΥ να μην επι­βα­ρύ­νο­νται σε υπερ­βο­λικό βαθμό, πράγμα που τους ωθεί ευκο­λό­τερα σε παραί­τηση.

Με ρωτάτε αν αυτό είναι κάτι έκτακτο. Είναι απο­λύ­τως έκτακτο διότι δεν γνω­ρί­ζουμε από πριν αν ένας δια­γω­νι­σμός θα κατα­στεί άγονος και, δεύ­τε­ρον, στο ενδιά­μεσο έχουμε και παραι­τή­σεις λόγω συντα­ξιο­δό­τη­σης ή κόπωσης που επι­τεί­νουν το πρό­βλημα. Aρα, δεν είναι ούτε κάτι γνωστό ούτε κάτι πάγιο. Είναι κάτι έκτακτο και πάρα πολύ έντονο.

Τρίτον, ασφαλώς βάσει της κεί­με­νης νομο­θε­σίας ο ιδιώτης γιατρός δεν παύει να απο­τε­λεί μέρος του συνο­λι­κού συστή­μα­τος της υγείας. Κάνει χρήση δημο­σίων μέσων, όπως είναι το σύστημα ηλε­κτρο­νι­κής συντα­γο­γρά­φη­σης ΗΔΙΚΑ που του παρέ­χε­ται δωρεάν, και οι ασθε­νείς του απο­λαμ­βά­νουν δημό­σιες επι­δο­τή­σεις στις συντα­γές τις οποίες γράφει. Aρα, μπορεί κάποιος να είναι ιδιώτης γιατρός αλλά δεν είναι έξω από το δημόσιο σύστημα. Λει­τουρ­γεί ως ιδιώτης σε ένα ευρύ­τερο δημόσιο σύστημα υγείας.

O ιδιώτης γιατρός δεν παύει να απο­τε­λεί μέρος του συνο­λι­κού συστή­μα­τος της υγείας. Κάνει χρήση δημο­σίων μέσων, όπως η ηλε­κτρο­νική συντα­γο­γρά­φηση, και οι ασθε­νείς του απο­λαμ­βά­νουν επι­δο­τή­σεις στις συντα­γές τις οποίες γράφει.

Η ιδέα ότι πρέπει να αντι­με­τω­πί­ζουμε τους ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τίες για­τρούς σαν τον οποιον­δή­ποτε έμπορο ή επι­χει­ρη­μα­τία, προ­σω­πικά με βρίσκει παντε­λώς αντί­θετο. Εγώ σέβομαι τους για­τρούς, το λει­τούρ­γημά τους, τους θεωρώ κάτι ξεχω­ρι­στό από τους υπό­λοι­πους ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τίες και θεωρώ εξαι­ρε­τικά προ­σβλη­τικό το επι­χεί­ρημα που θέλει να τους εξι­σώ­σει με έναν οποιον­δή­ποτε άνθρωπο, ο οποίος απλώς παρέχει κάποιες υπη­ρε­σίες.

Σε αυτή την περί­πτωση αν οι ίδιοι αισθά­νο­νται έτσι, έχουν παρα­βιά­σει τον όρκο του Ιππο­κρά­τους και πρέπει να στα­μα­τή­σει και η κου­βέ­ντα αν είναι λει­τουρ­γοί ή αν έχουν κάποιου είδους δια­φο­ρε­τική θέση. Εγώ δεν μπορώ να πιστέψω καν ότι υπάρχει γιατρός που μπαίνει σε αυτή τη συζή­τηση. Aρα, δεν κατα­λα­βαίνω γιατί έχει γίνει όλη αυτή η φασαρία.

Κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε μόνοι τους οι οικείοι ιατρι­κοί σύλ­λο­γοι να έχουν δείξει ενδια­φέ­ρον να στε­λε­χώ­σουν τα νοσο­κο­μεία, του­λά­χι­στον στις εφη­με­ρίες, όταν βλέπουν ότι ένα δημόσιο νοσο­κο­μείο στην περιοχή τους έχει πρό­βλημα. Μου κάνει έκπληξη ότι χρειά­ζε­ται να το προ­τεί­νει ο υπουρ­γός Υγείας. Πίστευα ότι θα το έκαναν μόνοι τους οι οικείοι ιατρι­κοί σύλ­λο­γοι. Παρά ταύτα, απε­δεί­χθη ότι η δική μου προσ­δο­κία ήταν υπερ­βο­λική. Οι οικείοι ιατρι­κοί σύλ­λο­γοι όχι μόνο δεν έδειξαν το ανάλογο ενδια­φέ­ρον, αλλά σε πολλές περι­πτώ­σεις έχουν δείξει και πολύ μεγάλη αδια­φο­ρία. Αυτό μου δημιουρ­γεί μεγάλη λύπη.

Για άλλη μια φορά και από την έγκριτη εφη­με­ρίδα σας θα κάνω μια δημόσια έκκληση. Τα υπο­χρε­ω­τικά μέτρα δεν είναι της αρε­σκείας μου και τα θεωρώ το έσχατο μέσο σε μια καλό­πι­στη κοι­νω­νία. Προτιμώ την ανθρώ­πινη συνεν­νό­ηση.

Eχουμε πάρει τηλέ­φωνο όλους τους για­τρούς με τις σχε­τι­κές ειδι­κό­τη­τες που μπορούν να συν­δρά­μουν αυτά τα 14 νοσο­κο­μεία που έχουν πρό­βλημα στη λει­τουρ­γία τους. Τους έχουμε δώσει το δικαί­ωμα να έρθουν με μπλο­κάκι, να πάρουν τις αμοιβές που παίρ­νουν αντι­στοί­χως οι συνά­δελ­φοί τους στο ΕΣΥ για δύο, το πολύ τρεις εφη­με­ρίες τον μήνα και να μας δώσουν τον απα­ραί­τητο χρόνο ώστε οι συνο­λι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις που μόλις προη­γου­μέ­νως περιέ­γραψα να προ­λά­βουν να καρ­πο­φο­ρή­σουν και σιγά σιγά να καλύ­ψουμε τα κενά τα οποία έχουν δημιουρ­γη­θεί.

Δεν θεωρώ ότι η θυσία δύο ημερών τον μήνα από ένα γιατρό για να κάνει εφη­με­ρία σε ένα νοσο­κο­μείο είναι άξια λόγου τόσο μεγάλης φασα­ρίας. Είμαι βέβαιος ότι αν ενη­με­ρω­θούν σωστά ο ιατρι­κός κόσμος και η κοινή γνώμη, δεν θα υπάρξει ούτε ένας λογικός άνθρω­πος που θα δια­φω­νή­σει με αυτό το μέτρο, το οποίο θα έχει ασφαλώς περιο­ρι­σμένη χρονική διάρ­κεια έως ότου, επα­να­λαμ­βάνω, οι μεταρ­ρυθ­μί­σεις λει­τουρ­γή­σουν.

– Τελικά θα προ­χω­ρή­σετε σε λήψη αυστη­ρών μέτρων, όπως επίταξη ιδιωτών γιατρών ή περιο­ρι­σμός της δυνα­τό­τη­τάς τους να κάνουν χρήση του συστή­μα­τος ηλε­κτρο­νι­κής συντα­γο­γρά­φη­σης της ΗΔΙΚΑ;

– Ο νόμος μού δίνει τη σχετική εξου­σιο­δό­τηση για λόγους δημό­σιας υγείας και ορθής λει­τουρ­γίας των νοσο­κο­μείων να εφαρ­μό­σουμε τέτοιου τύπου μέτρα. Δεν θα διστάσω να τα εφαρ­μόσω ως έσχατη λύση.

Επα­να­λαμ­βάνω όμως αυτό που σας είπα πριν, προτιμώ την καλό­πι­στη συνεν­νό­ηση. Εάν υπάρχει κάποιος ιατρι­κός σύλ­λο­γος ή ο Πανελ­λή­νιος Ιατρι­κός Σύλ­λο­γος που έχει να προ­σφέ­ρει μια καλή ιδέα για το πώς μπο­ρούμε να καλύ­ψουμε τα κενά, όχι σε μακρο­πρό­θε­σμη βάση –σε μακρο­πρό­θε­σμη βάση, σας είπα, χτί­ζουμε το νέο ΕΣΥ με μια νέα σειρά μεταρ­ρυθ­μί­σεων που με μεγάλη ταχύ­τητα έχουμε εφαρ­μό­σει μέσα σε ένα μόλις εξάμηνο–, αλλά σε βρα­χυ­χρό­νιο, άμεσο επίπεδο, είμαι πολύ πρό­θυ­μος να την ακούσω. Και επα­να­λαμ­βάνω, τέτοιου τύπου μέτρα για εμένα είναι η εσχάτη επιλογή.

Παρά ταύτα, εάν δεν έχω άλλη επιλογή και από τη μία είναι ο σεβα­σμός μου στην επιλογή κάποιων να έχουν μόνο ιδιω­τικό ιατρείο και από την άλλη ο σεβα­σμός μου στους χιλιά­δες ανθρώ­πους που πρέπει να μπορούν να βρουν το νοσο­κο­μείο τους σε λει­τουρ­γία, θα μου επι­τρέ­ψετε να επιλέξω τους δεύ­τε­ρους. Oχι γιατί υποτιμώ τους πρώτους, αλλά γιατί πρέπει να ικα­νο­ποι­η­θούν οι επεί­γου­σες ανάγκες υγείας του μεγάλου κομ­μα­τιού της ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας.

Θα το πω για άλλη μια φορά: δεν θα διστάσω να εφαρ­μόσω τέτοιου τύπου μέτρα, αλλά δεν μου προ­κα­λεί καμία ευχα­ρί­στηση η εφαρ­μογή τους.

Πηγή kathimerini.gr

Πέννυ Μπου­λού­τζα