Ντίνα Σβύνου: Πρέπει να διασφαλιστούν τα συμφέροντα των εργαζόμενων, αλλά και των επιχειρήσεων!

Πρώτη σε ψήφους στις πρό­σφα­τες περι­φε­ρεια­κές εκλογές, η Ντίνα Σβύνου απο­τε­λεί την επιτομή  της πολυά­σχο­λης manager: έπαρχος, συν­δι­κα­λί­στρια, πρό­ε­δρος του ΙΤΕΠ και ξενο­δό­χος και επι­χει­ρη­μα­τίας, εκτός από μητέρα δύο αγοριών!

Η Ντίνα Σβύνου με την ειλι­κρί­νεια που την δια­κρί­νει, στην συνέ­ντευξή της στο ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ «ανοίγει τα χαρτιά της», τονί­ζο­ντας πρω­ταρ­χικά ότι στόχος της είναι να επι­τυγ­χά­νει «έμπρα­κτη απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα μέσα από τους ρόλους που έχω τώρα. Με μεγάλη ευθύνη οφείλω να δια­χει­ρι­στώ με τον καλύ­τερο τρόπο τις απαι­τή­σεις των θέσεών μου, να αφου­γκρά­ζο­μαι τις ανάγκες του κόσμου, του τόπου μου και να προχωρώ σε λύσεις όπου αυτό είναι δυνατό».

Η νέα Έπαρχος Κω και Νισύρου, η οποία αντα­πο­κρί­θηκε στην  τιμη­τική πρόταση όπως λέει του περι­φε­ρειάρχη Γιώργου Χατζη­μάρ­κου, συνε­χί­ζει το σπου­δαίο έργο της στο ΙΤΕΠ «σε μια προ­σπά­θεια να εξε­λί­ξουμε ακόμα περισ­σό­τερο την έρευνα, τα παρα­γό­μενα απο­τε­λέ­σματά τους και τις μελέτες μας», με τις “ευλο­γίες» του προ­έ­δρου του ΞΕΕ Αλέ­ξαν­δρου Βασι­λι­κού.

Η κα. Σβύνου εστιά­ζει ιδιαί­τερα στα εργα­σιακά θέματα του Του­ρι­σμού, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι «Έχουμε περάσει από το ένα άκρο της υπερ­προ­σφο­ράς εργα­ζό­με­νων (πριν το 2020) στο άκρο της υπερ­ζή­τη­σης εργα­ζό­με­νων. Και για να λέμε τα πράγ­ματα ως έχουν, οφείλω να πω πως έως ένα σημείο κάποια πράγ­ματα έπρεπε να ανα­προ­σαρ­μο­στούν στις σχέσεις εργο­δο­τών -εργαζόμενων αν και παγίως ο χώρος του του­ρι­σμού προ­στά­τευε τις εργα­σια­κές σχέσεις με τη συλ­λο­γική σύμβαση εργα­σίας. Το κόστος ζωής έχει αυξηθεί και οι μισθοί έπρεπε να ανα­προ­σαρ­μο­στούν όπως και έγινε. Ομοίως το κόστος λει­τουρ­γίας των επι­χει­ρή­σεων έχει αυξηθεί κατά πολύ ενώ το έμμεσο εργο­δο­τικό κόστος είναι από τα υψη­λό­τερα σε Ευρω­παϊκό επίπεδο. Το φαι­νό­μενο της έλλει­ψης εργα­ζό­με­νων (βάσει έρευνας του ΙΤΕΠ, 1 στις 5 θέσεις εργα­σίας δεν καλύ­πτε­ται) έχει ανα­τρέ­ψει την υγιή επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα, καθώς υπάρ­χουν τμήματα ξενο­δο­χείων που δεν μπορούν να λει­τουρ­γή­σουν και υπη­ρε­σίες που δεν μπορούν να παρα­χθούν στο ποιο­τικό επίπεδο που επι­θυ­μούμε».

Και επειδή δεν «χαϊ­δεύει αυτιά», κατα­λή­γει: «…ένα ιδιαί­τερα μεγάλο πρό­βλημα προ­κύ­πτει από την ασυ­νέ­πεια αρκετών εργα­ζό­με­νων, οι οποίοι χωρίς ενη­μέ­ρωση απλά δεν εμφα­νί­ζο­νται στην εργασία τους. Κανείς δεν προ­στα­τεύει την επι­χεί­ρηση, σε αντί­θεση με την περί­πτωση που ένας εργα­ζό­με­νος απο­λύ­ε­ται. Έχει έρθει πια η ώρα να εξευ­ρω­παϊ­στούμε ΚΑΙ εκεί…. Πρέπει να μπουν δικλί­δες ασφα­λείας πλέον ΚΑΙ προς την επι­χεί­ρηση με κυρώ­σεις στον ασυνεπή και προς τις δυο κατευ­θύν­σεις».

Ανα­φο­ρικά με το υπουρ­γείο Του­ρι­σμού τονίζει την εξαι­ρε­τική συνερ­γα­σία που υπάρχει, πλέ­κο­ντας μάλιστα το εγκώμιο της Όλγας Κεφα­λο­γιάννη, αφήνει ωστόσο αιχμές για άλλα υπουρ­γεία. Σημειώ­νει μάλιστα εμφα­τικά: «…Δεν μπορώ να εκφράσω όμως την ίδια άποψη για άλλα υπουρ­γεία, δεδο­μέ­νων μονο­με­ρών απο­φά­σεων που έχουν ληφθεί ερήμην των φορέων, όπως για παρά­δειγμα ο παρα­λο­γι­σμός περί ποσό­στω­σης σε Ελλη­νικά τρα­γού­δια στου κοι­νό­χρη­στους χώρους των ξενο­δο­χείων ή η υπέρ­με­τρη αύξηση στο πρώην φόρο δια­μο­νής, νυν τέλος ανθε­κτι­κό­τη­τας, που πλήττει ειδικά τον ξενο­δο­χειακό κλάδο μεταξύ όλων των κατα­λυ­μά­των δια­μο­νής». Υπο­γραμ­μί­ζει δε ότι «Στόχος είναι να υπάρχει ουσια­στι­κός διά­λο­γος ΠΡΙΝ τη λήψη απο­φά­σεων μεταξύ υπουρ­γείων και φορέων, ειδικά τώρα που η επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα στη χώρα μας βρί­σκε­ται σε στάδιο περαι­τέρω ανά­πτυ­ξης».

Στην εφ’ όλης της ύλης συνέ­ντευξη ανα­φέ­ρε­ται και στα θέματα της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης, αλλά και σε μια σειρά μείζονα θέματα που απα­σχο­λούν την ελλη­νική ξενο­δο­χία, όπως τα πνευματικά-συγγενικά δικαιώ­ματα, η υπερ­φο­ρο­λό­γηση, το ειδικό χωρο­τα­ξικό και η ασφά­λεια δικαίου, τα ξενο­δο­χεία της «άλλης Ελλάδας», τις ανα­και­νί­σεις εξοι­κο­νό­μη­σης ενέρ­γειας και τους περιο­ρι­σμούς – απο­κλει­σμούς, κ.ά..

Και βέβαια δεν παρα­λεί­πει να κάνει ειδική αναφορά στην Κω!

Ολό­κληρη η συνέ­ντευξη εδώ