Προβλημά τους…

Η δολο­φο­νία της 41χρονης Γεωρ­γίας, εγκύου και μητέρας ενός 13χρονου κορι­τσιού, η πρώτη γυναι­κο­κτο­νία του 2024, μας συγκλο­νί­ζει – τι ειρωνία να μετράμε σίγου­ροι πως θα ακο­λου­θή­σουν κι άλλες-  η οποία βέβαια σε λίγες ώρες, θα απο­τε­λεί ακόμη μια είδηση, την οποία δια­βά­ζουμε και προ­χω­ράμε συνε­χί­ζο­ντας τις ζωές μας, ανή­μπο­ροι να αντι­δρά­σουμε, βλέ­πο­ντας την πατριαρ­χία να πνίγει, να πυρο­βο­λεί, να μαχαι­ρώ­νει γυναί­κες. Αυτή είναι η πραγ­μα­τι­κό­τητα. Ο σύντρο­φος της άτυχης εγκύου είχε παρελ­θόν κακο­ποι­ή­σεων σε βάρος της αδελφής του και πρώην συντρό­φων του και 4 κατα­δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις. Αφού ήταν κακο­ποι­η­τι­κός, αυτή γιατί δεν έφευγε, λένε διά­φο­ροι. Αυτό στην πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι η ύψιστη μορφή victim blaming, μετά­θε­σης της ευθύνης στο θύμα. δηλαδή. Σαν να μη θέλουμε να αλλά­ξουμε τις αιτίες που προ­κα­λούν το πρό­βλημα, αλλά να κάνουμε τα θύματα να τρέχουν πανι­κό­βλητα για να γλι­τώ­σουν. Και αν δεν τρέξουν αρκετά γρήγορα, πρό­βλημά τους.