Αθώος λόγω αμφιβολιών ο 83χρονος που κατηγορήθηκε για τη σεξουαλική κακοποίηση της ανήλικης εγγονής του

Το δι­κα­στή­ριο δεν σχη­μά­τι­σε βε­βαιό­τη­τα για την ενοχή του και τον απάλ­λα­ξε από τις κα­τη­γο­ρί­ες που αντι­με­τώ­πι­ζε. Η ετυ­μη­γο­ρία εκ­δό­θη­κε την πα­ρα­μο­νή της ημέ­ρας κατά την οποία θα συ­μπλη­ρω­νό­ταν το ανώ­τα­το όριο της προ­σω­ρι­νής του κρά­τη­σης.

Η υπε­ρά­σπι­ση αμ­φι­σβή­τη­σε την προ­έ­λευ­ση του βα­σι­κού ια­τρο­δι­κα­στι­κού ευ­ρή­μα­τος και την αξιο­πι­στία της αρ­χι­κής κα­ταγ­γε­λί­ας. Η ετυ­μη­γο­ρία εκ­δό­θη­κε την πα­ρα­μο­νή της ημέ­ρας κατά την οποία συ­μπλη­ρω­νό­ταν το ανώ­τα­το όριο της προ­σω­ρι­νής του κρά­τη­σης.

Αθώος λόγω αμ­φι­βο­λιών κρί­θη­κε από το Μικτό Ορ­κω­τό Δι­κα­στή­ριο της Κω ο 83χρο­νος ημε­δα­πός που δι­κά­στη­κε για βα­ρύ­τα­τα αδι­κή­μα­τα κατά της γε­νε­τή­σιας ελευ­θε­ρί­ας σε βάρος της ανή­λι­κης εγ­γο­νής του. Το δι­κα­στή­ριο δεν σχη­μά­τι­σε βε­βαιό­τη­τα για την ενοχή του και τον απάλ­λα­ξε από τις κα­τη­γο­ρί­ες. Ο ίδιος, που αρ­νού­νταν όσα του απο­δί­δο­νταν, ήταν προ­σω­ρι­νά κρα­τού­με­νος επί σχε­δόν 12 μήνες.

Η ετυ­μη­γο­ρία

Ο 83χρο­νος είχε πα­ρα­πεμ­φθεί σε δίκη για βια­σμό κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, κα­τά­χρη­ση ανη­λί­κου κάτω των 12 ετών κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση και αι­μο­μι­ξία από ανιό­ντα κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση. Οι πρά­ξεις το­πο­θε­τού­νταν χρο­νι­κά στο διά­στη­μα από τον Μάιο του 2020 έως και τον Σε­πτέμ­βριο του 2021.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι υπάρ­χουν αμ­φι­βο­λί­ες ως προς την ενοχή του και τον κή­ρυ­ξε αθώο. Από το απο­δει­κτι­κό υλικό που τέ­θη­κε υπόψη δι­κα­στών και ενόρ­κων δεν προ­έ­κυ­ψε, δη­λα­δή, η βε­βαιό­τη­τα που απαι­τεί­ται για κα­τα­δί­κη.

Την υπε­ρά­σπι­σή του ανέ­λα­βαν οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Στέ­λιος Αλε­ξαν­δρής και Πο­λυ­ξέ­νη Χα­τζη­γιάν­νη.

Η γραμ­μή της υπε­ρά­σπι­σης

Η υπε­ρά­σπι­ση προ­έ­βα­λε αρ­νη­τι­κό της κα­τη­γο­ρί­ας ισχυ­ρι­σμό και ζή­τη­σε να κα­τα­χω­ρι­στεί στα πρα­κτι­κά. Ο 83χρο­νος αρ­νή­θη­κε στο σύ­νο­λό τους τις πρά­ξεις, χωρίς να αμ­φι­σβη­τή­σει ότι το παιδί χρεια­ζό­ταν φρο­ντί­δα και προ­στα­σία.

Υπο­στή­ρι­ξε ότι τα προ­βλή­μα­τα στο οι­κο­γε­νεια­κό πε­ρι­βάλ­λον της ανή­λι­κης και η δια­πί­στω­ση σω­μα­τι­κών ευ­ρη­μά­των δεν απο­δει­κνύ­ουν, χωρίς ασφα­λή σύν­δε­ση, ότι ο ίδιος τέ­λε­σε όσα του απο­δί­δο­νταν. Επι­κα­λέ­στη­κε την αρχή ότι η αμ­φι­βο­λία λει­τουρ­γεί υπέρ του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου.

Η μάρ­τυ­ρας της αρ­χι­κής κα­ταγ­γε­λί­ας

Με­γά­λο μέρος της επι­χει­ρη­μα­το­λο­γί­ας αφο­ρού­σε μάρ­τυ­ρα με κα­θο­ρι­στι­κό ρόλο στην αρ­χι­κή κα­ταγ­γε­λία. Η υπε­ρά­σπι­ση ζή­τη­σε να αντι­πα­ρα­βλη­θούν η ένορ­κη κα­τά­θε­σή της στις 14 Οκτω­βρί­ου 2021 και η εξέ­τα­σή της χωρίς όρκο στις 18 Οκτω­βρί­ου 2021. Όπως υπο­στη­ρί­χθη­κε, η γυ­ναί­κα αυτή δεν πε­ριέ­γρα­φε πράξη που είχε δει η ίδια, αλλά όσα απέ­δι­δε στο παιδί και δικά της συ­μπε­ρά­σμα­τα.

Κατά την υπε­ρά­σπι­ση, στη δεύ­τε­ρη εξέ­τα­σή της είχε πα­ρα­δε­χθεί ότι, θέ­λο­ντας χρή­μα­τα, έβαλε φίλη της να προ­σποι­η­θεί τη­λε­φω­νι­κά εκ­πρό­σω­πο ορ­γά­νω­σης για την προ­στα­σία των παι­διών και να ζη­τή­σει 200 ευρώ με πρό­σχη­μα τη συ­γκά­λυ­ψη της υπο­τι­θέ­με­νης κα­κο­ποί­η­σης. Είχε ανα­φέ­ρει ακόμη ότι χα­ρα­κτή­ρι­σε το παιδί κα­κο­ποι­η­μέ­νο επι­διώ­κο­ντας να ζη­τη­θούν 500 ευρώ από τον παπ­πού, καθώς και ότι πα­ρου­σί­α­σε στη μη­τέ­ρα δήθεν απά­ντη­ση για­τρού για να τη φο­βί­σει.

Στην ίδια εξέ­τα­ση φέ­ρε­ται να είχε δη­λώ­σει: «Όταν με κα­λέ­σα­τε και μου εί­πα­τε για το πε­ρι­στα­τι­κό δεν είπα όλη την αλή­θεια γιατί φο­βό­μου­να».

Ο χει­ρι­σμός πριν από την ια­τρο­δι­κα­στι­κή εξέ­τα­ση

Το ση­μείο στο οποίο επέ­μει­νε πε­ρισ­σό­τε­ρο η υπε­ρά­σπι­ση ήταν σω­μα­τι­κός έλεγ­χος που η μάρ­τυ­ρας είχε επι­χει­ρή­σει η ίδια στο παιδί, πα­ρου­σία της μη­τέ­ρας του, πριν από την επί­ση­μη ια­τρο­δι­κα­στι­κή εξέ­τα­ση. Ο έλεγ­χος αυτός, όπως υπο­στη­ρί­χθη­κε, δεν ανα­φε­ρό­ταν στην πρώτη της κα­τά­θε­ση και επι­βε­βαιώ­θη­κε αρ­γό­τε­ρα από τη μη­τέ­ρα.

Ο ια­τρο­δι­κα­στής είχε αξιο­λο­γή­σει αρ­χι­κά τα ευ­ρή­μα­τα ως πι­θα­νές κα­κώ­σεις. Με συ­μπλη­ρω­μα­τι­κή έκ­θε­ση στις 19 Οκτω­βρί­ου 2021, αφού ενη­με­ρώ­θη­κε για τον χει­ρι­σμό και επα­νε­ξέ­τα­σε το παιδί, φέ­ρε­ται να δέ­χθη­κε ότι η ενέρ­γεια της μάρ­τυ­ρος μπο­ρού­σε να προ­κα­λέ­σει το βα­σι­κό εύ­ρη­μα. Τα υπό­λοι­πα απο­δό­θη­καν σε φλεγ­μο­νή και σε πα­θο­λο­γι­κά αίτια. Εν­δεί­ξεις σε­ξουα­λι­κής κα­κο­ποί­η­σης δεν δια­πί­στω­σαν ούτε 2 χει­ρουρ­γοί ως προς τα ευ­ρή­μα­τα που αξιο­λό­γη­σαν.

Η υπε­ρά­σπι­ση δεν ισχυ­ρί­στη­κε ότι απο­δεί­χθη­κε με βε­βαιό­τη­τα η προ­έ­λευ­ση κάθε ευ­ρή­μα­τος. Υπο­στή­ρι­ξε ότι, αφού η ίδια η ια­τρο­δι­κα­στι­κή έρευ­να ανα­γνώ­ρι­σε άλλη ικανή αιτία, το εύ­ρη­μα δεν μπο­ρού­σε να θε­ω­ρη­θεί πι­στο­ποί­η­ση των πρά­ξε­ων που απο­δί­δο­νταν στον 83χρονο.

Οι ει­δι­κοί και η στάση της μη­τέ­ρας

Παι­δο­ψυ­χί­α­τρος που ασχο­λή­θη­κε με την υπό­θε­ση το 2021 φέ­ρε­ται να κα­τέ­λη­ξε ότι δεν μπο­ρεί να επι­κυ­ρώ­σει ως αληθή τα κα­ταγ­γελ­λό­με­να ούτε να προσ­διο­ρί­σει ποιες πρά­ξεις έγι­ναν, πότε και από ποιον. Δεύ­τε­ρος παι­δο­ψυ­χί­α­τρος, που εξέ­τα­σε το παιδί το 2023, ανέ­φε­ρε ότι η σε­ξουα­λι­κή θυ­μα­το­ποί­η­ση δεν μπο­ρεί ούτε να απο­κλει­στεί ούτε να τεκ­μη­ριω­θεί. Έκ­θε­ση ψυ­χο­λό­γου, αντί­θε­τα, πε­ριεί­χε επι­βα­ρυ­ντι­κές δια­πι­στώ­σεις, κα­τέ­γρα­φε όμως και οι­κο­γε­νεια­κή πα­ρα­μέ­λη­ση.

Η μη­τέ­ρα της ανή­λι­κης είχε δώσει αρ­χι­κά κα­τά­θε­ση με σο­βα­ρές ανα­φο­ρές σε βάρος του 83χρο­νου. Λίγες ημέ­ρες αρ­γό­τε­ρα, σε συ­μπλη­ρω­μα­τι­κή κα­τά­θε­ση, πε­ριέ­γρα­ψε τον χει­ρι­σμό της μάρ­τυ­ρος και τις χρη­μα­τι­κές απαι­τή­σεις και, κατά την υπε­ρά­σπι­ση, κα­τέ­λη­ξε ότι δεν πι­στεύ­ει πως ευ­θύ­νε­ται ο κα­τη­γο­ρού­με­νος. Είχε ανα­φέ­ρει επί­σης ότι το παιδί δε­χό­ταν επα­νει­λημ­μέ­νες ερω­τή­σεις για το αν ευ­θυ­νό­ταν ο παπ­πούς.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης

Η υπό­θε­ση άνοι­ξε στις 11 Οκτω­βρί­ου 2021, με έγ­γρα­φο που κα­τα­τέ­θη­κε στην Ει­σαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών. Σύμ­φω­να με την κα­τη­γο­ρία, στην αρχή του επί­μα­χου δια­στή­μα­τος η ανή­λι­κη ήταν 5,5 ετών. Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, ως παπ­πούς, είχε ανα­λά­βει και τη φρο­ντί­δα της, αφού η μη­τέ­ρα της του είχε ανα­θέ­σει την επί­βλε­ψη και τη φύ­λα­ξή της.

Στην προ­δι­κα­σία οι ισχυ­ρι­σμοί του δεν είχαν γίνει δε­κτοί. Κε­ντρι­κή θέση είχαν τότε οι κα­τα­θέ­σεις χωρίς όρκο της ανή­λι­κης και των αδελ­φών της, που είχαν δοθεί πα­ρου­σία πραγ­μα­το­γνώ­μο­να παι­δο­ψυ­χο­λό­γου. Η θέση του ότι ου­δέ­πο­τε είχε μεί­νει μόνος με το παιδί είχε κρι­θεί ότι δια­ψεύ­δε­ται από τις κα­τα­θέ­σεις, ενώ αβά­σι­μη είχε θε­ω­ρη­θεί και η επί­κλη­ση σκευω­ρί­ας κοι­νω­νι­κών λει­τουρ­γών.

Ο 83χρο­νος ήταν προ­φυ­λα­κι­σμέ­νος από τον Οκτώ­βριο του 2025. Το Συμ­βού­λιο Εφε­τών είχε πα­ρα­τεί­νει την κρά­τη­σή του έως τις 6 Οκτω­βρί­ου 2026, οπότε συ­μπλη­ρω­νό­ταν το ανώ­τα­το ετή­σιο όριο χωρίς δυ­να­τό­τη­τα νέας πα­ρά­τα­σης, και είχε απορ­ρί­ψει το αί­τη­μα για ηπιό­τε­ρα πε­ριο­ρι­στι­κά μέτρα. Η δίκη είχε ορι­στεί για τη Δευ­τέ­ρα 5 Οκτω­βρί­ου 2026.

Στο ακρο­α­τή­ριο, το Μικτό Ορ­κω­τό Δι­κα­στή­ριο της Κω κα­τέ­λη­ξε ότι οι αμ­φι­βο­λί­ες δεν επέ­τρε­παν την κή­ρυ­ξη της ενο­χής του και τον κή­ρυ­ξε αθώο.