Κραυγή αγωνίας από την Animal Rescue Rodos για τα κακοποιημένα και εγκαταλελειμμένα ζώα στο νησί

Η ει­κό­να που με­τα­φέ­ρει ο Γιώρ­γος Κρη­τι­κός, επι­κε­φα­λής της ομά­δας Animal Rescue Rodos, είναι ιδιαί­τε­ρα ανη­συ­χη­τι­κή. Κα­θη­με­ρι­νά, οι εθε­λο­ντές κα­λού­νται να αντα­πο­κρι­θούν σε πε­ρι­στα­τι­κά κα­κο­ποί­η­σης και εγκα­τά­λει­ψης ζώων σε όλο το νησί της Ρόδου. Πα­ρα­τη­μέ­να και βα­σα­νι­σμέ­να ζώα, θύ­μα­τα της αν­θρώ­πι­νης κα­κί­ας, που χρειά­ζο­νται άμεση κτη­νια­τρι­κή πε­ρί­θαλ­ψη, ενώ οι δυ­να­τό­τη­τες φι­λο­ξε­νί­ας στο Κυ­νο­κο­μείο έχουν πλέον ξε­πε­ρά­σει τα όριά τους.

«Δυ­στυ­χώς, αυτή τη στιγ­μή μπορώ να πω ότι βρι­σκό­μα­στε στο απο­κο­ρύ­φω­μα αυτής της κα­τά­στα­σης, καθώς το Κυ­νο­κο­μείο είναι ασφυ­κτι­κά γε­μά­το. Δεν μπο­ρού­με να βά­λου­με, όπως έχω πει χι­λιά­δες φορές, όλα τα ζώα της Ρόδου μέσα σε κλου­βιά. Όχι μόνον δεν γί­νε­ται, αλλά και δεν είναι και σωστό», ση­μειώ­νει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Ζώα στα όρια της επι­βί­ω­σης

Μόνο μία πρό­σφα­τη επι­χεί­ρη­ση, μετά από ει­σαγ­γε­λι­κή πα­ραγ­γε­λία, είναι αρ­κε­τή για να απο­τυ­πώ­σει το μέ­γε­θος του προ­βλή­μα­τος. Η ομάδα κλή­θη­κε να απο­μα­κρύ­νει σκυ­λιά από πε­ριο­χή μετά το Πα­ρα­δεί­σι, τα οποία, σύμ­φω­να με τον κ. Κρη­τι­κό, βρί­σκο­νταν σε κα­τά­στα­ση ορια­κή για τη ζωή τους.

«Αφαι­ρέ­σα­με σκυ­λιά με ει­σαγ­γε­λι­κή πα­ραγ­γε­λία. Πρό­κει­ται για σκυ­λιά τα οποία είναι στα όρια της επι­βί­ω­σης, σε άθλια κα­τά­στα­ση. Ήτανε σκε­λε­τω­μέ­να, γε­μά­τα τσι­μπού­ρια πάνω τους. Αυτό που αντι­με­τω­πί­ζου­με κάθε μέρα, ξε­περ­νά­ει τα όρια κάθε αν­θρώ­πι­νης ανο­χής».

Για τον ίδιο, η λύση δεν μπο­ρεί να είναι η συ­νε­χής πε­ρι­συλ­λο­γή ζώων και η με­τα­φο­ρά τους σε δομές που ήδη ασφυ­κτιούν. Χρειά­ζε­ται πρό­λη­ψη, έλεγ­χος, εφαρ­μο­γή των κα­νό­νων και προ­πά­ντων η ατο­μι­κή ευ­θύ­νη του κα­θε­νός.

«Ποια είναι η λύση; Εντα­τι­κές στει­ρώ­σεις και έλεγ­χοι. Θα πρέ­πει επι­τέ­λους να μπει μια τάξη σε όλο αυτό που συμ­βαί­νει. Δεν γί­νε­ται κάθε μέρα να τρέ­χου­με σε πε­ρι­στα­τι­κά και να ανα­γκα­ζό­μα­στε να μα­ζέ­ψου­με από τέσ­σε­ρα έως και έξι σκυ­λιά κα­θη­με­ρι­νά. Αυτό το πράγ­μα πρέ­πει να στα­μα­τή­σει».

«Η δική σου συ­νεί­δη­ση πού βρί­σκε­ται;»

Ο Γιώρ­γος Κρη­τι­κός επι­μέ­νει ιδιαί­τε­ρα στην ατο­μι­κή ευ­θύ­νη των ιδιο­κτη­τών ζώων. Όπως λέει, δεν μπο­ρεί κάθε πε­ρι­στα­τι­κό εγκα­τά­λει­ψης ή κα­κο­ποί­η­σης να με­τα­τρέ­πε­ται αυ­το­μά­τως σε ευ­θύ­νη του Δήμου ή των δομών πε­ρί­θαλ­ψης.

«Όλοι γνω­ρί­ζου­με λίγο πολύ από πού προ­έρ­χε­ται. Για να μην κρυ­βό­μα­στε και πίσω από το δά­χτυ­λό μας. Αλλά αυτό το πράγ­μα έχει φτά­σει πλέον στα όρια του πα­ρά­λο­γου», ανα­φέ­ρει.

Και προ­σθέ­τει: «Εγώ δεν έχω κα­νέ­να πρό­βλη­μα να τρέχω κα­θη­με­ρι­νά από το πρωί μέχρι το βράδυ, αλλά να πη­γαί­νω σε πε­ρι­στα­τι­κά που πραγ­μα­τι­κά έχουν ανά­γκη τα ζώα από βο­ή­θεια. Αυτός είναι ο ρόλος μας. Ο ρόλος μας δεν είναι να μα­ντρώ­σου­με όλα τα ζώα της Ρόδου σε έναν χώρο. Αυτό το πράγ­μα δεν με βρί­σκει σύμ­φω­νο».

Η πίεση, ωστό­σο, έχει φτά­σει σε ση­μείο που ο ίδιος δη­λώ­νει ότι δεν είναι δια­τε­θει­μέ­νος να συ­νε­χί­σει επ’ αό­ρι­στον μια κα­τά­στα­ση που θε­ω­ρεί αντί­θε­τη με τη φι­λο­σο­φία με την οποία ξε­κί­νη­σε τη δράση του.

«Σας μιλάω πάρα πολύ ει­λι­κρι­νά ότι αν δεν παρ­θούν κά­ποια μέτρα και δεν γί­νουν κά­ποια πράγ­μα­τα, δεν μπορώ να συ­νε­χί­σω. Πάει ενά­ντια στη συ­νεί­δη­σή μου και σε αυτό που πραγ­μα­τι­κά ονει­ρεύ­τη­κα και το κάνω με όλη μου την αγάπη, μαζί με την ομάδα μου».

Μια ολό­κλη­ρη ομάδα πίσω από κάθε διά­σω­ση

Ο επι­κε­φα­λής της Animal Rescue Rodos ξε­κα­θα­ρί­ζει ότι πίσω από κάθε πε­ρι­στα­τι­κό διά­σω­σης δεν βρί­σκε­ται ένα μόνο πρό­σω­πο, αλλά μια ολό­κλη­ρη ομάδα εθε­λο­ντών και αν­θρώ­πων που προ­σφέ­ρουν χρόνο και ερ­γα­σία.

«Εί­μα­στε μια ολό­κλη­ρη ομάδα η οποία είναι δίπλα μου, υπάρ­χουν οι εθε­λο­ντές οι οποί­οι είναι και αυτοί δίπλα μας, υπάρ­χουν οι ορ­γα­νώ­σεις. Δη­λα­δή είναι μια αλυ­σί­δα. Αλλά τι να το κά­νου­με, όταν όλη αυτή η αλυ­σί­δα προ­σπα­θεί και από την άλλη μεριά υπάρ­χει μια ατα­ξία».

Στο ίδιο πλαί­σιο, ανα­γνω­ρί­ζει τη στή­ρι­ξη που υπάρ­χει από το Κυ­νο­κο­μείο και τους αν­θρώ­πους που ερ­γά­ζο­νται εκεί.

«Ο Δήμος, με το Κυ­νο­κο­μείο είναι δίπλα μας. Αυτό είναι γε­γο­νός. Όμως χρειά­ζε­ται ο κα­θέ­νας που έχει ένα ζώο να το φρο­ντί­ζει και όχι να το πε­τά­ει».

Όπως επι­ση­μαί­νει, οι ει­κό­νες και τα βί­ντεο που δη­μο­σιεύ­ο­νται στα Μέσα Κοι­νω­νι­κής Δι­κτύ­ω­σης, δεν απο­τε­λούν υπερ­βο­λή, αλλά απο­τυ­πώ­νουν μια σκλη­ρή κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα.

«Δεν είναι κάτι το οποίο προ­βάλ­λου­με κάτι ψεύ­τι­κο. Προ­βάλ­λου­με την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα και κά­ποιες φορές αυτή η κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα τυ­χαί­νει να είναι και σκλη­ρή».

Η εκ­παί­δευ­ση της νέας γε­νιάς ως απά­ντη­ση

Για την Animal Rescue Rodos, η αντι­με­τώ­πι­ση του προ­βλή­μα­τος δεν μπο­ρεί να πε­ριο­ρί­ζε­ται στη διά­σω­ση ζώων. Η ενη­μέ­ρω­ση και η εκ­παί­δευ­ση θε­ω­ρού­νται εξί­σου ση­μα­ντι­κές.

«Εμείς αυτό που κά­νου­με είναι να κοι­τά­ξου­με να ενη­με­ρώ­νου­με την νέα γενιά και τα παι­διά. Τους επό­με­νους μήνες θα ξε­κι­νή­σου­με να πη­γαί­νου­με στα σχο­λεία, να μι­λά­με στα παι­διά για να τα ευαι­σθη­το­ποι­ή­σου­με».

Ο ίδιος, θε­ω­ρεί ότι η αλ­λα­γή νο­ο­τρο­πί­ας πρέ­πει να ξε­κι­νή­σει από νωρίς, καθώς η προ­στα­σία των ζώων δεν είναι μόνο ζή­τη­μα κρα­τι­κών ή δη­μο­τι­κών δομών: «Είναι και η ατο­μι­κή ευ­θύ­νη. Αυτά τα ζώα τα εγκα­τα­λεί­πουν οι ιδιο­κτή­τες τους» -ανα­φέ­ρει.

Πάνω από 500 ζώα στο Κυ­νο­κο­μείο

Η κα­τά­στα­ση απο­τυ­πώ­νε­ται και στον αριθ­μό των ζώων που φι­λο­ξε­νού­νται σή­με­ρα στη δομή. Σύμ­φω­να με τον Γιώρ­γο Κρη­τι­κό, ο αριθ­μός έχει ξε­πε­ρά­σει τα 500, ενώ οι ανά­γκες για σί­τι­ση, φάρ­μα­κα, επεμ­βά­σεις και κτη­νια­τρι­κή φρο­ντί­δα είναι κα­θη­με­ρι­νές.

«Αυτή τη στιγ­μή είναι πάνω από 500», ανα­φέ­ρει, εξη­γώ­ντας ότι κα­θη­με­ρι­νά υπάρ­χουν ζώα που χρειά­ζο­νται ια­τρι­κή αντι­με­τώ­πι­ση.

«Έχου­με την κτη­νί­α­τρό μας στο Κυ­νο­κο­μείο που φρο­ντί­ζει όλα τα ζώα και κα­θη­με­ρι­νά κάνει επεμ­βά­σεις στα ζώα τα οποία χρή­ζουν κτη­νια­τρι­κής πε­ρί­θαλ­ψης. Ένα μέρος αυτών γί­νε­ται εδώ και ένα άλλο, το οποίο ζη­τά­ει πε­ρισ­σό­τε­ρα μη­χα­νή­μα­τα, να σας το πω έτσι, γιατί εμείς δεν έχου­με ακτι­νο­λο­γι­κά και τέ­τοια, θα πάει σε εξω­τε­ρι­κούς για­τρούς».

Για τον ίδιο, ο βα­σι­κός ρόλος μιας τέ­τοιας δομής πρέ­πει να είναι ξε­κά­θα­ρος: η φρο­ντί­δα των ζώων που πραγ­μα­τι­κά βρί­σκο­νται σε ανά­γκη.

«Αυτός πρέ­πει να είναι όμως ο σκο­πός του Κυ­νο­κο­μεί­ου, να φρο­ντί­ζου­με τα ζώα που έχουν ανά­γκη. Όχι να παίρ­νω ένα δε­σπο­ζό­με­νο που το βρήκα στον δρόμο κι επει­δή ενο­χλεί κά­ποιους να πη­γαί­νω και να το φυ­λα­κί­ζω μέσα στα κλου­βιά. Τα παίρ­νουν, τα κα­κο­ποιούν και τα εγκα­τα­λεί­πουν κιό­λας».

Από τα σκυ­λιά και τις γάτες μέχρι τα άγρια ζώα

Η δράση της ομά­δας δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται στα ζώα συ­ντρο­φιάς. Ο κ. Κρη­τι­κός ανα­φέ­ρε­ται σε πε­ρι­στα­τι­κά με που­λιά και άλλα άγρια ζώα, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι η προ­σω­πι­κή του συ­νεί­δη­ση τον οδη­γεί να βοη­θή­σει κάθε ζώο που κιν­δυ­νεύ­ει, ακόμη κι αν τυ­πι­κά δεν εμπί­πτει στην αρ­μο­διό­τη­τά του.

«Δεν είμαι αρ­μό­διος εγώ ούτε για να τρέξω στα ελά­φια, ούτε στα πα­γό­νια, ούτε στους αε­τούς, ούτε σε οποιο­δή­πο­τε είδος ζώου. Αλλά όταν ένα ζώο κιν­δυ­νεύ­ει και εγώ μπορώ να πάω να του προ­σφέ­ρω βο­ή­θεια, δεν μπορώ να αρ­νη­θώ».

Το μή­νυ­μα που θέλει να πε­ρά­σει είναι ευ­ρύ­τε­ρο από τη διά­σω­ση ενός ζώου: αφορά στη συ­νύ­παρ­ξη αν­θρώ­πων και ζώων.

«Αυτό που θέ­λου­με να κά­νου­με είναι να κοι­τά­ξου­με να πλη­ρο­φο­ρη­θεί ο κό­σμος, να αγα­πή­σει τα ζώα, να αγκα­λιά­σει τα ζώα, είτε αυτά λέ­γο­νται σκυ­λιά, γατιά, γε­ρά­κια, ελά­φια, όλα τα ζώα. Να συ­νυ­πάρ­χου­με μαζί τους. Δεν υπήρ­χα­με σε αυτό τον πλα­νή­τη μόνοι μας. Υπήρ­χαν και αυτά».

Η ελ­πί­δα μέσα από τους εθε­λο­ντές και τις υιο­θε­σί­ες

Μέσα σε αυτή τη δύ­σκο­λη πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, η ομάδα συ­νε­χί­ζει να ανα­ζη­τά λύ­σεις. Μία από αυτές είναι η νέα ηλε­κτρο­νι­κή σε­λί­δα για τις υιο­θε­σί­ες, η οποία δη­μιουρ­γή­θη­κε με τη συ­νει­σφο­ρά εθε­λο­ντών.

«Ένας τε­χνι­κός, ο Νίκος, και η Γα­ρυ­φα­λιά πε­ρά­σα­νε ατε­λεί­ω­τες ώρες με τη δική μας κα­θο­δή­γη­ση και αυτή τη στιγ­μή έχου­με ανε­βά­σει τη σε­λί­δα στην οποία μπο­ρεί οποιοσ­δή­πο­τε να επι­σκε­φθεί και να δει τα σκυ­λιά του Κυ­νο­κο­μεί­ου. Δεν είναι όλα πε­ρα­σμέ­να ακόμα, αλλά είναι μια πολύ καλή αρχή. Η σε­λί­δα αυτή θα εμπλου­τι­στεί και κάθε μέρα θα εμπλου­τί­ζε­ται».

Και ο στό­χος, όπως λέει, είναι απλός αλλά ου­σια­στι­κός: «Έστω και ένα σκυλί, να υιο­θε­τη­θεί, μα είναι με­γά­λη υπό­θε­ση να φύγει από τα κλου­βιά. Γιατί αυτός είναι πάντα ο σκο­πός».

Ο Γιώρ­γος Κρη­τι­κός υπο­γραμ­μί­ζει, τέλος, ότι η πα­ρου­σία των εθε­λο­ντών απο­τε­λεί μία από τις ση­μα­ντι­κό­τε­ρες ελ­πί­δες για την αντι­με­τώ­πι­ση της κα­τά­στα­σης.

«Εθε­λο­ντές ση­μαί­νει συ­νεί­δη­ση και παι­δεία απέ­να­ντι στα ζώα. Αυτό ση­μαί­νει εθε­λο­ντής για μένα. Αυτός που αγα­πά­ει τα ζώα έρ­χε­ται και προ­σφέ­ρει εθε­λο­ντι­κά βο­ή­θεια. Για τα ζώα. Ούτε για τον Κρη­τι­κό, ούτε για τον οποιον­δή­πο­τε».

Για την Animal Rescue Rodos, η μάχη δεν αφορά μόνο στη διά­σω­ση ενός ζώου σή­με­ρα. Αφορά στην προ­σπά­θεια να αλ­λά­ξει στα­δια­κά μια νο­ο­τρο­πία που, όπως πε­ρι­γρά­φει ο επι­κε­φα­λής της ομά­δας, εξα­κο­λου­θεί να οδη­γεί κα­θη­με­ρι­νά σε εγκα­τα­λεί­ψεις, κα­κο­ποι­ή­σεις και νέες ανά­γκες πε­ρί­θαλ­ψης. Και σε αυτή τη μάχη, το ζη­τού­με­νο δεν είναι απλώς να υπάρ­χουν πε­ρισ­σό­τε­ροι άν­θρω­ποι που πα­τούν «like» στις ει­κό­νες των δια­σώ­σε­ων, αλλά πε­ρισ­σό­τε­ροι άν­θρω­ποι που θα ανα­λά­βουν έμπρα­κτα την ευ­θύ­νη απέ­να­ντι στα ζώα.