Μητσοτάκης για ομόφυλα ζευγάρια: Θα νομοθετήσουμε την ισότητα στο γάμο, όχι στην παρένθετη μητρότητα – Δεν θα θέσω θέμα κομματικής πειθαρχίας

Τη συζή­τηση για τον πολι­τικό γάμο των ομό­φυ­λων ζευ­γα­ριών άνοιξε ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης σε συνέ­ντευξή του στην ΕΡΤ, λέγο­ντας ότι θέλει το θέμα «να ωρι­μά­σει στην κοι­νω­νία πριν φέρω την εισή­γηση».

Αφού τόνισε ότι το ζήτημα ο ίδιος το έχει μελε­τή­σει εκτενώς, είπε ότι «θα νομο­θε­τή­σουμε την ισότητα στο γάμο, την απά­λειψη οποιασ­δή­ποτε διά­κρι­σης στο ζήτημα σύναψης μιας σχέσης γάμου». «Ο διά­λο­γος εκτιμώ ότι δεν θα κρα­τή­σει ποτέ, δεν βάζω εκλο­γικό ορόσημο – κάνουμε το σωστό στο χρο­νο­διά­γραμμα που πρέπει, όχι για να το παρα­πέμψω στις καλέν­δες», σχο­λί­ασε και πρό­σθεσε ότι δεν θα τεθεί ζήτημα κομ­μα­τι­κής πει­θαρ­χίας στο θέμα.

Υπο­γράμ­μισε ότι ήδη «20 χώρες στην Ευρώπη έχουν νομο­θε­τή­σει την ισότητα στον γάμο», άρα «εμείς δεν ανα­κα­λύ­πτουμε την πυρί­τιδα» και ξεκα­θά­ρισε ότι «μιλάμε για πολι­τικό γάμο, όχι θρη­σκευ­τικό».

Οσον αφορά την τεκνο­θε­σία, είπε ότι «τα ομόφυλα ζευ­γά­ρια έχουν ήδη παιδιά, αλλά δεν έχουν ίσα δικαιώ­ματα – αν πεθάνει η μητέρα για παρά­δειγμα, η σύντρο­φός της δεν έχει κανένα νομικό δικαί­ωμα στο παιδί». Τόνισε ότι «δεν θα πει­ρά­ξουμε το καθε­στώς της υπο­βοη­θού­με­νης ανα­πα­ρα­γω­γής, δεν αλλά­ζουμε τίποτα». Και τόνισε ότι το νομο­σχέ­διο της κυβέρ­νη­σης «είναι δια­φο­ρε­τικό από την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ», ενώ υπο­σχέ­θηκε ότι «δεν θα γίνει εργα­στήρι πει­ρα­μά­των στην Ελλάδα».

Δια­βε­βαί­ωσε δε ότι «ένας άνδρας δεν θα μπορεί να πάρει παρέν­θετη μητέρα για να κάνει παιδί» και πως «δεν θα υπάρχει στο νομο­σχέ­διο γονέας 1 και γονέας 2».

Σχο­λιά­ζο­ντας τις αντι­δρά­σεις, είπε «σέβομαι την άποψη της εκκλη­σίας», υπεν­θυ­μί­ζο­ντας ότι «ήταν απέ­να­ντι στον πολι­τικό γάμο, στην καύση των νεκρών». Και πρό­σθεσε: «Θα ακού­σουμε τις απόψεις της, θα σεβα­στούμε την δια­φο­ρε­τική άποψη, αλλά η πολι­τεία νομο­θε­τεί». Οσον αφορά στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, κατήγ­γειλα ότι «ο κ. Ανδρου­λά­κης εργα­λειο­ποιεί ένα ζήτημα ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των».

Επι­σή­μανε δε με έμφαση ότι «κανείς δεν ζημιώ­νε­ται από το θέμα», κι ότι πρό­κει­ται για «κίνηση που δια­σφα­λί­ζει τα ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα μίας μερίδας συμπο­λι­τών μας»

Ολό­κληρη η συνέ­ντευξη  του Πρω­θυ­πουρ­γού για το θέμα:

Γιώργος Κου­βα­ράς: Τώρα, θέλω να έρθουμε στο θέμα το οποίο ξέρω ότι περι­μέ­νουν πολύ οι τηλε­θε­α­τές μας σήμερα και το περι­μέ­νουν και πολλοί συνά­δελ­φοι δημο­σιο­γρά­φοι, με ρωτάνε, το έχετε ανοίξει εσείς ο ίδιος: το θέμα της ισό­τη­τας στον γάμο. Αυτό που λέμε στον δημόσιο διάλογο δικαί­ωμα των ομό­φυ­λων ζευ­γα­ριών στον γάμο και στην τεκνο­θε­σία.

Έχετε δεσμευ­τεί ότι θα το νομο­θε­τή­σετε, πριν τις εκλογές, θυμάμαι τις συνε­ντεύ­ξεις σας, και θέλω σήμερα να ξεκα­θα­ρί­σουμε τα πράγ­ματα.

Πρώτον, τι ακριβώς σκο­πεύ­ετε να νομο­θε­τή­σετε. Δηλαδή, θα δώσετε στα ομόφυλα ζευ­γά­ρια ακριβώς ίσα δικαιώ­ματα με τα ετε­ρό­φυλα στον γάμο και στην τεκνο­θε­σία;

Θα σας πω ότι στην εκπομπή μου προχθές το βράδυ, δεν ξέρω αν είχατε την ευκαι­ρία να την παρα­κο­λου­θή­σετε, είχαμε ομόφυλα ζευ­γά­ρια και νομι­κούς οι οποίοι μας έλεγαν ότι δεν μπορεί να απο­συν­δε­θεί η τεκνο­θε­σία από τον γάμο. Ισχύει αυτό ή όχι;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Μου κάνατε πολλά ερω­τή­ματα και θα επι­χει­ρήσω να απα­ντήσω σε όλα τα θέματα, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας απόλυτα ότι αυτό είναι ένα θέμα το οποίο ενδια­φέ­ρει πολύ την ελλη­νική κοι­νω­νία.

Αφορά, όμως, κάποιους συμπο­λί­τες μας πάρα πολύ. Και βέβαια, πρέπει να σας πω ότι στην ιεράρ­χηση των θεμάτων που αντι­με­τω­πί­ζει η ελλη­νική κοι­νω­νία σίγουρα δεν είναι το πρώτο θέμα. Όμως, είναι ένα θέμα το οποίο εγώ ο ίδιος, με δική μου πρω­το­βου­λία, το έχω ανοίξει. Έχω ασχο­λη­θεί πάρα πολύ με το θέμα αυτό. Έχω δια­βά­σει, έχω μελε­τή­σει πολύ. Έχω συζη­τή­σει με πολλούς συμπο­λί­τες μας, τους οποίους τους αφορά αυτή η επι­κεί­μενη νομο­θέ­τηση.

Θέλω να σας πω, καταρ­χάς, ότι αυτό το οποίο θα νομο­θε­τή­σουμε είναι την ισότητα στον γάμο. Δηλαδή, την απα­λοιφή οποιασ­δή­ποτε διά­κρι­σης ανάλογα με τον σεξουα­λικό προ­σα­να­το­λι­σμό στο ζήτημα της σύναψης μιας σχέσης γάμου. Που ουσια­στικά τι είναι ο γάμος; Είναι, θα έλεγα, το «επι­στέ­γα­σμα» της αγάπης μεταξύ δύο ανθρώ­πων. Είναι ταυ­τό­χρονα, όμως, και ένα νομικό συμ­βό­λαιο με δικαιώ­ματα και υπο­χρε­ώ­σεις.

Και, ξέρετε, ο γάμος είναι και ένας, θα έλεγα, από την φύση του συντη­ρη­τι­κός θεσμός. Ενέχει μία έννοια στα­θε­ρό­τη­τας και μία έννοια μονι­μό­τη­τας. Και θέλω να σας πω επίσης αυτό το οποίο προ­τί­θε­μαι να φέρω προς ψήφιση δεν είναι κάτι επα­να­στα­τικά δια­φο­ρε­τικό από αυτό το οποίο ήδη ισχύει σε πολλές ευρω­παϊ­κές χώρες.

Έχουμε 20 χώρες στην Ευρώπη όπου ήδη έχει νομο­θε­τη­θεί η ισότητα στο γάμο, 15 είναι στην Ευρω­παϊκή Ένωση. Δεν πάμε δηλαδή να ανα­κα­λύ­ψουμε την πυρί­τιδα, ούτε να κάνουμε κάτι το οποίο ξεφεύ­γει από αυτό το οποίο συμ­βαί­νει σε πολλές ευρω­παϊ­κές χώρες.

Θέλω επίσης να τονίσω ότι μιλάμε για πολι­τικό γάμο, έτσι; Δεν μιλάμε εδώ ούτε για εκκλη­σία, ούτε για στέφανα. Το λέω γιατί ξέρετε υπάρχει πάντα μία εικόνα… Ούτε για ρύζια, ούτε για τέτοια, αλλά…

Γιώργος Κου­βα­ράς: Η Εκκλη­σία επο­μέ­νως έχει ρόλο σε αυτή τη συζή­τηση;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Το λέω αυτό γιατί; Διότι εγώ καταρ­χάς σέβομαι απόλυτα όλες τις απόψεις και θέλω το θέμα αυτό όχι να διχάσει την ελλη­νική κοι­νω­νία, αλλά να κοι­τά­ξουμε να δούμε αν μπο­ρούμε να κατα­λή­ξουμε σε έναν κοινό τόπο. Σέβομαι απόλυτα και τους συμπο­λί­τες μας που έχουν δια­φο­ρε­τική άποψη, όπως σέβομαι και την άποψη της Εκκλη­σίας.

Εξάλλου, θέλω να σας θυμίσω ότι η Εκκλη­σία ήταν απέ­να­ντι στον πολι­τικό γάμο, η Εκκλη­σία ήταν απέ­να­ντι στην καύση των νεκρών και η Πολι­τεία προ­χώ­ρησε και νομο­θέ­τησε, σεβό­μενη τον ρόλο της Εκκλη­σίας και μην υπα­γο­ρεύ­ο­ντας στην Εκκλη­σία να κάνει κάτι το οποίο αντί­κει­ται στον πυρήνα της θεο­λο­γι­κής προ­σέγ­γι­σης της Εκκλη­σίας στα ζητή­ματα αυτά.

Άρα, προ­φα­νώς και θα ακού­σουμε τις απόψεις της Εκκλη­σίας, δεν ξέρω αν θα μπο­ρέ­σουμε να συμ­φω­νή­σουμε, θα σεβα­στούμε τη δια­φο­ρε­τική άποψη, αλλά νομο­θε­τεί η Πολι­τεία, δεν συνο­μο­θε­τεί με την Εκκλη­σία, όπως έχει συμβεί και πολλές φορές στο παρελ­θόν.

Και αυτό το οποίο θα ήθελα, ξέρετε, ανοί­γο­ντας αυτήν την συζή­τηση, γιατί εδώ πάμε λίγο δια­φο­ρε­τικά: θέλω να ωρι­μά­σει αυτή η συζή­τηση στην κοι­νω­νία, πριν φέρω κάτι προς εισή­γηση στο Υπουρ­γικό Συμ­βού­λιο.

Γιώργος Κου­βα­ράς: Πόσο καιρό θα δίνατε σε μία συζή­τηση τέτοια για να ωρι­μά­σει; Διότι εδώ αυτή η συζή­τηση γίνεται από την προη­γού­μενη τετρα­ε­τία.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Γίνεται, όμως, χωρίς να μιλή­σουμε συγκε­κρι­μένα. Και χαί­ρο­μαι που μου δίνεται σήμερα η ευκαι­ρία για πρώτη φορά να μπούμε λίγο στη λεπτο­μέ­ρεια των θεμάτων και να εξη­γή­σουμε τι θα κάνουμε και τι δεν θα κάνουμε.

Να σας πω και κάτι ακόμα το οποίο το θεωρώ σημα­ντικό, κ. Κουβαρά: ξέρετε, πάντα οι μεγάλες μεταρ­ρυθ­μί­σεις στο οικο­γε­νειακό δίκαιο γίνο­νταν από την κεντρο­α­ρι­στερά και κατά κανόνα η κεντρο­δε­ξιά ήταν πίσω από τις εξε­λί­ξεις.

Θυμάμαι ακόμα, το 1982, όταν ήρθε η μεγάλη επα­νά­σταση στο οικο­γε­νειακό δίκαιο, και η Νέα Δημο­κρα­τία κατα­ψή­φισε δια­τά­ξεις οι οποίες τώρα μας φαί­νο­νται απο­λύ­τως προ­φα­νείς: η απο­ποι­νι­κο­ποί­ηση της μοι­χείας, η ποι­νι­κο­ποί­ηση της οικο­γε­νεια­κής βίας, η δυνα­τό­τητα στη γυναίκα να κρα­τή­σει το επώνυμό της. Βλέπετε, λοιπόν, ότι οι κοι­νω­νίες προ­χω­ρούν και πρέπει…

Γιώργος Κου­βα­ράς: Ναι, αλλά οι κοι­νω­νίες προ­χω­ρούν, οι βου­λευ­τές σας προ­χω­ρούν μαζί με την κοι­νω­νία; Γιατί εδώ, επειδή ανα­φερ­θή­κατε στην Εκκλη­σία πριν…

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Θα έρθω και σε αυτό αλλά πριν να εξη­γή­σουμε όμως τι θα κάνουμε και για το θέμα των παιδιών…

Γιώργος Κου­βα­ράς: Να εξη­γή­σουμε. Καταρ­χάς θέλω να μου πείτε τι δια­φο­ρε­τικό θα κάνετε εσείς από αυτό που προ­τεί­νει ο Στέ­φα­νος Κασ­σε­λά­κης και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Θα έρθω σε αυτό. Να πάμε να δούμε λοιπόν το θέμα των παιδιών γιατί νομίζω ότι αυτό, ξέρετε, είναι το πιο ευαί­σθητο θέμα. Πέραν του δικαιώ­μα­τος, ξέρετε, οι πιο πολλοί συμπο­λί­τες μας νομίζω ότι δεν έχουν επί της ουσίας αντίρ­ρηση στον γάμο.

Εκεί που υπάρχει πάντα μια επι­φύ­λαξη και την ακούω με πολύ προ­βλη­μα­τι­σμό, λένε: «τα παιδιά», «τι θα γίνει με τα παιδιά». Πάμε να δούμε λοιπόν τι θα γίνει και τι πρέπει να γίνει με τα παιδιά.

Παιδιά υπάρ­χουν σήμερα. Και δεν νομίζω ότι κανείς αμφι­σβη­τεί μια πραγ­μα­τι­κό­τητα: ότι τα ομόφυλα ζευ­γά­ρια έχουν παιδιά και δεν θα στα­μα­τή­σουν αυτά τα παιδιά να υπάρ­χουν, δεν θα εξα­φα­νι­στούν. Πλην όμως, τα παιδιά αυτά, ξέρετε, δεν έχουν ίσα δικαιώ­ματα.

Και γιατί δεν έχουν ίσα δικαιώ­ματα; Να πάρω μια ιστορία από αυτές που ακού­στη­καν και στη δική σας εκπομπή. Μία μητέρα η οποία συζεί με τη σύντροφό της, έχει καρκίνο και μπορεί να πεθάνει. Εάν συμβεί αυτό, η σύντρο­φός της δεν έχει κανένα δικαί­ωμα στο παιδί. Κανένα δικαί­ωμα. Το παιδί αυτό θα πάει σε ίδρυμα.

Και ρωτώ ειλι­κρινά και κοιτάω στα μάτια όλους αυτούς οι οποίοι μπορεί να έχουν κάποια επι­φύ­λαξη για το θέμα αυτό: εξυ­πη­ρε­τούμε τα δικαιώ­ματα των παιδιών τα οποία ήδη υπάρ­χουν με το να μην ρυθ­μί­σουμε τα λίγα παιδιά, τα λίγα ζευ­γά­ρια που τελικά τους αφορά το ζήτημα; Και τους αφορά πολύ, ξέρετε.

Ένα παιδί γεν­νη­μένο στο εξω­τε­ρικό δεν μπορεί να γίνει Έλληνας πολίτης γιατί πολύ απλά δεν ανα­γνω­ρί­ζουμε εμείς στην Ελλάδα τον γάμο.

Και ανα­ρω­τιέ­μαι, επειδή ακούω πολύ και το θέμα του bullying και με προ­βλη­μα­τί­ζει και εμένα: πότε υπάρχει περισ­σό­τερο ή λιγό­τερο bullying; Όταν αυτά γίνο­νται στα κρυφά ή όταν συζη­τάμε ανοιχτά για τα ζητή­ματα αυτά; Νομίζω ότι μάλλον είναι πιο πιθανόν να γίνει στην πρώτη κατη­γο­ρία γιατί τα παιδιά αυτά υπάρ­χουν.

Πάμε να δούμε τώρα όμως -και έχει σημασία αυτό- τι δεν θα κάνουμε, γιατί με ρωτή­σατε πώς δια­φο­ρο­ποιεί­ται η δική μας πρόταση…

Γιώργος Κου­βα­ράς: Η πρότασή σας από την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Ναι, δια­φο­ρο­ποιεί­ται πολύ ουσια­στικά σε ένα ζήτημα: εμείς δεν θα πει­ρά­ξουμε καθόλου το καθε­στώς της υπο­βοη­θού­με­νης ανα­πα­ρα­γω­γής. Αυτή η έννοια, δηλαδή, γυναι­κών οι οποίες μετα­τρέ­πο­νται σε μηχανές παρα­γω­γής παιδιών κατά παραγ­γε­λία, όπως είπε ο αρχηγός της Αντι­πο­λί­τευ­σης, «θέλω ένα αγόρι και δεν με ενδια­φέ­ρει ποια θα το γεν­νή­σει», αυτό δεν πρό­κει­ται να γίνει.

Γιώργος Κου­βα­ράς: Αν θέλω ένα αγόρι, μπορώ να το πάρω και με υιο­θε­σία.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Μισό λεπτό, θα έρθω και στο θέμα της υιο­θε­σίας. Θέλω να είμαι απο­λύ­τως σαφής, άρα δεν κάνουμε τίποτα στο καθε­στώς της υπο­βοη­θού­με­νης ανα­πα­ρα­γω­γής. Δεν αλλά­ζουμε τίποτα. Αυτή είναι μια σημα­ντική δια­φο­ρο­ποί­ηση από την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ.

Αλλά θέλω να σας πω και κάτι ακόμα: οι πιο πολλές ευρω­παϊ­κές χώρες έχουν κάνει αυτό το οποίο θέλουμε να κάνουμε εμείς. Δεν έχουν πάει δύο βήματα παρα­πέρα. Και όταν λέω ότι θα προ­χω­ρή­σουμε ως κοι­νω­νία, να προ­χω­ρή­σουμε, ναι, δεν θα γίνουμε εργα­στήρι πει­ρα­μά­των στην Ελλάδα. Δεν θα πει­ρα­μα­τι­στούμε με τις πιο προ­χω­ρη­μέ­νες ιδέες στα θέματα των δικαιω­μά­των.

Γιώργος Κου­βα­ράς: Δηλαδή τι εννο­είτε, παρα­δείγ­μα­τος χάρη;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Εννοώ, παρα­δείγ­μα­τος χάρη, ένας άντρας μόνος του να μπορεί να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει παρέν­θετη μητέρα για να κάνει παιδί. Αυτό δεν θα επι­τρα­πεί στην Ελλάδα. Είμαι πολύ σαφής δηλαδή στο τι θα κάνουμε και πολύ σαφής στο τι δεν θα κάνουμε. Δεν θα υπάρχει στο νομο­σχέ­διο «Γονέας 1», «Γονέας 2».

Γιώργος Κου­βα­ράς: Μια γυναίκα, όμως, μόνη της θα μπορεί να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει υπο­βοη­θού­μενη ανα­πα­ρα­γωγή;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Μα, μπορεί ήδη.

Γιώργος Κου­βα­ράς: Μπορεί ήδη.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Δεν ξέρω αν το γνω­ρί­ζετε, κ. Κουβαρά, ή πόσοι τηλε­θε­α­τές μας το γνω­ρί­ζουν. Μια γυναίκα μόνη μπορεί να υιο­θε­τή­σει. Ένας άντρας μόνος μπορεί να υιο­θε­τή­σει. Ξέρετε από πότε επι­τρέ­πε­ται αυτό στην Ελλάδα;

Γιώργος Κου­βα­ράς: Από το 1945.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: 1946.

Γιώργος Κου­βα­ράς: 1946.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Ένας άντρας μόνος, λοιπόν, μπορεί να υιο­θε­τή­σει. Αφού δεν βάζουμε αστυ­νόμο ηθικής στο σπίτι του. Μπορεί αύριο να θέλει ο άντρας αυτός να συζήσει με κάποιον άλλον. Του έχουμε δώσει το δικαί­ωμα να υιο­θε­τή­σει ήδη. Προ­σέξτε.

Γι’ αυτό και νομίζω ότι αυτή η συζή­τηση έχει μια αξία. Ακριβώς γιατί είναι πολύ σύνθετη και πρέπει να εξη­γή­σουμε στους πολίτες ακριβώς τι κάνουμε, τι δεν κάνουμε, τι ισχύει, τι δεν ισχύει και γιατί τελικά το κύριο μέλημά μου, και εγώ πρέπει να σας πω ότι πήρα ορι­στικά την απόφαση ότι θέλω να προ­χω­ρήσω με το νομο­σχέ­διο αυτό, όταν άκουσα τις ιστο­ρίες των παιδιών. Αφορά πρω­τί­στως τα παιδιά αυτά τα οποία υπάρ­χουν.

Γιώργος Κου­βα­ράς: Επειδή ακριβώς αφορά τα παιδιά που υπάρ­χουν, αν μου επι­τρέ­πετε…

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Όπως όμως -να πω και κάτι ακόμα- η ομο­φυ­λο­φι­λία δεν είναι μια «μόδα των καιρών», υπάρχει από κατα­βο­λής του ανθρώ­πι­νου γένους, έτσι και παιδιά υπήρχαν, υπάρ­χουν, ενδε­χο­μέ­νως να υπάρ­χουν και στο μέλλον. Και πρέπει με κάποιο τρόπο να μπο­ρέ­σουμε να ρυθ­μί­σουμε τα δικαιώ­ματα τους.

Γιώργος Κου­βα­ράς: Κύριε Πρόεδρε, ακούω ότι έχετε μια πολύ ξεκά­θαρη άποψη σε αυτό το θέμα, την οποία σήμερα νομίζω την ξεκα­θα­ρί­ζετε ακόμη περισ­σό­τερο.

Θέλω δύο πράγ­ματα, για να φτά­σουμε μετά και στο τι θα κάνετε με τους βου­λευ­τές σας και τα λοιπά. Πρώτον, επειδή μου λέτε ότι τα παιδιά υπάρ­χουν, υπάρ­χουν και παιδιά τα οποία είναι αυτή τη στιγμή σε οικο­γέ­νειες ομό­φυ­λων ζευ­γα­ριών ανδρών και έχουν προ­κύ­ψει από παρέν­θε­τες μητέρες. Με αυτά τα παιδιά τι θα κάνετε; Αυτά θα έχουν ισότιμα δικαιώ­ματα;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Τα παιδιά θα έχουν πάντα ισότιμα δικαιώ­ματα, αλλά νέα παιδιά, και­νούρ­για παιδιά, δεν θα μπορούν να γεν­νη­θούν στην Ελλάδα με αυτόν τον τρόπο. Εκεί θέλω να…

Γιώργος Κου­βα­ράς: Τα παιδιά που έχουν ήδη γεν­νη­θεί, όμως, θα έχουν…

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Προ­φα­νώς, αυτές τις περι­πτώ­σεις κοιτάμε να καλύ­ψουμε. Γι’ αυτό και πιστεύω ότι το σχέδιο νόμου αυτό, όπως το έχουμε επε­ξερ­γα­στεί και όπως θα αρχί­σουμε να το παρου­σιά­ζουμε πολύ πιο ανα­λυ­τικά τις επό­με­νες μέρες, είναι καλά επε­ξερ­γα­σμένο και είναι, όπως τονίζω, λελο­γι­σμένο.

Κι έχει μια πολύ σημα­ντική διαφορά με την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ και αφορά στη μη δυνα­τό­τητα, του δικού μας νομο­σχε­δίου, για κάποιον μόνο άντρα να μπο­ρέ­σει να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει παρέν­θετη μητέρα για να κάνει παιδί.

Γιώργος Κου­βα­ράς: Άλλο ένα κρίσιμο θέμα: πόσο χρόνο θα δώσετε σε αυτόν τον διάλογο; Εσείς ο ίδιος πριν επι­κα­λε­στή­κατε ένα πολύ χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα και πολύ μεγάλο παρά­δειγμα, που νομίζω ότι καλά κάνατε και κοι­τά­ξατε τον κόσμο στα μάτια και τον ρωτή­σατε: μια γυναίκα, λοιπόν, άρρωστη, η οποία έχει μια αρρώ­στια η οποία μπορεί να την οδη­γή­σει γρήγορα ακόμα και στο τέλος. Πόσο χρόνο θα αφήσετε αυτή τη γυναίκα να αγωνιά ακόμα, εάν θα το φέρετε και πότε θα το φέρετε; Δηλαδή, ο διά­λο­γος πόσο θα κρα­τή­σει;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Εκτιμώ όχι πολύ. Πιστεύω ότι αυτή είναι μία συζή­τηση η οποία γίνεται τώρα…

Γιώργος Κου­βα­ράς: Άρα, πριν τις ευρω­ε­κλο­γές;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Μα δεν βάζω εγώ ορόσημο εκλο­γικό, ούτε ζυγίζω πολι­τικό κόστος ή πολι­τικό όφελος. Νομίζω το έχω απο­δεί­ξει στη στα­διο­δρο­μία μου αυτό, ότι κάνουμε το σωστό στο χρο­νο­διά­γραμμα που πιστεύ­ουμε ότι πρέπει να γίνει αυτή η παρέμ­βαση.

Και από τη στιγμή που, ναι, ανοίγω τη συζή­τηση, προ­φα­νώς δεν ανοίγω τη συζή­τηση για να παρα­πέμψω το θέμα στις καλέν­δες. Αλλά ανοίγω τη συζή­τηση και για έναν λόγο ακόμα, διότι με ρωτή­σατε για τους βου­λευ­τές μας. Είναι θέμα συνεί­δη­σης. Δεν θα βάλω κομ­μα­τική πει­θαρ­χία στους βου­λευ­τές, το έχω πει από την πρώτη στιγμή.

Όμως πρέπει και εγώ, κ. Κουβαρά, και όσοι πιστεύ­ουν στο νομο­σχέ­διο αυτό να πεί­σουμε τους βου­λευ­τές μας και ενδε­χο­μέ­νως να μετα­πεί­σουμε και κάποιους οι οποίοι μπορεί να έχουν αρνη­τική στάση.

Γιώργος Κου­βα­ράς: Δεν θα επι­βά­λετε κομ­μα­τική πει­θαρ­χία ούτε στους Υπουρ­γούς και τους Υφυ­πουρ­γούς; Δηλαδή, έχετε μία κυβέρ­νηση η οποία θα φέρει ένα νομο­σχέ­διο και θα μπορεί ένας Υπουρ­γός ή και ένας Υφυ­πουρ­γός ή ακόμα κάποιος ο οποίος έχει ένα κοι­νο­βου­λευ­τικό αξίωμα να πει «όχι» σε αυτό το νομο­σχέ­διο;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Οι βου­λευ­τές ψηφί­ζουν, όχι οι Υπουρ­γοί. Και με τη βου­λευ­τική τους ιδιό­τητα προ­σέρ­χο­νται σε αυτή την ψηφο­φο­ρία. Όμως, προ­φα­νώς, όταν κάποιος είναι Υπουρ­γός υπάρχει μεγα­λύ­τερη δέσμευση σε μία συλ­λο­γική απόφαση που παίρνει το Υπουρ­γικό Συμ­βού­λιο.

Θέλω να θυμίσω ότι τα νομο­σχέ­δια εγκρί­νο­νται από το Υπουρ­γικό Συμ­βού­λιο, από τους Υπουρ­γούς. Αλλά και αυτό θα σας έλεγα είναι μία λεπτο­μέ­ρεια, διότι ξέρω πολύ καλά ότι για να ψηφι­στεί αυτό το νομο­σχέ­διο, από τη στιγμή που εκτιμώ ότι δεν θα το ψηφί­σουν όλοι οι βου­λευ­τές της Νέας Δημο­κρα­τίας, προ­φα­νώς είναι σημα­ντικό να μπο­ρέ­σουμε να πεί­σουμε και βου­λευ­τές και από άλλα κόμματα να το ψηφί­σουν.

Γιώργος Κου­βα­ράς: Ναι, αλλά άκουσα σήμερα τον κ. Ανδρου­λάκη ο οποίος δήλωσε ότι «δεν θα δέσει το ΠΑΣΟΚ τα παπού­τσια της κυβέρ­νη­σης» σε αυτό το θέμα, υπό την έννοια ότι δεν θα σας διευ­κο­λύ­νει να περά­σετε το νομο­σχέ­διο χωρίς τη στήριξη των δικών σας βου­λευ­τών.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Μου κάνει πάρα πολλή εντύ­πωση, την άκουσα κι εγώ αυτή την τοπο­θέ­τηση. Δηλαδή ο κ. Ανδρου­λά­κης εργα­λειο­ποιεί ένα ζήτημα ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των, αυτό μας λέει, «αν μπορώ να δημιουρ­γήσω πρό­βλημα στη Νέα Δημο­κρα­τία», προ­σέξτε, για ένα θέμα όπου εγώ ο ίδιος ξεκινώ λέγο­ντας ότι δεν βάζω κομ­μα­τική πει­θαρ­χία. «Δεν με ενδια­φέ­ρει δηλαδή», ως κ. Ανδρου­λά­κης, «τι λέει το νομο­σχέ­διο, αρκεί να δημιουρ­γήσω εγώ πρό­βλημα στη Νέα Δημο­κρα­τία».

Είπε «δεν θα δέσω τα κορ­δό­νια». Εγώ βλέπω σήμερα του­λά­χι­στον φοράω παπού­τσια χωρίς κορ­δό­νια, οπότε το θέμα δεν με αφορά, διότι του­λά­χι­στον ως προς τα παπού­τσια τα οποία φοράω επιλέγω γενικά να μην φοράω παπού­τσια με κορ­δό­νια. Μου κάνει πάρα πολλή εντύ­πωση, είναι πολύ ξεπε­ρα­σμένη αυτή η λογική.

Αντί να δούμε την ουσία του θέματος, ο κ. Ανδρου­λά­κης εργα­λειο­ποιεί με τον τρόπο του ένα ζήτημα το οποίο είναι ζήτημα δικαιω­μά­των στο οποίο, προ­σέξτε, εγώ ο ίδιος ξεκινώ λέγο­ντας ότι δεν θα βάλω κομ­μα­τική πει­θαρ­χία. Και προ­σέξτε, γιατί το κάνω αυτό; Γιατί είναι πάρα πολύ σημα­ντικό να μη διχα­στούμε στο θέμα αυτό, είναι ένα ζήτημα…

Γιώργος Κου­βα­ράς: Να μη διχα­στούμε;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Να μη διχα­στούμε, ως κοι­νω­νία να μη διχα­στούμε. Να έχουμε τις απόψεις μας, αλλά από εκεί και πέρα αυτό το θέμα αφορά… Θα ωφε­λη­θούν κάποιοι, θα ωφε­λη­θούν σημα­ντικά, με την έννοια ότι θα τους λύσουμε ένα πραγ­μα­τικό πρό­βλημα. Δεν θα ζημιώ­σουμε κάποιους άλλους, κανείς δεν ζημιώ­νε­ται από ένα τέτοιο ζήτημα. Μπορεί να δια­φω­νεί κάποιος αλλά δεν ζημιώ­νε­ται. Δεν παίρ­νουμε κάτι από κάποιον για να το δώσουμε σε κάποιον άλλον. Κάνουμε μια κίνηση σημα­ντική ως προς τα ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα μιας μικρής μερίδας συμπο­λι­τών μας.

Γιώργος Κου­βα­ράς: Ναι, αλλά ξέρετε υπάρχει κίν­δυ­νος αν δεν σας βοη­θή­σει η αντι­πο­λί­τευση να μην περάσει αυτό το νομο­σχέ­διο. Εκεί τι θα πείτε σε αυτούς τους ανθρώ­πους οι οποίοι περι­μέ­νουν να περάσει ένα τέτοιο νομο­σχέ­διο με δική σας πρω­το­βου­λία, που το πιστεύ­ετε, το έχετε πει καθαρά.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Πιστεύω ότι θα μπο­ρέ­σουμε από τη στιγμή που θα φέρουμε το νομο­σχέ­διο να το περά­σουμε. Αυτή είναι η πρόθεσή μου. Όμως, είναι μια δια­φο­ρε­τική άσκηση αυτή διότι από τη στιγμή που, όπως σας είπα, ο ίδιος δεν βάζω κομ­μα­τική πει­θαρ­χία, έχω ο ίδιος και όσοι πιστεύ­ουμε σε αυτό την ευθύνη να πεί­σουμε. Γι’ αυτό και είπα την κου­βέ­ντα για το κάρο και το άλογο, που παρε­ξη­γή­θηκε ολίγον από τον αρχηγό της αντι­πο­λί­τευ­σης.

Είμαι πολύ προ­σε­κτι­κός στο πώς πρέπει να χρη­σι­μο­ποιώ διά­φο­ρες εκφρά­σεις ή παροι­μίες, διότι πρέπει να εξη­γή­σουμε. Και τονίζω, σίγουρα λαμ­βά­νουμε υπόψη την κοι­νω­νία. Αλλά δεν σημαί­νει ότι νομο­θε­τούμε με γνώμονα τις δημο­σκο­πή­σεις. Ποτέ δεν το έκανα αυτό.

Έχω κάνει πολύ αντι­δη­μο­φιλή πράγ­ματα και ποτέ δεν κοίταξα τις μετρή­σεις. Αλλά για ένα ζήτημα το οποίο έχει να κάνει με τον τρόπο με τον οποίο αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε τις σχέσεις μεταξύ μας σε ευαί­σθητα ζητή­ματα, έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία να αφιε­ρώ­σουμε αυτό τον χρόνο, να μιλή­σουμε με πραγ­μα­τικά παρα­δείγ­ματα, να εξη­γή­σουμε τι θέλουμε να κάνουμε, όπως σας είπα να εξη­γή­σουμε τι δεν θα κάνουμε και να κατα­λή­ξουμε, πιστεύω, τελικά σε έναν κοινό τόπο.

Γιατί πιστεύω ότι για τους συμπο­λί­τες μας οι οποίοι δια­φω­νούν και τους οποίους ενδε­χο­μέ­νως να μην μπορέσω να πείσω, να μην είναι αυτό μια αιτία να διχα­στεί η κοι­νω­νία μας.

Εξάλλου, όπως είπαμε, είναι ένα σημα­ντικό ζήτημα αλλά αν ρωτή­σετε τους πολίτες πώς ιεραρ­χούν τα θέματα σήμερα, δεν θα είναι ούτε στα πρώτα 20 θέματα για την κοι­νω­νία συνο­λικά, παρά μόνο για τους συμπο­λί­τες μας για τους οποίους έχει πολύ μεγάλο ενδια­φέ­ρον. Όμως, οι συμπο­λί­τες μας ενδια­φέ­ρο­νται πρω­τί­στως για την ακρί­βεια, για την υγεία, για την ασφά­λεια.

Γιώργος Κου­βα­ράς: Και θα πάμε σε αυτά τώρα, αλλά θέλω να ρωτήσω κάτι ακόμα τελευ­ταίο επ’ αυτού. Η αποχή των βου­λευ­τών, των δικών σας, μπορεί να είναι μια διέ­ξο­δος; Δηλαδή, μπορεί να τους στρέ­ψετε -να το πω έτσι – στην αποχή όσους θέλουν να δια­φω­νή­σουν, ούτως ώστε να έχετε μικρό­τερη ανάγκη πλειο­ψη­φίας;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Νομίζω ότι η αποχή από τη φύση της… Υπάρ­χουν πολλές κοι­νο­βου­λευ­τι­κές επι­λο­γές. Η αποχή είναι μια αξιο­πρεπή στάση που μπορεί κάποιος να εκφρά­σει την δια­φω­νία του, δηλαδή να μην υπερ­ψη­φί­σει, χωρίς να δημιουρ­γή­σει και πρό­βλημα στην κυβερ­νη­τική πλειο­ψη­φία. Είναι μια επιλογή την οποία μπορεί να έχουν οι βου­λευ­τές.

Γιώργος Κου­βα­ράς: Μάλιστα, νομίζω ότι αυτό το θέμα το κλεί­σαμε, ελπίζω να έχω ρωτήσει όλα αυτά που θα ήθελε ο κόσμος να μάθει. Ίσως δεν ανα­φερ­θή­καμε αρκετά στο ρόλο που μπορεί να παίξει η Εκκλη­σία στις περι­φέ­ρειες όπου εκλέ­γο­νται οι βου­λευ­τές σας και αν καλ­λιερ­γεί έναν αντα­γω­νι­σμό με τη στάση της ανάμεσα στους βου­λευ­τές, ποιος θα είναι πιο φιλικός προς την Εκκλη­σία, άρα δεν θα ψηφίσει το νομο­σχέ­διο. Δεν ξέρω αν σας έχει απα­σχο­λή­σει αυτό.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Η Εκκλη­σία πρε­σβεύει την αγάπη. Και νομίζω ότι όταν ακούσει ο οποιοσ­δή­ποτε τις ανθρώ­πι­νες ιστο­ρίες πίσω από ορι­σμέ­νους ανθρώ­πους, οικο­γέ­νειες που είναι απλά δια­φο­ρε­τι­κές από το πώς έχουμε συνη­θί­σει εμείς την έννοια της οικο­γέ­νειας, νομίζω ότι πολλοί άνθρω­ποι μπορεί να αλλά­ξουν άποψη για το ζήτημα αυτό.

Αλλά θέλω να τονίσω και πάλι ότι η Εκκλη­σία έχει σταθεί με πολύ μεγάλη αξιο­πρέ­πεια και σε ζητή­ματα με τα οποία δια­φω­νούσε. Θα το ξαναπώ: η Εκκλη­σία, ας πούμε, δια­φω­νεί με την απο­τέ­φρωση. Δεν ζήτησα από την Εκκλη­σία να ψάλλει εξόδιο ακο­λου­θία στη δια­δι­κα­σία της απο­τέ­φρω­σης. Όπως δεν ζητώ και από την Εκκλη­σία να κάνει θρη­σκευ­τικό γάμο. Δεν ζητάω πράγ­ματα από την Εκκλη­σία τα οποία ξέρω ότι η Εκκλη­σία δεν μπορεί να κάνει.