Προστασία για τα ελάφια που γλίτωσαν από τη φωτιά στη Ρόδο – Τι δηλώνει ο καθηγητής του Α.Π.Θ. Δ. Μπακαλούδης

Η πρό­σφατη κατα­στρο­φική πυρ­κα­γιά στη Ρόδο έκανε στάχτη περισ­σό­τερα από 200.000 στρέμ­ματα και επη­ρέ­ασε την πανίδα και τη χλωρίδα της περιο­χής.

Ενα από τα ζώα που επλή­γη­σαν από την πύρινη λαίλαπα είναι και τα λεγό­μενα ελάφια του νησιού, αν και η σωστή ονο­μα­σία τους είναι πλα­τώ­νια. Μετά την κατά­σβεση έχουν εντο­πι­στεί νεκρά αρκετά από αυτά, αλλά κανείς δεν μπορεί να προσ­διο­ρί­σει με ακρί­βεια τον αριθμό. Σύμφωνα με τον καθη­γητή Οικο­λο­γίας και Δια­χεί­ρι­σης Αγριας Πανίδας του ΑΠΘ, Δημήτρη Μπα­κα­λούδη, «στην πυρό­πλη­κτη περιοχή συνυ­πάρ­χει μεγάλος αριθμός από κτη­νο­τρο­φικά ζώα (πρόβατα και αίγες) και σχετικά μέτριες προς χαμηλές πυκνό­τη­τες πλα­τω­νιού».

Ηδη πολλά φυσικά πρόσωπα, σύλ­λο­γοι και οργα­νώ­σεις έχουν εκδη­λώ­σει ενδια­φέ­ρον να βοη­θή­σουν τα ενα­πο­μεί­να­ντα πλα­τώ­νια. Οπως τόνισε στον «Ε.Τ.» ο κ. Μπα­κα­λού­δης, η επόμενη χρονική περί­ο­δος είναι αρκετά κρίσιμη για τα πλα­τώ­νια, επειδή αρχί­ζουν να συγκρο­τού­νται χαρέμια και εισέρ­χο­νται στη νέα ανα­πα­ρα­γω­γική περίοδο. Μάλιστα, έδωσε συγκε­κρι­μέ­νες συμ­βου­λές προ­κει­μέ­νου οι ενδια­φε­ρό­με­νοι να συμ­βά­λουν στην απο­τε­λε­σμα­τική προ­στα­σία του είδους και στην αποφυγή λαν­θα­σμέ­νων πρα­κτι­κών, που μπορεί να έχουν τα αντί­θετα απο­τε­λέ­σματα από τα επι­θυ­μητά. Επι­γραμ­μα­τικά θα πρέπει να εφαρ­μό­ζο­νται από όσους επι­θυ­μούν να βοη­θή­σουν τα παρα­κάτω:

Το πλατώνι τρέ­φε­ται και με κτη­νο­τρο­φικά φυτά όπως τρι­φύλλι, σανό βρώμης ή κρι­θα­ριού.

Μόνο στις πυρό­πλη­κτες εκτά­σεις η τροφή πρέπει να συν­δυά­ζε­ται με την παροχή νερού και κάλυψης.

Η πρό­σθετη τροφή και το νερό πρέπει να παρέ­χο­νται στις άκαυτες νησίδες βλά­στη­σης ή στα όρια της καμένης-άκαυτης ζώνης.

Η πρό­σθετη τροφή και το νερό θα πρέπει να παρέ­χο­νται σε τακτά χρονικά δια­στή­ματα (ανά 10-15 ημέρες) για το επόμενο δίμηνο (μέχρι τα πρω­το­βρό­χια) και όχι εφάπαξ.

Η τροφή θα πρέπει να δια­νέ­με­ται όσο το δυνατόν σε δια­φο­ρε­τι­κές θέσεις και μακριά από δρόμους, οικι­σμούς ή γεωρ­γι­κές εκτά­σεις.

Οι θέσεις παροχής τροφής θα πρέπει να έχουν από­σταση μεγα­λύ­τερη από 400-500 μέτρα μεταξύ τους.

Η παρε­χό­μενη ποσό­τητα τροφής δεν πρέπει να ξεπερνά τα 40-50 κιλά ανά θέση.

«Πρέπει να απο­φεύ­γε­ται η παροχή τροφής όπως καρ­πού­ζια, καρότα, φρούτα, μπο­στα­νικά, λαχα­νικά και καρποί. Το πλατώνι, όπως και άλλα φυτο­φάγα είδη, μπορεί να εθιστεί σε αυτήν την τροφή, να τη συμπε­ρι­λά­βει στο διαι­το­λό­γιό του και στη συνέ­χεια να προ­κα­λεί ζημιές στις γεωρ­γι­κές καλ­λιέρ­γειες. Επίσης, η παροχή μεγάλων ποσο­τή­των τροφής θα προ­κα­λέ­σει συνω­στι­σμό και θα προ­σελ­κύ­σει τα κτη­νο­τρο­φικά ζώα, τα οποία μπορεί να μετα­δώ­σουν ασθέ­νειες στα πλα­τώ­νια ή και αντί­στροφα. Οποιος προ­τί­θε­ται να βοη­θή­σει στην παροχή τροφής ή νερού για το πλατώνι, θα πρέπει να έρχεται σε συνεν­νό­ηση με τη Δασική Υπη­ρε­σία της Ρόδου, η οποία είναι η καθ’ ύλην αρμόδια για την προ­στα­σία της άγριας πανίδας», υπο­γραμ­μί­ζει ο κ. Μπα­κα­λού­δης.

Αντα­γω­νι­σμός… με τα κτη­νο­τρο­φικά ζώα

Σύμφωνα με διδα­κτο­ρική έρευνα που είναι σε εξέλιξη τα τελευ­ταία χρόνια, το πλατώνι είναι και­ρο­σκο­πικό, φυτο­φάγο είδος και κατε­ξο­χήν «βοσκη­τής», δηλαδή τρέ­φε­ται κυρίως με πόες, αγρω­στώδη, φύλλα, άνθη κ.λπ. που προ­σλαμ­βά­νει από το έδαφος. Ωστόσο, σε κρί­σι­μες περιό­δους έλλει­ψης κατάλ­λη­λης τροφής ή σε συν­θή­κες έντονου αντα­γω­νι­σμού με οικό­σιτα κτη­νο­τρο­φικά ζώα (π.χ. πρόβατα ή αίγες) είναι ικανό να γίνει «βλα­στο­φάγο», δηλαδή να τρέ­φε­ται με βλα­στούς θάμνων ή χαμηλών δέντρων, με καρπούς, βελα­νί­δια ή ακόμη σπανίως και με φλοιούς δέντρων. Οι ημε­ρή­σιες απαι­τή­σεις ενός ατόμου κυμαί­νο­νται περίπου σε 0,5-1,0 κιλά ξηρά τροφή.

Είναι είδος σχετικά απαι­τη­τικό σε νερό, ιδιαί­τερα την κρίσιμη περίοδο του θηλα­σμού, αλλά και την ξηρο­θερ­μική περίοδο του καλο­και­ριού στη Ρόδο (από Ιούνιο έως Σεπτέμ­βριο).

Τέλος, τα πλα­τώ­νια αντι­λαμ­βά­νο­νται τη φωτιά και συνήθως απο­μα­κρύ­νο­νται πριν τη έλευσή της. Μπορεί, όμως, να εγκλω­βι­στούν σε θέσεις που είναι δύσκολη η διαφυγή τους και έτσι να πεθά­νουν είτε από ασφυξία ή από την υψηλή θερ­μό­τητα.

Πηγή eleftherostypos.gr

Άγγελος Αγγε­λί­δης