Γκιουλέρ: Περιμένω τον Δένδια στην Τουρκία μετά τον Αύγουστο

Στις ελλη­νο­τουρ­κικά, την υπόθεση σχετικά τον εκσυγ­χρον­σμό και την αγορά μαχη­τι­κών F-16 από τις ΗΠΑ, τις δρα­στη­ριό­τη­τες στη Λιβύη, καθώς και τις σχέσεις της Αγκυρας με το Κάιρο ανα­φέρ­θηκε σε συνέ­ντευξή του στο τηλε­ο­πτικό δίκτυο A Haber και την εφη­με­ρίδα Sabah, ο Τούρκος υπουρ­γός Αμυνας, Γιασάρ Γκιου­λέρ.

Ειδι­κό­τερα, ανα­φε­ρό­με­νος στις σχέσεις με την Ελλάδα, ο Τούρκος υπουρ­γός τόνισε ότι είχε μια «εγκάρ­δια» και σε «πολύ καλό κλίμα» συνά­ντηση με τον Ελληνα ομόλογό του Νίκο Δένδια στο Βίλ­νιους. Σημεί­ωσε μάλιστα πως ο Ελληνας υπουρ­γός εξέ­φρασε την επι­θυ­μία να επι­σκε­φθεί τις σεσμό­πλη­κτες περιο­χές στην Τουρκία. «Μπο­ρούμε να τις επι­σκε­φθούμε μετά τον Αύγου­στο», σημεί­ωσε.

Σχετικά με την εξέλιξη της υπό­θε­σης ανα­βάθ­μι­σης και αγοράς μαχη­τι­κών αερο­σκα­φών από τις ΗΠΑ, ο κ. Γκιου­λέρ δήλωσε πως η δια­δι­κα­σία έχει εκκι­νή­σει και βαίνει «ως επί το πλεί­στον θετικά». Σύμφωνα με τον ίδιο, η αμε­ρι­κα­νική κυβέρ­νηση εμφα­νί­ζε­ται θετική στο αίτημα της Αγκυρας, τόνισε ωστόσο πως υπάρχει μια «δια­δι­κα­σία στο Κογκρέσο». Υπο­γράμ­μισε επίσης ότι δεν «απο­δέ­χε­ται» τη σύνδεση της πώλησης F-16 στην Αγκυρα με την ένταξη της Σου­η­δίας στο ΝΑΤΟ.

Ανα­λυ­τικά οι δηλώ­σεις του Γιασάρ Γκιου­λέρ

Για τις σχέσεις με την Ελλάδα: «Εισήλ­θαμε σε μια θετική περίοδο με την Ελλάδα μετά τις συνα­ντή­σεις με τον πρόεδρό μας. Κατα­βάλ­λουμε κάθε προ­σπά­θεια για τη συνέ­χισή της. Το δεί­χνουν και οι ίδιοι. Συγκε­κρι­μένα η βοήθεια της Ελλάδας προς εμάς κατά τη διάρ­κεια του σεισμού, στη συνέ­χεια εκείνο το θλιβερό σιδη­ρο­δρο­μικό δυστύ­χημα στην Ελλάδα και ό,τι κάναμε. Στη συνέ­χεια στεί­λαμε δύο αερο­πλάνα για την πυρ­κα­γιά στη Ρόδο. Αυτά βελ­τιώ­νουν τη θετική ατμό­σφαιρα.

Στο πλαίσιο των Μέτρων Οικο­δό­μη­σης Εμπι­στο­σύ­νης (μέτρα που πρέπει να ληφθούν για να έρθουν πιο κοντά οι δύο κοι­νω­νίες, οι δύο ένοπλες δυνά­μεις χωρίς να αγγι­χθούν τα γνωστά προ­βλή­ματα), και οι δύο πλευρές είναι θετικές στην έναρξη κάποιων δρα­στη­ριο­τή­των, όπως αθλη­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες μεταξύ των Στρα­τιω­τι­κών Σχολών. Μπο­ρούμε να αρχί­σουμε να το υλο­ποιούμε αυτό το 2024.

Ο Ελληνας ΥΕΘΑ έχει εκφρά­σει την επι­θυ­μία του να επι­σκε­φθεί την πλη­γείσα από τους σει­σμούς περιοχή. Μπο­ρούμε να την επι­σκε­φθούμε μαζί μετά τον Αύγου­στο. Η συνά­ντησή μας με τον κ. Δένδια στο Βίλ­νιους ήταν πολύ εγκάρ­δια, πολύ χαλαρή, σε πολύ καλή ατμό­σφαιρα».

Για το τουρ­κικό αίτημα στις ΗΠΑ σχετικά με τα F-16: «Οπως γνω­ρί­ζετε, έχουμε εκφρά­σει την επι­θυ­μία μας να αγο­ρά­σουμε 40 νέα F-16 Vipers και 79 κιτ εκσυγ­χρο­νι­σμού. Η δια­δι­κα­σία ξεκί­νησε και βαίνει ως επί το πλεί­στον θετικά. Η αμε­ρι­κα­νική κυβέρ­νηση δηλώνει επίσης ότι θέλει να τα δώσει. Αλλά υπάρχει μια δια­δι­κα­σία στο Κογκρέσο. Αν και δεν το απο­δε­χό­μα­στε, είναι γνωστό ότι ορι­σμέ­νοι στις ΗΠΑ τείνουν να συν­δέ­ουν την πώληση των F-16 με την ένταξη της Σου­η­δίας στο ΝΑΤΟ, αν και αυτό δεν εκφρά­ζε­ται ανοιχτά. Δηλώ­νουμε πάντα ότι μια ισχυρή Τουρκία σημαί­νει ένα ισχυρό ΝΑΤΟ. Ως εκ τούτου, θα πρέπει τώρα να γίνουν συγκε­κρι­μένα βήματα από τις ΗΠΑ και εκφρά­ζουμε ότι ανα­μέ­νουμε ένα θετικό απο­τέ­λε­σμα».

Για τις δρα­στη­ριό­τη­τες στη Λιβύη: «Η Τουρκία δεν άφησε ποτέ μόνες στις δύσκο­λες στιγμές τους τις φιλικές και αδελ­φι­κές χώρες με τις οποίες δια­τη­ρεί ιστο­ρι­κές σχέσεις και στάθηκε πάντα στο πλευρό τους. Καμία χώρα, καμία φίλη και αδελφή μας δεν μπορεί να πει: “Περι­μέ­ναμε πολύ και η Τουρκία δεν ήρθε όταν είχαμε μεγάλη ανάγκη σε μια κατά­σταση”. Δεν υπάρχει τέτοιο παρά­δειγμα. Πήγαμε στη Λιβύη με επι­στολή πρό­σκλη­σης από τον πρόεδρο της ανα­γνω­ρι­σμέ­νης από τον ΟΗΕ νόμιμης κυβέρ­νη­σης εκεί. Πέντε χώρες προ­σκλή­θη­καν και μόνο εμείς αντα­πο­κρι­θή­καμε θετικά και είπαμε ότι θα έρθουμε. Ο πρό­ε­δρός μας έδειξε μεγάλη ηγετική ικα­νό­τητα και είπε ότι θα έρθουμε αμέσως. Με τον ίδιο τρόπο, είπε “θα είμαστε μαζί σας στο Αζερ­μπαϊ­τζάν” και άλλαξε την πορεία του πολέμου.

Αν είχαμε πάει στη Λιβύη αργά, ίσως η Τρίπολη να είχε πέσει. Όλοι ήταν στην άλλη πλευρά εκτός από εμάς. Στο τέλος, με τις προ­σπά­θειές μας επε­τεύ­χθη ισορ­ρο­πία.

Ολοι αντι­λαμ­βά­νο­νται ότι δεν θα υπάρξει λύση εκεί χωρίς την Τουρκία. Γιατί όλοι γνω­ρί­ζουν για ποιο λόγο είναι οι άλλες χώρες εκεί. Αλλά η Τουρκία δεν έχει τέτοια έγνοια. Συνε­χί­ζουμε να διε­ξά­γουμε όλες τις δρα­στη­ριό­τη­τές μας εκεί με το σύνθημα ότι η Λιβύη ανήκει στους Λίβυους. Θέλουμε να δημιουρ­γή­σουμε έναν ενιαίο στρατό. Έχουμε πέντε εκπαι­δευ­τικά κέντρα στο πλαίσιο της στρα­τιω­τι­κής εκπαί­δευ­σης, της συνερ­γα­σίας και της παροχής συμ­βου­λών και εκπαι­δεύ­ουμε τους στρα­τιώ­τες της Δύσης, δηλαδή της νόμιμης κυβέρ­νη­σης. Επι­πλέον, ιδρύ­θη­καν εκεί σχολές δοκίμων. Σε αυτά τα σχολεία, οι Λίβυοι στρα­τιώ­τες λαμ­βά­νουν εκπαί­δευση στα αραβικά και τα τουρ­κικά. Οι σχέσεις με την Ανατολή ανα­πτύσ­σο­νται επίσης στα­διακά. Θεού θέλο­ντος, στο μέλλον, σε μια ενιαία Λιβύη, οι άνθρω­ποι εκεί θα ζουν ειρη­νικά. Πιστεύω ότι θα μπο­ρέ­σουν επίσης να φτάσουν στις μέρες που περι­μέ­νουν.

Παρόλο που ορι­σμέ­νοι στη Λιβύη αντι­τά­χθη­καν αρχικά στη συμ­φω­νία για τη θαλάσ­σια δικαιο­δο­σία, στην πραγ­μα­τι­κό­τητα προ­σέ­φε­ραν στη Λιβύη ένα μεγάλο πλε­ο­νέ­κτημα.

Για τη συνά­ντηση με τον υπ. Αμυνας του Ισραήλ: «Επικoινωνήσαμε για να συγ­χα­ρούμε ο ένας τον άλλον ως δύο νεο­διο­ρι­σθέ­ντες υπουρ­γοί. Ο Ισραη­λι­νός πρω­θυ­πουρ­γός Νετα­νιά­χου επρό­κειτο να επι­σκε­φθεί τον Τ. Ερντο­γάν, αλλά αισθάν­θηκε μια αδια­θε­σία. Θα συνα­ντη­θούμε, όταν η ηγεσία του Ισραήλ επι­σκε­φθεί την Τουρκία».

Για τις σχέσεις με την Αίγυπτο: «Ειλι­κρινά, δεν έχουμε χάσει πολύ χρόνο όσον αφορά την Αίγυπτο. Στέλ­νουμε προ­σω­πικό εκεί κάθε χρόνο για μαθή­ματα αρα­βι­κών, δεν έχει δια­κο­πεί αυτό. Εχουμε κι έναν στρα­τιω­τικό ακό­λουθο. Πιστεύω ότι οι σχέσεις με την Αίγυπτο μπορούν να βελ­τιω­θούν πολύ γρήγορα».