«Πάτα πάνω μου να βγείς»

«Φορούσε ένα κίτρινο φούτερ». Αυτό θυμόταν η 25χρονη Ευγενία για τον νεαρό που εκείνη τη νύχτα στα Τέμπη της είπε: «Πάτα πάνω μου για να βγεις». Τον ανα­ζη­τούσε μέσω social media για να του εκφρά­σει τη βαθιά της ευγνω­μο­σύνη που τη βοήθησε να βγει από το 3ο βαγόνι του τρένου. Και τον βρήκε. Οπως τον βρήκε και η μητέρα που έσωσε το μωρό της. Τον λένε Μιχάλη Κλάψη, είναι από τους Λειψούς, σπου­δά­ζει στη Θεσ­σα­λο­νίκη. Είναι 20 χρονών. Gen Z. Η ευαί­σθητη και αγχω­μένη γενιά. «Εγώ να ξέρεις υπο­κλί­νο­μαι σε σένα. Σ’ σένα που συνε­χί­ζεις όταν ο κόσμος σου έχει γίνει θρύψαλα» (Jorge Bucay)). Στη γενιά που μεγά­λωσε μέσα σε μια βαθιά κρίση, στα Μνη­μό­νια, την παν­δη­μία, την ανα­σφά­λεια. Που αρκετές στιγμές ένιωσε ότι δεν έχει μέλλον, που είδε μια χώρα βαθιά τραυ­μα­τι­σμένη και που νιώθει πολ­λα­πλά στο στό­χα­στρο. Που νιώθει ότι αντι­με­τω­πί­ζει ένα τείχος συντη­ρη­τι­σμού, που νιώθει ότι δεν χωρά στη σημε­ρινή κοι­νω­νική πραγ­μα­τι­κό­τητα. Που οι πολι­τι­κοί νομί­ζουν ότι θα την συγκι­νή­σουν με βιντε­ά­κια στο tiktok και στο instagram. «Πάτα πάνω μου να βγείς». Ας βρεθεί κάποιος να κάνει τρα­γούδι αυτή τη φράση, να μείνει στο μυαλό μας και στην ψυχή μας, να το μάθουν τα παιδιά, να το μάθουν και τα δικά τους παιδιά και όταν ρωτάνε από που βγήκε, να τους λένε, ότι κάποτε το 2023 μια νύχτα του Φεβρουα­ρίου, όπως έμπαινε η Ανοιξη, το είπε ένα παιδί και έτσι έσωσε ένα άλλο παιδί…