Τρεις πράξεις μνήμης και ευγνωμοσύνης ανοίγουν την ημερήσια διάταξη του Δημοτικού Συμβουλίου Ρόδου

Με τρία θέματα που αφορούν στη συλ­λο­γική μνήμη και όχι στα οικο­νο­μικά του Δήμου ανοίγει η 30ή τακτική συνε­δρί­αση του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου Ρόδου, την Τετάρτη 30 Σεπτεμ­βρίου 2026. Ειση­γη­τής και των τριών θεμάτων είναι ο αντι­δή­μαρ­χος Επι­κοι­νω­νίας, Δημο­σίων και Διεθνών Σχέσεων κ. Γεώρ­γιος Πάττας. Και τα τρία έχουν ένα κοινό: δεν διχά­ζουν, ενώνουν

Το Ίδρυμα που έβγαλε  εκα­το­ντά­δες Ρόδιους στα πανε­πι­στή­μια

Το πρώτο θέμα αφορά τιμη­τική διά­κριση στους ιδρυτές και στον πρόεδρο του Κοι­νω­φε­λούς Ιδρύ­μα­τος Υπο­τρο­φιών Ρόδου «Εμμα­νουήλ Χριστ. Στα­μα­τίου και Μαίρης Χριστ. Στα­μα­τίου». Τα 2 αδέλφια, ο Εμμα­νουήλ που γεν­νή­θηκε στη Ρόδο τη δεκα­ε­τία του 1920 και η Μαίρη που γεν­νή­θηκε το 1918 και εργά­στηκε στην του­ρι­στική σχολή τη δεκα­ε­τία του 1950, άφησαν την περιου­σία τους στη νεολαία του νησιού. Όπως έχει γράψει η «δημο­κρα­τική», ο Εμμα­νουήλ Στα­μα­τίου απε­βί­ωσε λίγες μέρες μετά τη σύσταση του Ιδρύ­μα­τος και η αδελφή του τον Ιούνιο του 2012.

Το έργο μιλάει από μόνο του. Από την ίδρυσή του έως σήμερα το Ίδρυμα έχει χορη­γή­σει εκα­το­ντά­δες υπο­τρο­φίες σε Ρόδιους φοι­τη­τές για σπουδές στην Ελλάδα και στο εξω­τε­ρικό, ενώ διορ­γα­νώ­νει δωρεάν εργα­στή­ρια ζωγρα­φι­κής, φωτο­γρα­φίας, κινη­μα­το­γρά­φου και θεάτρου. Ο Αθλη­τι­κός Όμιλος Στα­μα­τίου προ­σφέ­ρει δωρεάν άθληση σε όλα τα παιδιά της Ρόδου, με τμήματα στίβου και καλα­θο­σφαί­ρι­σης. Η προ­σφορά αυτή δοκι­μά­στηκε σκληρά από μια πρω­το­φανή περι­πέ­τεια του Ιδρύ­μα­τος με τις φορο­λο­γι­κές αρχές, που είχε δυσμενή αντί­κτυπο στη βοήθεια προς εκα­το­ντά­δες μαθητές των Δωδε­κα­νή­σων. Η τιμή από τον Δήμο έρχεται έτσι ως ελά­χι­στη οφει­λό­μενη ανα­γνώ­ριση.

30 χρόνια από τη Δερύ­νεια

Το δεύτερο θέμα αφορά ονο­μα­σία οδού ή κοι­νό­χρη­στου χώρου στην πόλη της Ρόδου στη μνήμη του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού. Ο 24χρονος Ισαάκ δολο­φο­νή­θηκε στις 11 Αυγού­στου 1996 σε αντι­κα­το­χική δια­δή­λωση στη νεκρή ζώνη της Δερύ­νειας και στις 14 Αυγού­στου, ημέρα της κηδείας του, δολο­φο­νή­θηκε στο ίδιο σημείο ο 26χρονος εξά­δελ­φός του Σολωμός Σολωμού, την ώρα που προ­σπα­θούσε να κατε­βά­σει τουρ­κική σημαία από φυλάκιο, με πυρά από την κατε­χό­μενη πλευρά. Στις 24 Ιουνίου 2008 το Ευρω­παϊκό Δικα­στή­ριο Ανθρω­πί­νων Δικαιω­μά­των έκρινε την Τουρκία ένοχη για τις 2 δολο­φο­νίες, δια­πι­στώ­νο­ντας παρα­βί­αση του άρθρου 2 της ΕΣΔΑ. Για το νησί που βρί­σκε­ται πλη­σιέ­στερα στην Κύπρο και μοι­ρά­ζε­ται μαζί της την εμπει­ρία της ξένης κατοχής, μια οδός με τα ονόματά τους είναι τρόπος η νέα γενιά να μαθαί­νει ποιοι ήταν και γιατί έπεσαν.

Ο Μάνος Λοΐζος στο χωριό της μητέρας του

Το τρίτο θέμα αφορά ονο­μα­σία οδού στην Κοι­νό­τητα Καλα­βάρ­δων προς τιμήν του Μάνου Λοΐζου. Ο μεγάλος συν­θέ­της γεν­νή­θηκε στις 22 Οκτω­βρίου 1937 και μεγά­λωσε στην Αλε­ξάν­δρεια, γιος του Κύπριου Ανδρέα Λοΐζου και της Δέσποι­νας Μανάκη, με κατα­γωγή από τη Ρόδο. Τα Καλα­βάρδα, χωριό της μητέρας του, τιμούν ήδη κάθε χρόνο τη μνήμη του με εκδή­λωση αφιε­ρω­μένη στη ζωή και στα τρα­γού­δια του, με τη στήριξη του Δήμου, της Κοι­νό­τη­τας και των τοπικών συλ­λό­γων. Η ονο­μα­σία μιας οδού μετα­τρέ­πει αυτή την ετήσια τιμή σε μόνιμη. Ο δημιουρ­γός των «Τρα­γου­διών της Χαρού­λας», που χάρισε στο ελλη­νικό τρα­γούδι κομ­μά­τια όπως το «Όλα σε θυμί­ζουν», αποκτά επι­τέ­λους μια δική του θέση στον τόπο από όπου ξεκί­νησε η ρίζα της μητέρας του.

Και οι 3 ειση­γή­σεις κοστί­ζουν ελά­χι­στα και προ­σφέ­ρουν πολλά. Το Δημο­τικό Συμ­βού­λιο έχει την ευκαι­ρία να τις εγκρί­νει ομο­φώ­νως.