Ζήσε Μάη μου…

Ζήσε Μάη μου να φας τρι­φύλλι, επέ­λε­ξαν να πουν στους αγω­νιού­ντες Ευρω­παί­ους κατα­να­λω­τές οι 27 ηγέτες της Ε.Ε. την Παρα­σκευή, στη σύνοδο. Αν εξαι­ρέ­σει κανείς την πανη­γυ­ρική ανα­κοί­νωση της συμ­φω­νίας Μπάιντεν-Φον ντερ Λάιεν για τις επι­πλέον ποσό­τη­τες αμε­ρι­κα­νι­κού υγρο­ποι­η­μέ­νου αερίου με τα πολλά θολά σημεία, δεν κατά­φερε να κατα­λή­ξει σε μια δέσμη μέτρων συντο­νι­σμέ­νης και άμεσης εφαρ­μο­γής για να ανα­χαι­τι­στεί η ενερ­γειακή ακρί­βεια. Η Ευρω­παϊκή Ενωση των 450 εκα­τομ­μυ­ρίων πολιτών και πάλι τούτες τις δύσκο­λες ώρες, ενώ θα μπο­ρούσε να δράσει συλ­λο­γικά, είναι όμηρος των επι­μέ­ρους εθνικών συμ­φε­ρό­ντων και στην ουσία αφήνει τις χώρες να αντι­με­τω­πί­σουν όπως μπορεί η καθεμιά αυτή την πρω­το­φανή κρίση. Το μόνο χει­ρο­πια­στό απο­τέ­λε­σμα ήταν η εξαί­ρεση που πήραν Ισπανία και Πορ­το­γα­λία, ώστε να μειώ­σουν τις τιμές του ρεύ­μα­τος για τους κατα­να­λω­τές τους. Οι χώρες του Νότου  είχαν στόχο να καθο­ρι­στεί πλαφόν στη αγορά χον­δρι­κής, στο φυσικό αέριο και να απο­φα­σι­στεί ότι η αγορά ενέρ­γειας θα γίνει κεντρικά από τις Βρυ­ξέλ­λες, όπως έγινε ακριβώς και με τα εμβόλια κατά την παν­δη­μία,  αλλά μόνο ο Ισπανός πρω­θυ­πουρ­γός Πέδρο Σάντσεθ, σε συνερ­γα­σία με τον Πορ­το­γάλο ομόλογό του Αντόνιο Κόστα, έδωσαν πραγ­μα­τική μάχη. Και τα κατά­φε­ραν, φυσικά για τις χώρες τους.