«Η Τουρκία αποσκοπεί στη δημιουργία ενός καθεστώτος μειωμένης κυριαρχίας και συνεπώς δορυφοροποίησης των νησιών»

Πα­ντε­λώς αβά­σι­μη χα­ρα­κτη­ρί­ζει την επι­θε­τι­κή ρη­το­ρι­κή της Τουρ­κί­ας για την απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­ση των νη­σιών του Ανα­το­λι­κού Αι­γαί­ου, με αφορ­μή τις νέες προ­κλή­σεις, o ανα­πλη­ρω­τής κα­θη­γη­τής Δη­μο­σί­ου Διε­θνούς Δι­καί­ου της Νο­μι­κής Σχο­λής του Αρι­στο­τε­λεί­ου Πα­νε­πι­στη­μί­ου Θεσ­σα­λο­νί­κης κ. Μιλ­τιά­δης Σα­ρη­γιαν­νί­δης. Μά­λι­στα, καλεί τους «δη­μο­σιο­λο­γού­ντες» να δια­κό­ψουν κάθε ανα­φο­ρά σε «απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­ση».

Να ση­μειώ­σου­με ότι την πε­ρα­σμέ­νη Δευ­τέ­ρα για πρώτη φορά η Αγκυ­ρα προ­χώ­ρη­σε σε νέα πρό­κλη­ση εις βάρος της Ελ­λά­δας, με υπερ­πτή­ση μη επαν­δρω­μέ­νου σκά­φους UAV των τουρ­κι­κών ενό­πλων δυ­νά­με­ων, πάνω από τη νη­σί­δα Καν­δε­λιούσ­σα Νι­σύ­ρου. Το drone εντο­πί­στη­κε στα 19.000 πόδια.

Ο κ. Μ. Σα­ρη­γιαν­νί­δης δή­λω­σε στη «δ», ότι η Τουρ­κία απο­σκο­πεί στη δη­μιουρ­γία ενός κα­θε­στώ­τος μειω­μέ­νης κυ­ριαρ­χί­ας και συ­νε­πώς δο­ρυ­φο­ρο­ποί­η­σης των νη­σιών που βρί­σκο­νται στην υπο­τι­θέ­με­νη τουρ­κι­κή υφα­λο­κρη­πί­δα, το­νί­ζο­ντας ότι δεν θα πρέ­πει να ανα­πα­ρά­γου­με εμείς το επε­κτα­τι­κό αφή­γη­μα της Τουρ­κί­ας καθώς οι δια­τά­ξεις της Συν­θή­κης της Λω­ζάν­νης, είναι απο­λύ­τως σα­φείς.

Ει­δι­κό­τε­ρα, ο ανα­πλη­ρω­τής κα­θη­γη­τής Δη­μο­σί­ου Διε­θνούς Δι­καί­ου της Νο­μι­κής Σχο­λής του Αρι­στο­τε­λεί­ου Πα­νε­πι­στη­μί­ου Θεσ­σα­λο­νί­κης ανα­φέ­ρει: «Η επι­θε­τι­κή ρη­το­ρι­κή της Τουρ­κί­ας ανα­φο­ρι­κά με την απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­ση των νη­σιών του Ανα­το­λι­κού Αι­γαί­ου και τα Δω­δε­κά­νη­σα είναι πα­ντε­λώς αβά­σι­μη και απο­σκο­πεί στη δη­μιουρ­γία ενός κα­θε­στώ­τος μειω­μέ­νης κυ­ριαρ­χί­ας και συ­νε­πώς δο­ρυ­φο­ρο­ποί­η­σης των νη­σιών που βρί­σκο­νται στην υπο­τι­θέ­με­νη τουρ­κι­κή υφα­λο­κρη­πί­δα. Συ­νε­πώς, θα ήταν ορθό και ωφέ­λι­μο να στα­μα­τή­σει από τους δη­μο­σιο­λο­γού­ντες, η ανα­φο­ρά σε απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­ση. Μια ματιά στις σχε­τι­κές δια­τά­ξεις της Συν­θή­κης της Λω­ζάν­νης αρκεί. Δεν χρειά­ζε­ται να ανα­πα­ρά­γου­με το επε­κτα­τι­κό αφή­γη­μα της απέ­να­ντι πλευ­ράς, που φυ­σι­κά θα συ­νε­χί­σει να υπάρ­χει και στη μετά Ερ­ντο­γάν εποχή».

Πε­ραι­τέ­ρω ο κ. Μ. Σα­ρη­γιαν­νί­δης ανα­φέ­ρει ότι «όσο το ΝΑΤΟ εξα­κο­λου­θεί να εφαρ­μό­ζει το δόγμα Λουνς τα πράγ­μα­τα θα είναι δύ­σκο­λα και άδικα για την Ελ­λά­δα. Η εξαί­ρε­ση της Λή­μνου από τον σχε­δια­σμό των να­τοϊ­κών ασκή­σε­ων είναι ήδη απα­ρά­δε­κτη και αντι-συμ­μα­χι­κή προ­σέγ­γι­ση, στο πνεύ­μα των ίσων απο­στά­σε­ων», ενώ ση­μειώ­νει πως όταν απα­ντά­με με νο­μι­κά επι­χει­ρή­μα­τα στις αβά­σι­μες αι­τιά­σεις της Τουρ­κί­ας, τότε «δί­νου­με υπό­στα­ση στις τε­λευ­ταί­ες δί­νο­ντας το δι­καί­ω­μα στους τρί­τους, ει­δι­κά τους μη κα­λό­πι­στους, να μας πα­ρο­τρύ­νουν να δια­πραγ­μα­τευ­θού­με για τα αβά­σι­μα και ανύ­παρ­κτα που επι­κα­λεί­ται η Τουρ­κία».

Σύμ­φω­να με την Τουρ­κία, τα 23 νησιά τα οποία πρέ­πει να απο­στρα­τιω­τι­κο­ποι­η­θούν είναι όλα τα νησιά της Δω­δε­κα­νή­σου και ονο­μα­στι­κά η Αστυ­πά­λαια, η Ρόδος, η Χάλκη, η Κάρ­πα­θος, η Κάσος, η Τήλος, η Νί­συ­ρος, η Κά­λυ­μνος, το Αγα­θο­νή­σι, η Χάλκη, η Λέρος, οι Λει­ψοί, η Ψέ­ρι­μος, η Πά­τμος, η Σύμη, η Κως και το Κα­στελ­λό­ρι­ζο, καθώς επί­σης και τα νησιά Λέ­σβος, Σάμος, Χίος, Ικα­ρία, Λή­μνος και Σα­μο­θρά­κη.

Το στρα­τιω­τι­κό κα­θε­στώς των πα­ρα­πά­νω νη­σιών ποι­κίλ­λει, με απο­τέ­λε­σμα στην ουσία να υπάρ­χει μία τρι­με­ρής κα­τη­γο­ριο­ποί­η­ση.

Η πε­ρί­πτω­ση της Δω­δε­κα­νή­σου

Τα Δω­δε­κά­νη­σα που κα­τα­λή­φθη­καν από την Ιτα­λία το 1912, κατά τη διάρ­κεια του ιτα­λο­τουρ­κι­κού πο­λέ­μου που ξε­κί­νη­σε μισό χρόνο νω­ρί­τε­ρα (τον Σε­πτέμ­βριο του 1911) για τη Λιβύη, ανα­γνω­ρί­στη­καν ως κτήση της Ιτα­λί­ας με τη Συν­θή­κη της Λω­ζά­νης το 1923, και απο­δό­θη­καν στην Ελ­λά­δα μετά τον Β’ Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο με τη Συν­θή­κη των Πα­ρι­σί­ων (10 Φε­βρουα­ρί­ου 1947). Ει­δι­κό­τε­ρα, το Άρθρο 14 της Συν­θή­κης αυτής όρισε ότι «Η Ιτα­λία εκ­χω­ρεί εις την Ελ­λά­δα εν πλή­ρει κυ­ριαρ­χία τας νή­σους της Δω­δε­κα­νή­σου», ενώ στην συ­νέ­χεια ανα­φέ­ρει ότι «Αι ανω­τέ­ρω νήσοι θα απο­στρα­τιω­τι­κο­ποι­η­θώ­σι και θα πα­ρα­μεί­νω­σιν απο­στρα­τιω­τι­κο­ποι­η­μέ­ναι».

Σύμ­φω­να με την Ελ­λά­δα, όμως – και όπως δια­μη­νύ­ε­ται από το υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών – η Συν­θή­κη των Πα­ρι­σί­ων δεν αφορά και δεν σχε­τί­ζε­ται με την Τουρ­κία, καθώς η Άγκυ­ρα δεν απο­τε­λεί συμ­βαλ­λό­με­νο μέρος αυτής.

Εξάλ­λου, το επί­ση­μο έγ­γρα­φο φέρει τις υπο­γρα­φές των εξής χωρών: ΗΠΑ, Κίνα, Γαλ­λία, Ηνω­μέ­νο Βα­σί­λειο, Σο­βιε­τι­κή Ένωση, Αυ­στρα­λία, Βέλ­γιο, Βρα­ζι­λία, Κα­να­δάς, Αι­θιο­πία, Ελ­λά­δα, Ινδία, Νέα Ζη­λαν­δία, Κάτω Χώρες, Πο­λω­νία, Τσε­χο­σλο­βα­κία, Ου­κρα­νία, Νότια Αφρι­κή, Γιου­γκο­σλα­βία και Ιτα­λία.

Άρα, σύμ­φω­να με την Αθήνα, η Τουρ­κία δεν οφεί­λει και δεν πρέ­πει να εγεί­ρει αξιώ­σεις, επι­κα­λού­με­νη τη συ­γκε­κρι­μέ­νη συν­θή­κη. Η Τουρ­κία ου­σια­στι­κά αμ­φι­σβη­τεί την ίδια την ελ­λη­νι­κή κυ­ριαρ­χία επί των νη­σιών της Δω­δε­κα­νή­σου, ενώ πα­ράλ­λη­λα επι­χει­ρεί να εμ­φα­νι­στεί ως «το­πο­τη­ρη­τής» κα­θε­στώ­των στη δια­μόρ­φω­ση των οποί­ων δεν συμ­με­τεί­χε.

Σύμ­φω­να με την πάγια θέση της Ελ­λά­δας η οποία πε­ρι­γρά­φε­ται και στην ιστο­σε­λί­δα του υπουρ­γεί­ου Εξω­τε­ρι­κών, η Ελ­λά­δα ως κυ­ρί­αρ­χο κρά­τος δεν μπο­ρεί να πα­ραι­τη­θεί από το φυ­σι­κό και νό­μι­μο δι­καί­ω­μα στην άμυνα, σε πε­ρί­πτω­ση απει­λής κατά των νη­σιών ή της επι­κρά­τειάς της, δε­δο­μέ­νων και του ιστο­ρι­κού των ελ­λη­νο­τουρ­κι­κών σχέ­σε­ων (σ.σ. ει­σβο­λή στην Κύπρο) αλλά και των διαρ­κών τουρ­κι­κών απει­λών. Εξ ου, μά­λι­στα, και η δια­τή­ρη­ση στρα­τιω­τι­κών δυ­νά­με­ων στα πα­ρα­πά­νω νησιά.