ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

JA Greece: Εκπαιδεύει τις γενιές μαθητών που θα κληθούν να αλλάξουν την εικόνα της χώρας

Μαίρη Φώτη 1 λεπτό ανάγνωση
ΑΡΓΥΡΗΣ ΤΖΙΚΟΠΟΥΛΟΣ

Tο Σω­μα­τείο Επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας Νέων/Junior Achievement Greece, είναι ένας μη-κερ­δο­σκο­πι­κός ορ­γα­νι­σμός και ιδρύ­θη­κε τον Νο­έμ­βριο του 2005 στην Ελ­λά­δα με σκοπό να εφο­διά­σει μα­θη­τές και φοι­τη­τές με τις δε­ξιό­τη­τες και τις γνώ­σεις που χρειά­ζο­νται, για να βγουν άρτια προ­ε­τοι­μα­σμέ­νοι στο σύγ­χρο­νο επι­χει­ρη­μα­τι­κό κόσμο.

Το πρό­γραμ­μα έχει την έγκρι­ση του Υπουρ­γεί­ου Παι­δεί­ας και υλο­ποιεί­ται υπό την αι­γί­δα της Προ­ε­δρί­ας της Δη­μο­κρα­τί­ας τα τε­λευ­ταία τέσ­σε­ρα χρό­νια. Η Ρόδος είναι ένα από τα νησιά τα οποία έχουν αγκα­λιά­σει από την αρχή το πρό­γραμ­μα, με τη συμ­με­το­χή πολ­λών σχο­λεί­ων και μα­θη­τών κυ­ρί­ως Γυ­μνα­σί­ου και Λυ­κεί­ου.

Για τα σπου­δαία επι­τεύγ­μα­τα του Ορ­γα­νι­σμού που ου­σια­στι­κά εκ­παι­δεύ­ει τις γε­νιές που θα κλη­θούν να επι­χει­ρή­σουν και να δια­μορ­φώ­σουν την ει­κό­να της χώρας στα επό­με­να κρί­σι­μα χρό­νια, μιλά σή­με­ρα στη «δη­μο­κρα­τι­κή» ο γε­νι­κός διευ­θυ­ντής Junior Achievement Greece και πρό­ε­δρος του Εκτε­λε­στι­κού Συμ­βου­λί­ου του JA Europe κ. Αρ­γύ­ρης Τζι­κό­που­λος.

• Το JA Greece, είναι ένας μη κερ­δο­σκο­πι­κός ορ­γα­νι­σμός που εκ­παι­δεύ­ει μα­θη­τές και φοι­τη­τές ώστε να βγουν άρτια προ­ε­τοι­μα­σμέ­νοι στο σύγ­χρο­νο επι­χει­ρη­μα­τι­κό κόσμο. Πότε ξε­κί­νη­σε τη δράση του στην Ελ­λά­δα;

Το Junior Achievement, δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στην Ελ­λά­δα από το 2005. Πρό­κει­ται για μια δράση που ξε­κί­νη­σε από την Αμε­ρι­κή το 1919. Ως ορ­γα­νι­σμός δρα­στη­ριο­ποιού­μα­στε πάνω από 100 χρό­νια πα­γκο­σμί­ως και πλέον το JA έχει φτά­σει με βάση την αξιο­λό­γη­ση από ανε­ξάρ­τη­το φορέα με­τα­ξύ 500 Μη Κυ­βερ­νη­τι­κών Ορ­γα­νώ­σε­ων, να είναι ο 7ος στη σειρά σε πα­γκό­σμια κλί­μα­κα.

Επί­σης είναι ο με­γα­λύ­τε­ρος εκ­παι­δευ­τι­κός ορ­γα­νι­σμός πα­γκο­σμί­ως. Την προη­γού­με­νη χρο­νιά εκ­παι­δεύ­σα­με 14.000.000 μα­θη­τές σε πάνω από 100 χώρες σε όλο τον κόσμο. Στην Ελ­λά­δα από το 2005 έως σή­με­ρα έχου­με κα­τα­φέ­ρει να εκ­παι­δεύ­σου­με πάνω από 180.000 μα­θη­τές συ­νο­λι­κά σε όλες τις βαθ­μί­δες, ξε­κι­νώ­ντας από το δη­μο­τι­κό σχο­λείο και φτά­νο­ντας μέχρι το Πα­νε­πι­στή­μιο.

• Η επι­λο­γή των σχο­λεί­ων και των μα­θη­τών πώς γί­νε­ται, ποια είναι η δια­δι­κα­σία;

Ολα τα προ­γράμ­μα­τά μας πα­ρέ­χο­νται δω­ρε­άν στους μα­θη­τές, διε­ξά­γο­νται σε εθε­λο­ντι­κή βάση έπει­τα από αί­τη­ση που κα­τα­θέ­τει ο εν­δια­φε­ρό­με­νος εκ­παι­δευ­τι­κός που έχει την εκά­στο­τε ομάδα. Εμείς απευ­θύ­νου­με κά­λε­σμα στην αρχή της σχο­λι­κής χρο­νιάς, όπου κα­λού­με τους εκ­παι­δευ­τι­κούς και τα σχο­λεία να συμ­με­τά­σχουν στα προ­γράμ­μα­τα του Junior Achievement. Γί­νο­νται διά­φο­ρες ενη­με­ρώ­σεις και από το Υπουρ­γείο Παι­δεί­ας και από εμάς ανά την Ελ­λά­δα και με αυτό τον τρόπο συμ­με­τέ­χουν τα εν­δια­φε­ρό­με­να σχο­λεία στα προ­γράμ­μα­τά μας. Αυτό είναι ένα πλε­ο­νέ­κτη­μα, αν μπορώ να το θέσω έτσι, ότι τα σχο­λεία και οι μα­θη­τές έρ­χο­νται με τη δική τους θέ­λη­ση. Δεν είναι ένα υπο­χρε­ω­τι­κό μά­θη­μα το οποίο επι­βάλ­λε­ται στα σχο­λεία. Στα τε­λευ­ταία χρό­νια έχου­με τη χαρά η υλο­ποί­η­ση των προ­γραμ­μά­των μας να γί­νε­ται ως επί το πλεί­στον στην πε­ρι­φέ­ρεια και λι­γό­τε­ρο στα με­γά­λα αστι­κά κέ­ντρα. Είναι ση­μα­ντι­κό επί­σης να πούμε ότι η υλο­ποί­η­ση γί­νε­ται κατά 80% σε δη­μό­σια σχο­λεία, κάτι το οποίο δεν ήταν πάντα δε­δο­μέ­νο για εμάς και το 75% των σχο­λεί­ων που συμ­με­τέ­χουν είναι εκτός των με­γά­λων αστι­κών κέ­ντρων, όπως είναι για πα­ρά­δειγ­μα η Αλε­ξαν­δρού­πο­λη, τα Γιάν­νε­να, η Κέρ­κυ­ρα, οι Φούρ­νοι Ικα­ρί­ας, η Κά­λυ­μνος, η Ρόδος, η Κρήτη, η Κα­λα­μά­τα. Οι μα­θη­τές της πε­ρι­φέ­ρειας, κα­τα­γρά­φουν πολ­λές δια­κρί­σεις και έχουν ίσως και με­γα­λύ­τε­ρη διά­θε­ση, όρεξη, δη­μιουρ­γι­κό­τη­τα, φρέ­σκιες ιδέες…

Ο σκο­πός των προ­γραμ­μά­των αυτών είναι σί­γου­ρα να μπο­ρέ­σουν τα παι­διά να έρ­θουν σε επαφή με το κομ­μά­τι της επαγ­γελ­μα­τι­κής τους εξέ­λι­ξης, των επι­χει­ρή­σε­ων, του ερ­γα­σια­κού χώρου αλλά πέρα από αυτό ένα με­γα­λύ­τε­ρο κομ­μά­τι και πιο ση­μα­ντι­κό για εμάς, είναι να μπο­ρέ­σου­με να ανα­πτύ­ξου­με τις ήπιες δε­ξιό­τη­τες των μα­θη­τών στο χώρο της εκ­παί­δευ­σης όχι μόνο στην Ελ­λά­δα αλλά σε ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο, με εξαί­ρε­ση ίσως κά­ποιες σκαν­δι­να­βι­κές χώρες. Τα εκ­παι­δευ­τι­κά συ­στή­μα­τα ανά τον κόσμο δεν καλ­λιερ­γούν αυτές τις δε­ξιό­τη­τες. Τα προ­γράμ­μα­τα και οι δρά­σεις οι δικές μας βγά­ζουν τους μα­θη­τές από τον πα­ρα­δο­σια­κό τρόπο εκ­παί­δευ­σης που έχουν συ­νη­θί­σει, να είναι για πα­ρά­δειγ­μα ο ένας μα­θη­τής δίπλα στον άλλον και να αντα­γω­νί­ζο­νται ποιος θα γρά­ψει πιο με­γά­λο βαθμό, ποιος θα πε­ρά­σει σε πιο καλό πα­νε­πι­στή­μιο…

Εμείς προ­σπα­θού­με να βγά­λου­με τα παι­διά από αυτή τη λο­γι­κή, σκοπό είναι να γί­νο­νται μια ομάδα, να δη­μιουρ­γούν και να υλο­ποιούν μια δική τους ιδέα και να φτά­νουν στο τέλος της σχο­λι­κής χρο­νιάς, αυτή την ιδέα να την έχουν κάνει πράξη.

Τολμώ να πω ότι οι ει­κο­νι­κές εται­ρεί­ες που δη­μιουρ­γούν τα παι­διά στο τέλος της χρο­νιάς θα μπο­ρού­σαν επά­ξια -για να μην πω κα­λύ­τε­ρα- να στα­θούν έξω στην αγορά και να δη­μιουρ­γή­σουν θέ­σεις ερ­γα­σί­ας αλλά και προ­ϊ­ό­ντα και υπη­ρε­σί­ες, που δεν υπάρ­χουν αυτή τη στιγ­μή. Είναι πολλά τα πα­ρα­δείγ­μα­τα ιδεών και εται­ρειών των παι­διών, που έρ­χο­νται να λύ­σουν κοι­νω­νι­κά, οι­κο­νο­μι­κά, και το­πι­κά προ­βλή­μα­τα μέσα από την κοι­νω­νι­κή επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα σε θέ­μα­τα τα οποία εμείς οι με­γα­λύ­τε­ροι δεν έχου­με κα­τα­φέ­ρει να δώ­σου­με λύ­σεις.

• Είναι εξαι­ρε­τι­κά ελ­πι­δο­φό­ρο αυτό που μας πε­ρι­γρά­φε­τε.

Πραγ­μα­τι­κά είναι ελ­πι­δο­φό­ρο, διότι έρ­χε­ται μέσα από το ερέ­θι­σμα που τα ίδια τα παι­διά δέ­χο­νται και όχι από κάτι που εμείς προ­σπα­θού­με να τους επι­βά­λου­με.

• Και όλα αυτά σε ένα εκ­παι­δευ­τι­κό σύ­στη­μα το οποίο πα­ρα­μέ­νει στά­σι­μο για δε­κα­ε­τί­ες, του­λά­χι­στον στην Ελ­λά­δα, την ίδια ώρα που οι εξε­λί­ξεις στον ψη­φια­κό κόσμο είναι κα­ται­γι­στι­κές.

Η τε­χνο­λο­γία, έχει βοη­θή­σει πολύ τα παι­διά της πε­ρι­φέ­ρειας. Υπάρ­χει πλέον όλη αυτή η πρό­σβα­ση στη γνώση και στην πλη­ρο­φο­ρία που ίσως πριν από 15, 20 χρό­νια να μην ήταν τόσο εύ­κο­λο να την έχει ένα παιδί που δια­μέ­νει στη Ρόδο ή στην Κά­λυ­μνο για πα­ρά­δειγ­μα.

Η φε­τι­νή νι­κή­τρια ομάδα, η οποία μά­λι­στα κέρ­δι­σε και στον πα­νευ­ρω­παϊ­κό δια­γω­νι­σμό Φοι­τη­τι­κής Και­νο­το­μί­ας και Επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας JA Europe Enterprise Challenge 2021 συ­να­γω­νι­ζό­με­νη με ομά­δες των άλλων ευ­ρω­παϊ­κών χωρών, κα­τα­σκεύ­α­σε ένα σκου­φά­κι με αι­σθη­τή­ρες για άτομα με προ­βλή­μα­τα όρα­σης το οποίο τα βοη­θά­ει να κο­λυ­μπά­νε μέσα σε πι­σί­να δί­νο­ντάς τους ηχη­τι­κά σή­μα­τα και σή­μα­τα δό­νη­σης όταν φθά­νουν στο τέλος της πι­σί­νας, ή όταν πα­ρεκ­κλί­νουν από τη λω­ρί­δα τους. Αυτό δεν υπάρ­χει στην αγορά και μά­λι­στα τα παι­διά αν και αρ­χι­κά είχαν την ιδέα το σκου­φά­κι αυτό να το προ­ω­θού­σαν σε πα­ρα­ο­λυ­μπιο­νί­κες και αθλη­τές με προ­βλή­μα­τα όρα­σης, θέ­λουν πλέον να την προ­ω­θή­σουν και για τους συ­μπο­λί­τες μας που μπο­ρεί μέχρι σή­με­ρα να μην είχαν τολ­μή­σει να κο­λυ­μπή­σουν λόγω των προ­βλη­μά­των όρα­σης που έχουν και να τους πα­ρέ­χουν τη δυ­να­τό­τη­τα να έρ­θουν σε επαφή με αυτού του εί­δους την άθλη­ση αν το επι­θυ­μούν. Σκε­φτεί­τε λοι­πόν, πόσοι είναι οι άν­θρω­ποι αυτοί ανά τον κόσμο και όλοι εμείς οι με­γά­λοι, οι έμπει­ροι υπο­τί­θε­ται, δεν εί­χα­με κα­τα­φέ­ρει να δώ­σου­με λύση σε αυτό το πρό­βλη­μα με έναν τόσο απλό τρόπο. Κι αυτό είναι ένα πα­ρά­δειγ­μα από τα εκα­το­ντά­δες που βλέ­που­με κάθε χρόνο. Υπάρ­χουν κι άλλες ιδέες, οι οποί­ες μπο­ρεί να έχουν δια­κρι­θεί ή να μην έχουν δια­κρι­θεί, που επί­σης λύ­νουν προ­βλή­μα­τα τα οποία υπάρ­χουν στην κοι­νω­νία μας και μπο­ρεί να μην έχου­με εμείς εγκύ­ψει σε αυτά για να τα αντι­με­τω­πί­σου­με.

Μια ομάδα από την Κα­λα­μά­τα, στις αρχές της σχο­λι­κής χρο­νιάς έφτια­ξε ένα έξυ­πνο κρά­νος το οποίο ήταν συν­δε­δε­μέ­νο με την μη­χα­νή μέσω αι­σθη­τή­ρων κι αν ο ανα­βά­της δεν φο­ρού­σε το κρά­νος του η μη­χα­νή δεν ξε­κι­νού­σε. Σκε­φτεί­τε πόσο ση­μα­ντι­κό είναι αυτό όχι μόνο για τον ανα­βά­τη, αλλά και για τους γο­νείς που σκέ­φτο­νται να αγο­ρά­σουν μη­χα­νά­κι στα παι­διά τους, ή για πα­ρά­δειγ­μα για μια ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία που θα μπο­ρού­σε ίσως να κάνει κά­ποια έκ­πτω­ση στον χρήση του κρά­νους στα ασφά­λι­στρα της χρο­νιάς. Εί­μα­στε πραγ­μα­τι­κά πάρα πολύ χα­ρού­με­νοι γιατί βλέ­που­με αυ­τούς τους νέους αν­θρώ­πους και πόσο δη­μιουρ­γι­κοί είναι και πόσο λει­τουρ­γούν με κα­νό­νες υγιούς επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας και ηθι­κής κι έτσι μέσα από όλο αυτό που εμείς ζούμε και βιώ­νου­με από τους μα­θη­τές και τους φοι­τη­τές, παίρ­νου­με αυτή τη νότα αι­σιο­δο­ξί­ας που ίσως σε κά­ποια άλλα επαγ­γέλ­μα­τα, σε κά­ποιους άλ­λους το­μείς να μην υπάρ­χει αυτή η ευ­και­ρία. Εμείς ακόμα και την πε­ρί­ο­δο της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης, ακόμα και τώρα με την παν­δη­μία, έχου­με την πο­λυ­τέ­λεια να βλέ­που­με την καλή πλευ­ρά της ελ­λη­νι­κής κοι­νω­νί­ας και των παι­διών και πραγ­μα­τι­κά πι­στεύω ότι θα αλ­λά­ξουν τη χώρα μας στα επό­με­να χρό­νια.

• Ου­σια­στι­κά εκ­παι­δεύ­ε­τε, τις γε­νιές που θα κλη­θούν να επι­χει­ρή­σουν και να δια­μορ­φώ­σουν την ει­κό­να της χώρας στα επό­με­να κρί­σι­μα χρό­νια.

Ζή­σα­με όλοι εμείς στα τε­λευ­ταία χρό­νια και βιώ­σα­με την με­τα­νά­στευ­ση μιας ολό­κλη­ρης γε­νιάς. Οταν εγώ ήμουν στην ηλι­κία αυτών των παι­διών και λίγο με­γα­λύ­τε­ρος, δεν πε­ρί­με­να ότι θα ξα­να­ζή­σει η Ελ­λά­δα ένα τέ­τοιο κύμα με­τα­νά­στευ­σης, αλλά να που το ζή­σα­με. Αν προ­σπα­θού­με και θέ­λου­με να προ­σφέ­ρου­με κάτι σε αυτά τα παι­διά, είναι γιατί θέ­λου­με να τους δώ­σου­με από πολύ νωρίς μια πραγ­μα­τι­κή ει­κό­να του τι είναι η αγορά ερ­γα­σί­ας και πώς λει­τουρ­γεί κάθε επάγ­γελ­μα ξε­χω­ρι­στά ώστε από πολύ νωρίς να τα βοη­θή­σου­με να κά­νουν τις ορθές επι­λο­γές. Είναι πολύ σύ­νη­θες στην Ελ­λά­δα να σπου­δά­ζου­με και μετά από τέσ­σε­ρα χρό­νια να τε­λειώ­νου­με μια σχολή και να μην ξέ­ρου­με ούτε γιατί την επι­λέ­ξα­με, ούτε γιατί σπου­δά­σα­με, ούτε τι θα κά­νου­με μετά την απο­φοί­τη­ση. Σε μια πρώτη φάση λοι­πόν θέ­λου­με να δη­μιουρ­γή­σου­με αυτό που λέμε εμείς ευ­τυ­χι­σμέ­να παι­διά, ευ­τυ­χι­σμέ­νους επαγ­γελ­μα­τί­ες.

Αν­θρώ­πους που έχουν κάνει πολύ συ­νει­δη­τές επι­λο­γές και σε δεύ­τε­ρο επί­πε­δο μέσα από αυτή τη δια­δι­κα­σία που περ­νά­νε να έχουν στο πίσω μέρος του μυαλό τους ότι ακόμα κι αν κά­ποια στιγ­μή δεν μπο­ρούν να βρουν τη θέση ερ­γα­σί­ας την οποία θέ­λουν και σπού­δα­σαν, ή αν δεν υπάρ­χει, να έχουν τη γνώση και την εμπει­ρία να τη δη­μιουρ­γή­σουν τε­λι­κά μόνοι τους αντί να φύ­γουν στο εξω­τε­ρι­κό. Και μέσα από αυτή τη θέση ερ­γα­σί­ας να δη­μιουρ­γή­σουν κι άλλες θέ­σεις για τη χώρα. Οπότε τους δί­νου­με κι αυτό το κί­νη­τρο. Βέ­βαια, αυτό δεν ση­μαί­νει ότι όλα τα παι­διά που συμ­με­τέ­χουν στο πρό­γραμ­μα θα γί­νουν επι­χει­ρη­μα­τί­ες ούτε αυτός είναι ο σκο­πός. Πρό­κει­ται για μια άσκη­ση η οποία γί­νε­ται σε ένα ασφα­λές πε­ρι­βάλ­λον στο οποίο τα παι­διά δεν έχουν να χά­σουν τί­πο­τα, αλλά στα­τι­στι­κά γνω­ρί­ζου­με ότι ένας στους τέσ­σε­ρις μα­θη­τές που συμ­με­τέ­χουν στα προ­γράμ­μα­τά μας θα δη­μιουρ­γή­σει τε­λι­κά τη δική του επι­χεί­ρη­ση.

Ωστό­σο, δεν ονει­ρεύ­ο­νται όλα τα παι­διά να γί­νουν επι­χει­ρη­μα­τί­ες αλλά πα­ρα­κο­λου­θώ­ντας τα προ­γράμ­μα­τα κά­νουν πιο συ­νει­δη­τές επαγ­γελ­μα­τι­κές επι­λο­γές βλέ­πο­ντας ότι και μι­κρό­τε­ρα πο­σο­στά ανερ­γί­ας έχουν και πιο γρή­γο­ρη εξέ­λι­ξη στον επαγ­γελ­μα­τι­κό τους κλάδο και συ­να­ντώ­ντας αυτά τα παι­διά αρ­γό­τε­ρα, δια­πι­στώ­νου­με ότι είναι πιο ευ­τυ­χι­σμέ­να και πιο χα­ρού­με­να. Πολλά από αυτά τα παι­διά που πα­ρα­κο­λού­θη­σαν τα προ­γράμ­μα­τά μας και έγι­ναν επι­τυ­χη­μέ­νοι επαγ­γελ­μα­τί­ες, σή­με­ρα είναι είτε συ­νερ­γά­τες του Ορ­γα­νι­σμού, είτε εθε­λο­ντές μέ­ντο­ρες που συ­νερ­γά­ζο­νται μαζί μας και η χαρά που ει­σπράτ­του­με είναι τε­ρά­στια.

• Πόσα παι­διά έχουν εκ­παι­δευ­τεί στην Ελ­λά­δα μέσω των προ­γραμ­μά­των του JA Greece;

Εχου­με εκ­παι­δεύ­σει 160.000 μα­θη­τές στην Ελ­λά­δα. Και πλέον συ­να­ντά­με τα παι­διά μας και στα οι­κο­συ­στή­μα­τα των ελ­λη­νι­κών startup εται­ρειών και στις επι­χει­ρή­σεις. Βλέ­που­με παι­διά τα οποία πλέον είναι επαγ­γελ­μα­τί­ες και είτε θέ­λουν να έρ­θουν στα προ­γράμ­μα­τά μας ως μέ­ντο­ρες εθε­λο­ντές είτε θέ­λουν να στη­ρί­ξουν με άλλον τρόπο τον ορ­γα­νι­σμό. Αν ένα τέ­τοιο πρό­γραμ­μα μπο­ρεί να βοη­θή­σει παι­διά να πά­ρουν εφό­δια για το επαγ­γελ­μα­τι­κό τους μέλ­λον, ακόμα και ένας μα­θη­τής να βοη­θη­θεί, δεν υπάρ­χει με­γα­λύ­τε­ρο κέρ­δος για εμάς…

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.