Κοντά μισό αιώνα…

Σχετικά με τις πρό­σφα­τες ή και παλαιό­τε­ρες πυρ­κα­γιές δεν δια­βά­ζουμε τίποτε  για τα αυθαί­ρετα μέσα σε δάση, τα οποία προ­σπα­θούν να σώσουν από τη φωτιά οι πυρο­σβέ­στες για τα οποία, αν θυμάμαι καλά, είχε ανα­κοι­νω­θεί ότι θα ετίθετο για δια­βού­λευση ένα νέο … χωρο­τα­ξικό νομο­σχέ­διο με νέα … μπόνους (τακτο­ποί­ηση το λένε) για όσους τα «δηλώ­σουν και τα σώσουν»! Λίγο πριν παρα­δο­θούν τα δάση της  Ατικής και πάσης Ελλάδος στις φλόγες, διά­βα­ζουμε στον «Οικο­νο­μικό Ταχυ­δρόμο» μία είδηση που κυριαρ­χεί στον ελλη­νικό Τύπο και στην ελλη­νική κοι­νω­νία ήδη από το 1955! Διά­βα­ζουμε λοιπόν, ότι σε ένα νέο χωρο­τα­ξικό και πολε­ο­δο­μικό νομο­σχέ­διο 110 σελίδων (του προη­γού­μενο του ΣΥΡΙΖΑ ήταν 166 σελίδων, βιβλίο δηλαδή!), το οποίο θα ετίθετο σε δια­βού­λευση, θα παρα­μεί­νουν ανοιχτά αρκετά… παρά­θυρα για κατ’ εξαί­ρεση ενί­σχυση της οικο­δό­μη­σης σε εκτός σχεδίου περιο­χές, διαιω­νί­ζο­ντας την πάγια πολε­ο­δο­μική πολι­τική όλων ανε­ξαι­ρέ­τως των κυβερ­νή­σεων από το 1960. Από τότε, έως και τον τελευ­ταίο Νόμο του 2017, υπάρχει ένα επο­νεί­δι­στο χρονικό  απο­φά­σεων και μέτρων, όπου κυριαρ­χεί το παγκό­σμιας πρω­το­τυ­πίας ευρη­μα­τικό σύνθημα – πρό­κληση «αν το δηλώ­σεις θα το σώσεις», γεμί­ζο­ντας τα κρατικά ταμεία και ψαρεύ­ο­ντας ψήφους (ω! του θαύ­μα­τος σχεδόν πάντα προ­ε­κλο­γικά συμ­βαί­νει αυτό το… σώσιμο). Κοντά μισό αιώνα το πρό­βλημα των αυθαι­ρέ­των έχει κατα­ντή­σει μία πραγ­μα­τική μάστιγα με ευθύνη όλων των κυβερ­νή­σεων, οι οποίες με τις κατά καιρούς επα­να­λαμ­βα­νό­με­νες «νομι­μο­ποι­ή­σεις», δημιουρ­γούν κίνητρα, αφού στην ουσία ενθαρ­ρύ­νουν τους πολίτες να δημιουρ­γούν νέα αυθαί­ρετα, ανα­μέ­νο­ντας μία νέα ρύθμιση, με τελικό απο­τέ­λε­σμα τα αυθαί­ρετα να αυξά­νο­νται συνεχώς και μάλιστα με γεω­με­τρική πρόοδο. Η δικαιο­λο­γία κάθε φορά που προ­βάλ­λουν οι αρμό­διοι υπουρ­γοί ύστερα από κάθε νομι­μο­ποί­ηση,  είναι ότι θα είναι η τελευ­ταία και ότι θα ληφθούν αυστηρά μέτρα για την άναρχη δόμηση, με απειλές άμεσης κατε­δά­φι­σης των νέων αυθαι­ρέ­των  και άλλες εξαγ­γε­λίες , οι οποίες όμως ποτέ δεν εφαρ­μό­ζο­νται.