Ένας χάρτης για το Καστελλόριζο, τον παράδεισο των πεζοπόρων

Ενας χαρ­το­γρά­φος του τόπου μας, ο Στέ­φα­νος Ψημένος, σαρώνει την ελλη­νική γη σπιθαμή προς σπιθαμή. Παράγει χάρτες και ταξι­διω­τικά κείμενα. Αλλά στους τόπους προ­σέρ­χε­ται ευλα­βικά, με συναί­σθηση του χρόνου που απαι­τεί­ται για να νιώσει το ιδίωμα και το βαθύ απο­τύ­πωμα κάθε πολι­τι­σμι­κού οικο­συ­στή­μα­τος.

Από την αρχή έως τώρα, ο Στέ­φα­νος Ψημένος υπη­ρε­τεί τον τόπο παρα­δί­δο­ντας δια­δρο­μές και χάρτες υψηλής ακρί­βειας και σεβα­σμού προς τον ταξι­διώτη. Υπήρξε σκα­πα­νέας, συνε­χί­ζει με συσ­σω­ρευ­μένη εμπει­ρία, με αποδοχή και αμείωτη επι­θυ­μία για νέα έργα. Ο εκδο­τι­κός οίκος Terrain (www.terrainmaps.gr), που ίδρυσε ο ίδιος το 2008, εμπλου­τί­στηκε πρό­σφατα με τη νεότερη προ­σθήκη στη συλλογή των χαρτών, το Καστελ­λό­ριζο. Και έχει σημασία, γιατί είναι ο πρώτος σύγ­χρο­νος χάρτης υψηλής ακρί­βειας που κυκλο­φο­ρεί για το νησί, που, όπως λέει ο Στέ­φα­νος Ψημένος, «θεω­ρεί­ται ο παρά­δει­σος των πεζο­πό­ρων, αφού σχεδόν δεν υπάρ­χουν δρόμοι, και όλο το νησί δια­τρέ­χε­ται από θαυ­μά­σια μονο­πά­τια που είναι σε χρήση εδώ και αιώνες». Στο Καστελ­λό­ριζο «σώζεται σε άριστη κατά­σταση το λιθό­κτι­στο Γαλλικό Μονο­πάτι, ένα εντυ­πω­σιακό μονο­πάτι μήκους 1 χλμ., που κατα­σκεύ­α­σαν οι Γάλλοι την εποχή που κατεί­χαν το νησί στις αρχές του 20ού αιώνα, για να ανε­βά­σουν τα κανόνια τους στις οχυρές θέσεις της ενδο­χώ­ρας».

Ως γνήσιος συγ­γρα­φέας ταξι­διω­τι­κών εμπει­ριών, ο Στέ­φα­νος Ψημένος κάνει εξα­ντλη­τική έρευνα και γράφει έχοντας δικά του βιώματα. Στο Καστελ­λό­ριζο, η χαρ­το­γρά­φηση έγινε το 2017 και οι εργα­σίες ολο­κλη­ρώ­θη­καν στα τέλη του 2020. «Για τα τοπω­νύ­μια αξιο­ποι­ή­θη­καν πλη­ρο­φο­ρίες από τους ντό­πιους αλλά και από παλιούς αγγλι­κούς και γαλ­λι­κούς χάρτες». Απο­τυ­πώ­νο­νται όλες οι αρχαιο­λο­γι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος θέσεις, όπως όλα τα ξωκ­κλή­σια και τα μονα­στή­ρια. Στον χάρτη περι­λαμ­βά­νο­νται και όλα τα νησιά του συμπλέγ­μα­τος (Ρω, Στρογ­γυλή, βρα­χο­νη­σί­δες). Και επι­πλέον, ο χάρτης είναι αδιά­βρο­χος, δεν σκί­ζε­ται. Είναι ένα εκδο­τικό έργο πνοής και ειδικής σημα­σίας.

Πηγή: kathimerini.gr

Νίκος Βατό­που­λος