Δεκτή η τέταρτη αίτηση αναστολής της ποινής ισόβιας κάθειρξης του πρώην διευθυντή της ΑΤΕ Καρπάθου

Δεκτή έγινε χθες από το Πεντα­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου η τέταρτη κατά σειρά αίτηση ανα­στο­λής της ποινής ισόβιας κάθειρ­ξης και 8 ετών, που επέβαλε το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των στον πρώην διευ­θυ­ντή της Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας Καρ­πά­θου, που κρίθηκε ένοχος υπε­ξαί­ρε­σης αντι­κει­μέ­νου ιδιαι­τέ­ρως μεγάλης αξίας από δια­χει­ρι­στή ξένης περιου­σίας εις βάρος του δημο­σίου, ποσού που υπερ­βαί­νει τα 146.735,14 ευρώ κατ’ εξα­κο­λού­θηση και νομι­μο­ποί­η­σης εσόδων από παρά­νομη δρα­στη­ριό­τητα.

Το δικα­στή­ριο για την λήψη της από­φα­σής του συνε­κτί­μησε το γεγονός ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος, μετά την τρο­πο­ποί­ηση του ποι­νι­κού κώδικα, δεν μπορεί να εκτίει ποινή ισόβιας κάθειρ­ξης καθώς το μέγιστο της ποινής που προ­βλέ­πε­ται για τα αδι­κή­ματα που τέλεσε, πλέον, είναι τα 10 έτη.

Θυμί­ζουμε ότι η πρώτη αίτηση ανα­στο­λής της ποινής του εξε­τά­στηκε την 23η Σεπτεμ­βρίου 2019 και απορ­ρί­φθηκε, ενώ την ίδια τύχη είχαν ακόμη δύο αιτή­σεις του που εξε­τά­στη­καν την 16η Ιανουα­ρίου 2020 και την 9η Ιουλίου 2020.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος έχει κριθεί ένοχος υπε­ξαί­ρε­σης αντι­κει­μέ­νου ιδιαι­τέ­ρως μεγάλης αξίας από δια­χει­ρι­στή ξένης περιου­σίας εις βάρος του δημο­σίου, ποσού που υπερ­βαί­νει τα 146.735,14 ευρώ κατ’ εξα­κο­λού­θηση και νομι­μο­ποί­η­σης εσόδων από παρά­νομη δρα­στη­ριό­τητα.

Θυμί­ζουμε ότι ποινή κάθειρ­ξης 7 ετών με ανα­σταλ­τικό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα υπό τον περιο­ρι­στικό όρο της απα­γό­ρευ­σης εξόδου από τη χώρα έχει επι­βλη­θεί στον πρώην συνέ­ταιρό του, που κρίθηκε ένοχος νομι­μο­ποί­η­σης εσόδων από παρά­νομη δρα­στη­ριό­τητα και αθώος άμεσης συνέρ­γειας στην υπε­ξαί­ρεση που απο­δί­δε­ται στον πρώτο.

Το δικα­στή­ριο είχε κρίνει εξάλλου αθώους, ελλεί­ψει δόλου, 8 συγκα­τη­γο­ρού­με­νους του που κατη­γο­ρή­θη­καν για παρά­βαση του νόμου για την πρόληψη και κατα­στολή της νομι­μο­ποί­η­σης παρά­νο­μων εσόδων με τις επι­βα­ρυ­ντι­κές μάλιστα δια­τά­ξεις του νόμου 1608/50 περί κατα­χρα­στών δημο­σίου χρή­μα­τος καθώς η τράπεζα είχε δημόσιο χαρα­κτήρα.

Όπως απε­κά­λυψε η “δημο­κρα­τική”, ο πρώην διευ­θυ­ντής της τρά­πε­ζας έχοντας απο­κτή­σει την πλήρη εμπι­στο­σύνη των πελατών της φέρεται να έπεισε 59 εξ’ αυτών να τοπο­θε­τή­σουν τα χρήματά τους σε πράξεις Repos, ήτοι σε διάθεση τίτλων του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου με συμ­φω­νία επα­να­φο­ράς, προ­κει­μέ­νου να επι­τύ­χουν υψη­λό­τερα επι­τό­κια έναντι της τοπο­θέ­τη­σής τους σε κατα­θέ­σεις ταμιευ­τη­ρίου ή προ­θε­σμίας.

Σύμφωνα με τα στοι­χεία, που έχουν προ­κύ­ψει, υπε­ξαί­ρεσε το ποσό των 5.775.080 ευρώ με τη χρήση πλαστών απο­δει­κτι­κών πράξεων Repos, ενώ υπάρ­χουν ενδεί­ξεις για διε­νέρ­γεια αντι­κα­νο­νι­κών πράξεων και στον τομέα των χορη­γη­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων αλλά και ενδεί­ξεις για τη διε­νέρ­γεια αντι­κα­νο­νι­κών πράξεων και επί ασφα­λι­στι­κών εργα­σιών της Αγρο­τι­κής Ασφα­λι­στι­κής μετά από δια­μαρ­τυ­ρία πελάτη.

Πολλά από τα χρήματα που υπε­ξαί­ρεσε φέρο­νται να δια­τέ­θη­καν στην ξενο­δο­χειακή εται­ρεία “ΦΩKIAΣ AE” στην οποία ήταν μέτοχος αλλά και στην “AΓPOTOKTHNOTPOΦIKH AE”.

Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο σε βάρος του πρω­τα­γω­νι­στή του σκαν­δά­λου, με πρόθεση απέ­σπασε τμη­μα­τικά από το ταμείο της τρά­πε­ζας χρη­μα­τικά ποσά από 59 πελάτες και συνέ­τασσε τα σχετικά έντυπα σύμ­βα­σης εξώ­νη­σης δικαιω­μά­των επί τίτλων του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, που υπο­γρά­φο­νταν από τους αντί­στοι­χους πελάτες και τον ίδιο ως διευ­θυ­ντή, παρέ­χο­ντας στην όλη πράξη στοι­χεία εγκυ­ρό­τη­τας και νομι­μο­φά­νειας.

Τις συμ­βά­σεις ουδέ­ποτε κατα­χώ­ρησε στα μηχα­νο­γρα­φικά συστή­ματα και στα λογι­στικά βιβλία της τρά­πε­ζας. Τα ποσά των repos ύψους 5.775.080 ευρώ, ουδέ­ποτε κατα­χώ­ρησε μηχα­νο­γρα­φικά στα συστή­ματα και στα λογι­στικά βιβλία της τρά­πε­ζας με συνέ­πεια οι πράξεις να είναι καθ’ ολο­κλη­ρία ανυ­πό­στα­τες αλλά τα παρα­κρά­τησε με σκοπό την παρά­νομη ιδιο­ποί­ηση χρη­σι­μο­ποιώ­ντας τα για προ­σω­πι­κές του ανάγκες, στο πρόσωπο του δε συντρέ­χουν ιδια­ζό­ντως επι­βα­ρυ­ντι­κές περι­στά­σεις, καθώς εξα­κο­λού­θησε επί μακρό χρόνο την εκτέ­λεση του εγκλή­μα­τος και το αντι­κεί­μενο του είναι ιδιαί­τερα μεγάλης αξίας.