Εφεση κατά της εκδόσεως 40χρονου ομογενή δικηγόρου στις ΗΠΑ

Εφεση κατά του Βου­λεύ­μα­τος του Συμ­βου­λίου Εφετών Δωδε­κα­νή­σου με το οποίο δια­τά­χθηκε η έκδοση στις ΗΠΑ ενός 40χρονου ομογενή δικη­γό­ρου, που συνε­λή­φθη στην Κάλυμνο και κατα­ζη­τείτο για απάτη, ασκή­θηκε χθες από τους συνη­γό­ρους του κ.κ. Στέλιο Κιουρ­τζή και Βάνα Περή, ενώπιον του Αρείου Πάγου.

Το ανώτατο ακυ­ρω­τικό δικα­στή­ριο θα συνε­δριά­σει σε 15 ημέρες και θα εκδώσει την απόφασή του αυθη­με­ρόν.

Οπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», ο 40χρονος, κάτοι­κος προ­σω­ρινά Ενορίας Αγίου Μάμμα Καλύ­μνου, συνε­λή­φθη την 15η Ιουλίου 2020 μετά από έρευνα στην οικία του για κατοχή ναρ­κω­τι­κών και στην πορεία προ­έ­κυψε από σημα­τική αναφορά εξα­κρί­βω­σης από την Υπο­διεύ­θυνση Ανα­ζη­τή­σεων Αρχείου και Ταυ­το­τή­των ότι ανα­ζη­τεί­ται για σύλληψη με σκοπό την έκδοσή του στις αρχές των ΗΠΑ, προ­κει­μέ­νου να δικα­στεί για το αδίκημα της απάτης μέσω καλω­δια­κής επι­κοι­νω­νίας από το έτος 2018.

Το ύψος της ζημίας που φέρεται να προ­κά­λεσε ανέρ­χε­ται στο ποσό των 84.000 δολα­ρίων ΗΠΑ.

Στην έφεσή του εκθέτει εκ νέου ότι το ένταλμα σύλ­λη­ψης του περι­φε­ρεια­κού δικα­στη­ρίου των Ηνω­μέ­νων Πολι­τειών Αμε­ρι­κής για την Ανα­το­λική Περι­φέ­ρεια της Πεν­συλ­βά­νια, αφορά ποι­νι­κές ευθύνες απορ­ρέ­ου­σες από καθαρά δικο­νο­μικά θέματα, τα οποία προ­έ­κυ­ψαν ως απόρ­ροιες ενός αδι­κή­μα­τος πλημ­με­λη­μα­τι­κού χαρα­κτήρα κατά το ελλη­νικό δίκαιο, με το οποίο μάλιστα δεν είχε καμία ανάμιξη.

Επι­πλέον δια­τεί­νε­ται ότι δεν τηρή­θηκε ο τύπος στην δια­δι­κα­σία και ότι σε κανένα απο­λύ­τως σημείο δεν ανα­φέ­ρε­ται η αντί­στοιχη διάταξη του Ελλη­νι­κού Ποι­νι­κού ουσια­στι­κού δικαίου στην οποία προ­βλέ­πε­ται και τιμω­ρεί­ται το αδίκημα της απάτης.

Ισχυ­ρί­ζε­ται επι­πλέον ότι το Συμ­βού­λιο Εφετών όφειλε να εξε­τά­σει, εφόσον δεν κωλυό­ταν από αντί­θετη διάταξη που περιέ­χε­ται σε συνθήκη, αν υπήρχαν ενδεί­ξεις για τη βασι­μό­τητα της κατη­γο­ρίας η οποία απο­δί­δε­ται σε εκείνον που έχει συλ­λη­φθεί και να απο­φαν­θεί, με βάση τα προ­σα­γό­μενα από το κράτος που ζητεί την έκδοση επίσημα απο­δει­κτικά στοι­χεία, αν αυτά θα επέ­τρε­παν τη σύλληψη και την παρα­πο­μπή του εκζη­του­μέ­νου σε Δίκη στην Ελλάδα, σε περί­πτωση που το έγκλημα είχε τελε­στεί σε ελλη­νικό έδαφος.

Υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι εσφαλ­μένα απερ­ρί­φθη το προ­βαλ­λό­μενο από τους πλη­ρε­ξού­σιους δικη­γό­ρους του αίτημα ανα­βο­λής της έκδοσης καθόσον φέρει την ιδιό­τητα του εκζη­του­μέ­νου σε βάρος του οποίου έχει ήδη ασκηθεί ποινική δίωξη για έτερο αδίκημα – πράξη δια­φο­ρε­τική από εκείνη η οποία απο­τε­λεί αντι­κεί­μενο της αίτησης εκδό­σεως, ήτοι για το αδίκημα της κατοχής ναρ­κω­τι­κών ουσιών για απο­κλει­στικά ιδία χρήση.

Τέλος δια­μαρ­τύ­ρε­ται διότι το δικα­στικό συμ­βού­λιο δεν αιτή­θηκε επε­ξη­γή­σεις από το αιτούν την έκδοσή του κράτος των Η.Π.Α. καίτοι υφί­στα­ντο αμφι­βο­λίες για τη δυνα­τό­τητα έκδοσής του αλλά και ότι υπήρξε κακή εκτί­μηση των απο­δεί­ξεων.