Η κρίση του τουρισμού, λόγω πανδημίας, γεννάει ευκαιρίες για τη Βενετία

Προτού η Βενετία γίνει δημο­φι­λής προ­ο­ρι­σμός για εκα­τομ­μύ­ρια του­ρί­στες από όλο τον κόσμο, οι ντόπιοι τηρού­σαν την παρά­δοση των «φλανερί», ενός νωχε­λι­κού περι­πά­του, δηλαδή, χωρίς συγκε­κρι­μένο προ­ο­ρι­σμό ή σκοπό, στα στενά σοκάκια της Γαλη­νο­τά­της. Εκεί συνα­ντού­σαν φίλους και γνω­στούς, συζη­τού­σαν και σε κάποιες περι­πτώ­σεις, απο­λάμ­βα­ναν ένα ποτήρι κρασί.

Σήμερα, αυτή η παλιά συνή­θεια έχει ανα­γεν­νη­θεί. Η παν­δη­μία συνέ­θλιψε την του­ρι­στική κίνηση, που καθι­στούσε αδύνατη την παρα­δο­σιακή βόλτα. Εκα­το­ντά­δες Βενε­τσιά­νοι, πλέον, ιδιαί­τερα όσοι απο­λύ­θη­καν ή τέθηκαν σε δια­θε­σι­μό­τητα, έχουν περισ­σό­τερο χρόνο και χώρο για να απο­λαύ­σουν τους ράθυ­μους ρυθμούς της πόλης και την αχνή ομορφιά της. Ομως, τα χρήματα λείπουν και δεν αρκούν για το κρασάκι ή οτι­δή­ποτε άλλο. Ακόμα και οι παρα­δο­σια­κές ταβέρ­νες ανα­γκά­ζο­νται να γράφουν «στο τεφτέρι» τους λογα­ρια­σμούς των πιστών θαμώνων τους. «Πολλοί λένε, θα σε εξο­φλήσω τον Σεπτέμ­βριο, όταν επι­στρέ­ψουν οι του­ρί­στες», εξηγεί ο Ματέο Σέκι, άνεργος πλέον θυρωρός ξενο­δο­χείου.

Ομως η Βενετία δεν είναι μόνη της σε αυτή τη θέση. Η του­ρι­στική βιο­μη­χα­νία κατέρ­ρευσε και σε άλλες ευρω­παϊ­κές πόλεις, όπως η Βαρ­κε­λώνη και η Πράγα, που στη­ρί­ζο­νταν υπερ­βο­λικά στον του­ρι­σμό και έτσι έμειναν έκθετες στις παρε­νέρ­γειες της παν­δη­μίας.

Πολλοί κάτοι­κοι και του­ρι­στι­κοί επι­χει­ρη­μα­τίες πιστεύ­ουν ότι η παν­δη­μία ανοίγει και το παρά­θυρο μιας ευκαι­ρίας: την ενί­σχυση της βιω­σι­μό­τη­τας των πόλεων, των περι­φε­ρειών, αλλά και του του­ρι­σμού του μέλ­λο­ντος.

Στη Βενετία, οι κάτοι­κοι και η πολι­τική ηγεσία της περι­φέ­ρειας, ελπί­ζουν ότι η πόλη είναι δυνατόν να ανα­πτύ­ξει μία οικο­νο­μία που δεν θα εστιά­ζε­ται απο­κλει­στικά στον του­ρι­σμό, αλλά θα κατα­φέ­ρει να προ­σελ­κύ­σει ξένους επεν­δυ­τές, ενι­σχύ­ο­ντας τα δύο τοπικά πανε­πι­στή­μια και μετα­τρέ­πο­ντας τα εγκα­τα­λε­λειμ­μένα κτίρια σε κέντρα περι­βαλ­λο­ντι­κών ερευνών.

Οπως επι­ση­μαί­νει ο πρό­ε­δρος της Ενωσης Βενετών Ξενο­δό­χων, Κλα­ού­ντιο Σκάρπα, που εκπρο­σω­πεί 430 ξενο­δο­χεια­κές μονάδες της πόλης, η παν­δη­μία είναι μία θαυ­μά­σια ευκαι­ρία για να επα­νε­ξε­τά­σουμε τον του­ρι­σμό. «Είναι ο καιρός να ανα­κτή­σουμε την πόλη. Αλλιώς σε μία διετία, θα δια­μαρ­τυ­ρό­μα­στε ξανά για τον υπερ­του­ρι­σμό».

Ο πρώην δήμαρ­χός της, Πάολο Κόστα, καθη­γη­τής Οικο­νο­μι­κών στο πανε­πι­στή­μιο της Βενε­τίας, Κα Φοσκάρι, συμ­με­ρί­ζε­ται αυτή την άποψη. «Πρέπει να δρά­σουμε τώρα, προτού ανα­πτυ­χθεί εκ νέου ο μαζικός του­ρι­σμός, γιατί δεν θα έχουμε άλλη ευκαι­ρία».

Πριν από την παν­δη­μία, τα ξενο­δο­χεία και οι ξενώνες της Βενε­τίας φιλο­ξε­νού­σαν 10,2 εκα­τομ­μύ­ρια, κυρίως ξένους, επι­σκέ­πτες, οι οποίοι, στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, μετέ­τρε­ψαν την ψυχή της πόλης. Σχεδόν όλα τα μπα­κά­λικα εξε­λί­χθη­καν σε κατα­στή­ματα σου­βε­νίρ, ενώ η αύξηση των ενοι­κίων και οι υπο­τυ­πώ­δεις υπη­ρε­σίες εξώ­θη­σαν χιλιά­δες κατοί­κους να εγκα­τα­λεί­ψουν την πόλη. Το 2009, μάλιστα, οι κάτοι­κοι σκη­νο­θέ­τη­σαν μία πλα­σμα­τική κηδεία της αγα­πη­μέ­νης πόλης τους, με ένα φέρετρο, καλυμ­μένο με την 1.500 ετών σημαία της.

Παρά τις έντονες δια­μαρ­τυ­ρίες  των ντόπιων, όσων δηλαδή, επι­μέ­νουν να κατοι­κούν στην πόλη, κατά του υπερ­του­ρι­σμού, που καθιστά αφόρητη την καθη­με­ρι­νό­τητά τους, λίγοι δρα­στη­ριο­ποι­ή­θη­καν για να αλλάξει η κατά­σταση. Ηδη, με τη μερική άρση των περιο­ρι­σμών στις μετα­κι­νή­σεις στις αρχές Ιουνίου,  που είχαν επι­βλη­θεί λόγω της παν­δη­μίας, η λιμνο­θά­λασσα άρχισε να υπο­δέ­χε­ται λιγο­στούς, μέχρι στιγμής  επι­σκέ­πτες, που στην πλειο­νό­τητά τους είναι κάτοι­κοι της περι­φέ­ρειας του Βένετο.

Ανα­ζη­τώ­ντας λύσεις για τη μετα-κορωνοϊό ανά­πτυξη της Βενε­τίας, οι κάτοι­κοι την προ­τεί­νουν ως τέλεια τοπο­θε­σία για να ζει κανείς, με την πλούσια ιστορία της και την πλήρη απουσία αυτο­κι­νή­των, αλλά και ιδανική έδρα για πολι­τι­στικά κέντρα και ερευ­νη­τικά ιδρύ­ματα από όλο τον κόσμο. Αλλωστε, τώρα δια­θέ­τει ιδα­νι­κούς χώρους για την υλο­ποί­ηση όλων αυτών.

«Πριν από την παν­δη­μία κάθε σχέδιο, κάθε ιδέα, έπρεπε να προ­σαρ­μο­στεί στις ανάγκες του υπερ­του­ρι­σμού. Σήμερα έχει ανοίξει ένας ολό­κλη­ρος νέος κόσμος μπροστά μας», κατα­λή­γει ο πρώην δημο­τι­κός άρχο­ντας της Γαλη­νο­τά­της, Πάολο Κόστα.

ΑNNA MOMIGLIANO / THE NEW YORK TIMES

Πηγή: kathimerini.gr