Λεκτικές προκλήσεις…

Όταν μιλάμε για τα  για τα ελλη­νο­τουρ­κικά,  ακούν και κατα­γρά­φουν στην Άγκυρα, τις Βρυ­ξέλ­λες, την Ουά­σιγ­κτον και σε κάθε πρω­τεύ­ουσα όπου δια­μορ­φώ­νο­νται οι γεω­πο­λι­τι­κοί συσχε­τι­σμοί που μας αφορούν ζωτικά και άμεσα. Όταν για παρά­δειγμα, ο εκπρό­σω­πος της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης δηλώνει πως «περνάμε μία περίοδο λεκτι­κών προ­κλή­σεων  και όχι άλλων ενερ­γειών εκ μέρους της Τουρ­κίας. Δεν είναι μία περί­ο­δος ιδιαί­τε­ρης έντασης… », τότε αυτό που κατα­νο­ούν οι «παίκτες» της γεω­πο­λι­τι­κής σκα­κιέ­ρας,  είναι πως στην περιοχή μας δεν συμ­βαί­νει κάτι ασυ­νή­θι­στο και εξαι­ρε­τικό. Μια χαρά είναι οι  υπερ­πτή­σεις, τα επει­σό­δια στον Εβρο, οι τουρ­κι­κές ακταιω­ροί έξω από τα νησιά , ο Ερντο­γάν  να προ­σεύ­χε­ται στην Αγιά Σοφιά και τώρα να ετοι­μά­ζε­ται και για έρευνες έξω από την Ρόδο και το Καστελ­λό­ριζο. Είναι απλά «λεκτι­κές προ­κλή­σεις». Η κλι­μά­κωση της αντί­δρα­σης της Αθήνας (ορθά μέχρις ώρας) στην εντει­νό­μενη τουρ­κική επι­θε­τι­κό­τητα πόρρω απέχει από βια­στι­κές κ επι­πό­λαιες δηλώ­σεις περί «λεκτι­κών» (μόνο) προ­κλή­σεων χωρίς προ­κλη­τι­κές ενέρ­γειες. Η πραγ­μα­τι­κό­τητα δια­ψεύ­δει …