Επικυρώθηκε η πειθαρχική ποινή σε ιατρό που καταδικάστηκε για ανθρωποκτονία από αμέλεια

Με την υπ’ αρίθμ. Α302/2020 απόφαση του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου απορ­ρί­φθηκε για τυπικό λόγο η προ­σφυγή ιατρού κατά της υπ’ αρίθμ. 15/2014 από­φα­σης του Ανώ­τα­του Πει­θαρ­χι­κού Συμ­βου­λίου του Ιατρι­κού Συλ­λό­γου με την οποία του επι­βλή­θηκε 6μηνη παύση ασκή­σεως του ιατρι­κού επαγ­γέλ­μα­τος.

Κρίθηκε ότι επέ­δειξε απο­δε­δειγ­μένη αμέλεια στα καθή­κο­ντά του με απο­τέ­λε­σμα τον θλιβερό και απρόσµενο θάνατο ενός πατέρα δύο παιδιών, µετά την υποβολή του σε λαπα­ρο­σκο­πική επέµβαση στο στοµάχι.

Το Πει­θαρ­χικό Συμ­βού­λιο έλαβε υπόψη μεταξύ άλλων και τη δια­τα­χθείσα πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη από το Πται­σμα­το­δι­κείο Αθηνών του ιατρού κ. Ιωάννη Βάλβη, χει­ρουρ­γού.

Ο ιατρός έχει κατα­δι­κα­στεί τελε­σι­δί­κως σε ποινή φυλά­κι­σης 15 μηνών με 3ετή ανα­στολή.

Κρίθηκε ένοχος με το ελα­φρυ­ντικό του πρό­τε­ρου έντιμου βίου, ανθρω­πο­κτο­νίας από αμέλεια.

Όπως έγραψε η “δημο­κρα­τική” ο εκλιπών, που είχε δημιουρ­γή­σει δικό του εργο­στά­σιο επε­ξερ­γα­σίας µαρµάρων στο νησί, υπήρξε ιδιαί­τερα δρα­στή­ριος επιχειρηµατικά και ένας καλός οικο­γε­νειάρ­χης µε σχέδια και όνειρα για το µέλλον, έχασε άδικα τη ζωή του σε ηλικία 60 ετών.

Υπήρξε υπέρ­βα­ρος και αντιµετώπιζε προβλήµατα στην υγεία του, έχοντας προβλήµατα σακ­χα­ρώ­δους διαβήτη και στε­φα­νιαίας νόσου και πριν από 4 έτη είχε πραγµατοποιήσει λαπα­ρο­σκο­πική επέµβαση για την τοπο­θέ­τηση γαστρι­κού δακτυ­λίου σε κλινική των Αθηνών.

Τον Φεβρουά­ριο του 2011 απο­φά­σισε να προ­χω­ρή­σει σε επέµβαση αφαί­ρε­σης του δακτυ­λίου και ο ιατρός στον οποίο απευ­θύν­θηκε του πρό­τεινε να πραγµατοποιήσει ταυ­τό­χρονα λαπαροσκοπική-γαστροπλαστική επέµβαση, γνωστή και ως “µανίκι”.

Αφού διε­νερ­γή­θη­καν όλες οι προβλεπόµενες προ­εγ­χει­ρη­τι­κές εξε­τά­σεις υπο­βλή­θηκε στην επέµβαση την 2α Μαρτίου 2011 και όπως δια­τεί­νο­νται οι οικείοι του, ο ιατρός τους ενηµέρωσε µε το πέρας αυτής ότι υπήρχε µια µικρή τρυ­πί­τσα δια­φυ­γής στο στοµάχι του, µετά την αφαί­ρεση του δακτυ­λίου, διότι είχε προ­κα­λέ­σει συµφύσεις. Φέρεται σύµφωνα µε την αγωγή να είχε διευ­κρι­νί­σει ότι δεν είχε ράψει την “τρυ­πί­τσα” δια­φυ­γής γιατί το στοµάχι ήταν λεπτό και αδύνατο.

Στην πορεία ο 60χρονος αντιµετώπιζε πόνους και όπως δια­τεί­νο­νται οι συγ­γε­νείς του, ο ιατρός εµφανιζόταν καθη­συ­χα­στι­κός. Ανέβασε πυρετό, δεν µπορούσε να κοιµηθεί και αισθα­νό­ταν καταβεβληµένος.

Η κατά­στασή του επι­δει­νώ­θηκε στα­διακά και την 12η Μαρτίου 2011 του χορη­γή­θη­καν παυ­σί­πονα και στη συνέ­χεια µορφίνη.

Την 13η Μαρτίου 2011 πραγµατοποιήθηκε χει­ρουρ­γείο για να κλει­στεί η τρύπα στο στοµάχι του, αλλά κατά τη διάρ­κεια του ραψίµατος της τοµής φέρεται να υπέστη ισχαιµικό επει­σό­διο µε αποτέλεσµα να δια­κο­πεί η επέµβαση.

Ο ιατρός φέρεται να είχε πει σε οικεί­ους του ότι η όλη “βλάβη” οφεί­λετο σε έναν µύκητα προερχόµενο από τον φάρυγγά του. Η κατά­στασή του δεν βελ­τιώ­θηκε και υπέστη καρ­διακό επει­σό­διο στην εντα­τική µονάδα, όπου νοση­λευό­ταν. Το απόγευµα της 16ης Μαρτίου 2011 έπεσε σε βυθιό­τητα και κατέ­ληξε την επόµενη ηµέρα.

Σύµφωνα µε έκθεση ιατρο­δι­κα­στή, ο θάνατός του επήλθε συνε­πεία περι­το­νί­τι­δας – σηψαιµίας, που απο­δό­θηκε στην οπή που υπήρχε στο στοµάχι του. Ο ίδιος απο­λο­γού­με­νος υπο­στή­ριξε ότι ο θάνατος επήλθε συνε­πεία απρό­βλε­πτης επι­πλο­κής τονί­ζο­ντας ότι προέβη σε όλες τις ενδε­δειγ­μέ­νες ιατρι­κές ενέρ­γειες κατά τη διάρ­κεια του χει­ρουρ­γείου αλλά και μετεγ­χει­ρη­τικά.

Σημειώ­νε­ται ότι κατά την διάρ­κεια του δεύ­τε­ρου χει­ρουρ­γείου ο ασθενής υπέστη ισχαι­μικό επει­σό­διο.

Την πολι­τική αγωγή εκπρο­σώ­πη­σαν οι δικη­γό­ροι κ.κ. Τσα­μπίκα Δουβή και Αλέ­ξαν­δρος Ανδρου­τσό­που­λος και την υπε­ρά­σπιση ο δικη­γό­ρος κ. Πανα­γιώ­της Γκού­σκος.