Ο Ερκολ από το Μπέργκαμο: Δράμα δεν είναι να μένεις σπίτι, αλλά να βλέπεις τα φορτηγά του Στρατού γεμάτα νεκρούς-Ιούνιο θα πήγαινα διακοπές στη Ρόδο

Ο Ερκολ Μπα­σκέ­νης ή ελλη­νι­στί Ηρακλής Μπα­σκέ­νης, στα 50 πια του, ζει στο Μπέρ­γκαμο.

Γεν­νη­μέ­νος από μητέρα Ελλη­νίδα και πατέρα Ιταλό στο Μπέρ­γκαμο, αυτό το διά­στημα βιώνει τον απόλυτο εφιάλτη με τον κορω­νοϊό. «Το μεγάλο δράμα δεν είναι να είσαι μέσα στο σπίτι, το μεγάλο δράμα είναι να βλέπεις τα φορτηγά του Στρατού με τους νεκρούς» λέει με κόμπο στο λαιμό μιλώ­ντας στο iefimerida.gr για ότι βιώνει ο ίδιος και η οικο­γέ­νεια του. Η σύζυγος και τα τρία παιδιά στο σπίτι. Αυτός κάθε μέρα στο δρόμο για δουλειά, καθώς εργά­ζε­ται σε μεγάλη εταιρία κινητής τηλε­φω­νίας, στον τομέα των βλαβών. Με το όχημα του κάνει χιλιό­με­τρα κάθε μέρα, φτάνει μέχρι και το Μιλάνο. «Λίγο κόσμο βλέπεις παντού. Τίποτε δεν είναι πια το ίδιο» μονο­λο­γεί.

«Βλέ­πουμε σιγά σιγά φως στο Μπέρ­γκαμο και στην Ιταλία -Ιούνιο θα πήγαινα δια­κο­πές στη Ρόδο»

Την Ελλάδα την αγαπά πολύ. Κάθε καλο­καίρι έρχεται για δια­κο­πές. Τώρα είχε κλείσει ήδη για τον Ιούνιο δια­κο­πές στη Ρόδο. Θεωρεί ότι πολύ δύσκολα θα κατα­φέ­ρει να έρθει. Αλλά δεν το βάζει κάτω. «Δεν πει­ρά­ζει και να μην πάμε φέτος δια­κο­πές. Ας είμαστε καλά, να πάμε του χρόνου. Η Ελλάδα μας θα είναι πάντα εκεί. Μας περι­μέ­νει. Το αίμα μου είναι ελλη­νικό, ας γεν­νή­θηκα στο Μπέρ­γκαμο» τονίζει με περίσ­σια αγάπη και περη­φά­νια για τον τόπο της μητέρας του.

Ο Ηρακλής ενη­με­ρώ­θηκε πια ότι τα νούμερα είναι καλύ­τερα στην Ιταλία. «Βλέ­πουμε ένα μικρό φως. Μειώ­θη­καν τα νούμερα της περα­σμέ­νης εβδο­μά­δας που ήταν πολύ μεγάλα. Πάμε λίγο καλύ­τερα» ανα­φέ­ρει ο ίδιος και συμπλη­ρώ­νει για το χρονικό του εφιάλτη στο Μπέρ­γκαμο «Στις 23 Φεβρουα­ρίου άρχισαν να παίρ­νουν τα πρώτα μέτρα. Σιγά-σιγά όμως. Τον Μάρτιο η κατά­σταση δυσκό­λεψε πολύ και φτάσαμε εδώ. Είμαστε πλέον πάνω από 40 ημέρες σε αυτή την κατά­σταση. Η ιταλική κυβέρ­νηση άργησε πολύ, δεν εκτί­μη­σαν σωστά την κατά­σταση. Αργή­σαμε και στο Μπέρ­γκαμο να κατα­λά­βουμε τι συμ­βαί­νει. Υπήρχαν δύο εστίες που ξεκί­νησε το κακό. Οι περιο­χές Αλτζάνο Λομπάρ­ντο και Νέμπρο 10 και 12 χλμ αντί­στοιχα μακριά από το κέντρο του Μπέρ­γκαμο. Εκεί ξεκί­νησε το κακό. Εκεί πήρε… φωτιά η νόσος του κορω­νοϊού».