Κρίμα…

Ειλι­κρινά γιατί μερικοί άνθρω­ποι κάνουν θόρυβο, λέγο­ντας ή γρά­φο­ντας διάφορα εμπαθή,  προ­βάλ­λο­ντας το όποιο προ­σω­πικό τους απω­θη­μένο και προ­τάσ­σο­ντας σε άκαιρες στιγμές το κομ­μα­τικό τους συμ­φέ­ρον; Εδώ λέμε πως θα περά­σουμε με λιγό­τε­ρες απώ­λειες την παν­δη­μία και ασχο­λού­μα­στε με αση­μα­ντό­τη­τες, εν μέσω παγκό­σμιας κρίσης. Αλλάζει το παγκό­σμιο οικο­νο­μικό σύστημα, καταρ­ρέ­ουν στα­θε­ρές, ανα­τρέ­πο­νται δεδο­μένα και δια­μορ­φώ­νε­ται νέο τοπίο σε σειρά πεδίων και εμείς εδώ, και πάλι στον κόσμο μας, περι­χα­ρα­κω­μέ­νοι στα κομ­μα­τικά ταμπού­ρια. Κρίμα…