“Υπερ -Τουρισμός και Κοινωνική Απομόνωση η επόμενη μέρα στη Ρόδο και στα Δωδεκάνησα”

Γράφει η Ελένη Ν. Καρα­γιάννη

Στις Άγιες Ημέρες του Πάσχα που πλη­σιά­ζουν σκε­φτό­μα­στε από ανάγκη όχι μόνο τα θρη­σκευ­τικά μας καθή­κο­ντα της συγ­χω­ρέ­σεως και της αγάπης. Η κοι­νω­νική απο­μό­νωση λόγω της Παν­δη­μίας του Κορω­ναϊού εμάς τους Ροδίτες, τους Δωδε­κα­νή­σιους που είμαστε μεγα­λω­μέ­νοι και μάθαμε να ζούμε με τον του­ρι­σμό μας φέρνει αντι­μέ­τω­πους διάφορα συναι­σθή­ματα που μας προ­κα­λούν άγχος για την συνέ­χιση της καρα­ντί­νας και την επόμενη ημέρα.

Η Ρόδος αν και θα μπο­ρούσε να είναι αυτό­νομη, όπως ήταν κατά την περίοδο της Ιτα­λο­κρα­τίας, εν τούτοις στη­ρί­ζε­ται κυρίως από έσοδα που πηγά­ζουν από τον του­ρι­σμό που απο­τε­λεί έναν από τους κυριό­τε­ρους μοχλούς της εγχώ­ριας οικο­νο­μίας.

Η κοι­νω­νική απο­μό­νωση και των μέτρων προ­στα­σίας που λαμ­βά­νο­νται έρχεται σε αντί­φαση με το του­ρι­στικό προϊόν της χώρας είναι κυρίως η φιλο­ξε­νία, ο αρχαιο­λο­γι­κός μας πλούτος, οι εκδη­λώ­σεις κ.ά. Φαι­νό­μενα όπως αυτά του μαζικού του­ρι­σμού, των πακέτων φιλο­ξε­νίας “all inclusive”, όλα πλέον φαί­νο­νται ότι αλλά­ζουν κι εμείς οι ροδίτες καλού­μα­στε να είμαστε παρό­ντες και ν’ αντι­με­τω­πί­σουμε τις νέες προ­κλή­σεις και τα νέα δεδο­μένα ανοί­γο­ντας τον δρόμο και για τους υπό­λοι­πους.

Το σενάριο για ποιο­τική δια­χεί­ριση του του­ρι­σμού κατά πλειο­ψη­φία, όλα τα προη­γού­μενα χρόνια ήταν μία ουτοπία. Η επόμενη μέρα μετά την καρα­ντίνα θα μας φέρει προ των ευθυνών μας προ­κει­μέ­νου να εφαρ­μό­σουμε και­νο­το­μίες παροχής υπη­ρε­σιών προ­κει­μέ­νου να συνε­χί­σουμε να είμαστε ασφαλής προ­ο­ρι­σμός. Άλλωστε η προ­σέ­λευση επι­σκε­πτών δεν μας εγγυά­ται την απόλυτη ασφά­λεια αλλά δεν μπο­ρούμε να ζήσουμε για το επόμενο διά­στημα χωρίς έσοδα από τον του­ρι­σμό απο­κλει­σμέ­νοι.

Οι επι­χει­ρη­μα­τίες της Ρόδου και οι ιδιο­κτή­τες ξενο­δο­χείων που ζουν κι επεν­δύ­ουν στον του­ρι­σμό απο­τε­λούν το σημα­ντι­κό­τερο κρίκο της οικο­νο­μι­κής ζωής, άλλωστε από αυτούς συντη­ρού­νται χιλιά­δες άλλες οικο­γέ­νειες που εργά­ζο­νται επο­χιακά.

Η επι­μή­κυνση της του­ρι­στι­κής περιό­δου, στα νησιά μας που έχουν ήπιο κλίμα όλο το χρόνο και ζεστές θάλασ­σες, θα συντε­λούσε καθο­ρι­στικά ώστε οι επι­σκέ­πτες μας να μην έρχο­νται μαζικά δύο τρεις μήνες αλλά στα­διακά οπότε θα βελ­τί­ωνε και ποιο­τικά τον του­ρι­σμό. Θα γινόταν καλύ­τερη ποσο­τική δια­χεί­ριση και ισο­κα­τα­νομή των του­ρι­στών αλλά και οι επο­χιακά εργα­ζό­με­νοι θα είχαν δύο ή τρεις περισ­σό­τε­ρους μήνες εργασία και καλύ­τε­ρες συν­θή­κες.

Η ανά­πτυξη και βελ­τί­ωση υπαρ­χου­σών υπο­δο­μών, πχ στις συγκοι­νω­νίες, με τη χρήση μικρών λεω­φο­ρείων, mini bus και απα­γό­ρευση της κίνησης των μεγάλων ειδικά στο κέντρο της πόλης θα βοη­θούσε στην απο­συμ­φό­ρηση της κυκλο­φο­ρίας και σίγουρα την αποφυγή συγκέ­ντρω­σης πολλών ατόμων στις αστικές συγκοι­νω­νίες. Υπο­δο­μές σε όλες τις συγκοι­νω­νίες, στα λιμάνια και γιατί όχι και στα αερο­δρό­μια. Ουσια­στικά η αποφυγή συνω­στι­σμού όπου μέχρι υπήρχε. Παρα­λίες, συγκοι­νω­νίες, εμπο­ρικά κέντρα κλπ. Η λογική της απο­φυ­γής συνω­στι­σμού ακόμα και σε περι­πτώ­σεις που φαντά­ζει σχεδόν αδύνατο όπως στη περί­πτωση της κρουα­ζιέ­ρας. Οι εναλ­λα­κτι­κές μορφές του­ρι­σμού, θρη­σκευ­τι­κός του­ρι­σμός, αθλη­τι­κός του­ρι­σμός κλπ θα μπο­ρού­σαν να φέρουν επι­πλέον έσοδα στα νησιά μας βάσει σωστού προ­γραμ­μα­τι­σμού.

Ο εκ νέου χωρο­τα­ξι­κός σχε­δια­σμός και η προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος. Τα νησιά μας έχουν σε όλες τις περιο­χές όμορφες θάλασ­σες, αρχαία μνημεία. Δίνο­ντας κίνητρα προς τους ιδιώτες ώστε να μπο­ρέ­σουν να εκμε­ταλ­λευ­τούν διά­φο­ρες περιο­χές των νησιών και δη της Ρόδου ανα­δει­κνύ­ο­ντας τις φυσικές ομορ­φιές κάθε τόπου χωρίς να χρειά­ζε­ται να συνω­στί­ζο­νται οι επι­σκέ­πτες σε συγκε­κρι­μένα

σημεία. Άλλωστε η περί­ο­δος της Ιτα­λο­κρα­τίας μας άφησε μεγάλη παρα­κα­τα­θήκη, να λοιπόν η ευκαι­ρία να την αξιο­ποι­ή­σουμε. Παράλ­ληλα με τα κίνητρα που θα πρέπει να δοθούν θα πρέπει ανάλογα να υπάρ­ξουν νόμοι για την προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος και της αιγια­λί­τι­δας ζώνης ή των δασών. Να δημιουρ­γη­θούν δημό­σιες εγκα­τα­στά­σεις όπου οι επι­σκέ­πτες να μην χρειά­ζε­ται να συγκε­ντρώ­νο­νται σε συγκε­κρι­μέ­νες ξενο­δο­χεια­κές μονάδες όπου φυσικά θα υπάρχει συνω­στι­σμός. Οι εγκα­τα­στά­σεις αυτές θα εξυ­πη­ρε­τούν άμεσες ανάγκες για υγεία, άθληση, δια­σκέ­δαση και ψυχα­γω­γία. Παράλ­ληλα να γίνει επα­να­σχε­δια­σμός για τα πακέτα δια­κο­πών all inclusive. Αυτό θα βοη­θούσε και τις τοπικές επι­χει­ρή­σεις.

Τελικά πρέπει να προ­σαρ­μό­σουμε το του­ρι­στικό μας προϊόν στις νέες συν­θή­κες με και­νο­τό­μες ιδέες και να συνε­χί­σουμε. Οι κοι­νω­νι­κοί εταίροι να προ­σα­να­το­λί­ζουν την ενέρ­γειά τους σκε­πτό­με­νοι τις νέες συν­θή­κες. Η επόμενη μέρα μπορεί να μας φέρει ποιο­τικό του­ρι­στικό προϊόν αρκεί να το διεκ­δι­κή­σουμε. Άλλωστε η στάση και των ελλήνων, το φιλό­τιμο και η αγωνία τους για την επόμενη μέρα στον του­ρι­σμό ειδικά εμάς των νησιω­τών, μας δίνει μία επι­πλέον υπε­ρα­ξία έναντι των υπο­λοί­πων αντα­γω­νι­στών μας, γιατί απο­δει­κνύ­ουμε με τη στάση μας ότι σεβό­μα­στε την ανθρώ­πινη ζωή, την υγεία και τον τόπο μας. Μας αξίζει λοιπόν το καλύ­τερο.

Καλή Ανά­σταση!

Ελένη Ν. Καρα­γιάννη Αθλή­τρια Τριά­θλου Από­φοιτη Τμ. Μεσο­γεια­κών Σπουδών του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου Από­φοιτη ΑΣΠΑΙΤΕ παρ. Ρόδου