Ακυρώθηκε η απόφαση του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΡ για την ματαίωση του έργου των αντλιοστασίων Ιαλυσού

Με την υπ’ αρίθμ. 232/2020 απόφαση του 3ου Κλι­μα­κίου της Αρχής Προ­δι­κα­στι­κών Προ­σφυ­γών ακυ­ρώ­θηκε η υπ’ αριθμ. 629/07.12.2019 απόφαση του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑ Ρόδου γενο­μέ­νης δεκτής της προ­σφυ­γής που υπέβαλε η κοι­νο­πρα­ξία Στή­ρι­ξις Τεχνική Α.Ε. – Μηχα­νική Περι­βάλ­λο­ντος Α.Ε.

Η Κοι­νο­πρα­ξία είχε αιτηθεί την ανα­στολή και ακύρωση από­φα­σης που έλαβε τον Δεκέμ­βριο του 2019 το δ.σ. της ΔΕΥΑΡ με την οποία ματαιώ­θηκε η δια­γω­νι­στική δια­δι­κα­σία που βρι­σκό­ταν σε εξέλιξη και αφο­ρούσε στην ανά­δειξη ανα­δό­χου της σύμ­βα­σης του έργου «ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ Η/Μ ΕΡΓΩΝ ΑΝΤΛΙΟΣΤΑΣΙΩΝ ΑΚΑΘΑΡΤΩΝ Δ.Ε. ΙΑΛΥΣΟΥ».

Όπως έγραψε η “δημο­κρα­τική”, με απόφαση που αναρ­τή­θηκε στην Διαύ­γεια τον Αύγου­στο του 2019 είχε εγκρι­θεί κατά πλειο­ψη­φία το πρα­κτικό κατα­κύ­ρω­σης του ηλε­κτρο­νι­κού δια­γω­νι­σμού του εν θέματι έργου, προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 4.193.900,00€ πλέον του ανα­λο­γού­ντος Φ.Π.Α. στην «Κοι­νο­πρα­ξία Στή­ρι­ξις Τεχνική Α.Ε. – Μηχα­νική Περι­βάλ­λο­ντος Α.Ε.».

Πιο συγκε­κρι­μένα ο δια­γω­νι­σμός κατα­κυ­ρώ­θηκε στον ως άνω ανάδοχο με συμ­βα­τικό τίμημα 3.374.960,90€ χωρίς ΦΠΑ.

Η σύμβαση ωστόσο δεν είχε υπο­γρα­φεί, ενώ με την 914/2019 πράξη του Ε’ Κλι­μα­κίου του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου, είχε κριθεί ότι δεν κωλύ­ε­ται η υπο­γραφή της.

Πλην όμως η ΔΕΥΑ Ρόδου απο­φά­σισε την ματαί­ωση του έργου αφού έλαβε υπόψιν μεταξύ άλλων και τα εξής:

– Δεν έχει κοι­νο­ποι­η­θεί στον υπο­ψή­φιο Ανάδοχο το Πρα­κτικό Ελέγχου Δικαιο­λο­γη­τι­κών Κατα­κύ­ρω­σης και Κατα­κύ­ρω­σης του Δια­γω­νι­σμού και άρα δεν έχουν ανα­λη­φθεί νομικές δεσμεύ­σεις έναντι αυτού.

– Η νέα Διοί­κηση της ΔΕΥΑΡ που ανέλαβε τα καθή­κο­ντά της στις 09.10.2019 μελε­τώ­ντας τον φάκελο του έργου, θεωρεί ότι υπάρ­χουν βάσιμοι λόγοι αλλαγής του τεχνι­κού σχε­δια­σμού του έργου αλλά και της δια­δι­κα­σίας υλο­ποί­η­σής του. Κρίθηκε παρα­πέρα ότι το μέσο ποσοστό έκπτω­σης 22,08% για το έργο, 12,29% για τις υπη­ρε­σίες και 6,37% για τις προ­αι­ρέ­σεις, δεν θεω­ρεί­ται συμ­φέ­ρουσα προ­σφορά για τη ΔΕΥΑΡ, από οικο­νο­μική άποψη.

Οι συν­θή­κες αντα­γω­νι­σμού στο στάδιο της δια­γω­νι­στι­κής δια­δι­κα­σίας, κατά την κρίση του Δ.Σ. ήταν μειω­μέ­νες, δεδο­μέ­νου ότι κατ’ ουσία ανοί­χτηκε μόνο μια οικο­νο­μική προ­σφορά λόγω απο­κλει­σμού των άλλων δύο εται­ρειών που συμ­με­τεί­χαν στο στάδιο ελέγχου των δικαιο­λο­γη­τι­κών συμ­με­το­χής.

Στο σχεδόν ταυ­τό­σημο έργο «ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ Η/Μ ΕΡΓΩΝ ΑΝΤΛΙΟΣΤΑΣΙΩΝ ΑΚΑΘΑΡΤΩΝ Δ.Ε. ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ» που εκτε­λεί­ται από την ίδια εται­ρεία, η έκπτωση που προ­σφέρ­θηκε ήταν της τάξης του 54,91%.

Τονί­στηκε εξάλλου ότι η πραγ­μα­τική οικο­νο­μική κατά­σταση της επι­χεί­ρη­σης και οι προ­ο­πτι­κές της, είναι επιει­κώς δυσοί­ω­νες.

Κύριος λόγος οι λογι­στι­κές εγγρα­φές εξω­πραγ­μα­τι­κών εσόδων που η πορεία υλο­ποί­η­σης του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού του 2019 αλλά και των προη­γού­με­νων ετών κατέ­δειξε ότι είναι πρα­κτικά αδύνατο να εισπρα­χθούν.

Το ΑΕΠΠ έκανε δεκτούς ειδι­κό­τερα δύο λόγους της προ­σφυ­γής της ανα­δό­χου κοι­νο­πρα­ξίας και συγκε­κρι­μένα έκρινε ότι δεν προ­κύ­πτει η στοι­χειο­θέ­τηση της

αρμο­διό­τη­τας του Γενικού Διευ­θυ­ντή να γνω­μο­δο­τή­σει στο Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο της επι­χεί­ρη­σης για τη ματαί­ωση του δια­γω­νι­σμού, ακόμη και αν οι λόγοι ματαί­ω­σης άπτο­νται της σκο­πι­μό­τη­τας του έργου και ότι μόνη αρμόδια ήταν η συστα­θείσα από τον ανα­θέ­το­ντα φορέα Επι­τροπή.

Επι­πλέον έκρινε ότι ο ισχυ­ρι­σμός της ΔΕΥΑ Ρόδου ανα­θέ­το­ντος ότι πρέπει να επα­νε­ξε­τα­στεί ο σχε­δια­σμός του έργου στη βάση πολυ­κρι­τη­ρια­κής ανά­λυ­σης δεν συνιστά ουσιώδη λόγο ματαί­ω­σης όπως και ο ισχυ­ρι­σμός ότι δεν επε­τεύ­χθη επαρκής αντα­γω­νι­σμός, επειδή υπο­βλή­θηκε μία μόνο κανο­νική προ­σφορά, ενώ οι άλλες δύο κρί­θη­καν μη κανο­νι­κές, ως μη πλη­ρού­σες τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις των εγγρά­φων της σύμ­βα­σης.

Εκρινε επι­πλέον ότι ο ανα­θέ­των φορέας ανα­φέ­ρε­ται σε πλα­σμα­τική εικόνα ικα­νο­ποι­η­τι­κής ταμια­κής ρευ­στό­τη­τας και προ­σκο­μί­ζει στοι­χεία, προ­κει­μέ­νου να απο­δεί­ξει ότι έχει ληξι­πρό­θε­σμες υπο­χρε­ώ­σεις της τάξης των 4.935.475,60€, χωρίς όμως να παρέχει συγκε­κρι­μένα στοι­χεία για την κάλυψη του συγκε­κρι­μέ­νου έργου, όπως π.χ. το ύψος της δέσμευ­σης πίστω­σης που έχει γίνει πριν την προ­κή­ρυξη της συγκε­κρι­μέ­νης σύμ­βα­σης, στο πλαίσιο του άρθρου 49 του Ν. 4412/2016.