Τσίπρας: Στη «δεύτερη φορά Αριστερά» δεν θα υπάρχει «δεν ξέραμε»

Με αυτή τη φράση-κλειδί ο Αλέξης Τσίπρας έδωσε το στίγμα του απο­λο­γι­σμού που επι­χει­ρεί το κόμμα του για τη δια­κυ­βέρ­νηση 2015-2019, ανα­δει­κνύ­ο­ντας παράλ­ληλα τους βασι­κούς άξονες στους οποίους θα κινηθεί «η δεύτερη φορά».

Δια­δε­χό­με­νος στο βήμα της Κεντρι­κής Επι­τρο­πής τον Γιάννη Δρα­γα­σάκη, ο οποίος παρου­σί­ασε εν περι­λή­ψει τον απο­λο­γι­σμό (σ.σ. από το 80σέλιδο κείμενο που επε­ξερ­γά­σθηκε με τους Θοδωρή Δρίτσα και Αρι­στείδη Μπαλτά), ο κ. Τσίπρας «φωτο­γρά­φισε» τον τίτλο του «νέου» ΣΥΡΙΖΑ , καθώς η απόφαση θα ληφθεί σε επόμενη συνε­δρί­αση της Κεντρι­κής Επι­τρο­πής Ανα­συ­γκρό­τη­σης ώστε να εκφρά­σουν άποψη και οι «σύμ­μα­χοι».

Αφού επι­κα­λέ­σθηκε την Πολι­τική Δια­κή­ρυξη που εγκρί­θηκε πρό­σφατα, ανέ­δειξε το σημείο εκείνο που ανα­φέ­ρει: «Δια­κη­ρύσ­σουμε τη πρόθεση μας να ενώ­σουμε τις δυνά­μεις μας για να οικο­δο­μή­σουμε την Αρι­στερά της εποχής μας. Και καλούμε όλους τους Δημο­κρα­τι­κούς και προ­ο­δευ­τι­κούς πολίτες να εντα­χθούν στον ΣΥΡΙΖΑ – Προ­ο­δευ­τική Συμ­μα­χία». Αυτή ακριβώς η προ­σθήκη, “Προ­ο­δευ­τική Συμ­μα­χία”, συγκε­ντρώ­νει και την αποδοχή των περισ­σό­τε­ρων στε­λε­χών του κόμ­μα­τος, με το αρκτι­κό­λεξο “ΣΥΡΙΖΑ” να παρα­μέ­νει πρώτο συν­θε­τικό του τίτλου, ως ισχυρό, πλέον, brand name.

Κατά τον κ. Τσίπρα μάλιστα, δεν είναι σκόπιμο να διε­νερ­γη­θεί εσω­κομ­μα­τικό δημο­ψή­φι­σμα για τον τίτλο, καθώς μία τέτοια κίνηση πρέπει να επι­λέ­γε­ται για τα μεί­ζο­νος σημα­σίας πολι­τικά θέματα.

Εμείς απο­λο­γι­σμό, οι άλλοι κου­κού­λωμα

Όσο για τον απο­λο­γι­σμό των 4,5 χρόνων δια­κυ­βέρ­νη­σης, ο πρό­ε­δρος του κόμ­μα­τος επι­σή­μανε εξ΄αρ­χής πως πρό­κει­ται για μία δια­δι­κα­σία που μόνο η Αρι­στερά τολμά. Όπως τόνισε:

– Εγκαι­νιά­ζουμε τη δια­δι­κα­σία απο­λο­γι­σμού δημιουρ­γώ­ντας ιστο­ρικό προη­γού­μενο και για τη σχέση πολιτών-πολιτικής. Δεν είναι ενδο­σκό­πιση, ούτε αυτο­μα­στί­γωμα ούτε μελαγ­χο­λική αυτο­κρι­τική, αλλά έχει στραμ­μένο το βλέμμα στον κόσμο. Κάνουμε απο­λο­γι­σμό για να γίνουμε καλύ­τε­ροι, ισχυ­ρό­τε­ροι, δικαιό­τε­ροι.

– Οι άλλοι κου­κού­λω­σαν και εξα­φά­νι­σαν τις δικές τους περιό­δους δια­κυ­βέρ­νη­σης. Επεν­δύ­ουν στη λήθη διότι δεν τους ενδια­φέ­ρει να μην κάνουν τα παλιά λάθη δεν τα θεωρούν λάθη, αλλά ανα­γκαία στοι­χεία της πολι­τι­κής τους». Πολύ πιο γρήγορα απ’ όσο κι εμείς περι­μέ­ναμε, θα έλθει η ώρα και για την απο­τί­μηση Μητσο­τάκη. Μετά την ήττα θα στρα­φούν στην απο­δό­μηση του πρώην αρχηγού και η ζωή θα συνε­χι­στεί.

– Ο κ. Μητσο­τά­κης επι­χεί­ρησε χθες να ειρω­νευ­τεί μιλώ­ντας για απο­λο­γία του ΣΥΡΙΖΑ. Πήρε την απά­ντηση που του αξίζει. Πάει πολύ να μας κουνάνε το δάκτυλο αυτοί που έχουν την ευθύνη για την χρε­ο­κο­πία της χώρας.

Αυτοί πρέπει να απο­λο­γη­θούν.

– Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα απο­λο­γη­θεί, αλλά θα μάθει από τα λάθη και τις παρα­λή­ψεις της πρώτης φοράς Αρι­στερά ώστε να προ­ε­τοι­μα­στούμε κατάλ­ληλα για τη δεύτερη φορά. Προ­σπα­θούν να δια­γρά­ψουν το 2015-2019 και επι­κε­ντρώ­νουν στο πρώτο εξάμηνο του ΄15. Χωρίς εκείνο δεν είμαι βέβαιος ότι θα μπο­ρού­σαμε να βγούμε από τα μνη­μό­νια.

Τα βασικά ερω­τή­ματα για τη «δεύτερη φορά»

Τόσο στην πορεία προς το συνέ­δριο του Μαϊου όσο και στη διάρ­κεια του συνε­δρίου, θα πρέπει – όπως πρό­σθεσε – να απα­ντη­θούν βασικά ερω­τή­ματα όχι μόνο για το «χθες» αλλά και για το «αύριο», διότι «στη δεύτερη φορά Αρι­στερά δεν θα υπάρχει καμία δικαιο­λο­γία, δεν θα υπάρχει ‘δεν ξέραμε’».

Τα εξής:

1. Πώς θα κατα­φέ­ρουμε στη «δεύτερη φορά Αρι­στερά» να ανα­λά­βουμε την ευθύνη όχι μόνο υπoυργείων αλλά και κρί­σι­μων αρμών της εξου­σίας;

2. Πώς θα μπο­ρέ­σουμε να εφαρ­μό­σουμε ένα πρό­γραμμα ριζο­σπα­στι­κών μεταρ­ρυθ­μί­σεων και μεγάλων τομών που θα αλλάξει προς το καλύ­τερο τη ζωή της κοι­νω­νίας;

Ως παρα­δείγ­ματα, ο κ. Τσίπρας ανέφερε:

– Τι κάνουμε με τις τρά­πε­ζες, τα κόκκινα δάνεια, τη προ­στα­σία των δανειο­λη­πτών;

– Τι κάνουμε με την ΤτΕ, όταν συστη­μα­τικά και με σχέδιο υπο­νο­μεύει την ίδια τη κυβέρ­νηση;

– Τι κάνουμε με τους ελεγ­κτι­κούς μηχα­νι­σμούς όταν απο­τε­λούν οι ίδιες εστίες δια­φθο­ράς και κράτος εν κράτει;

– Τι κάνουμε με τη δημόσια διοί­κηση και τους θύλακες δολιο­φθο­ράς του κυβερ­νη­τι­κού έργου;

– Τι κάνουμε με τους εκπρο­σώ­πους της δια­πλο­κής και του παλιού πολι­τι­κού συστή­μα­τος μέρα στις κρα­τι­κές δομές;

– Τι κάνουμε με τους ολι­γάρ­χες που κατέ­χουν μονο­πω­λια­κές θέσεις στα μέσα ενη­μέ­ρω­σης;

Εμείς απο­λο­γού­μα­σταν για το Μάτι, αλλά η τότε φυσική ηγεσία δου­λεύει σήμερα σε θέσεις κλειδιά του πολι­τι­κού μας αντι­πά­λου. Αυτό σημαί­νει ότι και τότε δούλευε για τον πολι­τικό αντί­παλο, ενώ κυβερ­νού­σαμε εμείς. Αφού ξηλώ­σεις την σαπίλα να βάλεις κανόνες για αξιο­κρα­τία και δημο­κρα­τία».

Μέσα σ’ αυτές τις συν­θή­κες, «είμαστε υπε­ρή­φα­νοι», όπως είπε, για ό,τι κατα­φέ­ραμε ή παλέ­ψαμε: «για την τομή που επι­χει­ρή­σαμε σε θέματα εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής (Πρέσπες), το προ­σφυ­γικό, τα μέτρα για διεύ­ρυνση των κοι­νω­νι­κών δικαιω­μά­των (ταυ­τό­τητα φύλου), για τη σύγκρουση με διαπλοκή-ολιγαρχία (ασχέτως εάν δεν κατα­φέ­ραμε πολλά, πολε­μή­σαμε), για την απόδοση δικαιο­σύ­νης σε όσα έκανε παλιό πολι­τικό σύστημα – από τη Novartis και το ΚΕΛΠΝΟ μέχρι μικρό­τε­ρες εστίες δια­φθο­ράς του βαθέος κράτους.

Κυβέρ­νηση νεο­φι­λε­λεύ­θερη και ανίκανη

Ανα­φε­ρό­με­νος στην κυβερ­νη­τική πορεία του πρώτου επτα­μή­νου, ο κ.Τσίπρας μίλησε για «εξαι­ρε­τικά ρευστό» πολι­τικό σύστημα. «Είναι εκπλη­κτική η ταχύ­τητα με την οποία η κυβέρ­νηση διέ­ψευσε μετε­κλο­γικά τον προ­ε­κλο­γικό της εαυτό. Παρότι αφήσαμε γεμάτα ταμεία, κάθε πρό­βλεψη είναι μετέωρη», είπε και έδωσε την ερμη­νεία:  «Η κυβέρ­νηση αφενός είναι προ­ση­λω­μένη στον νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμό και, αφε­τέ­ρου, την δια­κρί­νει παντε­λής ανι­κα­νό­τητα – από το προ­σφυ­γικό μέχρι το ποδό­σφαιρο».

Ως εκ τούτου, επα­νέ­λαβε ότι η κυβερ­νη­τική εξουσία για την Αρι­στερά «δεν είναι αυτο­σκο­πός, αλλά το όχημα της αλλαγής της κοι­νω­νίας, το όχημα για να δημιουρ­γη­θεί ένα μεγάλο κοι­νω­νικό και πολι­τικό μέτωπο που θα αντι­πα­ρα­τε­θεί με την κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη».

Σ’ αυτή τη βάση επα­νέ­λαβε ότι η διεύ­ρυνση και ο μετα­σχη­μα­τι­σμός του ΣΥΡΙΖΑ γίνεται για να αντα­πο­κρι­θεί στην απο­στολή του.  “Να οργα­νώ­σει μια πλατιά, κοι­νω­νική, μαχη­τική και παρεμ­βα­τική αντι­πο­λί­τευση, να δώσει τη μάχη των ιδεών, αλλά και να δια­μορ­φώ­σει ένα πρό­γραμμα ριζο­σπα­στι­κών πολι­τι­κών αλλαγών και κοι­νω­νι­κού μετα­σχη­μα­τι­σμού.

Περί «παλιών» και «νέων»

Ανα­φε­ρό­με­νος μάλιστα στη γνωστή “γκρίνια” για το εάν και πόσο κιν­δυ­νεύει ο ΣΥΡΙΖΑ από όσους μαζικά τώρα εγγρά­φο­νται ως μέλη, ο κ. Τσίπρας έδωσε απά­ντηση… με απο­δέ­κτες παλιούς και νέους:

“Μας λένε κάποιοι καλο­προ­αί­ρετα: Μήπως ανοί­γο­ντας τις πόρτες στον κοι­νω­νικό ΣΥΡΙΖΑ αναρ­ρι­χη­θούν σε θέσεις ευθύνης και πρόσωπα με ιδιο­τε­λείς στόχους. Κρίσιμο ερώτημα. Που όμως δεν αφορά μόνο αυτούς που έρχο­νται στο κόμμα σήμερα, αλλά και αυτούς που είμαστε στο κόμμα πολλά χρόνια. Το ερώτημα αυτό δε μπορεί να απα­ντη­θεί παρά μόνο με κανόνες που θα τηρούμε όλοι. Και βεβαίως με βάθεμα της εσω­κομ­μα­τι­κής δημο­κρα­τίας.

ΠΗΓΉ euro2day.gr