A-τυπος και υπογραμμός: “Kατόπιν ενεργειών μου, εμού του ιδίου”!

Μια από τις μεγα­λύ­τε­ρες πληγές της πολι­τι­κής ζωής της χώρας, είναι το «κατόπιν ενερ­γειών μου». Στη διάρ­κεια των τελευ­ταίων ετών, της οξείας οικο­νο­μι­κής, κοι­νω­νι­κής και ηθικής κρίσης που βιώσαμε, πάθαμε αλλά όπως φαί­νε­ται δεν μάθαμε.

Το πλέον χαρα­κτη­ρι­στικό της τετα­μέ­νης περιό­δου που ακόμα δεν αφήσαμε πίσω, είναι πως η ικα­νο­ποί­ηση των προ­σω­πι­κών φιλο­δο­ξιών, βλέψεων και πολι­τι­κών σκο­πι­μο­τή­των, λει­τούρ­γησε εις βάρος της ενό­τη­τας και της σύμπνοιας που έπρεπε να επι­δεί­ξουν οι εκπρό­σω­ποί μας στο Κοι­νο­βού­λιο (πλην της Χ.Α. που ευκαι­ριακά και συγκυ­ριακά κατέ­λαβε θέση στον Ναό της Δημο­κρα­τίας), αλλά κι εμείς ως κοι­νω­νία για να περά­σουμε ενω­μέ­νοι αυτή την Ατραπό.

Είναι του­λά­χι­στον λυπηρό, να επα­να­λαμ­βά­νο­νται πρα­κτι­κές οι οποίες μας έφεραν στο σημείο που είμαστε σήμερα, όπως το περί­φημο «κατόπιν ενερ­γειών μου», ιδίως πριν καν δρο­μο­λο­γη­θεί οποιασ­δή­ποτε μορφής λύση, αλλά προ­βάλ­λε­ται η πρω­το­βου­λία μόνο και μόνο για να ικα­νο­ποι­η­θεί το «πολι­τικό εγώ».

Θα περί­μενε κανείς, οι σημε­ρι­νοί πολι­τι­κοί, να είναι πιο συνει­δη­το­ποι­η­μέ­νοι για το έργο που έχουν να φέρουν εις πέρας, και που οπωσ­δή­ποτε δεν αφορά μεμο­νω­μένα την προ­σω­πική προβολή των δρα­στη­ριο­τή­των τους.

Οι παρεμ­βά­σεις για την προ­ώ­θηση και επίλυση τοπικών ζητη­μά­των, απαι­τούν του­λά­χι­στον συνεν­νό­ηση και δημιουρ­γία ενιαίου μετώπου. Εκτός κι αν το ζητού­μενο είναι απλώς η φωτο­γρά­φιση του καθενός βου­λευτή ξεχω­ρι­στά στα γραφεία των υπουρ­γών, προ­κει­μέ­νου να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί ως δια­φη­μι­στικό προ­ω­θη­τικό υλικό. Αυτή είναι μιας ξεπε­ρα­σμέ­νης εποχής πολι­τική πρα­κτική, που η κοι­νω­νία την έχει αφήσει πίσω.

Δεν είναι δυνατόν στην πιο κρίσιμη περίοδο για την χώρα μας, που ισορ­ρο­πεί ανάμεσα στο χθες και στο σήμερα, που πασχί­ζει να κάνει βήματα μπροστά προ­σπα­θώ­ντας να απο­τι­νά­ξει τις πολι­τι­κές αμαρ­τίες μιας ολό­κλη­ρης εποχής, να μην μπορούν να αντι­λη­φθούν οι πολι­τι­κοί ότι πρέπει κι οι ίδιοι να αλλά­ξουν. Να οικο­δο­μή­σουν άλλη σχέση μεταξύ τους, με τους πολίτες, με την κοι­νω­νία.

Οι εποχές άλλαξαν και καλά θα κάνουν να αλλά­ξουν νοο­τρο­πία και οι πολι­τι­κοί. Δια­φο­ρε­τικά, θα τους παρα­σύ­ρουν τα απόνερα, της πολι­τι­κής τρι­κυ­μίας που σάρωσε τα τελευ­ταία χρόνια τη χώρα και παίρνει μαζί της, ό,τι δεν είναι αρκετά ισχυρό να σταθεί στο νέο τοπίο που δια­μορ­φώ­νε­ται.