Κατέθεσε η χήρα του δολοφονηθέντος από εξαρτημένο ηρωινομανή

Κατά­θεση ενώπιον της τακτι­κής Ανα­κρί­τριας Ρόδου έδωσε χθες στο πλαίσιο της κυρίας Ανά­κρι­σης, που διε­νερ­γεί­ται, για την δολο­φο­νία του Ι. Μ. του Β. 43 ετών, κάτοι­κου εν ζωή Κρη­τη­νίας, η χήρα του, υπο­βάλ­λο­ντας ταυ­τό­χρονα και δήλωση υπο­στή­ρι­ξης της κατη­γο­ρίας δια των πλη­ρε­ξου­σίων δικη­γό­ρων της κ.κ. Στέλιου Κιουρ­τζή και Ιωάννη Ιωαν­νίδη.

Η χήρα περιέ­γραψε εκ νέου τις συν­θή­κες κάτω από τις οποίες δήλωσε την εξα­φά­νιση του συζύγου της αλλά και το γεγονός ότι υπο­ψιά­στηκε ότι κάτι κακό είχε συμβεί με δράστη τον Σ. Σ. του Φ. 46 ετών, κάτοικο Εμπωνας, με τον οποίο ο 43χρονος είχε συναλ­λα­γές ναρ­κω­τι­κών.

Στην δήλωση υπο­στή­ρι­ξης της κατη­γο­ρίας που υπέβαλε ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

«Τυγχάνω χήρα του δολο­φο­νη­θέ­ντος Ι. Μ. του Β. και της Σ., κατοί­κου εν ζωή Κρη­τη­νίας Ρόδου, με τον οποίο είχαμε τελέσει νόμιμο θρη­σκευ­τικό γάμο στις 16-08-2003, που ιερο­λο­γή­θηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωρ­γίου στην Κρη­τη­νία της Ρόδου. Την 06η Νοεμ­βρίου 2019, ημέρα Τετάρτη, στην Ρόδο, ο καθ’ ου σκότωσε το σύζυγό μου πυρο­βο­λώ­ντας τον με μία κυνη­γε­τική καρα­μπίνα στο σώμα, στο λαιμό και στο πρόσωπο. Να σας επι­ση­μάνω ότι ο καθ’ ου – κατη­γο­ρού­με­νος είχε ανα­φαν­δόν άμεσο δόλο να αφαι­ρέ­σει τη ζωή του συζύγου μου, οργα­νώ­νο­ντας και προ­σχε­διά­ζο­ντας συνάμα την εγκλη­μα­τική του ενέρ­γεια, αφού τον ανέμενε σε ερημική τοπο­θε­σία της επαρ­χια­κής οδού Έμπωνα – Σιαννών στην Ρόδο (3ο χιλ.), φέρο­ντας μαζί του το ανωτέρω όπλο και φορώ­ντας μία ζώνη – γιλέκο με φυσίγ­για (σφαίρες)!!!

Επι­πρό­σθετα, όταν μετά τον πρώτο πυρο­βο­λι­σμό που δέχθηκε ο σύζυγός μου από το δράστη, αυτός (ήτοι ο σύζυγός μου) προ­σπά­θησε να δια­φύ­γει, όντας ήδη σοβαρά τραυ­μα­τι­σμέ­νος, ο καθ’ ου τον κατα­δί­ωξε και τον πυρο­βό­λησε και άλλες φορές ολο­κλη­ρώ­νο­ντας με τον τρόπο αυτό το ειδε­χθές και προ­με­λε­τη­μένο έγκλημά του, όπως άλλωστε ο ίδιος ομο­λό­γησε ενώπιον των ανδρών της Υ.Α. μετά τη σύλληψή του κατά τη διάρ­κεια της αστυ­νο­μι­κής προ­α­νά­κρι­σης.

Προ­κει­μέ­νου δε να καλύψει την απο­τρό­παια πράξη του και να προ­φυ­λα­χθεί, αφού βεβαιώ­θηκε ότι ο σύζυγός μου ήταν νεκρός, περι­συ­νέ­λεξε τα κινητά τηλέ­φωνα του θύματος τα οποία και κατέ­στρεψε, κρύ­βο­ντας τα κομ­μά­τια τους σε σημείο που απείχε από τον τόπο της δολο­φο­νίας, ενώ επι­προ­σθέ­τως περι­συ­νέ­λεξε και τους κάλυκες από τα φυσίγ­για που χρη­σι­μο­ποί­ησε για να μην αφήσει κανένα απο­λύ­τως ίχνος.

Στη συνέ­χεια μάλιστα έκρυψε σε δύο δια­φο­ρε­τι­κές τοπο­θε­σίες την κυνη­γε­τική καρα­μπίνα και τη ζώνη – γιλέκο με τα φυσίγ­για που φορούσε (!!!).

Μετά τη σύλληψή του από τους άνδρες της Υ.Α. ο καθ’ ου οδη­γή­θηκε ενώπιον της Αξιο­τί­μου κ. Εισαγ­γε­λέως Πρω­το­δι­κών Ρόδου, η οποία του άσκησε μεταξύ άλλων και ποινική δίωξη για το κακούρ­γημα της ανθρω­πο­κτο­νίας εκ προ­θέ­σεως τελε­σθείσα σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση (άρθρο 299 παρ. 1 ΠΚ), που τέλεσε κατά του συζύγου μου, όπως σας αναφέρω ανωτέρω, παρα­πέ­μπο­ντάς τον ενώπιόν σας, προ­κει­μέ­νου να απο­λο­γη­θεί στο πλαίσιο της δια­τα­χθεί­σας Κύριας Ανα­κρί­σεως που θα διε­νερ­γή­σετε.

Κατόπιν τούτων δια της παρού­σας σας δηλώνω, με την ανωτέρω ιδιό­τητά μου, ήτοι ως χήρα του απο­βιώ­σα­ντος – δολο­φο­νη­θέ­ντος συζύγου μου και ως ανή­κουσα στην οικο­γέ­νεια του θύματος (άρθρο 932 εδ. γ ΑΚ), ότι παρί­στα­μαι ως πολι­τι­κώς ενά­γουσα κατά του καθ’ ου – κατη­γο­ρου­μέ­νου προς υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας, έχοντας σαφώς δικαί­ωμα κατά τις δια­τά­ξεις του ΑΚ σε χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση λόγω της ψυχικής οδύνης, που υπέστην, υφί­στα­μαι και θα συνε­χίσω να υφί­στα­μαι από την ως είρηται αξιό­ποινη συμπε­ρι­φορά του και τον εξ αιτίας αυτής επώδυνο και απροσ­δό­κητο θάνατο του συζύγου μου, [ήτοι για την πράξη της ανθρω­πο­κτο­νίας εκ προ­θέ­σεως τελε­σθεί­σας σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση του συζύγου μου Ιωάννη Ματ­θαίου του Βασι­λείου και της Στα­μα­τίας, (άρθρο 299 παρ. 1 ΠΚ) που τελέ­σθηκε στην Ρόδο στις 06-11-2019], της ψυχικής μου οδύνης συνι­στα­μέ­νης στην έντονη στε­να­χώ­ρια που υπέστην και συνε­χίζω να υφί­στα­μαι από αυτήν (ήτοι από την ως είρηται αξιό­ποινη πράξη του καθ’ ου – κατη­γο­ρου­μέ­νου)».