«Ο Αντώνης Καμπουράκης είναι ο άνθρωπος των λύσεων και όχι των υποσχέσεων»

Ο κ. Μιχάλης Σοκο­ρέ­λος, γεν­νή­θηκε στη Ρόδο το 1957. Είναι παντρε­μέ­νος με την Ζωή Λούπη και έχουν τρεις γιους, τον Βλάση, τον Σωτήρη και τον Αλέ­ξαν­δρο.

Απο­φοί­τησε από το Βενε­τό­κλειο Λύκειο και εισήχθη στην Ιατρική Σχολή Αθηνών από τους πρώτους, το 1975.

Εξέτισε τη θητεία του στην Πολε­μική Αερο­πο­ρία ως έφεδρος Αξιω­μα­τι­κός, από το 1982 έως το 1984, στο 251 ΓΝΑ, και στην 117 ΠΜ στη Μοίρα 339 Ανα­χαί­τι­σης ως προϊ­στά­με­νος της Ιατρι­κής Υπη­ρε­σίας.

Μετά τη στρα­τιω­τική του θητεία, υπη­ρέ­τησε στο Νοσο­κο­μείο ατυ­χη­μά­των ΚΑΤ, όπου και έλαβε την ειδι­κό­τητα του χει­ρουρ­γού ορθο­πε­δι­κού.

Υπη­ρέ­τησε ως επι­με­λη­τής από το 1990, και από το 2009 έως σήμερα ως Διευ­θυ­ντής, στην Ορθο­πε­δική Κλινική του ΓΝ Ρόδου.

Έχει δια­τε­λέ­σει εκπρό­σω­πος των Ιατρών στο ΔΣ του Νοσο­κο­μείου για δύο θητείες, και μέλος του Ιατρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου. Επίσης έχει δια­τε­λέ­σει Γενικός Γραμ­μα­τέας, Αντι­πρό­ε­δρος και Πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Νοσο­κο­μεια­κών Ιατρών.

Διε­τέ­λεσε Νομαρ­χια­κός Σύμ­βου­λος από το 2006 έως το 2010. Γνωστός στους Ροδίτες και στον ιατρικό κόσμο, εκλέ­χθηκε με την δημο­τική παρά­ταξη «Με Δύναμη για τη Ρόδο» του κ. Αντώνη Καμπου­ράκη και στις πρό­σφα­τες δημαι­ρε­σίες, ανα­δεί­χθηκε σχεδόν παμ­ψη­φεί, πρό­ε­δρος του νέου Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου Ρόδου.

Σήμερα, μιλάει στην «δημο­κρα­τική» για τα νέα του καθή­κο­ντα, για την απόφασή του να συστρα­τευ­τεί με τον νέο δήμαρχο κ. Αντώνη Καμπου­ράκη, για την εκλογή του ως πρό­ε­δρος του νέου δημο­τι­κού συμ­βου­λίου Ρόδου, για τον ‘Κλεισθένη’ αλλά και για την κατά­σταση στο Νοσο­κο­μείο Ρόδου, εκφρά­ζο­ντας την πικρία του για την εγκα­τά­λειψή του…

Η συνέ­ντευξη ανα­λυ­τικά:

• Κύριε Σοκο­ρέλο, συστρα­τευ­τή­κατε με τον κ. Αντώνη Καμπου­ράκη. Νιώθετε δικαιω­μέ­νος και πώς το απο­φα­σί­σατε ύστερα από πολλά χρόνια, αφού σας θυμό­μα­στε ότι και παλαιό­τερα ήσασταν αιρετός στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση –τότε Νομαρ­χιακή Αυτο­διοί­κηση Δωδε­κα­νή­σου;

Αυτή την φορά, απο­φά­σισα ύστερα από πολλή και ώριμη σκέψη. Την προη­γού­μενη φορά, το θυμάστε κι εσείς, ήμουν υπο­ψή­φιος με την Νέα Δημο­κρα­τία –στην οποία ανήκω- για να βοηθήσω την προ­σπά­θεια που έγινε για τη Νομαρ­χία Δωδε­κα­νή­σου. Τότε, ο Γιάννης Μαχαι­ρί­δης, κέρδιζε με πολύ υψηλά ποσοστά, Ωστόσο, παρά τα προ­βλή­ματα με την υπο­ψη­φιό­τητα του κ. Κώστα Σαρή, την τελευ­ταία ώρα συστρα­τευ­τή­καμε με τον Βασίλη Υψη­λά­ντη, ο οποίος έλαβε ένα πολύ καλό ποσοστό. Βέβαια, τότε ήταν η πρώτη μου επαφή με την Τοπική Αυτο­διοί­κηση. Ήταν για μένα μια μεγάλη εμπει­ρία. Υπήρξε μια άλλη κατά­σταση στην χώρα, ήρθε η οικο­νο­μική κρίση, τα μνη­μό­νια και βρε­θή­καμε να κιν­δυ­νεύ­ουμε να βρε­θούμε εκτός ευρω­ζώ­νης. Όλα αυτά δημιούρ­γη­σαν μια μεγάλη απαξία των πολιτών απέ­να­ντι στην πολι­τική και στους πολι­τι­κούς. Με τέτοιο κλίμα, δεν ήθελα να δρα­στη­ριο­ποι­ηθώ στα κοινά. Οι καιροί αλλά­ζουν. Τα προ­βλή­ματα στην Ρόδο συσ­σω­ρεύ­τη­καν και ο κόσμος ήθελε αλλαγή –ειδικά για τον Δήμο Ρόδου. Στην δεδο­μένη στιγμή, πίστεψα πως μπο­ρούσα να αναλάβω κι εγώ την ευθύνη που μου ανα­λο­γεί. Δεν είχα ποτέ ξανά την εμπει­ρία του πρώτου βαθμού Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης.

Πιστεύω ότι ο Αντώνης Καμπου­ρά­κης είναι ο μόνος που μπορεί να αξιο­ποι­ή­σει όλες αυτές τις δυνα­τό­τη­τες της Ρόδου. Είναι ένας άνθρω­πος ο οποίος έχει τις γνώσεις, τις εμπει­ρίες, τις επαφές και τις σχέσεις που απαι­τούν οι καιροί από έναν σύγ­χρονο δήμαρχο. Το γεγονός και μόνο, ότι βγήκε μπροστά να το τολ­μή­σει, να βρει τους καλύ­τε­ρους που μπορούν να βοη­θή­σουν το νησί μας να κάνει το μεγάλο άλμα μπροστά, με έπεισε να πω το ναι! Είναι ένας άνθρω­πος των λύσεων και όχι των υπο­σχέ­σεων. Από αυτές έχουμε χορ­τά­σει. Έργα χρεια­ζό­μα­στε και μάλιστα άμεσα. Χωρίς καμία υπερ­βολή, πιστεύω ότι ο Αντώνης Καμπου­ρά­κης είναι η μεγάλη ευκαι­ρία της Ρόδου, η ευκαι­ρία που χρειά­ζε­ται το σμα­ρα­γδέ­νιο μας νησί για να λάμψει ξανά στα μάτια όλου του κόσμου. Προ­πά­ντων είναι άφθαρ­τος και έχει την εμπι­στο­σύνη και την εκτί­μηση του κόσμου.

• Στις πρό­σφα­τες δημαι­ρε­σίες, ανα­δει­χθή­κατε σχεδόν παμ­ψη­φεί, πρό­ε­δρος του νέου Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου Ρόδου. Θα ήθελα το σχόλιό σας.

Θα έλεγα σχεδόν ομόφωνα αφού δεν υπήρχαν άκυρα. Μόνον τα δύο λευκά της παρά­τα­ξης του κ. Καλετού Πότσου. Αυτό το γεγονός από μόνο του, με συγκι­νεί και με γεμίζει με ευθύνη για τα νέα μου καθή­κο­ντα ως προ­έ­δρου του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου Ρόδου, να είμαι αντι­κει­με­νι­κός που θα απευ­θύ­νο­μαι σε όλο το Σώμα, ανε­ξαρ­τή­τως από πού προ­έρ­χο­μαι.

• Πώς είδατε το κλίμα στις δημαι­ρε­σίες –αν και είναι ακόμη πολύ νωρίς;

Για πρώτη εμπει­ρία ήταν εξαι­ρε­τική. Αν λάβουμε υπόψη το προ­ε­κλο­γικό κλίμα που δεν μπορώ να πω ότι ήταν και ό,τι καλύ­τερο αφού υπήρξαν πάρα πολλές ίντρι­γκες, επι­θέ­σεις κ.λπ. Προ­σπαθώ και θέλω να είμαι αντι­κει­με­νι­κός και να μην ξεκι­νήσω κατη­γο­ρώ­ντας τους προ­κα­τό­χους μας και μηδε­νί­ζο­ντας ό,τι έχουν κάνει ή δεν έκαναν. Αυτό που είχα δηλώσει και προ­ε­κλο­γικά είναι ότι ο καθένας στο μέτρο των δυνα­το­τή­των του, προ­σπα­θεί να προ­σφέ­ρει από την πλευρά του.

• Οι αλλαγές στον ‘Κλεισθένη’ εκτι­μάτε πως θα λει­τουρ­γή­σουν προς την θετική κατεύ­θυνση για το νέο δημο­τικό συμ­βού­λιο Ρόδου;

Μόνο θετικό είναι. Είδαμε τον προη­γού­μενο νόμο στην πράξη. Ο ‘Κλεισθένης’ μάς δίνει την δυνα­τό­τητα για συνερ­γα­σίες και σε αυτό το πλαίσιο κινη­θή­καμε με την σύμπραξή μας με την παρά­ταξη του κ. Στράτου Καρίκη. Βέβαια, ίσως σε άλλες περιο­χές να υπάρξει ακυ­βερ­νη­σία, στην Ρόδο όμως, δεν θα το επι­τρέ­ψουμε. Άλλωστε όλοι μας για το καλό του τόπου θέλουμε να δου­λέ­ψουμε.

• Ποια προ­βλή­ματα βλέπετε στην Ρόδο;

Κοι­τάξτε, το έχω ξαναπεί. Η Ρόδος μας, είναι ένας ευλο­γη­μέ­νος τόπος, ένα νησί προι­κι­σμένο από τη φύση, με μακραί­ωνη ιστορία και πολι­τι­σμό. Οι Ροδίτες είναι άνθρω­ποι εργα­τι­κοί και φιλό­τι­μοι, με ανοιχτά μυαλά και ανοι­χτούς ορί­ζο­ντες. Ξέρουν να δημιουρ­γούν και να προ­ο­δεύ­ουν. Ζούμε σε ένα νησί που δια­χρο­νικά απο­τε­λεί δια­φή­μιση για τον ελλη­νικό του­ρι­σμό και είναι το χαμό­γελο στο καλύ­τερο πρόσωπο της Ελλάδας. Είναι ένα νησί παγκό­σμιας ακτι­νο­βο­λίας. Ανα­γνω­ρί­ζε­ται ως ένας από τους σπου­δαιό­τε­ρους του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς. Έχει προ­σφέ­ρει τόσα στη χώρα, αλλά έχει πάρει πίσω πολύ λιγό­τερα από όσα δικαιού­ται, και της ανα­λο­γούν. Δυστυ­χώς, το νησί μας δεν έχει κατα­φέ­ρει να επι­λύ­σει βασικά ζητή­ματα καθη­με­ρι­νό­τη­τας, τα οποία θα έπρεπε να θεω­ρού­νται αυτο­νό­ητα. Εξα­κο­λου­θούν ακόμη και σήμερα να παρα­μέ­νουν μεγάλα ζητού­μενα θέματα, όπως ο ηλε­κτρο­φω­τι­σμός και η ενερ­γειακή επάρ­κεια, η ύδρευση, το οδικό δίκτυο και συνο­λι­κό­τερα, οι υπο­δο­μές κ.λπ. Η Ρόδος, έχει ανάγκη από ένα νέο ξεκί­νημα. Ήρθε η ώρα να διεκ­δι­κή­σουμε και να κερ­δί­σουμε όλα αυτά που στε­ρή­θηκε και στε­ρεί­ται, παρά τη μεγάλη προ­σφορά της στον του­ρι­σμό και στην εθνική οικο­νο­μία. Δεν υπάρχει άλλος χρόνος για χάσιμο.

• Να μιλή­σουμε και για το Νοσο­κο­μείο Ρόδου. Έχετε την προ­σω­πική εμπει­ρία για την κατά­σταση της Υγείας στο νησί και κατ’ επέ­κταση στα Δωδε­κά­νησα. Τελικά, τι σας πικραί­νει μετά από τόσα χρόνια;

Τα προ­βλή­ματα της Υγείας, δεν έχουν αρχή ούτε και τέλος. Προ­σπα­θούμε τόσα χρόνια και δεν υπάρχει αντα­πό­κριση. Είναι το παρά­πονό μου: αυτό το Νοσο­κο­μείο είναι εγκα­τα­λε­λειμ­μένο από όλους. Δυστυ­χώς, όλοι κατά καιρούς το εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται προ­ε­κλο­γικά για πολι­τι­κούς και ίδιους λόγους αλλά μετε­κλο­γικά… όλοι το ξεχνάνε. Ελπίζω να μην συμβεί το ίδιο και τώρα. Με την συγκυ­ρία αυτή, η Νέα Δημο­κρα­τία κέρδισε τον Δήμο Ρόδου, την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, εξέλεξε τέσ­σε­ρις βου­λευ­τές κι έναν υπουργό στην κυβέρ­νηση. Ελπίζω να ανα­λά­βουν τις ευθύνες τους, όλοι αφού ο πήχης μπήκε πολύ ψηλά. Πρέπει να απο­δεί­ξουν ότι θα βοη­θή­σουν τον τόπο και θα κάνουν σοβαρά και σημα­ντικά έργα με λύσεις στα καυτά ζητή­ματα που μας απα­σχο­λούν όλους.