Αντώνης Καμπουράκης: «Οι αξίες μας είναι αδιαπραγμάτευτες και ο αγώνας μας για να τις υπερασπιστούμε διαρκής και ανυποχώρητος»

Κύριε Καμπου­ράκη θα μου επι­τρέ­ψετε να ξεκι­νήσω τη συνέ­ντευξη με το γνωστό ζήτημα της ένστα­σης που έχετε κατα­θέ­σει. Κάποιοι ισχυ­ρί­ζο­νται, ότι με αυτή την κίνηση αμφι­σβη­τείτε τη βούληση των πολιτών, όπως εκφρά­στηκε με το τελικό απο­τέ­λε­σμα.

Το ακριβώς αντί­θετο. Αυτή η κίνηση επι­βε­βαιώ­νει την εμπι­στο­σύνη μας στους θεσμούς και τον απόλυτο σεβασμό στη βούληση των συμπο­λι­τών μας. Θα το πω όσο πιο απλά μπορώ. Με τα δεδο­μένα και ξεκά­θαρα ευρή­ματα, όσον αφορά στα «έγκυρα» ψηφο­δέλ­τια άλλων παρα­τά­ξεων και τα «άκυρα» δικά μας, είχαμε δύο επι­λο­γές: Ή να απο­σιω­πή­σουμε, για να μην δυσα­ρε­στή­σουμε κάποιους ή να προ­σφύ­γουμε στην Ελλη­νική Δικαιο­σύνη, για να δοθεί ορι­στική και δίκαιη λύση. Δεν μπορεί σε μια τόσο σημα­ντική εκλο­γική δια­δι­κα­σία να υπάρ­χουν γκρίζες ζώνες. Εξάλλου, για όποιον σέβεται τη Δημο­κρα­τία, η δεύτερη Κυριακή είναι εξαρ­τώ­μενη της Πρώτης: Δεν θα μπο­ρούσε κάποιος να ισχυ­ρι­στεί ότι στην τάχα «τελική ανα­μέ­τρηση», η παρά­ταξη του ΚΚΕ έλαβε 0% και η παρά­ταξη Γερο­νι­κόλα έλαβε κι εκείνη 0%.

Καθαρές κου­βέ­ντες και καθαρές λύσεις λοιπόν. Επι­ζη­τούμε την ορι­στική επι­βε­βαί­ωση ότι, πράγ­ματι, εκφρά­στηκε η βούληση των πολιτών και επι­διώ­κουμε με όλα τα θεσμικά εργα­λεία, που προ­βλέ­πο­νται από τη νομο­θε­σία, να μην έχει νοθευ­τεί η βούλησή τους.

Αντι­λαμ­βά­νο­μαι τους ισχυ­ρι­σμούς σας, αλλά όλα αυτά δεν δημιουρ­γούν μια αβε­βαιό­τητα και ένα πρό­βλημα στη διοί­κηση του Δήμου; Υπάρ­χουν ανά­λο­γες ενστά­σεις και δεδι­κα­σμένα σε άλλες περιο­χές της χώρας;

Θα επα­να­λάβω ότι δεν πρέπει κανένας να πιστεύει, ή να αισθά­νε­σαι ότι, κάποιοι παρα­βί­α­σαν τους κανόνες της εκλο­γι­κής δια­δι­κα­σίας. Αυτό είναι θέμα αρχής, για κάθε έναν που έχει αίσθημα δικαίου και δημο­κρα­τι­κής ευθύνης. Σε κάθε περί­πτωση, αντί­στοιχα ζητή­ματα έχουν ανα­κύ­ψει σε αρκε­τούς Δήμους, με οριακά απο­τε­λέ­σματα σε όλη την Ελλάδα, από το Δήμο Πεντέ­λης στην Αττική μέχρι το Δήμο Ορο­πε­δίου στην Κρήτη.

Ανε­ξάρ­τητα από τα παρα­πάνω, παρα­τη­ρούμε μια ένταση μεταξύ πρώην και νυν Δημο­τι­κής Αρχής. Συγκε­κρι­μένα ο νυν Δήμαρ­χος, σας ασκεί σκληρή κριτική για την οικο­νο­μική σας δια­χεί­ριση με εκφρά­σεις όπως «εντυ­πω­σιά­στηκα, που βρήκα τα πόμολα στις πόρτες». Τι απα­ντάτε;

Θα ήθελα από την αρχή να ξεκα­θα­ρίσω κάτι. Ο καθένας σε αυτό τον τόπο, που όλοι γνω­ρι­ζό­μα­στε πολύ καλά, έχει τη δική του πολι­τική, επαγ­γελ­μα­τική και κοι­νω­νική δια­δρομή και κυρίως το δικό του αξιακό σύστημα. Εγώ μπορεί να έχω κάνει λάθη και να έχω αδυ­να­μίες αλλά είχα πάντα συνέ­πεια και στα­θε­ρό­τητα, όσον αφορά στις επι­λο­γές μου, αυτό με δια­φο­ρο­ποιεί ξεκά­θαρα από και­ρο­σκο­πι­κές και λαϊ­κί­στι­κές λογικές, όπως εκφρά­ζο­νται από τη θεωρία της καμένης γης και των «πόμολων».

Ειδικά όταν αυτά ανα­κα­λύ­φθη­καν ως δια μαγείας από τον νυν Δήμαρχο, τους τελευ­ταί­ους 6 μήνες, ενώ στα προη­γού­μενα 3,5 χρόνια είχε θητεύ­σει σε θέσεις ευθύνης, στη δική μας δημο­τική αρχή. Βρί­σκο­ντας τα όλα υπέροχα. Και δια­χει­ρι­ζό­με­νος τα οικο­νο­μικά της αρμο­διό­τη­τάς του, σαν να μην υπήρχε αύριο.

Πάμε λοιπόν στην «καμένη γη»: διεκ­δι­κή­σαμε και δια­σφα­λί­σαμε σημα­ντικά ποσά αρκετών εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ από εθνι­κούς και κοι­νο­τι­κούς πόρους, υλο­ποι­ή­σαμε 200 μικρά και μεγάλα τεχνικά έργα σε όλο το νησί, εκ των οποίων η Δημο­τική Αγορά, η ανα­βάθ­μιση της Μεσαιω­νι­κής Πόλης μας, το Εθνικό θέατρο, δια­μορ­φώ­σαμε στο­χευ­μένη διεθνή του­ρι­στική προβολή, προ­χω­ρή­σαμε σε γενναία μείωση των του­ρι­στι­κών τελών, διευ­ρύ­ναμε τις παρε­χό­με­νες κοι­νω­νι­κές υπη­ρε­σίες.

Το δικό μας έργο είναι συγκε­κρι­μένο και μετρή­σιμο. Και μια σοβαρή και υπεύ­θυνη δημο­τική αρχή, εάν λει­τουρ­γούσε με κίνητρο την αγάπη για τον τόπο και όχι για την καρέκλα, του­λά­χι­στον μετε­κλο­γικά, θα το σεβόταν.

Αλλά φαί­νε­ται ότι κάποιοι προ­σπα­θούν να βρουν δικαιο­λο­γίες για τη δική τους αδυ­να­μία και ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα. Δεν θα τους ακο­λου­θή­σουμε. Θα παρα­μεί­νουμε σοβαροί και υπεύ­θυ­νοι.

Κρίνω εξαι­ρε­τικά σημα­ντικό να τονίζω ότι επι­λέ­γουν να χάνουν τον χρόνο τους, με ακρο­βα­σίες χωρίς καμία βάση, αντί να δου­λέ­ψουν για να κάνουν καλύ­τερη τη ζωή των Ροδιτών. Επι­κε­ντρώ­νο­νται στο να μου επι­τί­θε­νται με ψέματα, με «απορίες και φαντα­σιώ­σεις», νομί­ζο­ντάς ότι, μετά από 4 χρόνια, η τάχα καμένη γη, που παρέ­λα­βαν είναι άλλοθι για την αδυ­να­μία τους να επι­λέ­ξουν τον δύσκολο δρόμο, από την μετα­τό­πιση των ευθυνών τους στον λαό.

Πώς έχετε απο­φα­σί­σει να κινη­θείτε και στις δυο περι­πτώ­σεις; Και σε περί­πτωση θετικής και σε περί­πτωση αρνη­τι­κής από­φα­σης των Δικα­στη­ρίων;

Αφού επα­να­λάβω την απόλυτη εμπι­στο­σύνη μου στην Ελλη­νική Δικαιο­σύνη, θέλω να σας δια­βε­βαιώσω ότι σε κάθε περί­πτωση, η παρά­ταξη «Με Δύναμη για τη Ρόδο» θα είναι πιστή στο καθήκον της. Με υπευ­θυ­νό­τητα, μαχη­τι­κό­τητα, συνεπή παρου­σία και αδια­πραγ­μά­τευτη ακε­ραιό­τητα στις προ­γραμ­μα­τι­κές θέσεις και αρχές μας, θα υπε­ρα­σπι­ζό­μα­στε τα συμ­φέ­ρο­ντα του τόπου και των συμπο­λι­τών μας. Δεν είναι τα αξιώ­ματα που μας συγκι­νούν. Έχουμε ζήσει και χωρίς αυτά. Οι αξίες μας όμως είναι αδια­πραγ­μά­τευ­τες και ο αγώνας μας για να τις υπε­ρα­σπι­στούμε διαρκής και ανυ­πο­χώ­ρη­τος.