Δημήτρης Γάκης: “Επιτελικό ή Μητσοτακικό κράτος;”

Στην προ­ε­κλο­γική περίοδο μίλησα πολύ για το νεο­φι­λε­λεύ­θερο πρόσωπο της Νέας Δημο­κρα­τίας. Ένα πρόσωπο κοι­νω­νικά ανάλ­γητο που συνο­μι­λούσε μόνο με τους λίγους και γύριζε την πλάτη στους πολλούς. Σήμερα, γινό­μα­στε μάρ­τυ­ρες της υλο­ποί­η­σης μίας ακόμη σκλη­ρό­τε­ρης εκδοχής του, της συγκε­ντρω­τι­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης μέσω της υπε­ρε­ξου­σίας του πρω­θυ­πουρ­γού και την απο­μά­κρυνση του κράτους από δημο­κρα­τι­κές αρχές και λει­τουρ­γίες. Και είναι μόνο η αρχή.

Είναι βέβαιο ότι ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης επι­χει­ρεί μία μεγάλη αλλαγή στη δια­κυ­βέρ­νηση της χώρας με το πρώτο του νομο­σχέ­διο που έχει ήδη κατα­θέ­σει. Η αλλαγή αυτή στη­ρί­ζε­ται σε δύο κυρίως άξονες: την ενί­σχυση του πρω­θυ­πουρ­γι­κού ρόλου μέσα από μία σειρά αρμο­διό­τη­τες που μετα­φέ­ρο­νται στον ίδιο και την μετα­τροπή του κυβερ­νη­τι­κού σχή­μα­τος σε εται­ρικό σχήμα.

Το «νέο» επι­τε­λικό κράτος του κ. Μητσο­τάκη δεν ευαγ­γε­λί­ζε­ται τίποτα νέο ή «μοντέρνο». Πρό­κει­ται για μία ιδέα που ξεκι­νάει από παλιά και από­πει­ρες για εφαρ­μογή της έχουμε δει ξανά στο παρελ­θόν από ελλη­νι­κές κυβερ­νή­σεις. Αλλά και η σύγ­χρονη και ευρω­παϊκή διά­σταση που ισχυ­ρί­ζε­ται ότι παίρνει η δια­κυ­βέρ­νηση, της χώρας δεν φαί­νε­ται να ταυ­τί­ζε­ται με τη μορφή δια­κυ­βέρ­νη­σης των άλλων σύγ­χρο­νων ευρω­παϊ­κών κρατών και εταίρων μας.

Το κράτος που ο κ. Μητσο­τά­κης προ­σπα­θεί να εγκα­θι­δρύ­σει είναι ένα κράτος μακριά από τις δημο­κρα­τι­κές βάσεις και λει­τουρ­γίες, από δημο­κρα­τι­κούς θεσμούς και όργανα.

· Η δια­κυ­βέρ­νηση συγκε­ντρώ­νε­ται γύρω από ομάδες «εκλε­κτών» με περιο­ρι­σμένο έλεγχο και λογο­δο­σία.

· Συγκε­ντρω­τι­σμός αρμο­διο­τή­των στο πρόσωπο του Πρω­θυ­πουρ­γού.

· Κανένας δια­χω­ρι­σμός αρμο­διο­τή­των μεταξύ των δια­φό­ρων επι­πέ­δων της διοί­κη­σης.

· Περιο­ρι­σμός και υπο­βάθ­μιση των ελεγ­κτι­κών μηχα­νι­σμών του κράτους.

· Κατάρ­γηση οργάνων και ακύρωση δια­τά­ξεων.

· Επέ­κταση της πελα­τεια­κής σχέσης με την απευ­θείας τοπο­θέ­τηση εκα­το­ντά­δων στε­λε­χών του ιδιω­τι­κού τομέα στη δια­κυ­βέρ­νηση της χώρας.

· Υπο­βάθ­μιση και απα­ξί­ωση του δημό­σιου τομέα και της Δημό­σιας Διοί­κη­σης ειδι­κό­τερα, έναν χώρο που η Νέα Δημο­κρα­τία κοι­τούσε πάντα με εξαι­ρε­τική απα­ξί­ωση και πολλές φορές προέβη στην υπο­βάθ­μισή του με πρω­τερ­γάτη τον νυν Πρω­θυ­πουργό.

Τα ερω­τή­ματα που ανα­δύ­ο­νται είναι πολλά. Που στο­χεύει αυτό το βάναυσο χτύπημα στη δημο­κρα­τική λει­τουρ­γία της χώρας; Ποια προ­βλή­ματα της κοι­νω­νίας λύνουν οι νέες δομές; Ποια είναι τα εχέγγυα της πετυ­χη­μέ­νης υλο­ποί­η­σης τους; Τι ακο­λου­θεί;

Ήδη οι αντι­δρά­σεις κοι­νω­νι­κών φορέων είναι πολύ μεγάλες. Ανάμεσα σε αυτούς το Διοι­κη­τικό Επι­με­λη­τή­ριο, πανε­πι­στη­μια­κοί του Δημο­κρί­τειου Πανε­πι­στη­μίου Θράκης, η ΑΔΕΔΥ, ο ΣΕΠΕ, το Εθνικό Κέντρο Δημό­σιας Διοί­κη­σης.

Το νομο­σχέ­διο του Κυριά­κου Μητσο­τάκη για το «επι­τε­λικό κράτος» απο­μα­κρύ­νει το κράτος από οποια­δή­ποτε μορφή δημο­κρα­τι­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης, εθνικής και κοι­νω­νι­κής διά­στα­σης και σύγ­χρο­νου παρα­γω­γι­κού μοντέ­λου. Βλάπτει τη χώρα με τρόπο δρα­μα­τικό.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κατά­φερε με σφοδρές αντι­δρά­σεις να εμπο­δί­σει τη συμπε­ρί­ληψη άρθρων και δια­τά­ξεων που κομ­μα­τι­κο­ποιού­σαν ακόμη περισ­σό­τερο όχι μόνο τον κυβερ­νη­τικό μηχα­νι­σμό, αλλά και τη χώρα. Θα συνε­χί­σουμε στην πορεία της σθε­να­ρής αντί­στα­σης, της υπε­ρά­σπι­σης του κράτους. Δεν θα επι­τρέ­ψουμε τη συγκυ­ριακή εκλο­γική νίκη της Νέας Δημο­κρα­τίας να κατα­στρέ­ψει τον τόπο και τη δημο­κρα­τία.

***

Το ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ