Αυτοδίκαιη έκπτωση εφοριακού που καταδικάστηκε για υπεξαίρεση και απιστία

Με την από 12 Δεκεμ­βρίου 2018 απόφαση του Διοι­κητή της Ανε­ξάρ­τη­της Αρχής Δημο­σίων Εσόδων κ. Γεωρ­γίου Πιτσιλή, που δημο­σιεύ­θηκε την 11η Ιανουα­ρίου 2019 στην Εφη­με­ρίδα της Κυβερ­νή­σεως, δια­πι­στώ­θηκε η αυτο­δί­καιη έκπτωση από την υπη­ρε­σία πρώην ταμία της Δ.Ο.Υ. Καρ­πά­θου από 8 Νοεμ­βρίου 2017, ημε­ρο­μη­νία δημο­σί­ευ­σης από­φα­σης του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, με την οποία κατέστη αμε­τά­κλητη κατα­δι­κα­στική ́απόφαση του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου, λόγω ποι­νι­κής κατα­δί­κης του σε συνο­λική ποινή φυλά­κι­σης τριών ετών για τα αδι­κή­ματα της υπε­ξαί­ρε­σης στην υπη­ρε­σία και της απι­στίας στην υπη­ρε­σία αμφό­τερα τελού­μενα κατ’ εξα­κο­λού­θηση.

Ο ταμίας, όπως απε­κά­λυψε η «δημο­κρα­τική», ενε­πλάκη σε σκάν­δαλο με τη δια­χεί­ριση δημό­σιων εσόδων.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης, έχει ως εξής:

Επι­θε­ω­ρή­τρια µετέβη την 18η Δεκεµβρίου 2012 στη ΔΟΥ Καρ­πά­θου κατόπιν εντολής που έλαβε την 29η Οκτω­βρίου 2012 από το Υπουρ­γείο Οικονοµικών.

Αφού δια­πί­στωσε έλλειμμα ύψους 65.802,76 ευρώ, την 24η Δεκεµβρίου 2012 κάλεσε σε έγγρα­φες εξη­γή­σεις τους δύο υπαλ­λή­λους του Υπουρ­γείου Οικονοµικών, ενώ ενηµερώθηκαν για τις δια­πι­στώ­σεις της, οι αρµόδιες υπη­ρε­σίες του υπουρ­γείου.

Η επι­θε­ω­ρή­τρια δια­πί­στωσε παρα­πέρα ότι ενώ ο ισο­λο­γι­σμός της υπη­ρε­σίας παρου­σί­αζε την 18η Δεκεμ­βρίου 2012 μετρητά ύψους 180.106,03 ευρώ, μείον τις κρα­τή­σεις του τμή­μα­τος εξόδων, ύψους 23.447,78 ευρώ, το ποσό που βρέθηκε στο ταμείο ήταν 18.140,10 ευρώ σε μετρητά και 50.490,41 ευρώ σε επι­τα­γές.

Από τις επι­τα­γές που βρέ­θη­καν, 10 ύψους 48.909,79 ευρώ, ήταν ακά­λυ­πτες και σφρα­γί­στη­καν την 19η Δεκεμ­βρίου 2012 στη Συνε­ται­ρι­στική Τράπεζα Δωδε­κα­νή­σου.

Φέρεται να προ­έ­κυψε μάλιστα ότι οι επι­τα­γές είχαν εκδοθεί το 2011. Στο σώμα επι­τα­γής ανα­γρα­φό­ταν το έτος 2012 αλλά είχε γίνει διόρ­θωση στην ημε­ρο­μη­νία με υπο­γραφή και σφρα­γίδα του εκδότη!

Ο ταμίας, απο­λο­γού­με­νος τον Φεβρουά­ριο του 2015, επέρ­ριψε την ευθύνη, για την υπε­ξαί­ρεση στην συγκα­τη­γο­ρού­μενή του, πρώην έφορο, η οποία με τη δική της απο­λο­γία είχε απο­ποι­η­θεί την όποια ευθύνη, επιρ­ρί­πτο­ντας με τη σειρά της τις ευθύνες στον ταμία!

Απο­λο­γού­μενη ενώπιον της κ. Ανα­κρί­τριας η πρώην έφορος είχε ισχυ­ρι­στεί, μεταξύ άλλων, ότι ουδέ­ποτε περι­ήλ­θαν στην κατοχή της, ως προϊ­στα­μέ­νης της Δ.Ο.Υ., μετρητά χρήματα ή αξιό­γραφα, που ανήκαν στο Δημόσιο, όπως άλλωστε συμ­βαί­νει με όλους ανε­ξαι­ρέ­τως τους προϊ­στα­μέ­νους των Δ.Ο.Υ. όλης της χώρας, αφού η αρμο­διό­τητά της εξα­ντλεί­ται στον έλεγχο και στην επα­λή­θευση των συναλ­λα­γών του υπό­λο­γου δια­χει­ρι­στή, ο οποίος εισπράτ­τει και κατα­θέ­τει σε ειδικό λογα­ρια­σμό του Δημο­σίου.

Ο συγκα­τη­γο­ρού­με­νός της είχε, όπως τόνισε εξάλλου, το μονα­δικό κλειδί του χρη­μα­το­κι­βω­τίου της Δ.Ο.Υ., όπου εφυ­λάσ­σο­ντο με ευθύνη του εκά­στοτε δια­χει­ρι­στή επι­τα­γές προς είσπραξη και μετρητά για τα οποία απο­κλει­στι­κός φύλακας και υπό­λο­γος ήταν ο δια­χει­ρι­στής.

Η μη εμφά­νιση προς είσπραξη από τον μόνο αρμόδιο των επί­δι­κων 10 επι­τα­γών, που εξέδωσε και του παρέ­δωσε η εται­ρεία, συνο­λι­κής αξίας 49.879,84 ευρώ, οι οποίες βρέ­θη­καν ασφρά­γι­στες κατά τον οικο­νο­μικό έλεγχο στη Δ.Ο.Υ. οφεί­λε­ται, όπως υπο­στή­ριξε, σε σκόπιμη παρά­λειψη του δια­χει­ρι­στή να τις εμφα­νί­σει προς είσπραξη με προφανή σκοπό να «καλύψει» την εται­ρεία με δική του προ­σω­πική ευθύνη διότι για τις επι­τα­γές αυτές είχε εκδώσει κανο­νικά διπλό­τυπα είσπρα­ξης που σημαί­νει ότι για το δημόσιο θεω­ρού­νται ως εισπρα­χθέ­ντα τα αντί­στοιχα ποσά των επι­τα­γών γι’ αυτό και η απουσία των κον­δυ­λίων θεω­ρεί­ται αυτο­δί­καια ως αδι­καιο­λό­γητο έλλειμμα για τον δια­χει­ρι­στή που εξέδωσε τα αντί­στοιχα διπλό­τυπα είσπρα­ξης παρα­λεί­πο­ντας να εμφα­νί­σει προς είσπραξη τις επι­τα­γές.

Ο ταμίας από την άλλη υπο­στή­ριξε ότι εκτε­λούσε εντολές της προϊ­στα­μέ­νης του, ότι ο ίδιος ήταν από­φοι­τος της πέμπτης τάξεως του δημο­τι­κού και δεν είχε την απα­ραί­τητη κατάρ­τιση και πως κράτησε τις επι­τα­γές κατόπιν εντολής της συγκα­τη­γο­ρού­με­νής του. Καμία ευθύνη δεν ανέλαβε εξάλλου και για το έλλειμμα.

Από την δικα­στική έρευνα που ακο­λού­θησε δεν προ­έ­κυ­ψαν ωστόσο ενδεί­ξεις σε βάρος της πρώην προϊ­στα­μέ­νης.