Δ. Κρεμαστινός: «Δεν μπορούν να χαρακτηρίζονται προδότες οι πρωθυπουργοί»

«Κάποια στιγμή θα πρέπει όλοι να απο­φα­σί­σουμε να απο­βά­λουμε τη βαλ­κα­νική νοο­τρο­πία και να γίνουμε πραγ­μα­τι­κοί Ευρω­παίοι», σημειώ­νει, μέσω της συνέ­ντευ­ξής του στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρα­κτο­ρείο Ειδή­σεων, ο αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής, βου­λευ­τής του ΚΙΝΑΛ Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός. Και υπο­γραμ­μί­ζει, σχο­λιά­ζο­ντας την κατη­γο­ρία της ΝΔ ότι η κυβέρ­νηση αντάλ­λαξε τη μη περι­κοπή των συντά­ξεων με τη Συμ­φω­νία των Πρεσπών, «κάποτε πρέπει να κατα­λά­βουμε ότι είμαστε μια μικρή χώρα και οι πρω­θυ­πουρ­γοί πρέπει να ελίσ­σο­νται για το συμ­φέ­ρον της χώρας μεταξύ των μεγάλων δυνά­μεων. Μπορεί να κάνουν λάθη, όμως με τίποτα δεν μπορεί να χαρα­κτη­ρι­στούν προ­δό­τες».

Ο κ. Κρε­μα­στι­νός εκτιμά, μιλώ­ντας στο Πρα­κτο­ρείο, ότι η Συμ­φω­νία των Πρεσπών μπορεί να προ­κα­λέ­σει πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις, εξη­γώ­ντας ότι «εάν η κυβέρ­νηση δεν συγκε­ντρώ­σει τον απαι­τού­μενο αριθμό βου­λευ­τών για την ψήφισή της, τότε θα έχουμε εκλογές. Ακόμα όμως και αν υπάρχει πλειο­ψη­φία στη Βουλή υπέρ της Συμ­φω­νίας, εκτιμώ ότι το περιε­χό­μενό της θα επη­ρε­ά­σει το απο­τέ­λε­σμα όποτε και αν γίνουν οι εκλογές».

Μέσω της συνέ­ντευ­ξής του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο Δ. Κρε­μα­στι­νός χαρα­κτη­ρί­ζει θετική την πρόταση του Αλέξη Τσίπρα για συμπό­ρευση της Σοσιαλ­δη­μο­κρα­τίας με την Αρι­στερά στην Ευρώπη, σχο­λιά­ζο­ντας όμως ότι ο πρω­θυ­πουρ­γός θα έπρεπε από την αρχή της κυβερ­νη­τι­κής θητείας να είχε επι­διώ­ξει σε εθνικό επίπεδο τη συνερ­γα­σία με τα σοσιαλ­δη­μο­κρα­τικά κόμματα και όχι με εκ δια­μέ­τρου αντί­θε­τους ιδε­ο­λο­γικά χώρους.

Συμπλη­ρώ­νει δε, «εάν τον Ιανουά­ριο του 2015 είχε σχη­μα­τι­στεί κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ και σοσιαλ­δη­μο­κρα­τι­κών κομ­μά­των είναι βέβαιο ότι θα είχε απο­φευ­χθεί η περί­ο­δος Βαρου­φάκη την οποία ο ίδιος ο πρω­θυ­πουρ­γός, εκ των υστέρων, χαρα­κτή­ρισε περίοδο «αυτα­πά­της». Κατά συνέ­πεια, η χώρα δεν θα ήταν υπο­χρε­ω­μένη να προ­χω­ρή­σει σε τρίτο μνη­μό­νιο και να υποστεί τα σημε­ρινά επα­κό­λουθά του και γενικά θα βρι­σκό­ταν σε καλύ­τερη οικο­νο­μική κατά­σταση σήμερα χωρίς capital controls και χωρίς υπερ­τα­μείο που να εκμε­ταλ­λεύ­ε­ται τον πλούτο της χώρας για έναν αιώνα».

Ακο­λου­θεί το πλήρες κείμενο της συνέ­ντευ­ξης του αντι­προ­έ­δρου της Βουλής και βου­λευτή του ΚΙΝΑΛ Δημήτρη Κρε­μα­στι­νού στη Φωτεινή Γιαν­νούλη για το Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρα­κτο­ρείο Ειδή­σεων:

 

Eρ.: Η ΝΔ κατη­γο­ρεί την κυβέρ­νηση ότι αντάλ­λαξε με τους Ευρω­παί­ους εταί­ρους το «Μακε­δο­νικό» με τη μη περι­κοπή των συντά­ξεων. Πώς το σχο­λιά­ζετε;

 

Απ.: Δεν επιθυμώ να κρίνω τις απόψεις οποιου­δή­ποτε κόμ­μα­τος, γιατί το κόμμα έχει την ευθύνη των όσων υπο­στη­ρί­ζει και κρί­νε­ται από τον κόσμο. Όμως κάποια στιγμή θα πρέπει όλοι να απο­φα­σί­σουμε να απο­βά­λουμε την βαλ­κα­νική νοο­τρο­πία και να γίνουμε πραγ­μα­τι­κοί Ευρω­παίοι. Βλέπετε τώρα στην Αγγλία η χώρα έχει ουσια­στικά διχα­στεί με το Βrexit με τερά­στιες επι­πτώ­σεις για την οικο­νο­μία και τη ζωή της. Όμως οι μισοί ‘Αγγλοι δεν κατη­γο­ρούν τους άλλους μισούς για προ­δο­σία. Γιατί πιστεύ­ουν ότι έχει δικαί­ωμα το κάθε κόμμα να έχει την άποψή του σχετικά με το καλό της χώρας του, έστω και αν οι απόψεις είναι εκ δια­μέ­τρου αντί­θε­τες μεταξύ τους. Στη χώρα μας ο Γιώργος Παπαν­δρέου κατη­γο­ρή­θηκε για προ­δο­σία σχεδόν από όλα τα κόμματα γιατί έφερε το ΔΝΤ στην Ελλάδα. Όμως όλοι είδαν ότι όλες οι χώρες που χρε­ο­κό­πη­σαν εντά­χθη­καν ουσια­στικά στην «προ­στα­σία», εντός εισα­γω­γι­κών, του ΔΝΤ, γιατί αυτό απαι­τούσε η Ευρω­παϊκή Ένωση και ειδι­κό­τερα η Γερ­μα­νία. Τα ίδια ακού­στη­καν για τον Αντώνη Σαμαρά, τα ίδια ακούει σήμερα ο Αλέξης Τσίπρας. Κάποτε πρέπει να κατα­λά­βουμε ότι είμαστε μια μικρή χώρα και οι πρω­θυ­πουρ­γοί πρέπει να ελίσ­σο­νται για το συμ­φέ­ρον της χώρας μεταξύ των μεγάλων δυνά­μεων. Μπορεί να κάνουν λάθη, όμως με τίποτα δεν μπορεί να χαρα­κτη­ρι­στούν προ­δό­τες.

 

Ερ.: Πώς σχο­λιά­ζετε τη μετα­βί­βαση στη Βουλή της δικο­γρα­φίας για το C4i που βάζει στο κάδρο τον πρώην πρω­θυ­πουργό Κώστα Σημίτη; Πιστεύ­ετε ότι η κυβέρ­νηση στο­χο­ποιεί συγκε­κρι­μένα πρόσωπα για μικρο­κομ­μα­τι­κούς λόγους;

 

Απ.: Είναι γνωστό ότι κάθε θέμα που φθάνει στον εισαγ­γε­λέα και περιέ­χει όνομα βου­λευ­τού ή πρώην υπουρ­γού έρχεται υπο­χρε­ω­τικά σύμφωνα με το Σύνταγμα στη Βουλή. Κατά συνέ­πεια το ότι εστάλη, εάν εστάλη, το όνομα του πρώην πρω­θυ­πουρ­γού κ. Σημίτη δεν απο­τε­λεί είδηση. Το ουσια­στικό και σοβα­ρό­τερο είναι το ότι η κάθε κυβέρ­νηση όταν αντι­με­τω­πί­ζει θέμα σχετικά με πρώην πρω­θυ­πουργό η Βουλή και η κάθε κυβέρ­νηση πρέπει, ταχύ­τατα, εάν δεν υπάρ­χουν απο­δεί­ξεις να το κλείνει. Δια­φο­ρε­τικά, η διαιώ­νιση ενός τέτοιου θέματος υπο­σκά­πτει αυτό το ίδιο το δημο­κρα­τικό πολί­τευμα. Θυμη­θείτε τι συνέβη το ‘89: παρά μία ψήφο να κατα­δι­κα­στεί ο Ανδρέας Παπαν­δρέου, ενώ κατα­δι­κά­στηκε ένας από τους πιο έντι­μους πολι­τι­κούς τελείως άδικα, ο Δημή­τρης Τσο­βό­λας. Τα λάθη, λοιπόν, δεν θα πρέπει να επα­να­λαμ­βά­νο­νται. Το θέμα αυτό πρέπει να κλείσει.

 

Ερ.: Θεω­ρείτε ότι η πρόταση της κυβέρ­νη­σης για τη Συνταγ­μα­τική Ανα­θε­ώ­ρηση είναι στη σωστή κατεύ­θυνση;

 

Απ.: Είναι προς τη σωστή κατεύ­θυνση, αλλά αυτό δεν αρκεί. Η συνταγ­μα­τική ανα­θε­ώ­ρηση θα πρέπει στα περισ­σό­τερα σημεία της να βρίσκει σύμφωνη, κυβέρ­νηση και αντι­πο­λί­τευση. Εάν δεν υπάρχει ομο­φω­νία σε όλα, του­λά­χι­στον θα πρέπει να υπάρχει στα περισ­σό­τερα.

 

Ερ.: Δεν είναι επι­τυ­χία της κυβέρ­νη­σης η μη περι­κοπή των συντά­ξεων, κ. Κρε­μα­στινέ;

 

Απ. Η μη περι­κοπή των συντά­ξεων, όταν μάλιστα είχε ανα­λη­φθεί από την κυβέρ­νηση νομο­θε­τική υπο­χρέ­ωση να περι­κο­πούν, κατα­λο­γί­ζε­ται στα θετικά μέτρα. Όμως, για να μιλή­σουμε για επι­τυ­χία θα έπρεπε όχι μόνο η μη περι­κοπή των συντά­ξεων, αλλά και τα επι­δό­ματα να προ­έρ­χο­νται από ένα πλε­ό­να­σμα το οποίο να στη­ρί­ζε­ται στην παρα­γωγή και στις επεν­δύ­σεις. Όταν όμως το πλε­ό­να­σμα στη­ρί­ζε­ται στη μεγάλη φορο­λο­γία, τότε το πρό­βλημα είναι μεγάλο. Σε μια συρ­ρι­κνω­μένη οικο­νο­μία, μέχρι πότε η «αγελάδα» θα έχει «γάλα» για να μπορεί να το δίνει σε αυτούς που το έχουν ανάγκη; Μέχρι πότε δηλαδή θα υπάρ­χουν οι δυνα­τό­τη­τες να αντέ­χουν τα φυσικά πρόσωπα και οι επι­χει­ρή­σεις στη μεγάλη φορο­λο­γία;

 

Ερ.: Πώς σχο­λιά­ζετε την πρόταση του Αλέξη Τσίπρα για συμπό­ρευση της Σοσιαλ­δη­μο­κρα­τίας με την Αρι­στερά απέ­να­ντι στις ακραίες- φασι­στι­κές δυνά­μεις στην Ευρώπη;

 

Απ.: Αυτο­νό­ητα θετική. Θα πρέπει όμως να σχο­λιάσω ότι ο πρω­θυ­πουρ­γός θα έπρεπε από την αρχή της κυβερ­νη­τι­κής θητείας να επι­διώ­ξει σε εθνικό επίπεδο τη συνερ­γα­σία με τα σοσιαλ­δη­μο­κρα­τικά κόμματα και όχι με εκ δια­μέ­τρου αντί­θε­τους ιδε­ο­λο­γικά χώρους, όπως επέλεξε. Και τούτο γιατί η συγκυ­βέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ και Ανε­ξαρ­τή­των Ελλήνων δεν κατά­φερε να ψηφίσει όλα τα νομο­σχέ­δια που χαρα­κτη­ρί­ζο­νται από κοι­νω­νική ευαι­σθη­σία χωρίς τις ψήφους των σοσιαλ­δη­μο­κρα­τι­κών κομ­μά­των της αντι­πο­λί­τευ­σης, δηλαδή της Δημο­κρα­τι­κής Συμπα­ρά­τα­ξης και του Ποτα­μιού, εάν φυσικά το Ποτάμι αισθά­νε­ται ότι ανήκει στα σοσιαλ­δη­μο­κρα­τικά κόμματα. Εάν τον Ιανουά­ριο του 2015 είχε σχη­μα­τι­στεί κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ και σοσιαλ­δη­μο­κρα­τι­κών κομ­μά­των είναι βέβαιο ότι θα είχε απο­φευ­χθεί η περί­ο­δος Βαρου­φάκη την οποία ο ίδιος ο πρω­θυ­πουρ­γός, εκ των υστέρων, χαρα­κτή­ρισε περίοδο «αυτα­πά­της». Κατά συνέ­πεια, η χώρα δεν θα ήταν υπο­χρε­ω­μένη να προ­χω­ρή­σει σε τρίτο μνη­μό­νιο και να υποστεί τα σημε­ρινά επα­κό­λουθά του και γενικά θα βρι­σκό­ταν σε καλύ­τερη οικο­νο­μική κατά­σταση σήμερα χωρίς capital controls και χωρίς υπερ­τα­μείο που να εκμε­ταλ­λεύ­ε­ται τον πλούτο της χώρας για έναν αιώνα.

 

Ερ.: Οι δημο­σκο­πή­σεις δεί­χνουν ότι δεν κερ­δί­ζει έδαφος το ΚΙΝΑΛ, ενώ ενι­σχύ­ε­ται ο δικομ­μα­τι­σμός. Τι πρέπει να κάνει το ΚΙΝΑΛ για να αντέξει στην πίεση των δύο μεγάλων κομ­μά­των;

 

Απ.: Είναι πολύ απλό: Να πείσει τον κόσμο ότι η πρότασή του απέχει τόσο από την πρόταση της Νέας Δημο­κρα­τίας όσο και από την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ με επί­κε­ντρο το θέμα της οικο­νο­μίας. Η πρόταση π.χ. της Νέας Δημο­κρα­τίας για την έξοδο από την οικο­νο­μική κρίση χωρίς να ταυ­τί­ζε­ται αναμ­φι­σβή­τητα ρέπει προς τον νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμό. Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ είναι θετική στο σημείο της επι­δο­μα­τι­κής πολι­τι­κής προς τους οικο­νο­μικά αδύ­να­τους συμπο­λί­τες μας, όμως η επι­δο­μα­τική πολι­τική στη­ρί­ζε­ται στην μεγάλη φορο­λο­γία. Το Κίνημα Αλλαγής υπο­στη­ρί­ζει την ανά­πτυξη με μεγάλες επεν­δύ­σεις και τη δημιουρ­γία κοι­νω­νι­κού κράτους με ευαι­σθη­σίες που δεν θα στη­ρί­ζε­ται στη μεγάλη φορο­λο­γία των πολιτών, αλλά στα κέρδη που θα προ­κύ­πτουν από τις επεν­δύ­σεις και την ανά­πτυξη. Είναι δύο αλλη­λέν­δετα κεφά­λαια, ζωτικά για την έξοδο της χώρας από το οικο­νο­μικό αδιέ­ξοδο. Εάν αυτά τα στοι­χεία που περιέ­χο­νται στο πρό­γραμμά του Κινή­μα­τος Αλλαγής κατα­φέ­ρει να τα περάσει στον πολίτη και να τον πείσει, τότε τα εκλο­γικά απο­τε­λέ­σματα θα είναι εντυ­πω­σιακά θετικά.

 

Ερ.: Πολλά στελέχη του χώρου σας μιλούν για στρα­τη­γική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ και αφήνουν να εννοη­θεί ότι θα μπο­ρού­σατε να συνερ­γα­στείτε με τη ΝΔ. Ποια είναι η θέση σας;

 

Απ.: Το Κίνημα Αλλαγής έχει σαφώς δια­τυ­πώ­σει ότι εάν είναι ανάγκη για τον τόπο να συνερ­γα­στεί, εάν δηλαδή δεν υπάρχει αυτο­δυ­να­μία για σχη­μα­τι­σμό κυβέρ­νη­σης, θα συνερ­γα­στεί με οποιο­δή­ποτε είναι πρώτο κόμμα, εφόσον όμως υιο­θε­τη­θούν οι «κόκ­κι­νες γραμμές» του που συν­δέ­ο­νται με τις προ­γραμ­μα­τι­κές θέσεις τις οποίες έχει δια­τυ­πώ­σει δημόσια η πρό­ε­δρός του, η κυρία Γεν­νη­ματά. Κατά συνέ­πεια, δεν τίθεται θέμα συνερ­γα­σίας εάν υπάρχει αυτο­δυ­να­μία από οποιο­δή­ποτε κόμμα.

 

Ερ.: Μπορεί η Συμ­φω­νία των Πρεσπών να προ­κα­λέ­σει πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις;

 

Απ.: Αναμ­φι­σβή­τητα ναι και μάλιστα σε δύο επίπεδα. Εάν η κυβέρ­νηση δεν συγκε­ντρώ­σει τον απαι­τού­μενο αριθμό βου­λευ­τών για την ψήφισή της, τότε θα έχουμε εκλογές. Ακόμα όμως και αν υπάρχει πλειο­ψη­φία στη Βουλή υπέρ της Συμ­φω­νίας, εκτιμώ ότι το περιε­χό­μενό της θα επη­ρε­ά­σει το απο­τέ­λε­σμα όποτε και αν γίνουν οι εκλογές.

 

Ερ.: Στο πρόσωπο του Μακρόν πολλοί έβλεπαν τον ηγέτη που θα βοη­θούσε την Ευρώπη να αντι­με­τω­πί­σει την πολύ­πλευρη κρίση. Την προη­γού­μενη εβδο­μάδα όμως είδαμε μεγάλες κινη­το­ποι­ή­σεις στη Γαλλία. Τελικά τι πρέπει να γίνει για να ευη­με­ρή­σουν ξανά οι λαοί της Ευρώπης;

 

Απ.: Δυστυ­χώς ο Μακρόν ως Πρό­ε­δρος της Γαλ­λι­κής Δημο­κρα­τίας είναι υπο­χρε­ω­μέ­νος με τις πράξεις του να απο­δει­κνύει συνεχώς ότι ενδια­φέ­ρε­ται για το κοι­νω­νικό κράτος και για τον αδύναμο οικο­νο­μικά πολίτη. Και τούτο γιατί προ­έρ­χε­ται από τον τρα­πε­ζικό χώρο, ο οποίος δεν είναι ιδιαί­τερα δημο­φι­λής στον πολύ κόσμο και ο οποίος βλέπει τον Πρόεδρο της Γαλλίας με καχυ­πο­ψία. Θα έπρεπε επίσης να είχε συνει­δη­το­ποι­ή­σει ότι ιστο­ρικά η Γαλλία μετά την Γαλλική Επα­νά­σταση χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από ευαι­σθη­σία του λαού σε εξε­γέρ­σεις με χαρα­κτη­ρι­στι­κό­τερη το Μάη του ‘68. Φαί­νε­ται ότι αυτά τα σημεία δεν τα έχει αντι­λη­φθεί ο Πρό­ε­δρος Μακρόν επαρκώς για αυτό ευρέθη απρο­ε­τοί­μα­στος στην κινη­το­ποί­ηση των «κίτρι­νων γιλέκων». Τα «κίτρινα γιλέκα» δίνουν ένα μήνυμα στην Ευρώπη ότι οι Ευρω­παίοι πρέπει να σηκω­θούν από τις πολυ­θρό­νες, καθώς στην ουσία είναι θεατές τηλε­ο­ρά­σεων, για να αγω­νι­στούν για τα δικαιώ­ματα τους. Ανε­ξάρ­τητα με το πόσο συμ­φω­νεί κανείς και με ποιες από τις εκά­στοτε διεκ­δι­κή­σεις, πρέπει όλες οι δημο­κρα­τι­κές παρα­τά­ξεις να αντι­λη­φθούν την αγωνία των πολιτών ώστε να μην παρα­δο­θούν τελικά στον ανε­ξέ­λεγ­κτο λαϊ­κι­σμό και σε επι­κίν­δυ­νους εθνι­κι­σμούς που πάντα οδηγούν σε πολέ­μους και κατα­στρο­φές

πηγή amna.gr