H καρδιά της Mεσαιωνικής Πόλης έχει καταντήσει άντρο ασυδοσίας, παρενόχλησης και πλήρους αυθαιρεσίας

Ο προ­μα­χώ­νας κατα­στρο­φής της Μεσαιω­νι­κής Πόλης βρί­σκε­ται στην πλατεία Εβραίων Μαρ­τύ­ρων (μικρό σιντρι­βάνι), εκεί όπου η ασυ­δο­σία, η παρε­νό­χληση και η αυθαι­ρε­σία ξεκι­νούν από νωρίς το πρωί και συνε­χί­ζο­νται μέχρι τα μεσά­νυ­χτα. Όμως και στο υπό­λοιπο μνημείο η κατά­σταση ελά­χι­στα βελ­τιώ­νε­ται. Η ατι­μω­ρη­σία έχει απο­κτη­νώ­σει πάρα πολλούς κατα­στη­μα­τάρ­χες, που καθώς πνί­γο­νται, συμπα­ρα­σύ­ρουν στον πάτο όλους τους υπό­λοι­πους. Την ίδια στιγμή στα γραφικά λιθό­στρωτα κυκλο­φο­ρούν του­ρί­στες με φου­σκω­μένα ή και παρα­φου­σκω­μένα πορ­το­φό­λια, τα οποία όμως αρνού­νται πει­σμα­τικά να ανοί­ξουν εξαι­τίας της κατά­στα­σης που αντι­κρί­ζουν.

Φέτος, η ασυ­δο­σία στη Μεσαιω­νική Πόλη έσπασε κάθε φραγμό ηθικής. Στις φωτο­γρα­φίες που δημο­σιεύει σήμερα η «δημο­κρα­τική» φαί­νε­ται καθαρά ότι στην πλατεία Εβραίων Μαρ­τύ­ρων η κατά­ληψη των κοι­νό­χρη­στων χώρων είναι σχεδόν πλήρης. Για τους επι­σκέ­πτες το μόνο που έχει απο­μεί­νει είναι ένα στενό δρομάκι που οδηγεί απευ­θείας στις «Συμπλη­γά­δες Πέτρες» του μικρού σιντρι­βα­νιού. Ως «Συμπλη­γά­δες» ορί­ζο­νται οι κράχτες και ρόλος τους είναι να μην αφήνουν ούτε έναν του­ρί­στα χωρίς να τον προ­σεγ­γί­σουν, να τον πιέσουν να πιει μπύρα, να φάει, ή απλώς να καθίσει και να γελάσει με τον Καρα­γκιόζ μπερντέ που στήθηκε στο ιστο­ρικό σημείο. Οι ίδιοι οι κράχτες είναι τα πρω­το­πα­λί­καρα στο τσι­φλίκι που έχει στηθεί εκεί και χρόνο με το χρόνο εξα­πλώ­νε­ται στα παρα­κεί­μενα κατα­στή­ματα. Τα ήμερα φεύγουν με την ουρά στα σκέλια, αφή­νο­ντας πίσω τους τα άγρια να δρουν ανε­νό­χλητα. Οι ενα­πο­μεί­να­ντες ελά­χι­στοι, σοβαροί κατα­στη­μα­τάρ­χες είναι κατα­δι­κα­σμέ­νοι σε ανα­δου­λειά. Οι περα­στι­κοί του­ρί­στες, σφόδρα παρε­νο­χλη­μέ­νοι, είναι αδύνατο να κοι­τά­ξουν τα εμπο­ρεύ­ματα που εκτί­θε­νται.

Κόντρα, κόντρα, κόντρα

Οι κράχτες στην Παλιά Πόλη είναι πιο άγριοι από κάθε άλλη χρονιά. Απο­τε­λούν τον καθρέ­φτη της κόντρας που έχουν μεταξύ τους αρκετοί επι­τη­δευ­μα­τίες, είτε είναι κατα­στη­μα­τάρ­χες, είτε είναι εστιά­το­ρες. Οσο πιο έντονη η κόντρα, τόσο πιο απρο­κά­λυ­πτη είναι η παρε­νό­χληση. Οσο περισ­σό­τερο δου­λεύει ο ένας, τόσο πιο έξω θα βγάλει τα εμπο­ρεύ­ματά του ο γεί­το­νας. Ο σεβα­σμός εκεί μέσα είναι είδος προς εξα­φά­νιση. Ο σεβα­σμός δεν αφορά μόνο τον άνθρωπο της διπλα­νής επι­χεί­ρη­σης ή τον του­ρί­στα, αλλά στον τόπο που τους θρέφει και στην περιοχή που λει­τουρ­γεί ως μόνιμη δια­φή­μιση για τις δου­λειές τους.

Τα παρα­πάνω αφορούν τους κεντρι­κούς δρόμους, δηλαδή τη βιτρίνα του μνη­μείου, το σημείο που δίνει το στίγμα του τι περίπου ισχύει σε όλους τους δρόμους, και το οποίο θα μείνει ως κυρί­αρχη ανά­μνηση στον επι­σκέ­πτη. Στους μικρούς παρά­δρο­μους, εκεί τα πάντα είναι πιο χαλαρά, ίσως και πιο ανθρώ­πινα, καθώς και οι πελάτες είναι λιγό­τε­ροι.

Βέβαια, σε όλα υπάρ­χουν εξαι­ρέ­σεις. Στη Μεσαιω­νική Πόλη δρα­στη­ριο­ποιού­νται εστιά­το­ρες και κατα­στη­μα­τάρ­χες που απο­τε­λούν υπο­δείγ­ματα καλής συμπε­ρι­φο­ράς και σωστής εμφά­νι­σης επι­χει­ρή­σεων. Ορι­σμέ­νοι από αυτούς έχουν προ­σω­πικό στο δρόμο και το χρη­σι­μο­ποιούν με δια­κρι­τι­κό­τητα και σεβασμό στον επι­σκέ­πτη. Μια βόλτα είναι αρκετή για να γίνει η διά­κριση. Είναι πολλοί οι κατα­στη­μα­τάρ­χες – δια­μά­ντια, όμως είναι επίσης πολλοί όλοι οι άλλοι.

Η τρύπα της ντροπής

στο κεντρικό σιντρι­βάνι

Γρύπας είναι ένα μυθικό πλάσμα, με σώμα λιο­ντα­ριού και κεφάλι αετού. Στο σιντρι­βάνι της πλα­τείας Ιππο­κρά­τους, υπήρχαν τέσ­σε­ρις υδρορ­ροές, όλες επεν­δυ­μέ­νες από περί­τε­χνο χυτο­σί­δηρο σε σχήμα κεφα­λιού Γρύπα. Αυτό μέχρι πριν από τρία χρόνια, όταν χάθηκε το ένα κεφάλι (κλάπηκε ή κατα­στρά­φηκε). Από τότε το σιντρι­βάνι έμεινε με τρία κεφάλια και μία τρύπα. Το νερό συνε­χί­ζει να ρέει, χιλιά­δες φωτο­γρα­φίες έχουν ληφθεί και η τρύπα παρα­μέ­νει η ίδια.

Οσο πραγ­μα­τι­κές κι αν είναι οι προ­σπά­θειες ώστε να γίνει το καλύ­τερο για το μνημείο, η τρύπα είναι εκεί και λει­τουρ­γεί σαν διαρροή στην εμπι­στο­σύνη προς τη Δημο­τική Αρχή.

Πάρτι κάνουν

οι τσιγ­γά­νοι

Στο καθε­στώς πλήρους ασυ­δο­σίας, οι ΡΟΜΑ βρήκαν πρό­σφορο έδαφος για τις «δου­λειές» τους. Η φωτο­γρα­φία που δημο­σιεύει σήμερα η «δημο­κρα­τική» είναι από το σκε­πα­σμένο και προ­στα­τευ­μένο ελλη­νι­στικό τείχος, στην περιοχή του Αγίου Παντε­λε­ή­μονα. Κάτω από την τέντα δια­κρί­νε­ται ένας τσιγ­γά­νος, που μόλις ικα­νο­ποί­ησε τη φυσική του ανάγκη, πάνω στην αρχαία οχύρωση της περή­φα­νης Ρόδου. Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, όλη η οχύρωση έχει μετα­τρα­πεί σε κεντρική, δημόσια τουα­λέτα. Τα «πρα­κτικά» της αφό­δευ­σης υπάρ­χουν σε τερά­στιες ποσό­τη­τες.

Από δίπλα, ο ιππο­τι­κός ξενώνας της Αγίας Αικα­τε­ρί­νης εξα­κο­λου­θεί να είναι τσα­ντίρι. Παρότι, μετά από σχετικό παλαιό­τερο ρεπορ­τάζ της «δημο­κρα­τι­κής», ο χώρος είχε καθα­ρι­στεί, εν τούτοις το θαύμα διήρ­κησε ακριβώς τρεις ημέρες. Αμέσως μετά την παρέ­λευση του τρι­η­μέ­ρου, οι τσιγ­γά­νοι επέ­στρε­ψαν ξανά κάτω από τις καμάρες, έστησαν και­νού­ριο τσα­ντίρι, έφεραν μια σκάφη όπου πλένουν τα ρούχα τους και όσο για τουα­λέτα… το αρχαίο τείχος τους παρέχει την κάλυψη που θέλουν.

Η επαι­τεία σε όλους τους κεντρι­κούς δρόμους, η παιδική εκμε­τάλ­λευση και οι μικρο­κλο­πές δεν έχουν τέλος.

Το πάρ­κινγκ μονίμως

κατει­λημ­μένο και το

πρό­στιμο μόλις 10 ευρώ

Οι του­ρί­στες που κινού­νται με ενοι­κια­σμένο αυτο­κί­νητο είναι αδύνατο να βρουν θέση στάθ­μευ­σης έξω από τη Μεσαιω­νική Πόλη (ίσως και σε ολό­κληρη την πόλη). Ολες οι δια­θέ­σι­μες θέσεις, στις μπλε δια­γραμ­μί­σεις, είναι κατει­λημ­μέ­νες από τους κατα­στη­μα­τάρ­χες και το υπαλ­λη­λικό τους προ­σω­πικό. Φέτος το πρό­βλημα έγινε πιο οξύ, καθώς το πρό­στιμο για στάθ­μευση οχή­μα­τος σε μπλε γραμμή (αν δεν έχει κατα­βλη­θεί το 1,5 ευρώ του εισι­τη­ρίου) έχει μειωθεί υπέρ­με­τρα και έχει δια­μορ­φω­θεί στα μόλις 10 ευρώ.

Ετσι, υπάρχει μια συγκε­κρι­μένη κατη­γο­ρία κατα­στη­μα­ταρ­χών, που έχει την απαί­τηση να έχει το αυτο­κί­νητό της απέξω, αλλά και ο του­ρί­στας που θα σταθ­μεύ­σει τρία χιλιό­με­τρα παρα­πέρα, να περ­πα­τή­σει μέσα στον ήλιο και να τον ανα­ζη­τή­σει ώστε να αγο­ρά­σει τα υπέροχά του εμπο­ρεύ­ματα.

Οι «φτω­χο­του­ρί­στες»

πλη­ρώ­νουν 400 ευρώ

τη δια­νυ­κτέ­ρευση

Ετσι, μετά από όλα αυτά, οι του­ρί­στες που τελικά μπό­ρε­σαν να φτάσουν στη Μεσαιω­νική Πόλη, εκείνοι που έκλει­σαν τα μάτια στην επαι­τεία, που έκλει­σαν τα ρου­θού­νια στη βρωμιά, που πέρασαν από τις «Συμπλη­γά­δες Πέτρες», που σκό­ντα­ψαν στα εμπο­ρεύ­ματα που εκτί­θε­νται στους δρόμους, τελικά απο­φά­σι­σαν ό,τι το καλύ­τερο είναι να περ­πα­τούν στη μέση των πεζό­δρο­μων του μνη­μείου. Περ­πα­τούν μακριά από τις εισό­δους των κατα­στη­μά­των νιώ­θο­ντας έτσι μεγα­λύ­τερη ασφά­λεια.

Απέ­μει­ναν να ψωνί­ζουν ή να τρώνε μόνο εκείνοι που στην τσέπη τους έχουν μετρη­μένα τα λεφτά και ξέρουν πως ό,τι και να συμβεί τα οικο­νο­μικά τους είναι συγκε­κρι­μένα.

Πρέπει να σημειω­θεί ότι η Παλιά Πόλη δέχεται καθη­με­ρινά την επί­σκεψη χιλιά­δων επι­σκε­πτών. Επίσης, μέσα στην Παλιά Πόλη υπάρ­χουν 26 μικρά ξενο­δο­χεία που δια­θέ­τουν συνο­λικά 350 κλίνες. Οι τιμές δια­νυ­κτέ­ρευ­σης κυμαί­νο­νται από 60 έως 400 ευρώ. Επίσης, υπάρ­χουν 27 επι­χει­ρή­σεις που είναι δηλω­μέ­νες ως εκμε­τάλ­λευ­σης ενοι­κια­ζό­με­νων δωμα­τίων (χωρίς να έχουν το χαρα­κτήρα ξενο­δο­χείου), καθώς κι ένας μεγάλος αριθμός αδή­λω­των δωμα­τίων, που λει­τουρ­γούν με το σύστημα airbnb.

Συνο­λικά, στη μέσα μεριά των τειχών δια­νυ­κτε­ρεύ­ουν περισ­σό­τε­ροι από 1000 του­ρί­στες και όλοι τους πλη­ρώ­νουν αρκετά λεφτά για την επιλογή τους αυτή. Οι 1000 του­ρί­στες δια­μέ­νουν σε κατα­λύ­ματα που τους προ­σφέ­ρουν μόνο ύπνο ή ύπνο με πρωινό. Δεν υπάρ­χουν εστια­τό­ρια στα κατα­λύ­ματα της Παλιάς Πόλης. Αρα, όλοι αυτοί οι επι­σκέ­πτες κάπου ξοδεύ­ουν χρήματα για φαγητό, ποτό και αγορές. Αυτό το κάπου δεν είναι η Παλιά Πόλη.

Η αλήθεια είναι πικρή, όμως δεν δικαιού­νται να δια­μαρ­τύ­ρο­νται οι κατα­στη­μα­τάρ­χες της Μεσαιω­νι­κής Πόλης για τη φετινή ανα­δου­λειά, ούτε και να απο­δί­δουν το χαρα­κτη­ρι­σμό «φτω­χο­του­ρί­στες» στους πολύ­τι­μους επι­σκέ­πτες αυτού του τόπου. Η ευθύνη για την κατά­ντια του μνη­μείου ανήκει σε όλους. Στους κατα­στη­μα­τάρ­χες, στους εστιά­το­ρες, στη Δημο­τική Αρχή, στους Νόμους, στην αστυ­νό­μευση και στους υπό­λοι­πους παρά­γο­ντες. Δεν υπάρ­χουν «φτω­χο­του­ρί­στες» και ως χαρα­κτη­ρι­σμός είναι του­λά­χι­στον ντρο­πια­στι­κός για όλους εκεί­νους που απο­τα­μιεύ­ουν χρήματα όλο το χειμώνα, μόνο και μόνο για να περά­σουν μερικές ημέρες δια­κο­πών στο νησί μας.