Δημοσκόπηση: Οργισμένη αλλά χειραφετημένη η νέα γενιά

Τις ομοιό­τη­τες και τις δια­φο­ρές μεταξύ των νεαρών Ελλήνων του εσω­τε­ρι­κού και του εξω­τε­ρι­κού, αλλά και το πώς έχουν μετα­βλη­θεί οι απόψεις τους στα χρόνια των μνη­μο­νίων (2010-2018) κατα­γρά­φει δημο­σκό­πηση της Κάπα Research.

Όπως προ­κύ­πτει από τα συμπε­ρά­σματα της έρευνας η νέα γενιά είναι οργι­σμένη, αλλά χει­ρα­φε­τη­μένη. Ασφυ­κτιά, όπως είναι φυσικό, υπό τις παρού­σες συν­θή­κες (στα­σι­μό­τητα), δεν εξω­ρα­ΐ­ζει την πραγ­μα­τι­κό­τητά της και έχει στα­θε­ρές, αρνη­τικά φορ­τι­σμέ­νες αντι­λή­ψεις για την πολι­τική, το Κράτος, την οικο­νο­μία, αλλά και τις αιτίες της κρίσης.

Πιο συγκε­κρι­μένα, οι πυλώνες της Δημο­κρα­τίας, δηλαδή τα πολι­τικά κόμματα, τα ΜΜΕ, και το Κοι­νο­βού­λιο βρί­σκο­νται στις χαμη­λό­τε­ρες θέσεις αξιο­λό­γη­σης των θεσμών, η έννοια του Κράτους (“Τι σημαί­νει, για εσάς προ­σω­πικά, το ελλη­νικό Κράτος;”) είναι συνώ­νυμη της δια­φθο­ράς, της ανα­ξιο­κρα­τίας και του ρου­σφε­τιού, σημαί­νει ακόμη σπατάλη χρη­μά­των, υστέ­ρηση σε νέες τεχνο­λο­γίες και αγένεια. Η δια­φθορά στη δημόσια ζωή, αλλά και οι πολι­τι­κές που εφάρ­μο­σαν οι κυβερ­νή­σεις της μετα­πο­λί­τευ­σης προ­κά­λε­σαν την κρίση.

Το άμεσο, μεγα­λύ­τερο σύνολο στο οποίο εντάσ­σε­ται η χώρα, η Ευρώπη, δεν βρί­σκε­ται στο απυ­ρό­βλητο: ισο­ψη­φούν οι θετικές και οι αρνη­τι­κές γνώμες για την ΕΕ, οι υπέρ και οι κατά της ευρω­παϊ­κής ολο­κλή­ρω­σης. Η νέα γενιά – περισ­σό­τερο οι εντός Ελλάδας και λιγό­τερο οι εκτός –  δεν απορ­ρί­πτει την ΕΕ, αλλά δια­κα­τέ­χε­ται από σκε­πτι­κι­σμό απέ­να­ντί της: Ευρω­παϊκή Ένωση σημαί­νει ελευ­θε­ρία μετα­κί­νη­σης ανθρώ­πων, αγαθών και υπη­ρε­σιών, ειρήνη αλλά και ευρώ, και κλειστό “ελι­τί­στικο” κλαμπ. Η ευη­με­ρία της Ελλάδας, ωστόσο, βρί­σκε­ται στην εξω­στρέ­φεια, στο άνοιγμα στον κόσμο, για την πλειο­ψη­φία των νέων ανθρώ­πων.

Η έρευνα φανε­ρώ­νει, επίσης, το εξής οξύμωρο: Τα κόμματα προ­βλη­μα­τί­ζο­νται για το τι θα ψηφί­σουν οι νέοι, ενώ  οι νέοι έχουν πρό­βλημα με τα κόμματα.

Σύμφωνα με την Κάπα Research, ο πολι­τι­κός κυνι­σμός καλ­λιερ­γή­θηκε μεθο­δικά στους νέους τις τελευ­ταίες δεκα­ε­τίες: Υπάρχει μεγάλη δια­φθορά στη δημόσια ζωή της χώρας μας,  στα περισ­σό­τερα θέματα οι κυβερ­νή­σεις δεν ενερ­γούν με γνώμονα το εθνικό και το δημόσιο συμ­φέ­ρον, οι περισ­σό­τε­ροι βου­λευ­τές και πολι­τι­κοί εμπλέ­κο­νται στη δημόσια ζωή με καθαρά ιδιο­τελή κίνητρα,  τα κόμματα ενδια­φέ­ρο­νται μόνο για την ψήφο των πολιτών και όχι για τη γνώμη τους, “άνθρω­ποι σαν κι εμένα δεν έχουν καμιά επιρροή στο τι κάνει η κυβέρ­νηση” συνι­στούν παρα­δο­χές που – στο διά­στημα της οκτα­ε­τίας – παρέ­μει­ναν αμε­τα­κί­νη­τες. Έτσι, οι περισ­σό­τε­ροι απα­ντούν “κανένα” στην ερώτηση “ποιο κόμμα είναι πιο κοντά στους νέους;”.

Όπως τονίζει η Κάπα Research, η μετα­μνη­μο­νιακή Ελλάδα δεν μπορεί να έχει άλλο πρόσωπο παρά αυτό των νέων ανθρώ­πων της. Προς τούτο, το κράτος πρέπει να δια­δρα­μα­τί­σει πρω­τα­γω­νι­στικό ρόλο στην ενσω­μά­τωση των νέων – όχι (μόνο) μέσω προ­γραμ­μά­των απα­σχό­λη­σης – αλλά κυρίως μέσω της αξιο­ποί­η­σης και της ένταξής τους στη συζή­τηση για το μέλλον του τόπου. Η νέα γενιά κατέχει εφόδια, αρκετά από τα οποία ήταν παντε­λώς άγνωστα στις προη­γού­με­νες γενιές.

Η κρίση έχει προ­κα­λέ­σει μεγάλες πρό­σθε­τες καθυ­στε­ρή­σεις και αδικίες. Είναι πολλοί και πολλά που πρέπει να παρα­με­ρί­σουν στη χώρα μας για να περά­σουν οι νέοι – και στον δημόσιο χώρο και στην αγορά.

Ως προς τα μειο­νε­κτή­ματα που φαί­νε­ται να έχει η Ελλάδα για την έξοδο από την κρίση, οι νέοι που συμ­με­τεί­χαν στην έρευνα δια­κρί­νουν ως πρώτο την έλλειψη ενός ολο­κλη­ρω­μέ­νου σχεδίου ανά­πτυ­ξης.

Παράλ­ληλα οι περισ­σό­τε­ροι νέοι (το 48% είτε κατοι­κούν στην Ελλάδα είτε στο εξω­τε­ρικό) θεωρούν ότι τα χει­ρό­τερα είναι μπροστά μας.