Για τους αποτυχόντες

«Συγ­χα­ρη­τή­ρια στον τρίτο γιό μου τον Αλέ­ξαν­δρο!!! Δεν πέρασε Πουθενά!!! Μπράβο που «απέτυχε”» γράφει στην επι­στολή του που κυκλο­φο­ρεί τις τελευ­ταίες ώρες στο δια­δί­κτυο κι έχει γίνει viral: «δεν είμαι περή­φα­νος μόνο στις επι­τυ­χίες σου μα και στις φαι­νο­με­νι­κές ήττες σου», «γιατί αγαπώ εσένα, με όλα τα σημάδια της δια­δρο­μής σου, που πίστεψε με δεν κρίθηκε σήμερα, απλά σήμερα ξεκί­νησε. Να θυμάσαι μικρέ, ότι στα λάθη μας μαθαί­νουμε, και ότι για να φτάσεις στον παρά­δεισο θα χρεια­στεί να περά­σεις πολλές φορές από την κόλαση. Καλό ταξίδι ζωής…» Αυτά έγραφε πέρσι τέτοιες ημέρες απο­τε­λε­σμά­των των Πανελ­λη­νίων, ο Χαρά­λα­μπος Παπα­δό­που­λος, ένας ιερέας στο Ηρά­κλειο της Κρήτης: Πόσο λυτρω­τικό για το παιδί που δεν τα κατά­φερε. Σίγουρα η επι­τυ­χία μαγνη­τί­ζει και θέλουμε να μάθουμε τις ιστο­ρίες των «πρώτων των πρώτων», μέσα από πρω­το­σέ­λιδα όπως «Κόπια­σαν και διέ­πρε­ψαν! Οι συγκι­νη­τι­κές ιστο­ρίες της επι­τυ­χίας».Ας πούμε κάτι και γι’ αυτά τα παιδιά. Κάνετε ένα πρω­το­σέ­λιδο και για τα παιδιά που απέ­τυ­χαν. Και πίσω από τις απο­τυ­χίες σίγουρα κρύ­βο­νται συγκι­νη­τι­κές και διδα­κτι­κές ιστο­ρίες. Να ρωτή­σουμε τι έφταιξε, να  πούμε ένα μπράβο για το γεγονός ότι προ­σπά­θη­σαν, να τους ενθαρ­ρύ­νουμε να συνε­χί­σουν να προ­σπα­θούν. Όπως και να έχει, είναι ωραία ηλικία αυτή σε όποια σχολή και να είσαι αλλά ακόμα και να μην είσαι. Είναι η ηλικία που αρχί­ζεις να ανα­κα­λύ­πτεις τα θέλω σου και τα μπορώ σου. Απο­λαύ­στε την. Και δώστε ένα περι­θώ­ριο στον εαυτό σας να τσου­λη­σετε και σε νέους περί­ερ­γους δρόμους. Το μόνο που έχει σημασία είναι να κρα­τή­σετε ψηλά τις αξίες και τον ανθρω­πι­σμό σας. Οι εξε­τά­σεις έρχο­νται και παρέρ­χο­νται. Η ζωή όμως είναι μια και μονα­δική.